A8lios Weblog

Ένα ερυθρόδερμο μπλόγκ σε μια καπιταλιστική άγρια δύση…

Το ΚΚΕ για το Γαλλικό Μάη του ’68

Posted by a8lios στο Μαΐου 4, 2008

Ενδιαφέρον και αυτό το άρθρο του Φάνη Παρρή στον σημερινό Κυριακάτικο Ριζοσπάστη.

Μάλιστα όπως αναφέρει και στο τέλος του άρθρου: «Στο καινούργιο τεύχος της ΚΟΜΕΠ (Μάιος – Ιούνιος 2008), που θα κυκλοφορήσει τις επόμενες ημέρες, δημοσιεύεται εκτενές άρθρο προσέγγισης του πολιτικο-οικονομικού υπόβαθρου που συντέλεσε στη διαμόρφωση των γεγονότων του Μάη του 1968.»

Και με αυτό τελειώνουν οι νέτες-σκέτες παραπομπές μου στο Ριζοσπάστη προς το παρόν.

Advertisements

18 Σχόλια to “Το ΚΚΕ για το Γαλλικό Μάη του ’68”

  1. Εδώ να δεις ενσωμάτωση:
    «http://ithageneis.wordpress.com/2008/05/02/»

  2. yannis said

    μπράβο ρε Άθλιε με τις καλές αναφορές.
    Όταν πάρεις στα χέρια σου την ΚΟΜΕΠ φερτ’ ην και από μένα να ρίξω ένα βλέφαρο.

  3. JohnyQ said

    μάλιστα είναι των ημερών τα αφιερώματα και οι αναλύσεις…
    σύντροφε αν δεις το infowar στείλε μου μαιλ τις σκέψεις σου

  4. xamogelo said

    Ενδιαφέρον άρθρο. Δεν το έχω ψάξει αρκετά αλλά από όσο ξέρω Βάρκιζα, μάης 68 κτλ δεν είναι παρα γεγονότα όπου η πρωτοπορία έκανε τραγικά λάθη επειδή ήταν πολύ ποιό πίσω από τις μάζες…και για να μην πηγαίνουμε μακριά.. δείτε την αρχή των φοιτητικών κινητοποιήσεων αυτό βρε παιδιά δεν σας προβληματίζει;Γιατί αυτό το λάθος γίνεται ξανά και ξανά… Ποιά είναι τα συμπεράσματα σας όχι σε ένα αυτοπεριορισμένο εύρος κριτικής; π.χ. Κάναμε λάθος δεν εκτιμήσαμε σωστά την κατάσταση κτλ. Μήπως είναι κάτι περισσότερο από ένα απλό λάθος;(προς θεού(που δεν πιστεύω) δεν λέω ότι έγιναν επίτηδες)Μήπως αυτό αντικατροπτίζει κάποιο προβλημα του πως έχουν χτιστεί τα κομμουνιστικά κόμματα(θεωρία και πράξη); Προσωπικά πάντως εμπιστεύομαι περισσότερο τον κόσμο από μια πρωτοπορία που θέλει να πάρει την εξουσία.

  5. gogos said

    Τι δηλαδη; ο περιφημος Μαης του ’68 δεν ηταν μια πολυχρωμη και χαμογελαστη αυθορμητη κινηση των φοιτητων; ωστε ισχνη μειοψηφια οι φοιτητικες διαδηλωσεις εκεινων των ημερων μπροστα στις εργατικες,ε;
    Χαχα, κι εγω που ειχα πειστει οτι η συγχρονη πρωτοπορεια ειναι η φοιτητικη νεολαια…
    Εκατομμυριοστη αποδειξη οτι χωρις σωστα προσανατολισμενο ΚΚ δε πας πουθενα…

    ΥΓ
    θησαυρος ο χτεσινος Κυριακατικος.

  6. gogos said

    Για να μην παρεξηγηθω, δεν υποτιμω το ρολο της νεολαιας στις εξεγερσεις, για την πρωτοπορεια της μιλαω…

  7. a8lios said

    @Yannis
    Τί έγινε, τον ήπιε η Bayern και τώρα που δεν έχουμε τπτ να δούμε από μπάλα θέλουμε ΚΟΜΕΠ??? Χοχοχοχοχο!!!

    Zenit Leningrad reeeeee!

    @Xamogelos
    Νομίζω και αδικείς τον γαλλικό Μάη και υπερεκτιμάς τον δικό μας Μαούνη αν τους συγκρίνεις.
    Σε ότι κατάσταση και να ήταν οι φοιτητικές διαδηλώσεις στη Γαλλία (μιλάω για τις αρχές του Γαλλικού Μάη, που κινητοποιούνταν μόνοι τους οι φοιτητές), ήταν πάρα πολύ πιο μπροστά από τις αντίστοιχες δικές μας.

    Επίσης δεν είναι το θέμα (και στο άρθρο) κυρίως στις μορφές πάλης που προτείνει η «πρωτοπορία» που λες.

    Είναι στον προσανατολισμό, στη στόχευση. Και εκεί, αν θες να θυμηθείς και να είσαι ειλικρινής, το ΚΚΕ «έδειξε» σωστά, την ώρα που άλλοι μιλούσαν για παραίτηση Γιαννάκου-Πολύδωρα, για «να ρίξουμε το νόμο» και μόνο!
    Θυμάσαι?

    Όπως ήταν, σε αντίθεση με τη Γαλλία, στην Ελλάδα το ΚΚ που στις εδώ κινητοποιήσεις έκανε τις κινήσεις για να φέρει κοντά στο εργατικό κίνημα τους φοιτητές.

    Εδώ το ΚΚ πήγαινε με εκπροσώπους του ΠΑΜΕ σε φοιτητκές συνελεύσεις, εδώ σωματεία εργατικά που είναι στο ΠΑΜΕ κάλεσαν τους συλλόγους σε κοινή δράση και όχι το αντίστροφο. Και αν θυμάσαι π.χ. το εργατικό κέντρο Θεσσαλονίκης που είχε κυρήξει απεργία, μετά από τέτοιες κινήσεις των εκεί πρωτοβάθμιων σωματείων του ΠΑΜΕ το έκανε.

    Υπάρχει όμως και η εξής διαφορά: Ότι το εργατικό κίνημα και γενικά η εργατική τάξη στη Γαλλία εκείνη την εποχή ήταν σε πολύ μεγάλο βαθμό συσπειρωμένη γύρω από το ΓΚΚ, και ας είχε τις θέσεις που είχε. Στην Ελλάδα δε το ‘χεις αυτό αυτή τη στιγμή.

    Και υπήρχε και το άλλο. ΤΕΡΑΣΤΙΑ απειρία στις δικές μας κινητοποιήσεις. Και από τη μεριά της ΚΝΕ βεβαίως, αλλά πολλές φορές περισσότερο στις αριστερίστικες οργανώσεις.

    Φαντάσου, έβλεπα χτες το ντοκιμαντερ που είχε στα ΝΕΑ για τον γαλλικό Μάη και ήταν τώρα κάτι σαν το συντονιστικό των μαθητών, που δήλωναν αναρχικοί, και τους παίρνει τηλέφωνο μια μάνα, λέει «θα πάθει τπτ το παιδί μου απόψε στη κινητοποίηση» και τις λένε «μην ανησυχείται, έχουμε οργανώσει ομάδες περιφρούρησης, όλα θα πάνε καλά απόψε». Φαντάσου. Και μαθητές κιόλας.

    Τέσπα, εγώ το ερώτημα θα το έθετα αλλιώς:
    Θα έπραττε διαφορετικά από το Γαλλικό ΚΚ το ΚΚΕ αν διαμορφωνόταν παρόμοια κατάσταση σήμερα στην Ελλάδα, με όποιον τρόπο και αν είχε διαμορφωθεί αυτή?
    Νομίζω δίνουμε καθημερινά δείγματα γραφής που λένε ότι θα έπραττε διαφορετικά. Πολύ διαφορετικά.

    Αλλά εδώ θα είμαστε να το δούμε, μη λέμε και μεγάλα λόγια…

  8. xamogelo said

    ναι συμφωνώ σε καμιά περίπτωση δεν λέω ότι είναι τα ίδια πράγματα. Οι κινητοποιήσεις των φοιτητών στην ελλάδα ήταν πολύ πίσω. Και δεν διαφωνώ ότι το ΚΚΕ από ένα σημείο και ύστερα έπραξε όπως μπορούσε καλητερα. Εγώ αυτό που εννούσα είναι ότι όπως λέει το άρθρο το ΚΚΓ έπραξε λάθος επειδή δεν μπορούσε να εκτιμήσει την κατάσταση και δεν έθεσε τα σωστά αιτήματα. Το ΚΚΕ ή αν θέλεις ΚΝΕ κτλ έπραξαν λάθος στην αρχή των κινητοποιήσεων επειδή δεν μπόρεσαν να εκτιμήσουν την κατάσταση μέσα στους συλλόγους. Το ίδιο μπορούμε να πούμε και για την Βάρκιζα. Ότι το ΚΚΕ έκανε λάθος κτλ. Το θέμα λοιπόν είναι ότι το ΚΚΕ και το ΚΚΓ είχαν ευνοικότερες συνθήκες από όσο νόμιζαν ότι είχαν και με την τακτική τους πήγαν τον κόσμο πίσω. Λάθη που δεν είπα ότι έγιναν επίτηδες από τα άτομα που ήταν μέσα. Απλώς έχω την εντύπωση ότι δεν είναι απλά λάθη αλλά δείχνουν μια προβληματική πλευρά του πως είναι οργανομένα τα ΚΚ. Με άλλα λόγια δεν συγκρίνω τις καταστάσεις αλλά μια προβληματική πλευρά που αντανακλάτε και σε κρίσιμες περιόδους(βάρκιζα) αλλά και σε λιγότερο κρίσιμες (φοιτητικές κινητοποιήσεις)

  9. Γ.Ρούσης said

    Εκτός από τα άρθρα στα οποία παραπέμπει ο Άθλιος -τα οποία σε γενικές γραμμές με βρίσκουν σύμφωνο- και μάλιστα σε κατάφωρη αντίθεση με το πνεύμα αυτών των άρθρων ο Ριζοσπάστης δημοσίευσε και ένα απαράδεκτο κατά τη γνώμη μου άρθρο περί Μάη του Γ.ΚΑΚΟΥΛΙΔΗ (διανοούμενου τω επάγγελμα όπως ο ίδιος αυτοπροσδιορίστηκε στους καταλόγους των υποψηφίων βουλευτών του κόμματος).
    Υπενθυμίζω τα γεγονότα και παραθέτω αποσπάσματα του εν λόγω άρθρου. Τα σχόλια δικά σας.

    Τα γεγονότα: Μετά τον εορτασμό της πρωτομαγιάςτου 1968 ξεκινάνε φοιτητικές κινητοποιήσεις αρχικά στη Ναντέρ και τη Σορβόνη και στη συνέχεια σε όλα τα γαλλικά πανεπιστήμια, οι οποίες καταστέλλονται άγρια από την αστυνομία. Έτσι γενικεύονται οι συγκρούσεις ανάμεσα σε φοιτητές –μαθητές και αστυνομία. Ταυτόχρονα διευρύνονται οι εργατικές κινητοποιήσεις ιδιαίτερα στους ταχυδρομικούς στην αεροναυπηγική βιομηχανία, στους ανθρακωρύχους στο δημόσιο τομέα. Ήδη στις 8 του Μάη σε εννέα διαμερίσματα της Δύσης εκδηλώνεται 24 απεργία και διαδηλώνουν δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενοι.
    Στις 13 Μάη οπότε και κατά τον τότε γενικό γραμματέα της CGT (του συνδικάτου που ελέγχεται από το Γαλλικό Κ.Κ.) «η εργατική τάξη παίρνει την κατάσταση στα χέρια της» εξακόσιες χιλιάδες διαδηλώνουν στο Παρίσι, εξήντα χιλιάδες στη Λυόν, πενήντα στην Τουλούζη, άλλου τόσοι στη Μασσαλία και την Μπορντό . Οι διαδηλωτές φωνάζουν συνθήματα «CRS(Τα γαλλικά ματ) –SS» ! «10 χρόνια αρκούν!» «Κάτω το αστυνομικό κράτος!», «Κάτω ο Ντεγκόλ!» «Ζήτω η αλληλεγγύη εργατών φοιτητών, διδασκόντων!»
    Από την επόμενη μέρα ξεκινάνε μεγάλες εργατικές απεργίες. Εργοστάσια, εργοτάξια, γραφεία, μεγάλα μαγαζιά, πανεπιστήμια, λύκεια, ολόκληρη η Γαλλία , καλύπτεται από κόκκινες σημαίες. Στις 22 του Μάη οι απεργοί υπολογίζονται σε 9 εκατομμύρια , δηλαδή πολλοί περισσότεροι από το 1936, ενώ πολλές επιχειρήσεις βρίσκονται υπό κατάληψη. Πολλές από αυτές λειτουργούν για να τροφοδοτούν τον πληθυσμό με τα αναγκαία προϊόντα και υπηρεσίες υπό τη διεύθυνση των απεργιακών επιτροπών. Η Γαλλία έχει παραλύσει εντελώς. Ο πρωθυπουργός Πομπιντού δηλώνει στη γαλλική εθνοσυνέλευση ότι «γεγονότα τέτοιας έκτασης δεν μπορούν παρά να έχουν βαθύτατες αιτίες, και ότι τίποτα πια δεν μπορεί να είναι όπως πριν….»
    Στις 25 του Μάη ξεκινάνε οι διαπραγματεύσεις της Γκρενέλ με τη συμμετοχή κυβέρνησης, εργοδοσίας και συνδικάτων.
    Στις 29 του Μάη γύρω στις εξακόσιες με εφτακόσιες χιλιάδες λαού διαδηλώνουν στο Παρίσι μετά από κάλεσμα της CGT και του Γαλλικού ΚΚ απαιτώντας «λαϊκή κυβέρνηση». Ενώ έχει συγκληθεί υπουργικό συμβούλιο ο στρατηγός Ντε Γκωλ «εξαφανίζεται». Οι φήμες οργιάζουν. Στη συνέχεια αποκαλύπτεται ότι πήγε να συναντήσει τον στρατηγό Μασσύ στο Μπάντεν-Μπάντεν όπου εδρεύει το γενικό επιτελείο των γαλλικών δυνάμεων στην Γερμανία για να ζητήσει την επέμβαση του στρατού στο βαθμό που αυτό κρίνονταν αναγκαίο.
    Σε πολλά σημεία γύρω από τη γαλλική πρωτεύουσα κάνουν την εμφάνιση τους άρματα μάχης. Παρόλα αυτά την επόμενη δωδέκατη μέρα της γενικής απεργίας το κίνημα παραμένει το ίδιο ισχυρό ενώ οι καταλήψεις επεκτείνονται.
    Το καθεστώς απαντά με την οργάνωση αντιδραστικών διαδηλώσεων κάτω από την απειλή της παραίτησης του Ντε Γκωλ . Παρόλο που η αστυνομική καταστολή εντείνεται και πνίγεται ένας μαθητής στον Σηκουάνα κατά τη διάρκεια συγκρούσεων μαθητών αστυνομίας, και ενώ η εργοδοσία περνάει στην αντεπίθεση, η απεργία συνεχίζεται και τα τελευταία απεργιακά κάστρα κρατούν μέχρι τις αρχές Ιούνη, ενώ τα συνδικάτα υπογράφουν τη λεγόμενη συμφωνία της Γκρενέλ. Αυτή από ορισμένους όπως η παραδοσιακή Αριστερά (Γαλλικό ΚΚ και σοσιαλιστές ) θεωρείται σαν σημαντική κατάκτηση για τους εργαζόμενους, από άλλους σαν «προδοσία» εφόσον έπρεπε να επιχειρηθεί η κατάληψη της εξουσίας. Στην κάθε περίπτωση και για τους μεν και για τους δε ο Μάης του 68 ήταν η πιο σημαντική λαϊκή κινητοποίηση μεταπολεμικά στη Δυτική Ευρώπη, ήταν «μια από τις κορυφώσεις της αγωνιστικής ιστορίας του εργατικού κινήματος» ήταν ένα γεγονός που συνέβαλε αναμφίβολα στην «ανύψωση της ταξικής συνείδησης της εργατικής τάξης», ήταν μια «τεράστια εμπειρική παρακαταθήκη » για το εργατικό κίνημα, όπως εκτιμά ο τότε γραμματέας της CGT Ζορζ Σεγκύ.
    O Γαλλικός Μάης στάθηκε η αφορμή να γραφτούν δεκάδες βιβλία πολιτικού προβληματισμού, πολλά ποιήματα, , άλλα τόσα τραγούδια και μουσικά κομμάτια μεταξύ των οποίων ορισμένα από σημαντικούς καλλιτέχνες της εποχής όπως οι Rolling Stones, ο Jean Ferat, o Claude Nugaro, o δικός μας Vangelis, ο Leo Ferre και άλλοι, να γυριστούν γύρω στις δεκαπέντε κινηματογραφικές ταινίες, από σημαντικούς σκηνοθέτες όπως ο Bernado Bertolucci ή ο Louis Malle, ενέπνευσε δεκάδες απαράμιλλα συνθήματα που παραμένουν πάντοτε επίκαιρα, πολλές αξεπέραστες σε έμπνευση αφίσες, σκίτσα, καρτούν …..
    Γεγονότα σαν του Γαλλικού Μάη έλαβαν χώρα σχεδόν σε όλες τις χώρες της Δυτικής Ευρώπης, οι οποίες συγκλονιστήκαν την ίδια περίοδο από φοιτητικές και εργατικές απεργίες, καταλήψεις και διαδηλώσεις.

    Η εκτίμηση του γαλλικού Μάη στον «Ριζοσπάστη» της 8/6/2008 από το μόνιμο συνεργάτη του Γιώργο Κακουλίδη.
    “Η συλλογική εκτόνωση των Παριζιάνων δημιούργησε μια φούσκα”.
    “Ο Μάης πήρε τις διαστάσεις που είχαν αποφασίσει να του δώσουν οι τεχνικοί της εξουσίας”.
    “Ο Μάης ήταν η μεγαλύτερη «σαπουνόπερα» που ανέβηκε μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο».
    “Μάλλον οι Γάλλοι είχαν κουραστεί να πληρώνουν τους ψυχαναλυτές τους και κατέβηκαν στους δρόμους για άλλες εμπειρίες. Θεωρώ την κατάσταση αυτή πρωτότυπη μόνο για το μέλλον της ψυχανάλυσης.”
    “Δεν υπήρξε καμία μεθόδευση εναντίον του Μάη. Η πτώση ήταν μοιραία, όπως του χαρταετού της Καθαρής Δευτέρας. Ο στρατηγός Ντε Γκωλ, παρά την κινδυνολογία που μοίραζε δεξιά κι αριστερά, πήγαινε ήσυχος να κοιμηθεί, σίγουρος πως αυτοί οι κραδασμοί ήταν επιπέδου διατάραξης κοινής ησυχίας.”
    “Εκτός από τους αφορισμούς που είχαν αντιγράψει από κλασικούς φιλοσόφους – τους οποίους κακοποίησαν στην επανάληψη – τι απέμεινε από το Μάη; Πού είναι η ποίηση, η ζωγραφική και η σκέψη που θα μας στέγαζε;”

    Γιώργος Ρούσης

  10. Λες να λέει τα ίδια και για το Πολυτεχνείο των «300 προβακατόρων»;

    Μ-π

  11. Άλλο το «Πολυτεχνείο» των 300 προβοκατόρων κι άλλο η εξέγερση φοιτητών λαού. Μην τα μπερδεύουμε, ΠαΣοΚ δε είμαστε..

  12. a8lios said

    Ας χώσω κι εγώ εδώ μέρος της απάντησής μου στο μέιλ του Γιώργου Ρούση, όπου αφού του είπα να βάλει το σχόλιο σε ετούτο το ποστ αν θέλει, του είπα και τα εξής:

    «(…)Egw bebaia proswpika de katalabainw to nohma tou sygkekrimenou sxoliou. Oxi apo thn apopsh oti 8elw na dikaiologhsw ton Kakoulidh.
    Ontws einai ekxydaismena ta osa grafei. Alla giati na asxolh8ei kaneis me to ti grafei enas ar8rografos, se mia sthlh pou osoi thn parakolou8oune 3eroun oti exei tetoio xarakthra?
    (den analyei dhladh oloklhrwmena, alla «baraei sto psaxno», ekei pou krinei oti einai to psaxno ka8e fora).

    Poso mallon otan thn idia periodo dhmosieythke kai ayto sto rizospasti:
    http://www2.rizospastis.gr/wwwengine/story.do?id=4530840
    kai pio ektenes ar8ro sth komep, pou aphxoun thn oloklhrwmenh apopsh tou KKE shmera gia ton MAH.

    Se ayta ta keimena 8a perimena ideologikh kritikh.

    Se ayto tou Kakoulidh mporei na kanei kaneis kritikh yfous (kai h8ous?), alla de briskw kai idiaitero nohma se ayto.
    Epishs 8a mporouse na mpei ena erwthma an genikws exoun nohma oi proswpikes sthles se mia efhmerida-organo enos KK.
    Egw proswpika, paroti katalabainw pws antibainei se ena ba8mo sthn leitourgia ths efhmeridas ws «organo ths K.E.», den nomizw oti blaptoun ‘h oti de 8a eprepe na yparxoun.

    Ayta ta syntoma pros to paron…»

  13. a8lios said

    Επιπλέον, να προσθέσω και λινκ σε ολόκληρο το κείμενο, το οποίο επικρίνει ο Γιώργος Ρούσης:
    http://www2.rizospastis.gr/wwwengine/story.do?id=4581751

    Βλέποντάς το πλέον ολόκληρο, πρέπει να πω ότι κατά την άποψή μου εκτός από τις υπερβολές που αναφέρει ο Γ.Ρ., περιέχει και αρκετές αλήθειες.

  14. Γ.Ρούσης said

    Αγαπητέ σύντροφε,
    Το σχόλιο το έστειλα διότι θεωρώ ότι το άρθρο του Γ.Κακουλίδη εκθέτει την εφημερίδα και το κόμμα. Δεν πρόκειται μόνον για «ύφος» και «ήθος». Αυτά είναι γνωστά και από άλλα άρθρα του ίδιου, όπως για παράδειγμα εκείνο της 13/10/2002 όπου χαρακτήριζε τον Μανώλη Γλέζο «αξιοθρήνητο που δεν ξέρει τι να κάνει για να υπάρξει»!!!!, ή εκείνο της 28/1/2005, όπου τάβαζε με εξωκομματικούς διανοούμενους που συνεργάζονταν με το κόμμα, χαρακτηρίζοντας τους μεταξύ άλλων «φαρισαίους» που «τρέφονται από τις σάρκες της 17 Νοέμβρη», υποχρεώνοντας την εφημερίδα λίγες μέρες αργότερα, στις 4/2/2005, να δημοσιεύσει σχόλιο για τη θέση του κόμματος απέναντι σε αυτούς τους διανοούμενους. Εδώ όμως πρόκειται και για κατάφορη διαστρέβλωση της ιστορικής αλήθειας αναφορικά με ένα γεγονός που αποτελεί πανθομολογουμένως τη μεγαλύτερη εργατική κινητοποίηση στην Δ.Ευρώπη μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
    Το να χαρακτηρίζεις σύντροφε απλή «υπερβολή» την εκτίμηση ενός τέτοιου γεγονότος σαν «επιπέδου διατάραξης της κοινής ησυχίας» ή ακόμη σαν προϊόν ψυχοπαθητικής ανίας του γαλλικού λαού, κλπ κι’ ακόμη να θεωρείς ότι το άρθρο έχει και αλήθειες διότι στο κομμάτι που δεν παραθέτω κρίνει ετεροχρονισμένα τον Μάη με βάση την εξέλιξη ορισμένων από τους πρωταγωνιστές του, λες και μπορεί να κριθεί πχ η Κομούνα με βάση τη γνωστή ρεφορμιστική εξέλιξη των περισσότερων ηγετών της,… νομίζω ότι είναι μια λαθεμένη ουδέτερη ή ακριβέστερα «κεντριστική» θέση σαν και αυτήν που με αυστηρότητα καταδίκαζε ο Λένιν.
    Συντροφικά Γ. Ρούσης

  15. Γ.Ρούσης said

    Το σχόλιο -επανόρθωση- του Ρίζου περί θέσης του κόμματος για την συνεργασία του με την εξωκομματική διανόηση είναι στις 4/2/2006 σελ.4 και όχι στις 4/2/2005

  16. Παρά τον ορατό «κίνδυνο» να ανοίξει εδώ καινούριος μαραθώνιος σχολίων με το Γ.Ρούση, θα ήθελα να επισημάνω όσω πιο σύντομα μπορώ τα εξής:

    -το όργανο της ΚΕ, δε μπορεί να δημοσιεύει μόνο συυλλογικές επεξεργασίες του κόμματος. Έχει όμως επαγγελματίες δημοσιογράφους και διευθυντή στέλεχος από το ΠΓ που εγκρίνει τι πρέπει να μπει και τι όχι.
    -Συνδέοντάς το και με τα προηγούμενα, δεν καταλαβαίνω το σκεπτικό με το οποίο μπήκε στον ριζοσπάστη ένα τέτοιο κείμενο, αλλά δε βρήκε χώρο το άρθρο του ρούση για το σοσιαλισμό π.χ. έστω με την υποσημείωση ότι απηχεί προσωπικές του απόψεις.
    -Παρεμπιπτόντως, από τη στιγμή που το κείμενο του κακουλίδη δε συνοδεύεται από τέτοια υποσημείωση, πάει να πει ότι απηχεί και απόψεις του κόμματος.
    -κατά τα άλλα οι προσωπικές στήλες είναι αυτές που διαβάζονται και περισσότερο (πχ ο λεκάτης κι ο μπογιόπουλος) και κατά τη γνώμη μου δεν είναι τυχαίο.

    -ποιος ακριβώς είναι ο χαρακτήρας της στήλης του κακουλίδη, που τον ξέρουν όσοι την παρακολουθούν; Να γράφει εκχυδαϊσμένα; Κι είναι αποδεκτό αυτό;
    -αφετέρου τα όσα γράφει είναι καθαρά πολιτικές κρίσεις. Σε τέτοιο επίπεδο πρέπει να κριθούν κι όχι για το ύφος τους ή το ήθος του γ.κ. (που κατά τα άλλα μπορεί να είναι εξαίρετο).

    -Είναι δυνατόν να κρίνεται ο μάης του 68 από την κατάληξη των «ηρώων» του που εξαργύρωσαν το αγωνιστικό τους παρελθόν;
    -πώς θα μας φαινόταν αν κάποιος έβγαζε παρόμοια συμπεράσματα για το νοέμβρη του 73, με βάση τη σημερινή κατάντια της «γενιάς του πολυτεχνείου»;
    -πώς θα μας φαινόταν αν κάποιος χαρακτήριζε σήμερα το πολυτεχνείο «συλλογική εκτόνωση [που] δημιούργησε μια φούσκα όπου μέσα της αναπαύονται όσοι μοιράζουν σήμερα την τράπουλα της εξουσίας»; Ή τη μεταπολίτευση ακριβώς αυτό που είχε ανάγκη το γέρικο αστικό πολιτικό σύστημα για να ανανεωθεί; Ή αν χαρακτηριζόταν το πολυτεχνείο εθνική γιορτή των αριστερών;
    -γνωρίζετε ότι ο κον μπεντίτ κυκλοφόρησε σχετικά πρόσφατα βιβλίο με τον εύγλωττο τίτλο «Forget May 68» (ή κάπως έτσι); Δεν πρέπει άραγε να εμπιστευτούμε από την ανάποδη το ταξικό ένστικτο των αστών και των εξωνημένων συνεργατών τους σχετικά με το τι πρέπει να περάσει και τι όχι στη συλλογική μνήμη της γαλλικής εργατικής τάξης;

    -Τον περασμένο μάιο, σε κομματική εκδήλωση για τη φεντερασιόν και το μάη του 36, στέλεχος της κε του κόμματος (κι όχι κάποιος συνεργάτης ή αρθρογράφος του «Ρ»)είπε σε κάποιο σημείο του λόγου του: «μάης του 36! κι όχι του 68…»
    -Δεν κατάλαβα γιατί μπήκαν αντιπαραθετικά. Κι αν το κριτήριο ήταν το τι πρόβαλλαν άλλες δυνάμεις με εκδηλώσεις τους εκείνο τον καιρό, γιατί το σύνθημα του κόμματος να μην είναι: «και μάης του 36 και μάης του 68»;
    Γιατί δε γίνονται κομματικές εκδηλώσεις και για το μάη του 68;

    -παραποιήσεις και προσπάθεια καπελώματος του μάη πχ από τους τροτσκιστές υπάρχουν πράγματι. Ποιος άφησε όμως το κενό που κάλυψαν κι εκμεταλλεύτηκαν;
    -υπάρχει μια κάποια «υποτίμηση», μια γενική «δυσκολία» απέναντι στο αυθόρμητο κι αυτό μπορεί να διαπιστωθεί και σε πιο πρόσφατα παραδείγματα, όπου το δικό μας κενό, το εκμεταλλεύτηκαν άλλες δυνάμεις.

    -πολλές φορές αποκομίζω την αίσθηση ότι τα διάφορα σχετικά αφιερώματα από τα κομματικά έντυπα, δε γίνονται για να αναδείξουν τι ακριβώς ήταν ο μάης του 68, αλλά για να δείξουν τι δεν ήταν, αποκρούοντας θέσεις άλλων.
    Χρειάζεται κι αυτό, αλλά δε φτάνει από μόνο του.
    -αν πάλι ξεπεράσουμε τις κρίσεις περί «σαπουνόπερας και ψυχολογικής κούρασης» του γ.κ. ως προς τι ήταν τελικά ο μάης και μείνουμε πχ στα άρθρα του Φάνη ΠΑΡΡΗ, θα πω ότι και μένα με βρίσκουν σε γενικές γραμμές σύμφωνο, αλλά δε με καλύπτουν απόλυτα.
    -το στοιχείο που μένει εκτός της οπτικής των άρθρων αυτών, είναι το αίσθημα γενικευμένης αλλοτρίωσης που επικρατούσε στη γαλλική κοινωνία και το οποίο ερμηνεύει σε μεγάλο βαθμό τη μαζική συμμετοχή στην εξέγερση.
    -Δεν είναι ψυχολογική κούραση που ενδιαφέρει μόνο τον τομέα της ψυχανάλυσης το αίσθημα κενότητας, η έλλειψη νοήματος, η απουσία ενδιαφέροντος που δημιουργεί στον αλλοτριωμένο εργάτη η παραγωγική διαδικασία στον καπιταλισμό.
    -Δεν είναι μεταϋλιστική αξία, το αίτημα απελευθερωσης της προσωπικότητας, επειδή πηγαίνει πέρα από τις μισθολογικές διεκδικήσεις για αυξήσεις. Αυτό είναι που οδήγησε και κάποια μεσαία ή υψηλά αμειβόμενα στρώματα να πάρουν μέρος στις απεργιακές κινητοποιήσεις (χωρίς να σημαίνει ότι αυτοί έδιναν τον τόνο).
    Το ιδανικό του κομμουνισμού σε τελική ανάλυση δεν είναι τίποτα άλλο παρά η χειραφέτηση και η ολόπλευρη ανάπτυξη των ικανοτήτων της ανθρώπινης προσωπικότητας (ο γ.ρούσης στα βιβλία του αναλύει αυτή τη θέση πολύ καλύτερα από μένα).

    -σωστά επισημαίνεται η σκόπιμη υποβάθμιση της συμμετοχής της εργατικής τάξης στην εξέγερση.
    Μπαίνουν όμως κάποια ζητήματα σχετικά με την ενσωμάτωση της εργατικής τάξης και την «πρωτοπορία» των φοιτητών.
    -η αλλοτρίωση και κατ’ επέκταση η ενσωμάτωση αγκαλιάζει σήμερα την εργατική τάξη περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο κομμάτι της κοινωνίας.
    -η σπουδάζουσα νεολαία δεν αποτελεί εξαίρεση, αλλά έχει οπωσδήποτε μεγαλύτερα περιθώρια άμεσου απεγκλωβισμού.
    -αυτό μπορεί να φανεί πχ στην οικοδόμηση οργανώσεων βάσης και την παρέμβαση του κόμματος στους χώρους δουλειάς σε σύγκριση με τα πανεπιστήμια.
    -φαίνεται ακόμα και στο κλίμα που επικρατεί σε κάθε χώρο (συνήθως τρομοκρατίας στον ιδιωτικό χώρο).
    -εξηγείται και από πολύ απλά στοιχεία, όπως το θέμα του ελεύθερου χρόνου.
    -αυτά είναι πράγματα που πρέπει να παίρνουμε υπ’ όψιν στην τακτική μας, εκτιμώντας ανάλογα και το ρόλο των φοιτητών.
    -Το να τα αναγνωρίσουμε δε σημαίνει ότι αναθεωρούμε την θεωρία μας, ή ότι αλλάζουμε το επαναστατικό υποκείμενο, ούτε ότι δικαιώνουμε τον μαρκούζε κ.ά.

    Αυτά και σόρι για το κατεβατό.

  17. Με όλο το σεβασμό,
    ο Γιώργος Κακουλίδης είναι σημαντικός ποιητής. Μπορεί σαν πολιτικός αρθρογράφος να είναι ανεπαρκής, και θα συμφωνήσω απόλυτα με τον Γ.Ρ. ότι τα αποσπάσματα περί Γλέζου και διανοουμένων είναι απαράδεκτα, αλλά δεν παύει να είναι σημαντικός ποιητής.
    Θέλω να πω, ο ειρωνικός υπαινιγμός «διανοούμενου το επάγγελμα όπως ο ίδιος αυτοπροσδιορίστηκε» είναι εξίσου απαράδεκτος.

  18. Γ.Ρούσης said

    Σύντροφοι,
    Συμφωνώ απόλυτα και σε όλα με το σχόλιο του μπρεσνιεφικού.
    Όσο για το “διανοούμενου τω επάγγελμα όπως ο ίδιος αυτοπροσδιορίστηκε” δεν πρόκειται για κανέναν απολύτως υπαινιγμό, αλλά για ακριβολογία μια και ο ίδιος ο Γ. Κακουλίδης πλάι από το όνομα του ως υποψήφιος βουλευτής του ΚΚΕ δήλωσε ως επάγγελμα διανοούμενος!!! Όσο για το «ο Γιώργος Κακουλίδης είναι σημαντικός ποιητής» το οποίο συ είπας αγαπητέ Νίκο Σαραντάκο, νομίζω ότι δεν αφορά την παρούσα κρίση του.
    Γ.Ρούσης

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: