A8lios Weblog

Ένα ερυθρόδερμο μπλόγκ σε μια καπιταλιστική άγρια δύση…

Archive for the ‘Συνδικαλισμός’ Category

Ο Ευαγγελάτος και η «φροντίδα για τους εργάτες» στη Γερμανία

Posted by a8lios στο Οκτώβριος 31, 2008

Δε ξέρω αν έτυχε να δει κανένας σας τις «αποκαλύψεις στην πολιτική», την εκπομπή πολιτικού σχολιασμού στον ΑΝΤ1 δηλαδή που παρουσιάζει ο Ευαγγελάτος.

Τί έγινε εκεί? Θα σας πω:

Ήταν -για τί άλλο- για τη συνέπεια της κρίσης. Και είχε καλεσμένους την Διαμαντοπούλου από ΠΑΣΟΚ, έναν από τη ΝΔ και τον Γιάννη Κακουλίδη, συγγραφέα ή κάτι τέτοιο και παλιό υποψήφιο του ΣΥΝ σε εκλογές.

Κάποια στιγμή λοιπόν κάνουν μια σύνδεση με Στουτγκάρδη (νοτιοδυτική Γερμανία). Όπα λέω, για να δούμε τα παλιά μας τα λημέρια…

Είχε εκεί λοιπόν 3 Έλληνες και τους ρωτούσε για τις επιπτώσεις της κρίσης στη ζωή τους. Οι 2 από αυτούς ήταν εργαζόμενοι στη Mercedes. Τους ρωτάει ο Ευαγγελάτος τί παίζει εκεί, και του εξηγεί ο ένας:

«Στο δικό μας το εργοστάσιο, στο οποίο δουλεύουν 43000 άτομα, δεν κινείται φύλλο αυτή τη βδομάδα. Ωστόσο εμείς πληρωνόμαστε, όχι όμως από την εταιρεία, αλλά από ένα ταμείο που έχουμε φτιάξει σαν σωματείο για τέτοιες περιπτώσεις κρίσης. Έχουμε κάνει βλέπετε μια συμφωνία με την εταιρεία από το 2004, η οποία λέει πως η εταιρεία δεν πρόκειται να κάνει απολύσεις λόγω οικονομικών της προβλημάτων. Αντίθετα, σε περιόδους κρίσης έχουμε συμφωνήσει πως όταν είμαστε ανοιχτά εμείς θα δουλεύουμε μέσα στη βδομάδα μια μέρα παραπάνω ή και ακόμα περισσότερο, την οποία μέρα όμως δε θα την πληρωνόμαστε άμεσα, αλλά τα λεφτά θα πηγαίνουν σε αυτό το ταμείο που έχουμε φτιάξει».

Και τί λέει μετά ο θεός ο Ευαγγελάτος στον βουλευτή της ΝΔ?

«Είδατε κύριε υπουργέ πώς φροντίζει το κράτος στη Γερμανία τους εργαζόμενους? Μπορεί οι εταιρείες να πιέζονται, αλλά το κράτος είναι ΕΚΕΙ!» 😯

Του λέει ο νεοδημοκράτης ότι απ’ ότι κατάλαβε δεν έχει κάποια εμπλοκή το κράτος στο συγκεκριμένο θέμα, αλλά επιμένει ο Ευαγγελάτος. «Όχι, το κράτος τους έχει σώσει!»

«Καλά», λέει ο βουλευτής, «μπορεί να ξέρει η κυρία Διαμαντοπούλου καλύτερα, που ήταν και επίτροπος».

Και εννοείται ότι ήξερε… 😉

Λέει λοιπόν η Διαμαντοπούλου: «Είναι αλήθεια πως το κράτος δεν έχει κάποια οικονομική συμμετοχή στο συγκεκριμένο θέμα. Ξέρετε, τέτοιες συμφωνίες ανάμεσα στα συνδικάτα και στην εργοδοσία είναι πολύ συνηθισμένες στην κεντρική ευρώπη. Είναι όμως συνηθισμένες γιατί και οι δύο πλευρές δείχνουν μια ωριμότητα από τη μία, μια σύνεση και δεν προβάλλουν παράλογες απαιτήσεις. Και είναι επίσης συνηθισμένες -και εκεί έρχεται ο ρόλος του κράτους κύριε Ευαγγελάτο- (ααααααααχ, εμείς όμως σε τί χώρα, σε τί κόσμο θα φέρουμε τα παιδιά μας Νίκο Ευαγγελάτο???? 😆 ) γιατί εκεί τα κράτη και οι κυβερνήσεις διαχρονικά έχουν πάρει μέτρα ώστε να θεσμοθετηθεί και να λειτουργεί ο κοινωνικός διάλογος, πράγμα που εδώ στην Ελλάδα δεν μπορεί να το κάνει αποτελεσματικά η ΝΔ».

SSSSStrikeeeeee! Τον τάπωσε τον νεοδημοκράτη. Τί να πει κι αυτός? Στην πουτάνα πουτανιές γίνεται? Δε γίνεται…

Δικαιωμένος λοιπόν ο Ευαγγελάτος, αφού η κυρία επίτροπος έδειξε περίτρανα πως το κράτος φροντίζει για τους εργαζομένους στη Γερμανία, το πάει παραπέρα. Γιατί στην «εξέδρα» ήταν καθισμένος και ο «εκπρόσωπος των εργαζομένων» Καλύβης (εκπρόσωπος του ΣΥΝ στη ΓΣΕΕ).

«Κύριε Καλύβη, γιατί δεν βλέπουμε κάτι τέτοιο και στην Ελλάδα? Γιατί δεν μπορεί να δείξει κι εδώ το εργατικό κίνημα μια τέτοια ωριμότητα όπως στη Γερμανία, να είναι ενωμένο και να πετυχαίνει τέτοιες συμφωνίες για τους εργάτες, αλλά είναι διασπασμένο ουσιαστικά σε 2 συγκεντρώσεις κάθε φορά κτλ.?»

Τί να πει κι ο έρμος ο Καλύβης, πιάστηκε από κάποια πράγματα που είπε ο πρώτος από τους 3 Έλληνες που είχαν βγει στο «γερμανικό παράθυρο» (είχε πει μεταξύ άλλων ότι το επίδομα ανεργίας εκεί είναι για έναν χρόνο στο 80% του μισθού, που γι αυτόν ήταν 1200Ε), και άρχισε να λέει διάφορες κλασσικές γενικολογίες της ΓΣΕΕ, για το πόσο πιο χαμηλοί είναι εδώ οι μισθοί και τα επιδόματα ανεργίας, για το πόσο μεγάλη ακρίβεια έχουμε σε σχέση και με τη Γερμανία ακόμα ακόμα, τα γνωστά δηλαδή. Μέχρι που έκανε και τη βαριά κριτική του, ότι «κάποιοι συνδικαλιστές της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ προωθούν την πολιτική των κομμάτων τους».

Άλλο που δεν ήθελε και ο Ευαγγελά, πιάνεται από αυτό για να ξαναρχίσει να σολάρει «μα είναι δυνατόν να είανι ο άλλος συνδικαλιστής και μετά από 5 χρόνια να τον βλέπεις στη Βουλή? Και να συμβαίνει αυτό σε όλα τα κόμματα, και στη ΝΔ, και στο ΠΑΣΟΚ, και στο ΚΚΕ και στο ΣΥΝ?» (ααααααααχ, σε τί κόσμο θα φέρουμε τα παιδιά μας Νίκο Ευαγγελάτοοοοοο????).

Εκεί όμως ήταν και πάλι παρούσα η κυρία επίτροπος για να ταπώσει και να κλείσει η βαθυστόχαστη συζήτηση περί εργατικού κινήματος:

«Μα κύριε Ευαγγελάτο, και στη Γερμανία τα 2/3 των Βουλυτών είναι παλιά συνδικαλιστικά στελέχη. Εδώ έχουμε πάρα πολύ λιγότερες τέτοιες περιπτώσεις αναλογικά…»

Μόκο οπότε ο Ευαγγελά. Αφού έτσι είναι και στας Ευρώπας, τί να πει? Πάμε σε άλλο θέμα.

Είπαμε άλλωστε, στην πουτάνα πουτανιές δεν έχει…

.

Σχολιάκι δικό μου:

Δεν είναι υπέροχο να αναγνωρίζεται με τέτοιους διαλόγους εμμέσως η δουλειά που έχεις κάνει? Δε ξέρω, εγώ πολύ το γουστάρω.

Γιατί ποιος ευθύνεται για την «ανωριμότητα» μεγάλης μερίδας των εργαζομένων και του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος στην Ελλάδα?

Ποιος «φταίει» για το ότι, ενώ έχουν πέσει κονδύλια και κονδύλια από την Ε.Ε., έχουν φτιαχτεί επιτροπές και επιτροπές, εθνικές, κλαδικές, περιφερειακές, νομαρχιακές, έχουν δώσει τόσες και τόσες «συμβουλές» τα «ευρωπαϊκά συνδικάτα», στη συνείδηση των περισσοτέρων Ελλήνων η φράση «κοινωνικός διάλογος» είναι συνώνυμη με το «ξεπούλημα δικαιωμάτων», ενώ όσοι συνδικαλιστές συμμετέχουν σε αυτούς αντί να χαρακτηριστούν «υπεύθυνοι» χαρακτηρίζονται «λαμόγια» και «πουλημένοι»?

Ποιος ευθύνεται για το ότι στην Ελλάδα δεν γίνονται συμφωνίες (σε τέτοιο βαθμό έστω) με τους εργοδότες που να τους επιτρέπουν να έχουν από τη μία φτηνή εργασία όσες μέρες θέλουν, να κλείνουν από την άλλη το μαγαζί όποτε γουστάρουν χωρίς αποζημιώσεις, και να τους λέμε και ευχαριστώ?

Ξέρετε εσείς ποιός μπορεί να φταίει γι αυτό το χάλι?

Γιατί εμένα κάτι μου περνάει από το μυαλό…

Advertisements

Posted in ΑΝΤ1, Γερμανία, Εργασία, ΜΜΕ, Π.Α.ΜΕ., Συνδικαλισμός, κίνημα | 4 Σχόλια »

Βιβλίο: Συνδικαλιστικό κίνημα 1981-1986

Posted by a8lios στο Σεπτεμβρίου 22, 2008

[θα το βρείτε εδώ]

Χρήσιμο, σίγουρα.

Φαίνεται να είναι γραμμένο από τον Γιώργο Κουκουλέ (δείτε εδώ κι άλλα έργα του), καθηγητή στο Πάντειο, και τον δημοσιογράφο Βασίλη Τζαννετάκη, αλλά στην ουσία όλη η δουλειά του Τζαννετάκη είναι.

Έτσι κατάλαβα εγώ τουλάχιστον.

Αποτελείται από 3 μέρη:

Στο 1ο παρατίθεται ένας «διάλογος» που είχε κάνει ο Γιώργος Κουκουλές μέσα από τις σελίδες της
Καθημερινής με διάφορους για τη φύση και την αποστολή του συνδικαλισμού και του εργατικού κινήματος. Για να πω την αλήθεια, μέσα από αυτά τα αρθράκια δε μπορώ να πώ ότι κατάλαβα πώς ακριβώς το έβλεπε το ζήτημα, γιατί λέει διάφορα περί «αποκομματικοποίησης», τα οποία ωστόσο λόγο περιορισμένου χώρου δε τα αναπτύσσει. Πάντως σίγουρα έχει ενδιαφέρον να παρακολουθείς το σκεπτικό κάποιου που το ’82-’83 είχε τουλάχιστον ξεκάθαρο πως «ο τρόπος με τον οποίο κυβερνά το ΠΑΣΟΚ δε φαίνεται να αλλάζει ουσιαστικά κάτι σε σχέση με τις κυβερνήσεις της ΝΔ, παρά μόνο σε κάποιες επιλογές διαχείρησης».

Τέσπα.

Στο 2ο μέρος δίνεται ένα λεπτομερές χρονικό των όσων συνέβησαν στο συνδικαλιστικό κίνημα στην Ελλάδα εκείνη τη περίοδο, τα οποία δικαιολογούν και τον υπότιτλο του βιβλίου, «η μεγάλη ευκαιρία που χάθηκε».

Μέσες άκρες είναι τα εξής:

Το ΠΑΣΟΚ, αφού γίνεται κυβέρνηση, διαλύει την εκλεγμένη διοίκηση της ΓΣΕΕ, γιατί είχε εκλεγεί από νόθο συνέδριο που συμμετείχε εκτός των άλλων και πλήθος χουντικών. Ορίζεται μια προσωρινή διοίκηση, σύμφωνα με ό,τι πίστευαν τα δικαστήρια ότι ήταν ο συσχετισμός, στην οποία η ΠΑΣΚΕ είναι αυτοδύναμη και κάτι παραπάνω, και πάλι έχουν 3 έδρες κάτι χουντικοί, όπως έχει π.χ. και η ΕΣΑΚ (!) (η παράταξη που στηρίζει το ΚΚΕ)… Εν πάσει περιπτώσει, αυτή η προσωρινή διορισμένη διοίκηση έχει σαν σκοπό να οργανώση ένα πραγματικά αντιπροσωπευτικό συνέδριο.

Έτσι και γίνεται. Δηλαδή περίπου έτσι. Το 22ο συνέδριο της ΓΣΕΕ είναι το πιο αντιπροσωπευτικό που έχει κάνει για δεκαετίες, αλλά από τη μία απέχουν οι παρατάξεις της ΝΔ (είχε ακόμα κάμποσες παρατάξεις που βολόδερναν, δεν είχε φτιαχτεί η ΔΑΚΕ), από την άλλη συμμετέχουν και πάλι κάμποσοι νόθοι αντιπρόσωποι -μεταξύ αυτών και χουντικοί-, με σκοπό να δώσουν στην ΠΑΣΚΕ την αυτοδυναμία στη ΓΣΕΕ, η οποία παιζότανε (γιατί ότι η ΠΑΣΚΕ ήταν πρώτη ήταν σίγουρο, για πρώτη κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ μιλάμε).

Αυτό γίνεται λοιπόν. Παρ’ ότι έχει αυτοδυναμία, η ΠΑΣΚΕ και το ΠΑΣΟΚ επιλέγουν να συνεργαστούν στο προεδρείο της ΓΣΕΕ με την ΕΣΑΚ. Η ΕΣΑΚ παίρνει το γενικό γραμματέα της ΓΣΕΕ. Αυτό βέβαια δεν εκφράστηκε ποτέ σε πολιτική συμφωνία και σύμπλευση.

Η ΕΣΑΚ πίεζε για απεργίες και εκτιμούσε ότι η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ κινούνταν όλο και πιο αντιεργατικά, η ΠΑΣΚΕ εκτιμούσε ότι κάθε κινητοποίηση των εργαζομένων και της ΓΣΕΕ, πόσο μάλλον απεργία, θα «χτυπούσε τον στόχο της Αλλαγής και το σοσιαλισμό». Οπότε η ΓΣΕΕ δεν, εκείνο το διάστημα.

Μάλιστα η διαφωνία ανάμεσα στις -κατά τα άλλα συνεργαζόμενες- ΠΑΣΚΕ και ΕΣΑΚ ήταν τέτοιες, που το ’83 και ’84 (μπορεί να ‘ναι και ’84 – ’85, δε θυμάμαι) η ΕΣΑΚ και ο γραμματέας της ΓΣΕΕ δεν υπέγραφε και δε σφράγιζε τις συλλογικές συμβάσεις που είχε συμφωνήσει η ΓΣΕΕ (με ψήφους της ΠΑΣΚΕ μόνο) με τη κυβέρνηση, θεωρώντας τες εξευτελιστικές.

(Όπως αποκαλύφθηκε αργότερα, η ΠΑΣΚΕ είχε φτιάξει εκεινη τη περίοδο ψεύτικη σφραγίδα της ΓΣΕΕ, με την οποία σφράγιζε έγγραφα ερήμην του ανωτάτου οργάνου της ΓΣΕΕ για να παρακάμψει την ΕΣΑΚ)

Τα πράγματα όμως έγιναν πολύ καλύτερα όταν 7 (από τα 26) στελέχη της ΠΑΣΚΕ στο ανώτατο όργανο (πλην συνεδρίου) της ΓΣΕΕ άρχησαν να συμφωνούν ε την ΕΣΑΚ και τη παράταξη του ΚΚΕεσ., και διαφώνησαν με τα οικονομικά μέτρα του ΠΑΣΟΚ.

Μετά από συνάντηση με τον Αντρέα (ένας είναι ο Αντρέας!) αυτοί διαγράφονται από τη ΠΑΣΚΕ, φτιάχνουν μαζί με όσους τους ακολούθησαν άλλη παράταξη και αρχίζουν να συνεργάζονται με τις παρατάξεις του ΚΚΕ και του ΚΚΕεσ.

Οπότε πλέον πλειοψηφία της διοίκησης της ΓΣΕΕ είναι αυτές οι συνεργαζόμενες δυνάμεις και μειοψηφία η ΠΑΣΚΕ.

Η ΓΣΕΕ προκυρήσσει πανελλαδκή πανεργατιή απεργία, την πρώτη μετά από πολλές δεκαετίες, ενάντια στην οικονομική και εργατική πολιτική του «σοσιαλιστικού» ΠΑΣΟΚ.

Η ΠΑΣΚΕ ωστόσο δεν αναγνωρίζει την διοίκηση. Δεν καλεί συνεδριάσεις και όταν συνεδριάζουν χωρίς αυτή τους καταγγέλει.

Καλεί μάλιστα ένα πανελλαδικό «δημοκρατικότερο» όργανο, βγαλμένο από τις «μαύρες εποχές» της ΓΣΕΕ, στο οποίο συμμετέχουν οι πρόεδροι των εργατικών κέντρων, για να πιστοποιήση ότι η «βάση» της ΓΣΕΕ δεν αναγνωρίζει την διοίκηση «όσων αντιδρούν στην προσπάθεια της Αλλαγής και των …7 αποστατών».

(για να καταλάβετε για τί όργανο μιλάμε, το Εργατικό Κέντρο Φαρσάλων π.χ. είχε την ίδια βαρύτητα ψήφου με το Εργατικό Κέντρο Αθήνας»)

Έτσι, ενώ αν έπαιρνε κανείς τα Εργατικά Κέντρα με βάση τη δύναμή τους η ΠΑΣΚΕ ήταν καθαρά μειοψηφική, μέσω αυτού του οργάνου φάνηκε να τη στηρίζει η «βάση».

Με βάση αυτό το επιχείρημα η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ κάλεσε την Δικαιοδύνη να παρέμβει. Και αυτή δημοκρατικά αποφάσισε να διαλύσει την διοίκηση της ΓΣΕΕ, να ορίσει μία που η ΠΑΣΚΕ ήταν πάλι αυτοδύναμη, και να καλέσει ξανά σε συνέδριο!

Ομορφιές!

Στο συνέδριο αυτό, στο 23ο, αφού η ΠΑΣΚΕ απέρριψε αίτημα των ΚΚΕ-ΚΚΕεσ. και των διαγραφέντων από αυτή να μην αναγνωριστούν νόθοι αντιπρόσωποι, η ΕΣΑΚ πήρε απόφαση να μην πάει στο συνέδριο. Η παράταξη του ΚΚΕεσ. και αυτή των διεγραμμένων της ΠΑΣΚΕ πήγαν στο συνέδριο αλλά αποχώρησαν.

Το καλύτερο: Από αυτό το συνέδριο, στο οποίο συμμετειχε μόνη της η ΠΑΣΚΕ (ούτε οι παρατάξεις της ΝΔ συμμετείχαν), η διοίκηση εκλέχτηκε από λιγότερους από τους μισούς αντιπροσώπους, πιστοποιώντας με άλλα λόγια το αναμενόμενο: Ότι η ΠΑΣΚΕ κανονικά ήταν μειοψηφία στο συνδικαλιστικό κίνημα.

Εκεί κάπου τελειώνει η αφήγηση, αφού τότε (’86) γράφτηκε το βιβλίο.

Στο 3ο μέρος έχει διάφορα ντοκουμέντα και δημοσιεύματα της εποχής (π.χ. κομμάτια από τις κεντρικές τοποθετήσεις των παρατάξεων ΚΚΕ αι ΚΚΕεσ. στο 22ο συνέδριο που αναδεικνύουνε κατά πόσο είναι αντιπροσωπευτικό το συνέδριο, άρθρα από το Ριζοσπάστη, την Εξόρμηση και άλλες εφημερίδες), όπως και δηλώσεις και απόψεις του ΠΑΣΟΚ για το εργατικό κίνημα πριν γίνει κυβέρνηση και αφού έγινε ό,τι έγινε επί διακυβέρνησής του στη ΓΣΕΕ.

Όπως καταλαβαίνετε, θα μπορούσα να σχολιάσω κάμποσα πράγματα με βάση τα παραπάνω, αλλά κουράστηκα από το γράψιμο. Ξεκινήστε εσείς και θα μπω στη κουβέντα…

Posted in ΓΣΕΕ, Δοκίμιο, Εργασία, ΕΣΑΚ, Ιστορία, ΚΚΕ, ΚΚΕ εσωτερικού, Μελέτη, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, Συνδικαλισμός, βιβλία, κίνημα | 12 Σχόλια »