A8lios Weblog

Ένα ερυθρόδερμο μπλόγκ σε μια καπιταλιστική άγρια δύση…

Archive for the ‘Ιστορία’ Category

Λασπόλουτρο 028

Posted by a8lios στο Απρίλιος 16, 2008

Τί λασπόλουτρο δηλαδή, αυτό είναι σκέτη τρέλα…

Η Πατρίς είναι η μεγαλύτερη σε κυκλοφορία εφημερίδα του Ηρακλείου. Κατά τη γνώμη μου δημοσιογραφικά δεν είναι και τπτ το ιδιαίτερο και δε την διαβάζω και ποτέ. Χτες το πρωί όμως έτυχε να της ρίξω μια ματιά.

Το καλό με την «πατρίς» είναι ότι γράφουν πάρα πολλοί ντόπιοι, λόγω και της αναγνωσιμότητας που έχει. Ιστορίες, χρονικά, διηγήματα, μαντινάδες, διάφορα. Είχε γράψει λοιπόν στις 1/4/2008 ένας κύριος, ο Παναγιώτης Κατσίνας, ένα κείμενο για τον Νίκο Μπελογιάννη.

Κάποιος όμως φαίνεται τσαντίστηκε πάρα πολύ με αυτό. Αυτός ο κάποιος λέγεται Γιάννης Λιντοβόης, είναι πλοίαρχος Ε.Ν. και αισθάνθηκε την ανάγκη να υπερασπιστεί την «πατρίδα» από τους «αναρχοκομμουνιστάς». Μάλλον γιατί γεννήθηκε σε λάθος εποχή και δεν πρόλαβε να τους ξεκάνει με τα ίδια του τα χέρια…

Υπάρχει εδώ το κείμενό του, αλλά επειδή με εκνευρίζει αφάνταστα θα το βάλω και στο μπλογκ μου, έτσι, για να το θυμάμαι καλύτερα.

Εντυπωσιακό είναι πως παρά τον φανατισμό του είναι σε θέση να επικαλεστεί ακόμα και το «Μνημόνιο της 24/1/2006 που ψήφισε η Ε.Ε. όπου ταυτίζεται ο κομμουνισμός με τον φασισμό και τον ναζισμό». Βέβαια! Γιατί ο καλός φασίστας δεν ξέρει μόνο από παλιές αντικομμουνιστικές καταγγελίες, κατέχει και τις καινούργιες, τις «δημοκρατικές», τις ΕυρωΕνωσιακές.

Κλείνω απομονώνοντας άλλη μια φράση που χρησιμοποιεί ο φίλος και που την …τηρεί με το παραπάνω…: «Καλόν είναι να μην αναμοχλεύονται μίση και πάθη του παρελθόντος».

Σαν απάντηση δική μου στα γραφόμενα μπορείτε να πάρετε το βιντεάκι με τον Μπελογίαννη που έχω στο πλάι.

…απολαύστε:

Δεν γράφεται μονόπλευρα η Ιστορία


Του Γιάννη Λιντοβόη*

Κύριε διευθυντά

Στην στήλη της εφημερίδος σας ΠΡΟΕΚΤΑΣΕΙΣ την 1/4/08 δημοσιεύσατε άρθρον του Παν. Κατσίνα με τίτλο «Το δεύτερο διάσημο χαμόγελο στην ιστορία της Τέχνης μετά την Τζοκόντα».

Αν δεν ήταν τόσο εμφανές το πρωταπριλιάτικο ψέμα σας, θα εκλάμβανα το ανωτέρω άρθρο ως τέτοιο.

Αν είναι δυνατόν που φτάνει η κομματική εμπάθεια και η έλλειψις ιστορικής γνώσεως. Να συγχέεται ένας εκτελεσθείς για κατασκοπία με την υψηλή παγκόσμια ζωγραφική τέχνη.

Καλόν είναι να μην αναμοχλεύονται μίση και πάθη του παρελθόντος και να ωραιοποιούνται άτομα εκτελεσθέντα για εσχάτη προδοσία σύμφωνα με νόμους κράτους και εκλεγμένης κυβερνήσεως η οποία νομοθετεί ασχέτως αν μας αρέσουν οι νόμοι ή όχι.

Υπάρχουν και Έλληνες θύματα του Μπελογιάννη που σκότωσε στο βουνό, τότε, με αληθινές σφαίρες και εν γνώσει του και όχι με ψεύτικες του αποσπάσματος.

Τελικώς εις όλο αυτό το μελόδραμα της εκτελέσεως του συντρόφου Μπελογιάννη που μας περιγράφει ο άλλος σύντροφος Κατσίνας, βγαίνει το συμπέρασμα ότι δεν μετράει τόσο το τι έκανε ο Μπελογιάννης και τον εσκότωσαν αλλά γιατί τον εσκότωσαν στίς τρείς η ώρα το βράδυ και όχι στην ανατολή του ηλίου να δει το φως. Έλεος !!!

Οι εκτελέσεις εγένοντο συνήθως χαράματα όχι για να δουν το φώς οι εκτελεσθέντες αλλά για να μη γίνουν αντιληπτές και δημιουργηθούν τυχόν επεισόδια.

Επειδή ο σύντροφος Παναγιώτης έχει επιλεκτική μνήμη των γεγονότων θα του θυμίσω και την άλλη άποψιν από έγκυρες πηγές όπως είναι οι εγκυκλοπαίδειες, οι οποίες είναι αντικειμενικότερες γιατί απευθύνονται στους πάντες για τα εκάστοτε ιστορικά γεγονότα, ως διεδραματίσθησαν αντικειμενικά και όχι υποκειμενικά κατά το πρίσμα κάθε ιδεολογίας.

Μία και αξιόπιστη εγκυκλοπαίδεια, της οποίας δεν αναφέρω το όνομα για να μη θεωρηθή διαφήμησις, γράφει.

«Νίκος Μπελογιάννης ηγετικό στέλεχος του ΚΚΕ ‘αναφέρει γένεση, τόπο εκτέλεση, δράση στο ΚΚΕ’….. το 1949 διέφυγε στις σοσιαλιστικές χώρες…..τον Ιούνιο του 1950 επέστρεψε στην Ελλάδα με πλαστό διαβατήριο για να αναλάβει την οργάνωση του παρανόμου μηχανισμού του ΚΚΕ στην Αθήνα…..συνελήφθη και τον Νοέμβριο του 1951 καταδικάσθηκε σε θάνατο μαζί με άλλους έντεκα κομμουνιστές για παράβαση του νόμου Α.Ν 509, σύμφωνα με τον οποίο απαγορευόταν κάθε προσπάθεια ανασυγκρότηση παρανόμου μηχανισμού του ΚΚΕ. Σύμφωνα με την πολιτική της Κυβερνήσεως Πλαστήρα – Βενιζέλου (όχι της ΔΕΞΙΑΣ) η ποινή του έπρεπε να μετατραπεί σε ισόβια κάθειρξη. Η ανακάλυψη όμως ασυρμάτων στην Γλυφάδα και στη Καλλιθέα…..οδήγησε σε νέα δίκη του Μπελογιάννη…..ενώπιον του Στρατοδικείου Αθηνών για παράβαση του Α.Ν 375 περί κατασκοπείας σύμφωνα με τα οποία προβλεπόταν ποινή θανάτου ακόμη και σε καιρό ειρήνης…..ο Μπελογιάννης και τέσσερις συγκατηγορούμενοι του καταδικάστηκαν σε θάνατο…. “αναφέρει αντιδράσεις”…… εκτελέστηκαν στο Γουδί στις 30 Μαρτίου 1952».

Να μας εξηγήση ο σύντροφος Κατσίνας τι τους ήθελε τους ασυρμάτους και σε ποίους θα έδινε πληροφορίες και τι είδους. Δηλαδή ήθελε ο Μπελογιάννης μετά την ήττα των συμμοριτών στο Βίτσι της 29/8/1949 να ανασυγκροτήση εκ νέου την παρανομία του ΚΚΕ για να αιματοκυλήση πάλι την Ελλάδα στον τρίτο γύρο;;;!!!

Θυμίζω στον σύντροφο Παναγιώτη ότι ο πρώτος γύρος είχε τα εξής θύματα γιατί ο Μπελογιάννης και οι Σύντροφοι του τους εθεώρησαν γερμανοπροδότες και δωσίλογους και τους εκτέλεσαν χωρίς νόμιμες δίκες αντικαθιστώντας την Ελληνική Δικαιοσύνη.

Λοιπή Ελλάδα : Συντ/χης Ψαρρός + τους άνδρες του και άλλοι, περίπου 6.584

Πελοπόννησος : Καλαμάτα 200 – Μελιγαλάς 2.500 Αχλαδόκαμπος 57+72 – Γαργαλιάνοι 570. Κυπαρισσία 19.

Σύνολον πρώτου γύρου περίπου 10.000 φονευθέντες εκτός τραυματίες.

Ο δεύτερος γύρος είχε τις εξής αδελφοκτόνες απώλειες ζωής και υλικές ζημιές

Από τους νομιμόφρονες Έλληνες.

Εκτελεσθέντες πολίτες 4.123 (άραγε με το φως ή Νύκτα;;;!!!)

Εκτελεσθέντες ιερείς (!!!!!!!!) 165 (άραγε με το φως ή Νύκτα και γιατί;;;!!!)

Πολίτες φονευθέντες από νάρκες 934

Φονευθέντες αξιωματικοί και άνδρες Χωροφυλακής 1.579

Τραυματισθέντες Αξιωματικοί και άνδρες Χωροφυλακής 2.329

Φονευθέντες αξιωματικοί και άνδρες του Στρατού 12.777

Τραυνατισθέντες Αξιωματικοί και άνδρες του Στρατού 37.732

Σύνολον θυμάτων δευτέρου γύρου. 59.630

Νεκροί συμμορίτες στα πεδία μαχών 36.839 σύνολον 50.000. Γενικό Σύνολον 109.630

Εισβολές – Δολιοφθορές – Καταστροφές – Επιθέσεις αναρχοκομμουνιστικού αντάρτικου από 1946 έως 1949.

Εισβολές συμμοριών εις οικισμού 2.030 – Επιθέσεις κατά Στρατού/Χωροφυλακής 5.106

Δολιοφθορές κατά σιδηροδρομικών γραμμών 525 (αλήθεια εναντίον τίνος εχθρού;;; Ασφαλώς του Ελληνικού λαού.

Καταστροφές γεφυρών σιδηροδρόμων 330 ο οποίος δεν ήθελε να ενταχθή στον κομμουνιστικό παράδεισο)

Καταστροφές γεφυρών αμαξιτών οδών 476

Σύνολον υλικών ζημιών με καταστραμμένες οικίες, δημόσια κτίρια, παραγωγή κτλ 1.000.000.000 δολάρια.

Δεν έφτανε η συμφορά των δύο γύρων ήθελε ο Μπελογιάννης να ανασυγκροτήση το ΚΚΕ για τον τρίτο ;; Δηλαδή θα αιματοκυλούσε εκ νέου τους Έλληνες και θα βύθιζε την Ελλάδα στο πένθος και την καταστροφή γιατί !!! Για να αλλάξει το Πολίτευμα και να μας εντάξει στον κομμουνιστικό παράδεισο;;; Ευτυχώς, γιατί αν νικούσε και επικρατούσαν οι ιδέες και πράξεις του για τις οποίες εκτελέσθηκε, σήμερα θα ξεσκατίζαμε τους Δυτικούς Ευρωπαίους , όπως κάνουν οι λοιποί του πρώην κομμουνιστικού παραδείσου. Αλβανοί – Ρουμάνοι – Βούλγαροι και άλλοι. Η Ελλάδα θα ήταν ακρωτηριασμένη χωρίς Μακεδονία – Θράκη ως επακόλουθο της αποφάσεως της 5ης Ολομέλειας της ΚΕ του ΚΚΕ της 30-31 Ιανουαρίου 1949 όπου αποφάσισε την απόσπαση των εδαφών Μακεδονίας Θράκης υπέρ των Σλάβων (βλέπε επίσημα κείμενα ΚΚΕ Τ6, σελίδα 337 και απομνημονεύματα Μ. Βαφειάδη Τ5, σελίδα 381).

Δικαίωμα του καθενός είναι να πιστεύη ότι θέλει, δεν είναι όμως δικαίωμα του α) να μας το επιβάλει και β) να μην γνωρίζει την ιστορία και τις πράξεις αυτού που πιστεύει. Όπως πχ γνωρίζει ο σύντροφος Κατσίνας.

1) Την εγκύκλιο αρθ. Ε.Α 47 της Κ.Ε.Π.Α το Σεπτέμβριο του 1944, την οποία υπέγραψε το ΕΑΜ/ΕΛΑΣ. Πόσους Έλληνες θα σφάζανε, μόλις έφευγαν οι Γερμανοί, για να καταλάβουν την εξουσία;;;

2) Το συμφωνητικό στο Πετρίτσι την 12/7/1943 μεταξύ ΚΚΕ και ΚΚΒουλγαρίας για α) Άρθρο 4 Διέξοδος εδαφική της Βουλγαρίας στο Αιγαίον. β) Άρθρο 6 Ενσωμάτωσις της Ελληνικής Μακεδονίας και Θράκης στην Βαλκανική Ένωση Σοβιετικών Δημοκρατιών. γ) Επίσημος γλώσσα η Ελληνική και Βουλγαρική.

3) Το συμφωνητικό Μελισσοχωρίου την 20/9/1944 μεταξύ ΚΚΕ – ΕΛΑΣ – ΠΕΕΑ και Βουλγαρικού στρατού για την ομαλή αποχώρηση του κατοχικού Βουλγαρικού στρατού από την Ελλάδα και άλλα αντεθνικά.

4) Το συμφωνητικό μεταξύ του ΕΛΑΣ καπεταν Κίτσου και του Γερμανού Ταγ/ρχη Έριχ Φένσε να υποστηρίξη ο ΕΛΑΣ την αποχώρηση των Γερμανικών στρατευμάτων από την Ήπειρο.

5) Το σύμφωνο μη επιθέσεως της Ναζιστικής Γερμανίας με την Σοβιετική Ένωση και τον διαμελισμό της Πολωνίας μεταξύ τους.

6) Δέχεται ένας δημοκράτης την ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΤΟΥ ΚΑΙ ΤΟΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΤΙΣΜΟ;;;. Αν ναι τότε ποιος είναι ο ΦΑΣΙΣΤΑΣ;;;

7) Γνωρίζει το Μνημόνιο της 24/1/2006 που ψήφισε η Ε.Ε όπου ταυτίζεται ο κομμουνισμός με τον φασισμό και τον ναζισμό.

8 ) Και τελευταίο να διαβάσει των πρώην συντρόφων τα βιβλία.

— «Ευτυχώς ηττηθήκαμε σύντροφοι» του Τάκη Λαζαρίδη

— «Το παιδομάζωμα» του Γ.Μανούκα.

— «Πόλεμος και αίμα» της Μαργαρίτας Λαζαρίδου. Και διάφορα άλλα «ων ουκ έστι τέλος»

Ευχαριστώ για την δημοσίευση.

*O Γιάννης Λιντοβόης είναι πλοίαρχος Ε.Ν.

Posted in Αντικομμουνισμός, Ιστορία, ΚΚΕ, Λασπόλουτρο, Νίκος Μπελογιάννης, Πατρίς | 9 Σχόλια »

Βιβλίο: Wobblies

Posted by a8lios στο Απρίλιος 13, 2008

Με έχει πιάσει μια μανία με τα κόμικς τελευταία. Στα πλαίσια αυτής της μανίας δεν μπόρεσα να αντισταθώ στον πειρασμό να διαβάσω και αυτό το λεύκωμα, βιβλίο, όπως θέλετε πέστε το.

Wobblies λοιπόν, δηλαδή τα μέλη των «Industrial Workers of the World» (IWW), των «Βιομηχανικών Εργατών του Κόσμου». Δε θα κάτσω να το περιγράψω ως προς τη μορφή του, για κάτι τέτοιο πηγαίνετε στη σελίδα του βιβλίου.

Είναι γαμώ τα βιβλία καλλιτεχνικά, αυτό είναι σίγουρο. Σε κάποια σημεία του σκέτη τέχνη. Άσε που εμένα μου έλυσε και κάποιες απορίες γύρω από ονόματα που τα άκουγα πού και πού, είτε σε αμερικάνικες ταινίες, είτε σε τραγούδια, π.χ. Lucy Parsons, Joe Hill και άλλους. Ακόμα και για τον Τζον Ριντ (Δέκα μέρες που συγκλόνισαν τον κόσμο) που σε κάποια φάση συνεργάστηκε μαζί τους.

Τί είναι οι IWW?
Aν και το βιβλίο, ακόμα και στα κομμάτια του που δεν είναι σκίτσα αλλά αφήγηση, δεν αναφέρεται σε θέσεις και ιδεολογικά ζητήματα αλλά περισσότερο αφηγείται ιστορίες από απεργίες και τέτοια, μέσες άκρες παίρνεις μια εικόνα.

Πρόκειται για μια μαχητική αναρχοσυνδικαλιστική/αριστερίστικη εργατική ένωση που γεννήθηκε το 1905 και σε κάποιους παραγωγικούς κλάδους των ΗΠΑ έφτασε να έχει σημαντική επιρροή. Και 100.000 μέλη στο απώγειό της.

Ουσιαστικά, παρ’ ότι το βιβλίο θέλει να πείσει πως «οι IWW είναι εδώ, ακόμα και σήμερα», αυτό που βγαίνει και από το βιβλίο είναι πως η μαζική δράση και απήχησή τους κράτησε μέχρι τις αρχές τις δεκαετίας του ’20. Εξ’ άλλου από τις 300 κοντά σελίδες του βιβλίου οι 260 αναφέρονται σε αυτά τα χρόνια (1905-1920κάτι). Από εκεί και μετά, κυρίως λόγο της άγριας δίωξης των στελεχών της οργάνωσης, όσο και την άνοδο της επιρροής του ΚΚ των ΗΠΑ (στο οποίο μπήκαν αρκετά μέλη των IWW) περιορίστηκαν άσχημα, σε σημείο που σήμερα να είναι μια από τις δεκάδες αριστερίστικες περιθωριακές οργανώσεις στις ΗΠΑ που είναι «ενάντια στη παγκοσμιοποίηση». Έτσι κατάλαβα τουλάχιστον.

Οι άγριες διώξεις ήταν αποτέλεσμα κυρίως της γραμμής που κράτησαν οι IWW κατά τον 1ο παγκόσμιο πόλεμο, οπότε και προχώρησαν σε απεργίες για μισθούς και άλλα αγνοώντας το «πατριωτικό καθήκον», διαδηλωναν ενάντια στην επιστράτευση κτλ.

Επίσης υπερασπίστηκαν την νεαρή Σοβιετική Ένωση.

Ενδιαφέρον ωστόσο είναι και το εξής:

Οι εκδόσεις ΚΨΜ που το βγάλανε στα ελληνικά ψιλοΝΑΡιτοφέρνουνε. Τέλος πάντων σε αυτό τον ιδεολογικό χώρο κινούνται μέσες άκρες, απ’ ότι έχω καταλάβει.

Οι IWW, σύμφωνα με το βιβλίο, φτιάχτηκαν παράλληλα και σε αντιπαράθεση με τα επίσημα συνδικάτα στις ΗΠΑ, τόσο για την γραμμή στήριξης της εργοδοσίας που αυτά είχαν, όσο και για το γεγονός ότι αυτά δε δέχονταν τότε ούτε μαύρους, ούτε ερυθρόδερμους, ούτε γυναίκες στις τάξεις τους. Και μπόρεσαν να αποκτήσουν μια επιρροή πάνω στην εργατική τάξη των ΗΠΑ ώντας σε πλήρη αντιπαράθεση με τα επίσημα συνδικάτα.

Πώς λοιπόν, ενώ εκδίδεις την ιστορία μιας τέτοιας εργατικής οργάνωσης, καταγγέλεις τη ίδια ώρα ως «καταστροφική για τα συμφέροντα της εργατικής τάξης» την τακτική του ΚΚΕ και του Π.Α.ΜΕ., που δεν φτάνουν καν εως το σημείο να ιδρύσουν παράλληλα σωματεία ή παράλληλη συνομοσπονδία, σε αντιπαράθεση με τη ΓΣΕΕ?

Αυτό για προβληματισμό…

Όπως και να ‘χει, μου άνοιξε την όρεξη όλο αυτό για να διαβάσω το

«Η άγνωστη ιστορία του εργατικού κινήματος των ΗΠΑ Από τον εμφύλιο μέχρι το μακαρθισμό«, που έχει βγάλει η Σύγχρονη Εποχή. Κάποια στιγμή δηλαδή, γιατί τώρα δεν…

Posted in IWW, Αναρχισμός, Βιβλία, ΗΠΑ, Ιστορία, Ιδεολογία, Κίνημα, Κομμουνιστικό Κίνημα, Συνδικαλισμός, βιβλία | 9 Σχόλια »