A8lios Weblog

Ένα ερυθρόδερμο μπλόγκ σε μια καπιταλιστική άγρια δύση…

Archive for the ‘Εργοτέλης’ Category

Εργοτέλης

Posted by a8lios στο Απρίλιος 21, 2008

Ήταν στο Εργοτέλης-ΠΑΟΚ. Εκεί που άρχισαν όλα. Η αντίστροφη μέτρηση. Η επιστροφή.
Στα γκολ που βάζαμε, στο τέλος του παιχνιδιού.

Ο Makrog και ο Πανάγος όρθιοι, μια αγκαλιά, χαρά και τέτοια.
Εγώ να κάθομαι και να κοιτάω σα χάνος το γήπεδο.
«Τί έπαθες ρε μαλάκα?»
«Καταλαβαίνεις τί κάνουνε τώρα ρε? Μας έδωσαν ελπίδες! Σκατά! Και τώρα κάθε βδομάδα σα μαλάκες θα ελπίζουμε να επιστρέψουμε!!!»

Ε, είναι ένας περίεργος τρόπος σκέψης αυτός που έχω καμιά φορά.
Ένιγουέι.

Ήταν βέβαια έτσι όπως το σκέφτηκα από τη μία. Μέχρι τότε το είχαμε ψιλοπάρει απόφαση πως θα ‘πεφτε ο Εργοτέλης, κάμε και λίγο χαβαλέ επί του θέματος.

Από εκείνη τη Κυριακή όμως δε ξαναχάσαμε αγώνα.Μέσα παίζαμε, γήπεδο.
Έξω, TV.

Άααγχος? Αγωνίιια? Αρρώωωστια?Ε καλά είσαι…
Ακόμα αντηχεί στο αυτί μου η φωνή του Makrog να λέει: «Δεν αντέχω άλλο ρε ΜΑΛΑΑΑΑΚΑΑΑΑΑΑ».

Αλλά από την άλλη ήταν σκέτη γκάβλα η όλη φάση.
Και καταλάβαμε ότι έχουμε δεθεί πλέον με αυτή την ομάδα. Υπερβολικά θα έλεγα 😀 .

Θα ‘χετε παρατηρήσει πως δεν έγραφα στάλα τις τελευταίες βδομάδες.
Ήταν από τη μια η βαρεμάρα, ίσως και η επικαιρότητα, ίσως και οι φοιτητικές.
Αλλά ήταν και κάτι άλλο.

Δεν ήθελα να γράψω μεγάλα λόγια. Όχι από προκατάληψη και τέτοιες μαλακίες, αλλά θα σπαζόμουν αν τελικά πέφταμε εγώ να είχα στο μπλογκ ένα κάρο άκυρα σκατά. Scripta manent, ξέρετε. Έστω και ηλεκτρονικά και σύμφωνα με τις διαθέσεις κάποιων εταιριών-παρόχων μπλογκς. Έστω.

Ούτε ήθελα όμως πλέον να κάνω πλάκα με το στήθος του Βακουφτσή, τις αλλοπρόσαλλες κινήσεις του Κοιλιάρα, τις μαλακίες & τα απίστευτα κατορθώματα του Ογκουνότο. Δηλαδή ήθελα, αλλά όχι σε τέτοιο βαθμό όσο πριν.
Είχε δίκιο ο Makrog: «Τώρα δε μπορώ να γελάω με αυτά που γίνονται. Τώρα στεναχωριέμαι πραγματικά!».

Αμ το άλλο? Τύχαινε συνέχεια να παίζουμε ταυτόχρονα με ντέρμπι. Και όποτε αναφερόμασταν στον όρο «ντέρμπι» εμείς εννοούσαμε το δικό μας. Από κάποια στιγμή κι έπειτα οχι για πλάκα. Έτσι μας έβγαινε.

Το καλύτερο δικό μου από τέτοιας άποψης? Να το: Τελειώνει το Εργοτέλης-Λεβαδειακός, είμαστε στο αμάξι του Χρήστακα, χαιρόμαστε, μαλακιζόμαστε, και παίρνει ο αδερφός μου τηλέφωνο από το ΟΑΚΑ για να μου «την πει» για το 4-0 με το γαύρο.

«Τί έγινε πούστη, τον ήπιαμε?»

«Ε?»

«Τί, κάνεις πως δε καταλαβαίνεις?»

«Τί σκατά μου λες ρε?»

«Το ντέρμπι δε το είδες ρε?»

«Πώς δε το είδα, τώρα γυρνάω από το γήπεδο, γάμησε η Εργοτρέλα…»

Μα να μου φανεί τόσο ξένο?
Τόσο ασήμαντο?
Ποιός χέστηκε ρε? Ένα ήταν το παιχνίδι εκείνης της αγωνιστικής για μας, για όλους μας, Εργοτέλης-Λεβαδειακός.

Κάπως έτσι πήγαινε το πράμα που λέτε.
ΑΕΚ-Εργοτέλης, σπίτι του Makrog, το απόλυτο ξενέρωμα με το γρήγορο γκολ.

ΑΕΛ-Εργοτέλης. Δε ξεχνιέται και ούτε θα ξεχαστεί, με τίποτα. 4 άτομα στο μικρό δωμάτιο του Makrog να μη μπορούμε να πιστέψουμε όσα βλέπαμε. Τα πανηγύρια στο 1-2 του Ογκουνσότο κόντεψαν να με κάνουν να αναποδογυρίσω το κρεβάτι. Η απίστευτη τριπλή ευκαιρία του Εργοτέλη στο 2-2, με τον ΜΑΛΑΚΑ τον Ογκουνσότο να έχει τη δυνατότητα να κάνει την τέλεια καρφωτή κεφαλιά και να τη στέλνει πάνω στον τερματζή, το ίσως πιο ελεεινό πλασέ της δεκαετίας από τον Κουτσιανικούλη (που κατά τα άλλα είναι η μεγάλη μας αγάπη, ο …Messi του Ηρακλείου 😀 ) που ακολούθησε δεν έφεραν βρισιές. Έφεραν ένα απίστευτο σάστισμα, απλά και μόνο. Το δοκάρι του Γραμμόζη επίσης. Το πέναλτι στον Ογκουνσότο που όχι μόνο δε δόθηκε, αλλά πήρε και κάρτα ο γελωτοποιός μας, μας ξέσκισε τα βάρδουλα.
Στο τέλος του αγώνα, όταν ο μεγάλος αρχηγός Κένεντυ έκανε δηλώσεις μέσα στα δάκρυα, μας ερχόταν να κλάψουμε και μεις. Αλλά συνάμα το ξέραμε ήδη. Η Ξάνθη δε χρειαζόταν να κατέβει Κρήτη παρά μόνο για διακοπές. Θα τη σκότωνε και ο Κένεντυ μόνος του, δε τους χρειαζότανε του άλλους 10 καν!

Και μετά, το προσωπικό …δράμα. Τί να επιλέξεις? Να κάτσεις στο παιχνίδι της χρονιάς και να φτάσεις Δομοκό Μεγάλη Πέμπτη, ή να πα να δεις τη κοπέλα σου που έχεις να τη δεις μήνα το Σ/Κ στην Αθήνα και να ‘σαι Δομοκό νορμάλ, Μεγάλη Δευτέρα? Ε?

Ε, μετά από όσα έγραψα παραπάνω, μάλλον θα μαντέψατε την απάντηση…
και θα κάνατε λάθος.

Πήγα Αθήνα.
Και έκανα σοβαρές προσπάθειες να πάω τουλάχιστον στο ματς Πανιώνιος-Ατρόμητος, με κάτι φίλους Πανιώνιους. Αλλά μου λένε και αυτοί γιοκ.
2η επιλογή) Να κάτσω σπίτι του αδερφού μου 7-9 και να βρεθούμε μετά με τη Διαμάντω κι άλλους. Αλλά βλέπω κι εγώ το βράδυ Σαββάτου να μου ‘χουν στείλει μέιλ ο Ερυθρός και o Compasso και λέω δε γαμιένται και οι αγώνες.
Τελικά τη Κυριακή δε βράθηκα με κανέναν από τους 2.
Μου λένε και οι φίλοι μου οι Πανιώνιοι όταν τους πήρα τηλέφωνο για καφέ πως τελικά θα πάνε στο γήπεδο (τώρα, τώρα που εγώ δεν έχω λεφτά???) οπότε λέω γάμησέ το αφού δε σε θέλει, κανονίζουμε με την Διαμάντω και κάτι άλλους και πάμε Πλάκα.

Να ‘μαι ‘γω τώρα με το ραδιοφωνάκι απ’ το mp3, να προσπαθώ να καταλάβω τί σκατά γίνεται.

Καταγγέλω σε αυτό το σημείο τον supersport fm, τον stortime fm και την ΕΡΑ-ΣΠΟΡ ότι είναι για τα μπάζα. Από το ΟΑΚΑ στο Καραϊσκάκη και από το Καραϊσκάκη στο ΟΑΚΑ.

Γαμώ το σόι τους.

Αφού έτσι κι αλλιώς το κωλοπρωτάθλημά σας στα δικαστήρια κρίνεται, τί μας τα κάνετε τσουρέκια? Λόγω ημερών? Φτιάχνει καλύτερα η μάνα μου, όσο κι αν προσπαθείτε…

Τέλος πάντων, μη τα πολυλογώ, δεν λέγανε Χριστό για το Εργοτέλης-Ξάνθη ή το Πανιώνιος-Ατρόμητος. Είχα μείνει εγώ στο 0-1 του Ατρόμητου, και ας είχε γίνει το κεφάλι μου καζάνι από τη μία ώρα και βάλε που προσπαθούσα και να ακούω ράδιο και να συμμετέχω στη συζήτηση των υπολοίπων. Οπότε λέω παπάρια, κλείνω το ράδιο, θα το ‘χουν στήσει με το Πανιώνιο σκέφτομαι, ας κάτσω να πιώ τουλάχιστον τη μπύρα μου σαν άνθρωπος.

Κι έτσι ξενερωμένος, βέβαιος για τον υποβιβασμό της Εργοτρέλας, πάω με τη Διαμάντω στον Ηλεκτρικό στο Μοναστήριον, χαιρετιόμαστε με μαντίλια κι όλα τα σχετικά γιατί θα έφευγα τελικά χτες το βράδυ και…

Εκεί που ο βασικός ήρωας της ταινίας, ψυχοπλακωμένος, απογοητευμένος από την πουτάνα τη ζωή που άλλους τους ανεβάζει και τον Έργο κατεβάζει κινάει για το Θησείο ενώ παίζει η μουσική των τίτλων τέλους του Lucky Luke, χτυπάει το τηλέφωνο.

Χρηστάκης, που άλλη μια φορά άφησε το στρατόπεδο και πήγε στο γήπεδο με τους άλλους, μέσα στα πανηγύρια, να μου λέει «τί έγινε ρε», «απίστευτο» και τέτοια. Ε, κάποια στιγμή συννενοηθήκαμε και έμαθα πως ο Ατρόμητος τον ήπιε. Σιγά τον Ατρόμητο, το βλέπω να αλλάζει όνομα, μπουάχαχαχα.

Ε, η συνέχεια λογική. Με όλο και μακρυνότερο πλάνο δίχνουμε τον πρωταγωνιστή της ταινίας μας, που χωροπηδάει και φωνάζει στον πεζόδρομο από το Μοναστήριον για Θησίο, την ώρα που τα τηλέφωνα διακόπτουν την διαδικασία αυτή, τον κάνουν να κοντοσταθεί, να φωνάξει δυνατά κάτι με τον απέναντι της τηλεφωνικής γραμμής, και ξανά από την αρχή.

ΤΕΛΟΣ.

Α, για να μη ξεχνιέμαι, από άποψη ποιότητας ποδοσφαίρου ο Απόλλωνας δε θα έπρεπε να είχε κινδυνέψει ποτέ, ενώ ο Λεβαδειακός έπρεπε να είχε πέσει.
Όσο για το πρωτάθλημα και ποιός το πήρε, χεστήκαμε κι η βάρκα γέρνει.

Τελικά ο Καβάφης είχε δίκιο πάντως: Σημασία έχει το ταξίδι.

Κι εγώ,

εμείς,

το κάναμε,

με τον κομήτη των τελευταίων φετινών αγωνιστικών,

τον δικό μας αστείο κομήτη,

τον Εργοτέλη.

Και για να μη ξεχνιόμαστε:

ΚΑΤΑΡΓΕΙΣΤΕ ΤΙΣ ΠΑΕ, ΕΛΕΥΘΕΡΩΣΤΕ ΤΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ!

Advertisements

Posted in Εργοτέλης, Μπάλα | 11 Σχόλια »

Εργοτέλης – ΟΦΗ

Posted by a8lios στο Ιανουαρίου 28, 2008

Ντέρμπι σου λέει!

Καταρχάς, τί κωλοαέρας ήταν κι αυτός? Και η υγρασία, γάμησέ τα. Πήγα στο γήπεδο και με τα πόδια απ’ τη παραλιακή, ξεπαγιάσαμε ρε Έργο, για πάρτη σου!

Τί είδαμε λοιπόν στο ματσάκι?

Καταρχάς, οι ΟΦΗτζήδες ήταν καυλωμένοι. Για τους φιλάθλους μιλάω. Πιο καυλωμένοι σχεδόν από κάθε άλλοι φορά, ίσως και λόγω βαθμολογικής θέσης. Ήρθαν με σκοπό να πάρουν μόνοι τους τη νίκη, απ’ την εξέδρα.

Θεωρητικά είμαστε σε θύρα που κάθονται όσοι έχουν διαρκείας, δηλαδή σε θύρα του οικοδεσπότη. Θεωρητικά, γιατί στο πρώτο ημίχρονο βρεθήκαμε περικυκλωμένοι από οπαδούς του ΟΦΗ από όλες τις μπάντες.

Και το χειρότερο όλων: Με μια θειά ακριβώς από πάνω μας, φανατική οπαδό του ΟΦΗ. Το κόβω να χει κάνα καφενείο στα καμίνια, δίπλα στην Αγια-Βαρβάρα ακριβώς η τύπισσα. Και όπως όλοι ξέρουμε αυτή η κατηγορία γυναικείων οπαδών είναι η χειρότερη. Γλώσσα δεν έβαζε μέσα της η χριστιανή! Και μπουνιά να δίνανε σε παίχτη του Εργοτέλη, αυτή θα γκρίνιαζε γιατί πέφτουνε κάτω…

Α, το ακούσαμε κι αυτό! «Έτσι γαμάνε οι χριστιανοί!» φονάζανε τα ΟΦάκια. Πώπω, τη μούρη κρέας μας κάνανε με αυτό το σύνθημα! Ένιωσα μια ντροπή μιλάμε, άλλο πράμα… Για την ιστορία και για όσους δε ξέρουν να πώ ότι οι ΟΦΗτζήδες λένε τους Εργοτελίτες «ιαχοβάδες» γιατί παλιότερα είχε παραχωρήσει η διοίκηση του Έργο τις εγκαταστάσεις του συλλόγου για να κάνουν κάτι ιαχοβάδες εκδήλωση.

Ίσως και επειδή θεωρείται ιστορικά πιο αριστερή ομάδα ο Εργοτέλης. Τέσπα.

Υπήρχε βέβαια και το all time classic σύνθημα για τέτοια παιχνίδια «Σε τούτη τη πόλη που γαμιούνται όλοι, κουμάντο πουστράκια κάνουν τα ΟΦάκια».

Τέλος, κατά τον ίδιο τρόπο που όποιος έχει τη μύγα μυγιάζεται προκύπτει και η ανάγκη πάντα οι ΟΦΗτζήδες να βρίζουν τον Βάζελο, μπας και το πιστέψουνε και οι ίδιοι ότι είναι ανεξάτητοι. Οπότε ακούστηκαν αρκετά συνθήματα και με τέτοιο περιεχόμενο, όπως και συνθήματα για το τερματοφύλακα του ΟΦΗ, ο οποίος έχει τατουάζ το τρυφύλλι. Εκεί πήγαν να πλακωθούν και μεταξύ τους.

Έτσι που λέτε με την εξέδρα. Υπήρξαν και κάτι μικροσπροξιδοτέτοιαπράματα στη διπλανή θύρα , αλλά όλα ΟΚ εν τέλει.

Στο ημίχρονο φύγαμε από εκεί και πήγαμε με τον κύριο όγκο των εργοτελιτών.

Ας περάσουμε μετά από αυτό στα του αγωνιστικού χώρου.

Ήταν το πιο ήρεμο παιχνίδι Έργο-ΟΦΗ. Ούτε μια κόκκινη, γενικά νορμάλ μαρκαρίσματα. Ξενέρα σκέτη από αυτή την άποψη. Ο Κάκος ήταν κακός, και συν τοις άλλοις δεν έκανε και αυτό για το οποίο διακρίνεται: Δεν άφηνε το παιχνίδι να εξελιχθεί.

Δε μιλάω μόνο για το πέναλτι του ΟΦΗ (που ο Γιώργος που το έβλεπε από το ΚΨΜ μας είπε ότι δεν ήταν) ούτε για τα πέναλτι του Εργοτέλη (τα οποία δε ξέρω αν ήταν). Γενικά η διαιτησία πάντως ήταν σκατά.

Όσο για τον Έργο:

ΤΑ ΚΑΝΟΝΙΑ ΤΟΥ ΒΥΖΑΡΟΝΕ!!!

Μιλάμε το καινούργιο απόκτημα, ο Βακουφτσής, πρέπει εκεί στη Κύπρο μόνο κοτόπουλα να τον ταϊζανε! Και 2 μέτρα κάτω από την επιφάνεια της γης να του ‘ρθει η μπάλα, με το στήθος θα την κοντρολάρει! Και δε κάνει και τπτ άλλο. Στοπάρει με το στήθος και δίνει πάσα στα 2 μέτρα, η δίνει κατευθείαν πάσα με το στήθος. Μεγάλη γκάμα κινήσεων…

Τί παληκάρι είναι αυτός?

Από την άλλη, μιλάμε τρελή έμπνευση ο Καραγεωργίου! Χτες ήρθαν ο Ογκουνσότο με το Βακουφτσή? Αυτούς θα βάλω, τέλος! Είχε που χε λειτουργία επιθετικά ο Εργοτέλης, με την έμπνευση τη τρελή το γάμησε και ψόφησε!

Και να πεις ότι γενικά παίζανε χάλια, δε το λες. Ειδικά στο δεύτερο ημίχρονο, έβλεπες την ομάδα να έχει τον έλεγχο σαφώς στο κέντρο. Αλλά το κέντρο με την επίθεση, ξένο σώμα. Επικοινωνία ούτε με PSTN σύνδεση του επιπέδου της Φορτέτσας Ηρακλείου!

Άσε ο Ογκουνσότο! Μάνα μου, τί ‘ταν τούτο? Αλλού γι αλλού λέμε. Δε λέω, με το καιρό θα έρθει στα καλά του, αλλά το Σάββατο ήταν …απερίγραπτος!

Γλύστρησε και 6-7 φορές, άλλες τόσες ο μάστορας του είδους Τάσιτς, ολοκληρώθηκε το πάζλ!

Τέλος, σε αυτό το παιχνίδι είχε την ευκαιρία να δείξει όλη του τη κλάση σαν πλάγιο μπακ ο ΠαναγιώτηςΚορδονούρης, χάρη σε άλλη μια έμπνευση του coach!

Και έδειξε ότι αν μπορούσαν να συνδιαστούν οι επιθετικές αρετές του Τάσσου Πάντου και του Λουκά Βύντρα, πάλι δεν θα συγκρίνονταν με τις επελάσεις που έκανε ο ΠαναγιώτηςΚορδονούρης το Σάββατο. Και τον Ουντέζε ακόμα ακόμα να πρσθέσετε, και πάλι…

Με όλα αυτά, φτάσαμε στο πιο όμορφο γκολ της αγωνιστικής: Το υπέροχο πλασέ-αυτογκόλ του Πιερ Ισσά. Merci Pier, merci!

Τουλάχιστον με όλα αυτά μάθαμε από κάτι πιτσιρίκια ότι ο εργοτέλης άρχισε να λειτουργεί σαν αδίστακτη καπιταλιστική επιχείρηση και πήρε ετά από 4 χρόνια την απίστευτη απόφαση ΝΑ ΠΟΥΛΑΕΙ ΦΑΝΕΛΕΣ ΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ.

Ναι, απίστευτο κι όμως αληθινό! Οπότε μαζεύουμε λεφτά. Γιατί με αυτή την ομάδα ποτέ δε ξέρεις, αύριο μπορεί να αλλάξουνε πάλι άποψη και να μη βρίσκεις φανέλες πουθενά, παρά μόνο στα αποδυτήρια…

Posted in Εργοτέλης, Μπάλα, ΟΦΗ | 5 Σχόλια »