A8lios Weblog

Ένα ερυθρόδερμο μπλόγκ σε μια καπιταλιστική άγρια δύση…

Archive for the ‘Βιβλία’ Category

Βιβλίο: Persepolis

Posted by a8lios στο 5 Μαΐου, 2008

Όταν είχα δει την ταινία και μου είχε καλιαρέσει, η ιέρεια Erisabetsu μου είχε πει να πάρω να διαβάσω και τα βιβλία. Κι εγώ σαν ταπεινός δούλος της, άβουλο ον, το έπραξα.

Ένα περίεργο πράγμα, ποτέ δεν έχω δει άλλοτε ταινία να προσεγγίζει τόσο πολύ, από κάθε άποψη, το βιβλίο στο οποίο βασίζεται. Βέβαια και την ταινία η συγγραφέας την έκανε, και πώς θα μπορούσε να είναι αλλιώς αφού είναι cartoon, αλλά ακόμα κι έτσι.

Αλλά όπως είπα, το προσεγγίζει και μόνο. Γιατί ακόμα και στη συγκεκριμένη περίπτωση, τα βιβλία είναι άλλη φάση. Με παραπάνω ιστορίες, με περισσότερες λεπτομέρειες στις ιστορίες που έχει και η ταινία… Βέβαια στην αρχή του 1ου βιβλίου ήταν όλα σχεδόν ίδια και είχα αρχίσει να ξενερώνω λίγο, αλλά όσο πας πιο πέρα, τόσο βλέπεις και περισσότερους «θησαυρούς» που στην ταινία αφήσαν απ’ έξω.

Το σημαντικότερο πάντως για μένα είναι πως με αυτά τα βιβλία μου ανοίχτηκε ένας ολόκληρος «καινούργιος κόσμος», αυτός των graphic novels, κι έτσι όποτε πάω πλέον σε βιβλιοπωλεία απαραιτήτως ψάχνω και γι αυτά.

Α, κυκλοφόρησε και άλλο ένα αυτοβιογραφικό βιβλίο της συγκεκριμένης κυρίας πρόσφατα στα ελληνικά, τα «κεντήματα», από τις ίδιες εκδόσεις. Για όσους ενδιαφέρονται…

Posted in Graphic novels, Βιβλία, Κόμικς, Λογοτεχνία, Persepolis | 9 Σχόλια »

Βιβλίο: Κυνηγοί κεφαλών

Posted by a8lios στο 2 Μαΐου, 2008

…του John King. Εδώ θα βρείτε την περιγραφή που έχει το οπισθόφυλλο.

Το βιβλίο αυτό ουσιαστικά το είχα πάρει επειδή μου είχε αρέσει πάρα (μα πάρα) πολύ το football factory, το «εργοστάσιο ποδοσφαίρου» δηλαδή, του ίδιου συγγραφέα.

Το είχα παρατήσει όμως αρκετό καιρό και μόλις τώρα το Πάσχα έκατσα να το διαβάσω.

Δεν έχει τον ίδιο απίστευτα γρήγορο ρυθμό με το εργοστάσιο ποδοσφαίρου. Είναι όμως το ίδιο ομό με εκείνο. Το ίδιο σοκαριστικό σε κάποιες περιπτώσεις. Το ίδιο αστείο σε άλλες.

Απλά περιγράφει περισσότερο μια άλλη πτυχή της καθημερινότητας της εργατικής τάξης στην Αγγλία (το «εργοστάσιο ποδοσφαίρου» μάλλον εύκολα καταλαβαίνει κανείς ποιά πτυχή περιέγραφε… 😀 ).

Ε, το συγκεκριμένο περιγράφει την ερωτική της ζωή. Κάπως έτσι τέλος πάντων. Και διάφορα άλλα, αλλά κυρίως αυτό.

Όπως και στο «εργοστάσιο ποδοσφαίρου», έτσι κι εδώ, έχουμε μια αντροπαρέα Λονδρέζων, 5 ατόμων, που είναι κολλητοί από τα παιδικά τους χρόνια. Εγώ απ’ ότι κατάλαβα ο συγγραφέας προσπαθεί μέσω κάθε ήρωα να εκφράσει μια διαφορετική κατάσταση του αντρικού πληθυσμού εκεί γύρω στα 30 στην Αγγλία σήμερα. Με την δικιά του περίεργη γραφή πάντα, χεχε.

Ο ένας είναι ρομαντικός τύπος, κολλημένος με τη μουσική, γνωρίζει τον έρωτα της ζωής του, αρχίζει να συζεί μαζί της κτλ.

Ο δεύτερος είναι στέλεχος πολυεθνικής, ξεσκίζεται στη δουλειά, είναι αυτό που λέμε «εργατική αριστοκρατία» ( 😛 αλλά δεν έχει ακούσει τπτ για τον Τσίπρα 😛 ), οι ανέσεις & το γαμάτο αμάξι του είναι η ζωή του, για να ικανοποιηθεί σεξουαλικά «ψωνίζει» πόρνες.

Ο τρίτος είναι ο τύπος που σκέφτεται «με το κάτω κεφάλι». Σε δουλειά του κώλου αλλά χέστηκε. Το μόνο που σκέφτεται είναι να ρίχνει γκόμενες, όσο επικύνδινο κι αν είναι αυτό κάποιες φορές.

Ο τέταρτος, «καλό παιδί αλλά μαλάκας» που θα λέγαμε εμείς στο Ελλάντα. Τσαμπουκάς, πλακώνει και τους προϊσταμένους του άμα λάχει και του τη μπούνε και απολύεται, προβληματίζεται πολιτικά αλλά δε βλέπει διέξοδο πουθενά, κάνει δουλειές του ποδαριού, μαλακίζεται και μένει μαζί με τον πέμπτο. Χαβαλέδες και οι 2 και όπου τους βγάλει. Και οι 2 δε θα χαλιόντουσαν να έβρισκαν και καμιά σοβαρή γυναίκα, αλλά είπαμε: Χαβαλέδες!

Όλοι τους μπεκροπίνουν (νταξ ο «ρομαντικός», όπως μπορείτε να φανταστείτε, σαν γνωρίζει τον έρωτα ξεκόβει λίγο…), όλοι τους θα κάνουν (τουλάχιστον) το μαύρο τους κτλ.

Α, και όλοι τους είναι οπαδοί της Chelsea, όπως και στο «Εργοστάσιο Ποδοσφαίρου» (ναι, έχει καταφέρει με αυτά τα βιβλία να μην αντιπαθώ τη Chelsea ο τύπος 😀 ).

Αυτά μέσες άκρες. Μου άρεσε εν τέλει, αρκετά. Σίγουρα δε το διάβασα μονορούφι όπως το πρώτο, αλλά μου άρεσε. Όπως θα καταλάβατε είναι βέβαια λίγο υποκουλτούρα η όλη κατάσταση.

Οπότε μη ζιγώνετε αν σας χαλάει, προειδοποιώ, αλήθεια!

Αν τ’ αντέχετε όμως, έχει ενδιαφέρον…

Posted in Βιβλία, Λογοτεχνία, Μυθιστόρημα | 3 Σχόλια »