A8lios Weblog

Ένα ερυθρόδερμο μπλόγκ σε μια καπιταλιστική άγρια δύση…

Archive for the ‘Αναρχισμός’ Category

Βιβλίο: Wobblies

Posted by a8lios στο Απρίλιος 13, 2008

Με έχει πιάσει μια μανία με τα κόμικς τελευταία. Στα πλαίσια αυτής της μανίας δεν μπόρεσα να αντισταθώ στον πειρασμό να διαβάσω και αυτό το λεύκωμα, βιβλίο, όπως θέλετε πέστε το.

Wobblies λοιπόν, δηλαδή τα μέλη των «Industrial Workers of the World» (IWW), των «Βιομηχανικών Εργατών του Κόσμου». Δε θα κάτσω να το περιγράψω ως προς τη μορφή του, για κάτι τέτοιο πηγαίνετε στη σελίδα του βιβλίου.

Είναι γαμώ τα βιβλία καλλιτεχνικά, αυτό είναι σίγουρο. Σε κάποια σημεία του σκέτη τέχνη. Άσε που εμένα μου έλυσε και κάποιες απορίες γύρω από ονόματα που τα άκουγα πού και πού, είτε σε αμερικάνικες ταινίες, είτε σε τραγούδια, π.χ. Lucy Parsons, Joe Hill και άλλους. Ακόμα και για τον Τζον Ριντ (Δέκα μέρες που συγκλόνισαν τον κόσμο) που σε κάποια φάση συνεργάστηκε μαζί τους.

Τί είναι οι IWW?
Aν και το βιβλίο, ακόμα και στα κομμάτια του που δεν είναι σκίτσα αλλά αφήγηση, δεν αναφέρεται σε θέσεις και ιδεολογικά ζητήματα αλλά περισσότερο αφηγείται ιστορίες από απεργίες και τέτοια, μέσες άκρες παίρνεις μια εικόνα.

Πρόκειται για μια μαχητική αναρχοσυνδικαλιστική/αριστερίστικη εργατική ένωση που γεννήθηκε το 1905 και σε κάποιους παραγωγικούς κλάδους των ΗΠΑ έφτασε να έχει σημαντική επιρροή. Και 100.000 μέλη στο απώγειό της.

Ουσιαστικά, παρ’ ότι το βιβλίο θέλει να πείσει πως «οι IWW είναι εδώ, ακόμα και σήμερα», αυτό που βγαίνει και από το βιβλίο είναι πως η μαζική δράση και απήχησή τους κράτησε μέχρι τις αρχές τις δεκαετίας του ’20. Εξ’ άλλου από τις 300 κοντά σελίδες του βιβλίου οι 260 αναφέρονται σε αυτά τα χρόνια (1905-1920κάτι). Από εκεί και μετά, κυρίως λόγο της άγριας δίωξης των στελεχών της οργάνωσης, όσο και την άνοδο της επιρροής του ΚΚ των ΗΠΑ (στο οποίο μπήκαν αρκετά μέλη των IWW) περιορίστηκαν άσχημα, σε σημείο που σήμερα να είναι μια από τις δεκάδες αριστερίστικες περιθωριακές οργανώσεις στις ΗΠΑ που είναι «ενάντια στη παγκοσμιοποίηση». Έτσι κατάλαβα τουλάχιστον.

Οι άγριες διώξεις ήταν αποτέλεσμα κυρίως της γραμμής που κράτησαν οι IWW κατά τον 1ο παγκόσμιο πόλεμο, οπότε και προχώρησαν σε απεργίες για μισθούς και άλλα αγνοώντας το «πατριωτικό καθήκον», διαδηλωναν ενάντια στην επιστράτευση κτλ.

Επίσης υπερασπίστηκαν την νεαρή Σοβιετική Ένωση.

Ενδιαφέρον ωστόσο είναι και το εξής:

Οι εκδόσεις ΚΨΜ που το βγάλανε στα ελληνικά ψιλοΝΑΡιτοφέρνουνε. Τέλος πάντων σε αυτό τον ιδεολογικό χώρο κινούνται μέσες άκρες, απ’ ότι έχω καταλάβει.

Οι IWW, σύμφωνα με το βιβλίο, φτιάχτηκαν παράλληλα και σε αντιπαράθεση με τα επίσημα συνδικάτα στις ΗΠΑ, τόσο για την γραμμή στήριξης της εργοδοσίας που αυτά είχαν, όσο και για το γεγονός ότι αυτά δε δέχονταν τότε ούτε μαύρους, ούτε ερυθρόδερμους, ούτε γυναίκες στις τάξεις τους. Και μπόρεσαν να αποκτήσουν μια επιρροή πάνω στην εργατική τάξη των ΗΠΑ ώντας σε πλήρη αντιπαράθεση με τα επίσημα συνδικάτα.

Πώς λοιπόν, ενώ εκδίδεις την ιστορία μιας τέτοιας εργατικής οργάνωσης, καταγγέλεις τη ίδια ώρα ως «καταστροφική για τα συμφέροντα της εργατικής τάξης» την τακτική του ΚΚΕ και του Π.Α.ΜΕ., που δεν φτάνουν καν εως το σημείο να ιδρύσουν παράλληλα σωματεία ή παράλληλη συνομοσπονδία, σε αντιπαράθεση με τη ΓΣΕΕ?

Αυτό για προβληματισμό…

Όπως και να ‘χει, μου άνοιξε την όρεξη όλο αυτό για να διαβάσω το

«Η άγνωστη ιστορία του εργατικού κινήματος των ΗΠΑ Από τον εμφύλιο μέχρι το μακαρθισμό«, που έχει βγάλει η Σύγχρονη Εποχή. Κάποια στιγμή δηλαδή, γιατί τώρα δεν…

Advertisements

Posted in IWW, Αναρχισμός, Βιβλία, ΗΠΑ, Ιστορία, Ιδεολογία, Κίνημα, Κομμουνιστικό Κίνημα, Συνδικαλισμός, βιβλία | 9 Σχόλια »