A8lios Weblog

Ένα ερυθρόδερμο μπλόγκ σε μια καπιταλιστική άγρια δύση…

DDR 3: Alex Demo am 4 November 1989

Posted by a8lios στο Νοέμβριος 13, 2009

Να και το τελευταίο μου επετειακό ποστ για την DDR. Αυτή τη φορά έχει να κάνει με το τί ζητούσαν οι πολίτες της DDR που κατέβαιναν σε κινητοποιήσεις το φθινόπωρο του 1989.

Πέτυχα λοιπόν τις προηγούμενες ημέρες τα παρακάτω βιντεάκια, που δείχνουν τις ομιλίες που πραγματοποιήθηκαν στη συγκέντρωση διαμαρτυρίας στο Alexanderplatz του Ανατολικού Βερολίνου στις 4 Νοέμβρη του 1989.

Απ’ ότι είδα σε διάφορα site, πρέπει να είχε από 300.000 εως και 500.000 κόσμο η συγκεκριμένη συγκέντρωση.

Ήταν δε το αποκορύφωμα των κινητοποιήσεων που έγιναν στην DDR εκείνη την περίοδο, αφού ήταν η μεγαλύτερη -μη οργανωμένη από το κράτος- συγκέντωση στην ιστορία της DDR. Απ’ ότι κατάλαβα οι συγκεκριμμένες κινητοποιήσεις είχαν ξεκινήσει από κομμάτι της «διανόησης» της χώρας και στην πορεία αγκάλιασαν πλατύτερα κομμάτια του πληθυσμού.

Είδα όλες τις ομιλίες.

Καταρχάς μου κάνει εντύπωση σαν συγκέντρωση. Μιλούν και 2 μέλη της Κεντρικής Επιτροπής του SED, τα οποία στις περισσότερες στιγμές των ομιλιών τους γιουχάρονται αλλά σε κάποιες χειροκροτούνται κιόλας. Αυτό που μου κάνει εντύπωση όμως είναι το όλο κλίμα. Ο τρόπος που ακούνε & αντιδρούνε οι συγκεντρωμένοι μοιάζει περισσότερο με μια συνέλευση παρά με μια συγκέντρωση διαμαρτυρίας, όπως την ξέρουμε εμείς. Μια συνέλευση εκατοντάδων χιλιάδων ατόμων!

Τί ζητάνε όμως όλοι αυτοί;

Σε καμία ομιλία δεν ακούγεται κάτι περί «ανοίγματος στην αγορά» που θα επιθυμούσαν. Και η περεστρόικα που αναφέρεται 2-3 φορές, κυρίως από τα μέλη της Κ.Ε. του SED, δεν αποσπά και ιδιαίτερα χειροκροτήματα (η ηγεσία του SED και της DDR σε μεγάλο βαθμό δεν είχε ακολουθήσει την περεστρόικα του Γκορμπατσόφ).

Δεν ακούγεται τίποτα για το τείχος και την επανένωση με τη Δυτική Γερμανία. Αντίθετα αρκετοί από τους ομιλητές, αποσπώντας και κάμποσο χειροκρότημα, τονίζουν ότι «wir bleiben hier» (μένουνε/θα μείνουμε εδώ).

Δεν ακούγεται επίσης κάτι ας πούμε για τα κομμάτια του κόκκινου στρατού που υπάρχουν στην DDR ή ότι κάποιος απαιτεί αυτά να αποχωρήσουν.

Σχεδόν όλες οι ομιλίες σχετίζονται με το πώς οι ίδιοι οι πολίτες θα ασκήσουν την εξουσία στην DDR, πώς πρέπει όλοι οι οργανισμοί, τα υπουργεία, ακόμα και η στάζι (ούτε αυτή δε ζητάν να καταργηθεί) να ελέγχονται και να λογοδοτούν στο λαό, τέτοια πράγματα.

Επίσης υπάρχει η απαίτηση να υπάρξει ελευθερία δράσης και ελευθερία πρόσβασης στα ΜΜΕ από όλες τις πολιτικές κινήσεις που έχουν σχηματιστεί, όπως υπάρχει απαίτηση «να φύγουν τα πρόσωπα» που απαρτίζουν τον κρατικό μηχανισμό, γιατί με τα υπάρχοντα δεν πιστεύουν πως αυτός μπορεί να αλλάξει.

Τέλος πάντων, εκεί που θέλω να καταλήξω είναι πως φαίνεται ξεκάθαρα και από τις ομιλίες και από τις αντιδράσεις των συγκεντρωμένων πως αυτό που οι περισσότεροι -γιατί σαφώς θα υπήρχαν και βαλτοί- πολίτες της DDR που κατέβαιναν σε κινητοποιήσεις το φθινόπωρο του ’89 ζητούσανε, με αντιφάσεις, ακόμα και με αυταπάτες κτλ., ήταν το πώς θα κάνουν καλύτερο το σοσιαλιστικό τους κράτος.

Αυτό αν θέλετε φαίνεται και από τις απόψεις των πρωτεργατών εκείνων των κινητοποιήσεων μετά την πρόσδεση της DDR στο άρμα του καπιταλισμού και την επανένωση της Γερμανίας.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο Stefan Heym, από τους -αν όχι ο κυριότερος- πνευματικούς «πατέρες» αυτών των κινητοποιήσεων, που μετά την επανένωση συνέχισε να απαιτεί τον σοσιαλιστικό μετασχηματισμό ολόκληρης της Γερμανίας, ενώ στο βιβλίο του Filz το 1992 τάσσεται ενάντια στην επανενωμένη καπιταλιστική Γερμανία (αλλά και άλλοι από τους ομιλητές με παρόμοια μετέπειτα διαδρομή, όπως η Crista Wolf και ο Christoph Hein).

Επίσης πρέπει να τονίσω ότι η ηγεσία του SED, και μέσω των ομιλητών σε αυτή τη συγκέντρωση, έβλεπε θετικά αρκετά από τα αιτήματα.

Τέλος, σας μεταφράζω ένα από τα -μετρημένα στα δάχτυλα άλλωστε- σχόλια που έχουν τα εν λόγω βιντεάκια στο youtube. Είναι από μια πρώην ανατολικογερμανίδα προφανώς και νομίζω τα συμπυκνώνει όλα:

«vielleicht versteht der westen jetzt besser, worum es in dieser zeit eigentlich ging. keineswegs war das große ziel eine währungsunion oder eine wiedervereinigung! es ging einfach um erneuerung, humanität und freiheit.
leider hat man uns mit bunten glaskugeln gelockt und wir haben die demokratie gegen den konsum eingetauscht. scheinbar ist der deutsche nicht fähig, eine wirkliche revolution durchzuhalten und fruchten zu lassen. schade!»

Ελληνικά:

«Ίσως τώρα καταλάβει καλύτερα η δύση, ποιό ήταν πραγματικά το ζητούμενο εκείνη την εποχή. Σε καμία περίπτωση δεν ήταν ο μεγάλος στόχος το ενιαίο νόμισμα ή μια «επανένωση»! Το ζητούμενο ήταν απλά η ανανέωση, ο ουμανισμός και η ελευθερία. Δυστυχώς μας εξαπατήσανε με πολύχρωμες χάντρες και ανταλλάξαμε τη Δημοκρατία με την κατανάλωση. Προφανώς οι Γερμανοί δεν είμαστε ικανοί να φέρουμε εις πέρας μια πραγματική επανάσταση. Κρίμα!»

Υ.Γ. Παραπλεύρως σχετικό με το πόστ, αλλά ήταν πολύ καλό για να μην το χώσω: Ένα άρθρο-εύρημα από το μπάζωμα για την DDR! 😆

Δείτε και τα υπόλοιπα κομμάτια στα παρακάτω λίνκ:

Απόσπασμα 2 (από 14) http://www.youtube.com/watch?v=BPdjmM47epk

Απόσπασμα 3 (από 14) http://www.youtube.com/watch?v=BoLWPIr_x8o

Απόσπασμα 4 (από 14) http://www.youtube.com/watch?v=EolCftF2WiU

Απόσπασμα 5 (από 14) http://www.youtube.com/watch?v=PYILV6lPWQQ

Απόσπασμα 6 (από 14) http://www.youtube.com/watch?v=-nea1DhNyhM

Απόσπασμα 7 (από 14) http://www.youtube.com/watch?v=cJM42ZptNj0

Απόσπασμα 8 (από 14) http://www.youtube.com/watch?v=pA8CeTbIauw

Απόσπασμα 9 (από 14) http://www.youtube.com/watch?v=u2_RC69RCVQ

Απόσπασμα 10 (από 14) http://www.youtube.com/watch?v=Bk-MiS2aSkE

Απόσπασμα 11 (από 14) http://www.youtube.com/watch?v=X5N5Vqa_UWs

Απόσπασμα 12 (από 14) http://www.youtube.com/watch?v=oOyuNXIL8k4

Απόσπασμα 13 (από 14) http://www.youtube.com/watch?v=C57MO4-ycRQ

Απόσπασμα 14 (από 14) http://www.youtube.com/watch?v=NSoWSyI9lDc

Advertisements

9 Σχόλια to “DDR 3: Alex Demo am 4 November 1989”

  1. […] Απ’ ότι είδα σε διάφορα site, πρέπει να είχε από 300.000 εως και 500.000 κόσμο η… [Διαβάστε το υπόλοιπο του άρθρου στο blog του (753 λέξεις)] […]

  2. CommiS said

    Μπραβο πολυ ωραιο!
    Ευτυχως που ξερεις Γερμανικα και καθησες να δεις ολα αυτα τα βιντεακια και να μας εξηγησεις. Γιατι σημερα μας λενε οτι οι Ανατολικογερμανοι δε θελαν τον σοσιαλισμο ενω οπως μας μεταφρασες απλως θελαν μεγαλυτερο ελεγχο του κρατους απο τους πολιτες.

  3. Καλή δουλειά A8lios. Danke schon!

  4. Y said

    Έγραψες Άθλιε! Τι θα έλεγες για ένα ποστάκι στο Γκράνμα με λινκ στα τρία κομμάτια?

    Καλή φάση θα ήταν να μπορούσαμε κάποτε να κοιτάγαμε και τα αιτήματα της ‘Άνοιξης της Πράγας’. Άγνωστο και πολύ ενδιαφέρον κίνημα γιατί ζητούσε μεγαλύτερη ισότητα και περισσότερο σοσιαλισμό ήταν και το Γιουγκοσλαβικό 1968.

  5. a8lios said

    @Y
    Λες να το κάνω ποστ κι εκεί; Ξέρω κι εγώ, δε μου αρέσουν πολύ τα σκέτα λινκ.
    Πόσο μάλλον στον εαυτό μου…
    Δε κάνει λίγο σε «ψώνιο»;;;

    Δε νομίζω ότι ήταν κάτι παρόμοιο η «άνοιξη της Πράγας».
    Και από 1 βιβλιαράκι από τις εκδόσεις «Ειρήνη» που έχω διαβάσει και από πιο πρόσφατες εκδόσεις του ΚΚΕ, νομίζω φαίνεται πως υπήρχε ξεκάθαρη πρόθεση στους πρωτεργάτες της «άνοιξης» για καπιταλιστική στροφή.

    Σε αυτούς στην DDR, τουλάχιστον από αυτά που είδα στα βίντεα και από τα λίγα που έχω διαβάσει, δεν φαίνεται τουλάχιστον να κυριαρχούσε κάτι τέτοιο.

    Έπειτα το βλέπεις και από τον τρόπο που κινητοποιείται ο άλλος.
    Στις παραπάνω ομιλίες κυριαρχεί ένα πνεύμα «διαλόγου». ΟΛΟΙ τονίζουν πως πρέπει να υπάρξει ηρεμία και συζητώντας ΚΑΙ μαζί με το κόμμα, παρότι δεν το εμπιστεύονται και ιδιαίτερα, να κάτσουν να βρούνε το ΚΟΙΝΟ τους μέλλον.

    Και αυτό παρ’ ότι τους προηγούμενους μήνες ειδικά στη Λειψία υπήρξε αρκετή καταστολή αυτών των κινητοποιήσεων.

    Δε μοιάζει και πολύ με Πράγα όλο αυτό…

    @CommiS
    Ε καλά δεν έκανα και καμιά επιστημονική μελέτη.
    Εκτίμηση είναι βάσει του κλίματος που βλέπω να κυριαρχεί σε αυτή τη συγκέντρωση.
    Πάντως είναι σίγουρο πως και οι συγκεντρωμένοι εκεί τα είχαν πάρει με το κόμμα.
    Επίσης κάπου διάβασα πως από το φθινόπωρο του ’89 μέχρι την άνοιξη του ’90 τα μέλη του SED μειώθηκαν από πάνω από 2 εκατ. σε 700.000 .

    Θα μου πείτε μπορεί να έφευγαν επειδή πλέον έβλεπαν τί έρχεται και δε θέλαν σε μια καπιταλιστική Γερμανία να είναι «σταμπαρισμένοι». Άλλωστε στην επανενωμένη Γερμανία πάνω από 100.000 πρώην κρατικά στελέχη της DDR και μέλη του SED καταδικάστηκαν από δικαστήρια…

    Αλλά και έτσι να είναι, πάλι υπάρχει ένα θέμα για την «πίστη» όλων αυτών στο κόμμα του οποίου ήταν μέλη, στην ιδεολογία του και στους στόχους αυτού…

    Τέσπα, για να κλείνω, αυτό που θέλω να πω με το συγκεκριμένο ποστ είναι πως από τη μία δεν πρέπει να «μασάμε» σε «αληθοφανή» επιχειρήματα που λένε πως η DDR κατέρρευσε από τις κινητοποιήσεις των πολιτών της που θέλανε καπιταλισμό και επανένωση,
    αλλά από την άλλη υπάρχει και η ανάγκη να διερευνηθεί γιατί ένα σημαντικό κομμάτι του πληθυσμού αυτής της σοσιαλιστικής χώρας είχε απογοητευτεί από την ηγεσία της…

  6. γιάννης μ said

    αυτά τα λένε οι κομμουνιστές για να γαμάνε τζάμπα!!!

  7. […] ή ακόμα και προδομένοι. Πολλά από αυτά που επιθυμούσαν, επιδίωκαν ή ήλπιζαν δεν έχουν επιτευχθεί, 20 χρόνια μετά. Γιατί, λοιπόν, να […]

  8. omadeon said

    Αθλιε, Χρόνια Πολλά

    θα ήθελες να κάνεις ποστ και για τον τρόπο με τον οποίο εγκαταλείφθηκε (από πιέσεις της Δύσης κι από αθρόες… πωλήσεις ιδιωτικών μεριδίων) η ιδέα να μετατραπεί η βιομηχανία ανατολικών χωρών σε κοινοπραξία εργατών – συναιτέρων? Στην αρχή είχαν δώσει στους απλούς πολίτες μετοχές εργοστασίων, αλλά λόγω φτώχειας αυτές τις μετοχές τις πούλησαν σχεδόν όλοι, σε πρώην κομματικά στελέχη που αποτέλεσαν τη νέα αστική τάξη (αν δεν κάνω λάθος).

  9. omadeon said

    Υ.Γ. Ενας διαδικτυακός φίλος μου, Ισραηλινός που ζει πολλά χρόνια έξω από το Ισραήλ (διότι δεν γουστάρει τη συμπεριφορά του στους Παλαιστίνιους)…
    …έχει καταστρώσει ολόκληρο εναλλακτικό οικονομικό σχέδιο, οργάνωσης Λαϊκών Εταιρειών, όπου όλοι έχουν μερίδια σαν συνεταίροι, αλλά δεν επιτρέπεται να πουλήσουν ένα ποσοστό των μεριδίων τους σε κανένανμ, ούτε επιτρέπεται γενικά σε τρίτους (κερδοσκόπους) να αγοράσουν πάνω από ένα προκαθορισμένο ποσοστό της Εταιρείας ο καθένας. Η ιδέα είναι να δημιουργηθεί μια εναλλακτική, σοσιαλιστική κοινοπραξία, η οποία επιτρέπει σε ΚΑΠΟΙΟ βαθμό επενδύσεις χωρίς να επιτρέπει εξαγορές.
    (Βέβαια ξέρω ότι πιθανώς διαφωνείς με όλα αυτά, αλλά… τουλάχιστον θα είχαν λειτουργήσει θετικά αν είχαν εφαρμοστεί ΕΓΚΑΙΡΩΣ, πριν οι πολίτες της πρώην ΕΣΣΔ εξαναγκάζονταν να ξεπουλήσουν ΟΛΕΣ τις μετοχές των δικών τους εταιρειών).

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: