A8lios Weblog

Ένα ερυθρόδερμο μπλόγκ σε μια καπιταλιστική άγρια δύση…

Ταινία: Η κυρία και ο ναύτης

Posted by a8lios στο Νοέμβριος 2, 2009

dspphoto

Μπορεί όλοι στη Μπλογκόσφαιρα αυτές τις μέρες να μιλούν για το «Ψυχή Βαθιά», εγώ όμως άλλη ταινία είδα και με συγκλόνησε.

«Η κυρία και ο ναύτης».

Φοβερό πράγμα η μετάφραση τίτλων στα ελληνικά. Όσοι άκουν τον τίτλο κατά 99% καταλαβαίνουν πως είναι τσόντα. 😆 (κωμωδία είναι)

Ο τίτλος της ταινίας είναι «Travolti da un insolito destino nell’ azzuro mare de Agosto» που στα ελληνικά μας κάνει «Παρασυρμένοι από μια ασυνήθιστη μοίρα στη γαλάζια θάλασσα του Αυγούστου». Προφανώς κάποιοι σκέφτηκαν πως αυτός δεν είναι τίτλος αλλά σιδηρόδρομος, οπότε κάτσε να βάλουμε κάτι πιασάρικο. Κάτι σαν το «swept away» που είναι ο τίτλος στα αγγλικά πάλι δεν τους έκανε όμως. Ελληνάρες…

Τέλος πάντων, η φάση είναι ότι προχθές που ήμουνα σε ένα σπίτι στην Αθήνα και ψάχναμε τί DVD να δούμε το πέτυχα, αλλά οι υπόλοιποι δεν ψηνόντουσαν.

Και ενώ φάνταζε απίθανο να πετύχω οπουδήποτε αλλού την εν λόγω ταινία, κάνοντας ζάπινγκ χθες το βράδυ, οπότε και είχα επιστρέψει στον Δομοκό, την πετυχαίνω πού;

Στο τιμημένο ΤRΤ!

Ζουάρα λέμε!

Τί εστί όμως «η κυριά και ο ναύτης»;

Θα παραθέσω 2 πολύ σύντομες περιγραφές:

1, από ΤΟ ΒΗΜΑ, όταν την έδινε σε DVD:

Μια κυρία προερχόμενη από την αλαζονική μπουρζουαζία του Μιλάνου συναντά έναν άξεστο, αδέκαρο και αγράμματο οπαδό του Κομμουνιστικού Κόμματος. Τι μπορεί να συμβεί αν οι δυο τους καταλήξουν σ’ ένα ερημονήσι;

2, από το «city of athens»:

Ένα παράξενο ερωτικό και ταξικό παιχνίδι ανάμεσα σε μία κυρία της αριστοκρατίας και σε ένα μέλος του πληρώματος του σκάφους της, καθώς βρίσκονται απομονωμένοι σε ένα ακατοίκητο νησί. Με όχημα δυο εξαιρετικούς ηθοποιούς (Τζιανκάρλο Τζιανίνι και Μαριάτζελα Μελάτο) ο σκηνοθέτης σατιρίζει τόσο την ιδιότροπη και ψωνισμένη κυρία που αντιμετωπίζει την περιπέτειά της σαν ένα παιχνίδι για να διασκεδάσει την πλήξη της όσο και τον ακατέργαστο, λαϊκό ναύτη που αδυνατεί να αξιολογήσει τα δεδομένα. Η ταινία παίζει με την ανατροπή. Από την πλήρη εξάρτηση του ναύτη περνάμε στην πλήρη κυριαρχία του, τόσο σεξουαλική όσο και στον τομέα της επιβίωσης. Μόνο που αυτού του είδους οι ανατροπές δεν είναι παρά προσωρινές. Στη σύγχρονη εποχή οι ταυτότητες αποτελούν τις μόνες αξίες.

 

Με 2 λόγια: Κορυφαία ταινία!

Τρελό γέλιο και τρελά νοήματα…

Advertisements

16 Σχόλια to “Ταινία: Η κυρία και ο ναύτης”

  1. […] Ο τίτλος της ταινίας είναι “Travolti da un insolito destino nell’ azzuro mare de Agosto” που στα ελληνικά μας κάνει “Παρασυρμένοι από μια ασυνήθιστη μοίρα στη γαλάζια θάλασσα… [Διαβάστε το υπόλοιπο του άρθρου στο blog του (354 λέξεις)] […]

  2. Erisaetsu said

    Η μεταφορά του Guy Richy Με την μαντόνα ωστόσο δεν θεωρείτε πετυχημένη… θέλω και εγώ να τη δω αυτή την ταινία…
    αχ.. θέλω και εγώ ένα ναύτη να με σκίσει στα βράχια την γυναίκα.

  3. Πρέπει να ‘ναι γαμάτη!!!!!!!!! :p

  4. rocean said

    lol… κι εγώ μόλις είδα τον τίτλο του post σου στον reader είπα «πάει, χάλασε κι ο Άθλιος και γράφει για τσόντες» 🙂

  5. faros said

    Δηλαδή ρε παιδιά …. επειδή ο ναύτης είναι … σύντροφος, η ταινία δεν λογίζεται … τσόντα ;;;

    Τότε … γιατί να την … δούμε ;;;
    (Για να … λυπηθούμε την κυρία του … «καλού κόσμου» ;;; )
    Σιγά … 😆

    Θερμή Καλημέρα !

  6. Red Ghost said

    Εγώ έχω δει τη μεταφορά του Γκάι Ρίτσι, με τη Μαντόνα και τον Αντριάνο Τζιαννίνι. Ο Αντριάνο είναι γιός του Τζιανκάρλο Τζιαννίνι που έπαιζε το ναύτη στην αυθεντική ταινία του 1974!

    Υ.Γ. Υπάρχει και η ταινία: «Η κυρία και ο μούτσος».
    Και όπως καταλαβαινετε, αυτή είναι θρυλική τσόντα!

  7. καλα το ποστ δεν υπαρχει!!! Εχω λιωσει με την αντιπαραβολη
    ΤΑΞΙΚΗ ΠΑΛΗ-ΤΣΟΝΤΑ
    ναυτης- μουτσος

    αχαχαχαχαχαχαχαχ!!!!

  8. a8lios said

    Ρε Βιργινία και Φάρε, δεν είναι τσόντα λέμε ρε!

    Το ριμέικ της Μαντόνας το φαντάζομαι ότι θα ήταν μούφα.
    Παίζουν φοβερά οι 2 ηθοποιοί στην τααινία του 74.
    Πού να τους φτάσει η έρμη η Μαντόνα.

    Πάντως γαμεί και δέρνει ο ναύτης πάνω στο ερημονήσι. Κυριολεκτικά. 😀
    Τρομερή φάση έχει δε όταν την κυνηγάει φωνάζοντάς της «πουτάνα σοσιαλδημοκράτισσαααα»…

    Όνειρο ζωής λέμε, χαχαχαχα!!!

  9. a8lios said

    @eri-chan
    Εσύ θες μούτσο, όχι ναύτη…

  10. kanali said

    Μερικές πληροφορίες που νομίζω ότι ίσως σας ενδιαφέρουν.

    Η ταινία είναι του 1974!!! Αυτό μην το ξεχνάτε…
    Πολύ προκλητική και επίμαχη για την εποχή της ταινία, όχι όπως φαίνεται από τον τίτλο αλλά γιατί η κωμωδία επιφανειακά ασχολείται με τον πόλεμο των δύο φύλων με εξαιρετικές ερμηνείες από τη Μαριάντζελα Μελάτο και τον Τζιανκάρλο Τζιανίνι, αλλά ταυτόχρονα στο υπόβαθρο γίνεται μελέτη της πάλης των τάξεων (στην τότε Ιταλία).

    Η σκηνοθέτης είναι γυναίκα (και αυτό είναι εξίσου σημαντικό γιατί μιλάμε για το 1974 μην ξεχνάτε), η Λίνα Βερτμίλερ.
    Εκείνο που ενδιαφέρει τη Λίνα Βερτμίλερ στις ταινίες της είναι το θέμα της εξουσίας και πώς αυτή μεταβάλλεται σύμφωνα με τις καταστάσεις.
    Άνδρας, γυναίκα, αστός, προλετάριος.
    Αλλιώς οργανώνονται αυτές οι σχέσεις στην πόλη στο εργοστάσιο και αλλιώς όταν ο ναύτης προλετάριος έχει το πάνω χέρι.

    Λίνα Βερτμίλερ

    Έγινε γνωστή ως η σκηνοθέτιδα που βγάζει τη γλώσσα στα ταμπού. Γεννήθηκε το 1926 στην Ρώμη από μια ευσεβή καθολική οικογένεια με ελβετική αριστοκρατική καταγωγή. Σπούδασε υποκριτική στην Ιταλική Ακαδημία Στανιλάβσι και ταξίδευψε στην Ευρώπη συμμετέχοντας στις παραστάσεις ενός κουκλοθέατρου. Ξεκίνησε την καριέρα της, για μια δεκαετία, ως ηθοποιός. Το 1962 εργάστηκε ως βοηθός σκηνοθέτη στο 8½ του Φελίνι ενώ το 1963 σκηνοθέτησε την πρώτη της ταινία » Ι Basilischi». Την δεκαετία του 70 σκηνοθέτησε τις πιο πετυχημένες ταινίες της. Το 1975 με την ταινία «Ο Πασκουαλίνο και οι 7 καλλονές» ήταν η πρώτη γυναίκα που προτάθηκε ως τότε για Όσκαρ σκηνοθεσίας.

    Ταινίες
    2004 Peperoni ripieni e pesci in faccia
    1999 Ferdinando e Carolina Ninfa plebea
    1996 Metalmeccanico e parrucchiera in un turbine di sesso e di politica
    1992 Io speriamo che me la cavo
    1990 Sabato, Domenica e Lunedi
    1989 In una notte di chiaro di luna
    1989 12 registi per 12 città (απόσπασμα «Bari»)
    1977 Imago urbis
    1986 Καλοκαιρινή νύχτα με ελληνικό προφίλ
    1986 Un Complicato intrigo di donne, vicoli e delitti
    1984 Sotto… sotto… strapazzato da anomala passione
    1983 Scherzo del destino in agguato dietro l’angolo come un brigante da strada
    1981 E una domenica sera di novembre
    1978 Εκδίκηση (Fatto si Sangue fra due uomimi per cosa di una vedova)
    1978 Μια νύχτα γεμάτη βροχή (La fine del mondo nel nostro solito letto in una notte piena di pioggia)
    1975 Ο Πασκουαλίνο και οι 7 καλλονές
    1974 Η κυρία και ο ναύτης
    1974 Όλα άνω κάτω (Tutto a posto e niente in ordine)
    1973 Ιστορία έρωτα και αναρχίας
    1972 Μιμής ο σιδεράς
    1968 Il mio corpo per un poker
    1967 Ξεφάντωμα με την Παβόνε (Non stuzzicate la zanzara)
    1966 Αυτά τα τρελά κορίτσια (Rita la zanzara) (ως George H. Brown)
    1965 Ας μιλήσουμε για άντρες (Questa volta parliamo di uomini)
    1963 Οι βασιλίσκοι (Ι Basilischi)

    Η κυρία και ο ναύτης : Κριτική ΝΙΝΟΣ ΦΕΝΕΚ ΜΙΚΕΛΙΔΗΣ

    Στην αρχή, με τη Ραφαέλα (Μαριάντζελα Μελάτο), γυναίκα ενός πλούσιου άντρα που σπαταλά τις ώρες της παίζοντας χαρτιά και ταπεινώνοντας, με την παραμικρή ευκαιρία, το Σικελό ναύτη του γιοτ τους, Τζεναρίνο (Τζιανκάρλο Τζιανίνι). Οταν όμως, στη διάρκεια μιας βόλτας, το γιοτ χαλάει μεσοπέλαγα και η Ραφαέλα και ο Τζεναρίνο αναγκάζονται να καταφύγουν σ’ ένα ερημονήσι, οι ρόλοι αλλάζουν δραματικά. Η γυναίκα είναι ανήμπορη να βρει καταφύγιο ή τροφή, έτσι ο άντρας παίρνει το επάνω χέρι, γίνεται ο αρχηγός, ο κυνηγός που βρίσκει τροφή και τελικά ο επιβήτορας. Στην αλλαγή αυτή των ρόλων η Βερτμίλερ δεν χαρίζει κάστανα σε κανένα. Ο άντρας εξευτελίζει με τη σειρά του τη γυναίκα, χτυπώντας τη και μάλιστα άγρια, ενώ εκείνη, αναγκασμένη να επιβιώσει, δέχεται αγόγγυστα τα πάντα.

    Κάποια στιγμή, η πάλη τους (ταυτόχρονα πάλη ταξική) μετατρέπεται σε πάλη των δύο φύλων, πάλη σεξουαλική, όπου τελικά οι δυο τους αφήνονται να οδηγηθούν από τη φύση και τα ένστικτά τους, παραμερίζοντας τους όποιους περιορισμούς του «πολιτισμού», με αποτέλεσμα εξουσιαστής και εξουσιαζόμενος να ταυτίζονται -στοιχείο καθοριστικό στη σχέση τους, που όμως δεν φαίνεται να πρόσεξαν ορισμένες φεμινίστριες, οι οποίες κακώς θεώρησαν την ταινία «μισογυνιστική». Βέβαια, όταν το «ζευγάρι» ετοιμάζεται να επιστρέψει στον «πολιτισμό», εισβάλλει ξανά το θέμα του χρήματος και των κοινωνικών τάξεων και η Βερτμίλερ βάζει ένα ουσιαστικό ερώτημα: Μπορεί ένας τέτοιος έρωτας να επιβιώσει σε μια ταξική κοινωνία;

    Η Βερτμίλερ αφηγείται την ιστορία της με φινέτσα και ρυθμό, χρησιμοποιώντας το χώρο (τη γαλάζια θάλασσα, το ερημονήσι, την άμμο) για να υπογραμμίσει τη δύναμη της φύσης πάνω στα αισθήματα των πρωταγωνιστών της, άλλοτε τονίζοντας τη χιουμοριστική πλευρά της κι άλλοτε την τραγική, με τη θαυμάσια μουσική υπόκρουση του Πιέρο Πιτσιόνι, προσφέροντας ταυτόχρονα και ένα θέμα για σκέψη και συζήτηση. Ο Τζιανίνι φτιάχνει με μαστοριά το ρόλο του «εξουσιαστή» ναύτη, που η έλξη του για τη Μελάτο σ’ ένα χώρο μακριά από την οργανωμένη κοινωνία οδηγεί στην κατάργηση των ταξικών διαφορών, ενώ η Μαριάντζελα Μελάτο δίνει πειστικά την αντιπαθητική, πλούσια γυναίκα που σταδιακά εξελίσσεται σε μια αισθησιακή, όλο πάθος, τελικά συμπαθητική γυναίκα.

  11. stelios said

    Κορυφαία ταινία! Έξυπνη, με χιούμορ, ταξική ματιά, καταπληκτικές ερμηνείες, σωστό τέλος.

  12. kanali said

    …και κατι τελευταίο.
    Ο ναύτης σαν οπαδός του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ιταλίας (PCI) το 1974, ήταν σύντροφος με κάποιον οπαδό του τότε ΚΚΕ(εσ) δηλαδή κάτι σαν δεξιά πτέρυγα του ΣΥΝ, σήμερα. 😉

  13. a8lios said

    Καναλιώτη σε ευχαριστώ για τα στοιχεία.
    Αλλά το τελευταίο σου σχόλιο ήταν άστοχο.
    Με τις διαστάσεις που είχε το ΚΚΙ τότε, ειδικά η βάση του περιείχε κάθε δυνατή έκφραση της «αριστεράς», από σταλινικούς μέχρι σοσιαλδημοκράτες.
    Αλλά και από άποψη κορυφής να το δεις, δεν ήταν το ίδιο το ΚΚΙ και το ΚΚΕ(εσ) με τον ΣΥΝ του σήμερα, πόσο μάλλον με την ανανεωτική πτέρυγα του ΣΥΝ.
    Σε καμία περίπτωση.

    Όπως φαντάζομαι δεν θεωρείς πως ήταν το ίδιο η ΠΠΣΠ και η ΟΜΛΕ που έχεις σε κάμποσα δικά σου πόστ με την ΚΟΕ και τον ΣΥΡΙΖΑ που αυτή συμμετέχει σήμερα… 😀

  14. Kanali said

    @a8lios
    Αγαπητέ,
    είναι γνωστό σε αυτούς που λόγω ηλικίας θυμούνται τα του 1974-1975 οτι το PCI είχε διακηρύξει τον ειρηνικό δρόμο για τον σοσιαλισμό, μάλιστα σαν τάση ήταν γνωστή σαν ευρωκομουνισμός. Έκανε σκληρή κριτική στην ΕΣΣΔ και την αποκαλούσε ιμπεριαλιστική δύναμη και τις επεμβάσεις σε άλλα κράτη (πχ Τσεχοσλοβακία) τις αποκαλούσε εισβολή.
    Το ΚΚΕ είχε τελείως διαφορετική άποψη για όλα αυτά.
    Επίσης αδελφό κόμμα του PCI στην Ελλάδα ήταν το ΚΚΕ(εσ).
    Το ΚΚΕ δεν θεωρούσε συντρόφους ούτε τα μέλη του ΚΚΕ(εσ) ούτε τα μέλη του PCI.
    Αν σήμερα βλέπετε τα πράγματα διαφορετικά κανένα πρόβλημα, πείτε σύντροφο και τον Μπερλινγκουέρ.

    (Για εμένα ο προλετάριος ναύτης είναι σύντροφος εν δυνάμει, εσείς δεν με έχετε συνηθίσει έτσι).

    Τέλος να σου θυμίσω οτι μέλη του ΚΚΕ(εσ) κατά την διάσπαση ήταν οι Μπάμπης Δρακόπουλος, Νίκος Καρράς, Αντώνης Μπριλλάκης, Τάκης Μπενάς (παράνομο γραφείο εσωτερικού).
    Μετά από χρόνια η δεξιά άποψη με τον Λεωνίδα Κύρκο και στον αντίποδα η αριστερή άποψη με τον Γιάννη Μπανιά. (Αυτά για να θυμηθούμε ποιοί είναι)
    Νομίζω δεν λέγατε «Σύντροφο» κανέναν απο αυτούς.

    Στο επόμενο link μπορείς να δεις (έτσι για την ιστορία) σε τι πάνω κάτω πίστευε ο ναύτης της ταινίας σου 😉

    http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%95%CF%85%CF%81%CF%89%CE%BA%CE%BF%CE%BC%CE%BC%CE%BF%CF%85%CE%BD%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82

  15. redghost1 said

    Η ταινία “Η κυρία και ο ναύτης” έγινε το καλοκαίρι του 2010 η έμπνευση για τα διαφημιστικά σποτ του «11880». Στο ρόλο της κυρίας η Χριστίνα Γουλιελμίνο και στο ρόλο του ναύτη, το «πρόσωπο» της καμπάνιας, Γιάννης Παπαθανάσης.



    Φυσικά έχει παραμεριστεί το όποιο υπόβαθρο της αυθεντικής ταινίας και έχουμε μια ξεκάθαρη παρωδία με σκοπό το (εύκολο (;)) γέλιο. Τα βασικά σχήματα που χρησιμοποιούνται είναι οι αντιθέσεις: άντρας- γυναίκα, Έλληνας- Ιταλίδα, χειρωνάκτης- κυρία του σαλονιού. Τα αστεία βασίζονται σε παρερμηνίες, λόγω διαφοράς της γλώσσας. Οι δημιουργοί των διαφημιστικών δεν δείχνουν να ενδιαφέρονται για το αν το κοινό γνωρίζει την πρωτότυπη ταινία και δεν εξηγούν πως έφτασε το πρωταγωνιστικό ζευγάρι στο ερημονήσι.
    Βλέπουμε λοιπόν πως ακόμα και μια ταινία με ενδιαφέρον υπόβαθρο μπορεί να μετατραπεί σε μια παρωδία αμφίβολης αισθητικής για την εξυπηρέτηση βραχύβιων διαφημιστικών αναγκών. Όχι για μας… για τα φουκαριάρικα τα κέρδη τους!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: