A8lios Weblog

Ένα ερυθρόδερμο μπλόγκ σε μια καπιταλιστική άγρια δύση…

Βιβλίο: Από τον εργάτη μάζα στον κοινωνικό εργάτη

Posted by a8lios στο Μαΐου 23, 2009

9789604271061

[get it!]

Το αγόρασα στο Ηράκλειο τον Γενάρη όταν είχα κατέβει για την εξεταστική. Κυρίως για τον υπότιτλο, παρά από ενδιαφέρον για τις θεωρίες του Νέγκρι. Ο υπότιτλος είναι «ο ιταλικός Μάης».

Και σκέφτηκα ότι κάτι παραπάνω θα μάθαινα από τον κ. Νέγκρι γι αυτόν.

Αμ δε. Το βιβλιαράκι είναι για πολύ μυημένους τύπους λέμε. Είναι σαν, τί να πώ τώρα, σαν να παίρνει συνέντευξη ένας συντάκτης της εφημερίδας της ΟΑΚΚΕ από τον ιδεολογικό ηγέτη του ΟΑΚΚΕ χώρου… Μια συνέντευξη 200 σελίδων…

Νταξει, καμία σχέση προφανώς ο Νέγκρι με την ΟΑΚΚΕ.

Αλλά θέλω να πω ότι τόσο ο «δημοσιογράφος» στις ερωτήσεις που του κάνει, όσο και ο Νέγκρι στις απαντήσεις του, παίρνουν ως δεδομένα ότι οι αναγνώστες ξέρουν τα πάντα όλα για το επαναστατικό κίνημα στην Ιταλία, για τον «ιταλικό Μάη», για το ΚΚΙ και μια σειρά άλλες οργανώσεις και διασπάσεις οργανώσεων που δρούσαν εκεί πέρα.

Και μιλάνε για την ιδεολογική διαδρομή αυτών και για τον τρόπο δράσης τους, τόσο μπερδεμένα, ώστε κάθε φορά που έλεγα «τώρα το ‘πιασα τί θέλει να πει ο φίλος», στην επόμενη ερώτηση-απάντηση μπερδευόμουνα περισσότερο.

Ειλικρινά δηλαδή, δε μου έδωσε κάτι ιδιαίτερο.

ΟΚ, το εμπέδωσα πως το ΚΚΙ είχε ξεπουληθεί σε σημείο που να μην υπάρχει επιστροφή (αν και πώς γίνεται από τη μία να είναι ευρωκομμουνιστικό και από την άλλη τριτοδιεθνιστικό/δογματικό/σταλινικό σύμφωνα με το Νέγκρι δε το καταλαβαίνω),

εντάξει, εντυπωσιακή για τη δεκαετία του ’60 η σύλληψη πως ο καπιταλισμός δεν αρπάζει πλέον απλά την υπεραξία αλλά προσπαθεί από ΚΑΘΕ πτηχή της ανθρώπινης δραστηριότητας να βγάζει ΑΜΕΣΟ κέρδος, πράγμα το οποίο οδηγεί στην έννοια του «κοινωνικού εργάτη» και σε μια αλλαγή τακτικής για όσους αναζητούν την ανατροπή του καπιταλισμού,

κατανοητή -παρ’ ότι λανθασμένη- και η θεωρία του «υποκειμενικού μαρξισμού» (αν θυμάμαι καλά πώς την έλεγε) σύμφωνα με την οποία ΟΛΕΣ οι αλλαγές που συμβαίνουν στον καπιταλισμό γίνονται λόγω της επίδρασης των κοινωνικών αγώνων -δηλαδή σε ποιούς κοινωνικούς αγώνες οφείλεται η τωρινή διεθνής καπιταλιστική κρίση και τα μέτρα που πήραν λόγω αυτής οι κυβερνήσεις του κεφαλαίου???-

αλλά το τί ακριβώς ήταν ο «εργατισμός» και τί συνέβη στον «Ιταλικό Μάη» δε μπορώ να πω πως το αντελύφθην…

Οπότε όποιος μπορεί να παραπέμψει σχετικώς παρακαλείται να το κάνει.

.

All in all, αποτυχία το συγκεκριμένο ανάγνωσμα. Σε τέτοιο βαθμό δε, που το κάνει Cult…

Advertisements

6 Σχόλια to “Βιβλίο: Από τον εργάτη μάζα στον κοινωνικό εργάτη”

  1. […] Αμ δε. Το βιβλιαράκι είναι για πολύ μυημένους τύπους λέμε. Είναι σαν, τί να πώ τώρα, σαν να παίρνει συνέντευξη ένας συντάκτης της εφημερίδας της ΟΑΚΚΕ από τον ιδεολογικό ηγέτη… [Διαβάστε το υπόλοιπο του άρθρου στο blog του (379 λέξεις)] […]

    • μυημένους τύπους said

      Αυτό που περιγράφεις στην τελευταία παράγραφο είναι η θεωρία της σπείρας που ανέπτυξαν οι Ιταλοί αυτόνομοι και το ερώτημα σου δεν έχει καμία σχέση με αυτήν κάτι δεν κατάλαβες καλά. Ουσιαστικά θέλουν να σου πουν ότι τα καπιταλιστικά κράτη διαμορφώνουν την πολιτική τους προσπαθώντας να απαντήσουν στο κίνημα που προσπάθησε να τα ανατρέψει. Πέρα από την πλάκα και εγώ δεν είμαι ειδικός ελπίζω να σε βοήθησα.

  2. Ανδρέας said

    Το βιβλίο δεν είναι για πολύ μυημένους. Προωθεί έντεχνα τον αντιμαρξισμό, στο όνομα του ριζοσπαστισμού – κάτι που είναι πολύ της μόδας τώρα τελευταία.

  3. απάλευτος said

    Ήμαρτον ρε…Ανδρέα!!!

    Πού κολλάει ο «αντιμαρξισμός» με τον -πρώιμο- Νέγκρι;Είπαμε,να στηρίζεις το ΚΚΕ,να τηρείς τις απόψεις,αλλά τέτοια κακοχωνεμένη γραμμή με μια ξύλινη φρασούλα πάει πολύ.

    Ο Νέγκρι επέκτεινε την έννοια της απόλυτης υπεραξίας,τώρα αν δεν το έχει αντιληφθεί ακόμη η ιδεολογική επιτροπή,πρόβλημά της.

    • Ανδρέας said

      Απείρως παλευόμενε (όχι δα και Απάλευτος!), φρόντισε να μάθεις τον Μαρξισμό και τότε τα λέμε. Μέχρι τότε θα παραμένεις θλιβερός αναμασητής οπορτουνιστικών αντιλήψεων, αν πίσω από το ψευδώνυμο αυτό δεν κρύβεται κάποιος από τους εγχώριους εκφραστές του ρεύματος ο οποίος καταφεύγει σε φτηνές μεθόδους ιδεολογικής αντιπαράθεσης. Είτε ανήκεις στη στη μια είτε στην άλλη περίπτωση πάντως, περαστικά σου!
      Εγώ ένα επιγραμματικό σχόλιο έγραψα για το βιβλίο του Νέγκρι, όχι μελέτη (που δεν είναι της παρούσης)- και κάθε στοιχειωδώς νοήμων αντιλαμβάνεται…

  4. Ανδρέας said

    Άθλιε, ολίγα περί εργατισμού γενικά. Ο όρος στη μαρξιστική φιλολογία χρησιμοποιείται υπό διττή έννοια. Αφενός σημαίνει τον περιορισμό της δράσης των εργατικών κομμάτων στην επιδίωξη άμεσων εργατικών διεκδικήσεων χωρίς απώτερους πολιτικούς και κοινωνικούς σκοπούς. Και αφετέρου ότι η εργατική τάξη δεν χρειάζεται μιαν επιστημονική κοσμοθεωρία, τον Μαρξισμό-Λενινισμό,η οποία τη βοηθά να συνειδητοποιηθεί, να καταστεί τάξη δι’ εαυτήν, να ανατρέψει, καθοδηγούμενη από την οργανωμένη πρωτοπορία της,δηλ. το Κομμουνιστικό Κόμμα, το εκμεταλλευτικό σύστημα και να οικοδομήσει την αταξική κοινωνία, αλλά ότι από μόνη της διαμορφώνει αυθόρμητα τις ιδέες της και δρα αναλόγως.
    Ο εργατισμός, εξολοκλήρου αντιεπιστημονικό,αντεπαναστατικό και αντιμαρξιστικό ρεύμα, συνώνυμο του χειροτεχνισμού, του πρακτικισμού, του εμπειρισμού και του οικονομισμού, συχνά με αναρχική, αναρχοσυνδικαλιστική και αποκλειστικά άμεσων διεκδικήσεων μορφή, λειτουργεί ευνουχιστικά, καθηλώνει το κίνημα και το παρεμποδίζει να προσλάβει όντως επαναστατικό χαρακτήρα.
    Οι Κλασικοί του Μαρξισμού-Λενινισμού τον πολέμησαν αμείλικτα. Ουσιαστικά, το σύνολο της θεωρίας τους συνιστά επίθεση εναντίον του. Για να μην μακρηγορήσω, βλέπε ενδεικτική βιβλιογραφία: Κ. Μαρξ: Εισαγωγή στην «Κριτική της Εγελιανής Φιλοσοφίας του Κράτους και του Δικαίου» (σελ. 24, 30-31, εκδ. Παπαζήση) Κ. Μαρξ-Φ. Ένγκελς: «Μανιφέστο του Κομμουνιστικού Κόμματος» (σελ. 61-62, εκδ. Θεμέλιο), Φ. Ένγκελς: «Αντι-Ντύρινγκ» (σελ. 37, εκδ. Αναγνωστίδης), Φ. Ένγκελς: «Ο πόλεμος των χωρικών στη Γερμανία», σελ. 35, εκδ. Σύγχρονη Εποχή), Φ.΄Ενγκελς: «Ο Λουδοβίκος Φόυερμπαχ και το τέλος της κλασικής γερμανικής φιλοσοφίας» (σελ. 82, εκδ. Θεμέλιο) Β.Ι. Λένιν: «Τι να κάνουμε;» (Άπαντα, τόμος 6, σελ. 1-195), και Β.Ι. Λένιν: «Οι τρεις πηγές και τα τρία συστατικά μέρη του Μαρξισμού» (Άπαντα, τόμος 23,σελ. 41-42). Επίσης, στο βιβλίο περί αναρχισμού που το αναφέρεις στα αγαπημένα σου, σελ. 230-249,όπου περιέχονται πολλά από τα παραπάνω.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: