A8lios Weblog

Ένα ερυθρόδερμο μπλόγκ σε μια καπιταλιστική άγρια δύση…

Βιβλίο: Το λάθος

Posted by a8lios στο Οκτώβριος 11, 2008

[get it!]

Να είμαι ειλικρινής: Δε μου αρέσει ο Σαμαράκης. Έχω διαβάσει 1-2 βιβλία του με διηγήματα, και, εκτός ελαχίστων περιπτώσεων, έχω την εντύπωση πως συνεχώς επαναλαμβάνεται.

Είναι και ότι τον έχω συνδιάσει στο μυαλό μου με την «Βουλή των Εφήβων», όπου παλιά τον καλούσαν ξανά και ξανά να χαιρετήσει.

Αλλά δεν είναι αυτό ο κυριότερος λόγος. Ο κυριότερος λόγος είναι ότι νιώθω να τον διαπερνάει μια αφέλεια που καταντάει τρομερά εκνευριστική. Μου θυμίζει λίγο το γαϊτανάκι το έργο του. Το θέμα είναι όμως ότι το έργο του δεν απευθύνεται σε παιδιά από τη μία, και ότι δε μπορεί ρε παιδί μου να διαπνέεται ΟΛΟ από αυτό το πράγμα. Τί να πώ δηλαδή? Έλεος. ΕΛΕΟΣ!!!

Κάπως έτσι το βλέπω. Φαντάζομαι δε τον Κάρλ Τσινάτσκι να διαβάζει Σαμαράκη ώρες ώρες… Ε ρε γλέντια, μπορεί και να το έκαιγε το βιβλίο, λόγω μετριότητας!

«Το λάθος» παρ’ όλα αυτά μάλλον είναι το καλύτερο βιβλίο του Σαμαράκη.

Έβλεπα στα σχόλια στα πλαϊνά του βιβλίου διάφορους να το συγκρίνουν με τη Δίκη του Κάφκα. Δε θα πω ότι δε μου τη θύμισε. Ναι, θυμίζει. Σε ένα βαθμό. Απολυταρχικό καθεστώς κι εδώ. Κάποιος κατηγορείται. Ο αναγνώστης αναρωτιέται μέχρι τέλους αν έχει καμία σχέση με ο,τιδήποτε από όλα αυτά ο κατηγορούμενος. Όπως αναρωτιέται και τί σόι «κράτος δικαίου» είναι αυτό.

Αλλά από την άλλη ποτέ ο Σαμαράκης δεν καταφέρνει να δημιουργήσει αυτή την ατμόσφαιρα,  αυτή την αποπνικτική ατμόσφαιρα που σε πνίγει όλο και περισσότερο, πράγμα που είναι το κύριο χαρακτηριστικό της «Δίκης».

Έτσι εμένα, όσο έφτανε προς το τέλος το βιβλίο, μου θύμιζε όλο και πιο πολύ κάτι εντελώς διαφορετικό: Το «Περί Φωτίσεως» του Ζοζέ Σαραμάγκου. Και ως προς τον τρόπο που γίνεται η αφήγηση, και ως προς τις επιλογές των οργάνων τις τάξης που πρωταγωνιστούν στις 2 ιστορίες.

Μπορώ να πώ δηλαδή ότι δε με χάλασε το συγκεκριμένο βιβλίο εν τέλει. Μόνο στο τέλος, εκεί που έπρεπε να διαλέξει δηλαδή ο Σαμαράκης αν θα ξεπαράσει τα συνηθισμένα. Εκεί με απογοήτευσε, με ξενέρωσε, με γείωσε. Τα συνηθισμένα βαρετά κλισέ:

«Η ανθρώπινη φιλία μπορεί να νικήσει κάθε απολυταρχικό καθεστώς, γιατί αυτό κάνει τους υπολογισμούς του αγνοώντας την».

Ναι, έτσι είναι αν έτσι νομίζετε αγαπητέ.

«Και η καλύτερη λύση στην σημερινή κρίση είναι η σοσιαλδημοκρατία, γιατί σέβεται τα δικαιώματα όλων: Και των εργαζομένων, και των κεφαλαιοκρατών», θα συμπλήρωνα εγώ…

…και μετά ξυπνήσαμε.

Ε, τουλάχιστον απέφυγε το happy end. Κάτι είναι κι αυτό…

Advertisements

8 Σχόλια to “Βιβλίο: Το λάθος”

  1. sarant said

    Κάπως ψηλά τον βάζεις τον πήχη και οι συγκρίσεις σου γίνονται με μεγάλα ονόματα -εγκώμιο μεγάλο αυτό για τον Σαμαράκη, έτσι κι αλλιώς. Έχει πάντως ενδιαφέρον πώς προσλαμβάνει τον Σαμαράκη ένας νεότερος, που (να υποθέσω) δεν έχει ζήσει απολυταρχικό καθεστώς. Ίσως να έχει κακογεράσει ο Σαμαράκης’ και, ναι, την έχει αυτή την παιδικότητα, την αφέλεια που λες. Στα διηγήματά του, από την άλλη (ίσως αυτά που δεν σ’ άρεσαν) έχει μερικές απροσδόκητες ανατροπές.

    Τέλος πάντων, να προσθέσω κι ένα από τα λίγα ποιήματα που έγραψε, νέος τότε, στη μνήμη του Λαπαθιώτη:

    ΕΛΕΓΕΙΟ

    Δεν ήταν θάνατος, αυτός ο ξένος,
    που εκείνο το βαθύ κι εξαίσιο βράδυ
    ήρθε σιγά, κρυφά μες στο σκοτάδι,
    σαν ένας αδερφός αγαπημένος

    και σταυρωτά σε φίλησε, σα χάδι.
    Έτσι πολύ κι αναίτια λυπημένος,
    ήταν ένας χλωμός Εσταυρωμένος,
    που εκείνο το βαθύ κι εξαίσιο βράδυ,

    σε μιαν Αποκαθήλωση μοιραία,
    -τριανταφυλλάκι σε γυμνή ρομφαία-
    κάρφωσε την ψυχή σου… Σαν αστείο

    τώρα θα σου φανεί να μάθεις ότι,
    έγραψα τούτο το φτωχό ελεγείο
    «Εις μνήμην Ναπολέοντος Λαπαθιώτη…»

    (Γενάρης 1944)

  2. Herr K. said

    Ισως αν τον δεις το Σαμαράκη ως λογοτεχνία για νέους; (και πάλι!)

  3. Πάντως η συλλογή «Αρνούμαι», που διαβασα, παλεύεται.

  4. Τον άνθρωπο θαύμασα 3 χρόνια πριν το θάνατό του να παίζει επί μισή ώρα με όπλο ένα καπέλο και μια πίπα ένα αγνωστο 4χρονο τότε θρασίμη κοριτσάκι, για να γεμίσει τον άχαρο χωροχρόνο μιας κοινωνικής βεγγέρας που του ήταν αδιάφορη.

  5. Herr K. said

    Ισως η θετική δημόσια εικόνα του όπως την περιγράφεις, Διόνυσε, να εμπόδιζε να εκτιμηθεί ψύχραιμα η δουλειά του.

  6. a8lios said

    Ναι μωρέ, δε λέω, έχει και ανατροπές ο Σαμαράκης. Αλλά εμένα αυτή η αφέλεια μου είναι αφόρητη.
    Μόνο του το καθένα σαφώς και παλεύεται, αλλά εγώ για το σύνολο όσων έχω διαβάσει από αυτόν αποφάνθηκα.
    Επίσης Διόνυσε δεν είπα τίποτα γι αυτόν σαν άνθρωπο. Ότι αγαπάει πολύ τα παιδιά και τους νέους νομίζω είναι γνωστό, αλλά δεν με απασχολεί στο συγκεκριμένο ποστ.

    Νίκο (Σαραντ), ευχαριστώ για το ποίημα.

  7. εαρινη συμφωνια said

    http://www.arelis.gr
    περιεχει ερωτονομικον που σοκαρε κοινο και κριτικους με το υπερρεαλιστικο του πνευμα,τα ποιηματα νεα υορκη ολυμπια και το μεταφυσικο θεατρικο του εργο μεταξυ ενδοκοσμικου και υπερβατικου

  8. mpampis said

    δεν ξερω αν κρινεις τον σαμαρακη αυστηρα η οχι , εμενα το λαθος μου αρεσε πραγματικα παρα πολυ. βεβαια δεν εχω διαβασει και πολυ . μπορεις να προτεινεις καποια αξιολογα βιβλια ?

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: