A8lios Weblog

Ένα ερυθρόδερμο μπλόγκ σε μια καπιταλιστική άγρια δύση…

KKE & σοσιαλισμός του 20ου αιώνα

Posted by a8lios στο Σεπτεμβρίου 7, 2008

Ένα από τα πράγματα που με ενοχλούν πάρα πολύ σ’ αυτή τη ζωή είναι η παπαρολογία που παρουσιάζεται όχι απλά ως κάτι το σοβαρό, αλλά και ως αδιαμφισβήτητη αλήθεια.

Από τη στιγμή λοιπόν που ανακοινώσαμε σαν κόμμα ότι στο 18o συνέδριο που θα γίνει το Φλεβάρη θα συζητήσουμε και για τον σοσιαλισμό του 20ου αιώνα και πρώτα απ’ όλα για το σοσιαλιστικό εγχείρημα στην ΕΣΣΔ, βλέπω μια τέτοια κατάσταση.

Ή τουλάχιστον επειδή έκανα τη μαλακία και έβαλα το feed του aggregator του Καρπίδη για ποστς που αφορούν το ΚΚΕ στον googlereader μου, μια τέτοια κατάσταση βλέπω μέσα από εκεί.

Δηλαδή διάφορα ποστ του τύπου «μπα, τώρα θυμήθηκε το ΚΚΕ ότι διαλύθηκε ο σοσιαλιστικός παράδεισος?» κτλ. Καταλαβαίνετε νομίζω…

Επιπλέον, μετά από αυτό το άρθρο στο Βήμα της προηγούμενης Κυριακής,

«Επιστροφή στον Ιωσήφ Στάλιν… Χρουστσόφ, Μπρέζνιεφ και Γκορμπατσόφ οι -κατά το Περισσό- βασική υπαίτιοι της πτώσης της ΕΣΣΔ«, του Λ. Σταυρόπουλου,

[Update: Άρθρο-απάντηση σε αυτό του Βήματος είχε ο Κυριακάτικος Ριζοσπάστης την Κυριακή 7 Σεπτέμβρη. Του Στέφανου Λουκά]

στο οποίο ο αρθρογράφος (του Βήματος) πραγματικά κόβει και ράβει ό,τι θέλει και καταφέρνει (γιατί περι κατορθώματος πρόκειται) να βγάλει το συμπέρασμα πως το ΚΚΕ αυτό που πιστεύει σήμερα είναι πως για τις ανατροπές στις πρώην σοσιαλιστικές χώρες ευθύνεται ο …θάνατος του Στάλιν, είπα να κάνω το εξής:

Να μαζέψω σε ένα ποστ ό,τι επεξεργασίες, συμπεράσματα κτλ. έχουμε σαν κόμμα για το σοσιαλισμό στην ΕΣΣΔ. Και για να δοθεί μια απάντηση σε όσους λένε πως «τώρα το θυμήθηκε το ΚΚΕ», και (κυρίως) γιατί θα φανούν χρήσιμα όλα τα παρακάτω σε όσους τους επόμενους μήνες θα έχουν όρεξη να συμμετάσχουν στον προσυνεδριακό διάλογο του ΚΚΕ συζητώντας για το σοσιαλιστικό εγχείρημα της Ευρώπης του 20ου αιώνα.

(α, να συμπληρώσω και κάτι που παρατήρησα: Η τεράστια πλειοψηφία των ποστς που αναφέρονταν στο παραπάνω άρθρο του Βήματος και με βάση αυτό ειρωνεύονταν το ΚΚΕ ήταν από μπλογκς που ανήκαν σε ΠΑΣΟΚους και ακροδεξιούς. Έτυχε βεβαίως, μη κάνετε τπτ συνειρμούς 😀 …)

Λοιπόοον. Έχουμε και λέμε:

Καταρχάς υπάρχουν τα υλικά της πανελλαδικής συνδιάσκεψη του ΚΚΕ το 1995 με τίτλο:

«Εκτιμήσεις και προβληματισμοί για του παράγοντες που καθόρισαν την ανατροπή του σοσιαλιστικού συστήματος στην Ευρώπη. Η αναγκαιότητα και επικαιρότητα του σοσιαλισμού». Εδώ σε .html από την ιστοσελίδα του ΚΚΕ, εδώ σε .pdf από το 1917.gr . Ίσως το συγκεκριμένο είναι το πιο απαραίτητο να διαβαστεί, αφού το κείμενο που θα μπεί στον προσυνεδριακό διάλογο παίρνει σαν δεδομένες τις επεξεργασίες του ’95.

Έπειτα έχουμε μια σειρά βιβλία που έχει τυπώσει η Σύγχρονη Εποχή από το 1991 και μετά και αφορούν αυτό το θέμα. Άλλα περιέχουν κριτικές προσεγγίσεις και μελέτες για το σοσιαλισμό και άλλα, όπως αυτά του Στάλιν, των οικονομολόγων ή αυτό για την Κομμουνιστική Διεθνή βγήκαν με σκοπό να δείξουν από πρωτογενείς πηγές τί απόψεις επικρατούσαν την εποχή εκείνη.

Είναι τα εξής:

«Για τα δραματικά γεγονότα του 1989«, του Έριχ Χόνεκερ.

«Μια άλλη ματιά στο Στάλιν«, του Λούντο Μάρτενς.

«Οι Έλληνες στη διαδικασία οικοδόμησης του σοσιαλισμού στην ΕΣΣΔ«, του Αναστάση Γκίκα.

«Σημειώσεις από τη φυλακή«, του Έριχ Χόνεκερ.

«Συζήτηση για θέματα πολιτικής οικονομίας στα τέλη της πρώτης δεκαετίας της σοσιαλιστικής οικοδόμησης στην ΕΣΣΔ«, συλλογικό έργο σοβιετικών οικονομολόγων της εποχής.

«Σύγχρονος αναθεωρητισμός και αντεπανάσταση«, συλλογικό έργο.

«Το αίνιγμα Γκορμπατσόφ«, του Κ.Γ. Λιγκατσόφ.

«14ος τόμος των απάντων του Στάλιν (1934-1941)«.

«15ος τόμος των απάντων του Στάλιν (1941-1945)«.

«Οικονομικά προβλήματα του σοσιαλισμού στην ΕΣΣΔ«, του Ι.Β. Στάλιν.

«Η Κομμουνιστική Διεθνής. Οι θέσεις και το καταστατικό της Κομμουνιστικής Διεθνούς, όπως ψηφίστηκαν στο Β΄ Συνέδριο της Πετρούπολης – Μόσχας (6-25 Ιουλίου 1920): Υλικά από το αρχείο της ΚΕ του ΚΚΕ«.

Τα περισσότερα ωστόσο κείμενα μπορούμε να τα βρούμε στην Κομμουνιστική Επιθεώρηση, το περιοδικό της ΚΕ του ΚΚΕ που από το 1991 και μετά βγαίνει κάθε δύο μήνες. Το πρόβλημα είναι βέβαια ότι στο ίντερνετ υπάρχουν τα κείμενα από το 6ο τεύχος του 1999 μέχρι το 1ο τεύχος του 2007. Μπορείτε λοιπόν να φανταστείτε ότι το πραγματικό σύνολό τους, από το ’91 μέχρι και σήμερα, είναι πολλαπλάσιο από αυτά που ακολουθούν. Παρ’ όλα αυτά και τα παρακάτω είναι αρκετά και ενδεικτικά. Επίσης να πω ότι α)Η σειρά που τα παραθέτω είναι λίγο ό,τι να’ ναι. β)Μάλλον και εσάς (όπως και εμένα) όταν πατήσετε κάποιο λινκ θα σας βγάζει «κινέζικα». Don’t panic, απλά αλλάζετε character encoding. Έχω την εντύπωση πως οποιοδήποτε ελληνικό και να βάλετε θα σας τα βγάλει. γ)Έχω περιλάβει και κάποια κείμενα (π.χ. του Βαγενά για τη Τσετσενία και για το κομμουνιστικό κίνημα σήμερα στις χώρες της πρώην ΕΣΣΔ, κάτι άλλα για την οργάνωση των κομμουνιστών μέσα στην ιστορία) που αγγίζουν το θέμα μας ψιλοξόφαλτσα, αλλά μου φαίνονταν σημαντικά… :

«100 χρόνια Σοστακόβιτς: Η επίθεση στον σοσιαλισμό στο πρόσωπό του«, του Γιώργου Φιλίππου, τεύχος 1 του 2007.

«Επίκαιρα ζητήματα του εργατικού και κομμουνιστικού κινήματος στο χώρο της πρώην ΕΣΣΔ«, του Ελισαίου Βαγενά, τεύχος 3 του 2006.

«Ο ποντιακός ελληνισμός στην ΕΣΣΔ. Μύθος και πραγματικότητα«, του Αναστάση Γκίκα, τεύχος 4 του 2006.

«Η διχογνωμία σχετικά με την εμπορευματική παραγωγή. Το ιστορικό επίπεδο της σοβιετικής επιστήμης. Ανασκόπηση-αξιολόγηση«, του Χέρμαν Γιάκομπς, τεύχος 6 του 2006.

«Ενάντια στη διαστρέβλωση σελίδων ιστορίας του σοσιαλισμού«, του Βίκτορ Τιούλκιν, τεύχος 1 του 2005.

«Υποθήκες για όσους μένουν«, του Βίκτορ Μιχάιλοβιτς Γκλούσκοφ, τεύχος 1 του 2005.

«Αναθεωρητισμός και σοσιαλισμός μετά το Β’ Παγκόσμιο πόλεμο«, του Κούρτ Γκοσβάιλερ, τεύχος 2 του 2005.

«Εναλλακτική λύση στη μεταρρύθμιση της αγοράς του 1965 χωρίς αποδέκτες«, του Β. Ντ. Πιχορόβιτς, τεύχος 3 του 2005.

«Απόψεις του Ε. Β. Ιλιένκοφ για την οικονομική φύση του σοσιαλισμού στη δεκαετία του 1960«, του Β. Ντ. Πιχορόβιτς, τεύχος 5 του 2005.

«Ενάντια στο ρεβιζιονισμό«, του Κούρτ Γκοσβάιλερ, τεύχος 1 του 2004.

«Ο σταχανωφισμός«, του Αλέξη Σταχάνωφ, τεύχος 3 του 2004.

«Η εκπαίδευσις εις την Ρωσίαν«, του Α. Λουνατσάρσκι, τεύχος 3 του 2004.

«Η κρίση της σχολικής εκπαίδευσης στην ΕΣΣΔ«, του Ντ. Π. Κιριένκο, τεύχος 4 του 2004.

«Τσετσενία: Τα ταξικά συμφέροντα πίσω από τους διαστρεβλωτικούς φακούς της «αιώνιας σύγκρουσης»«, του Ελισαίου Βαγενά, τεύχος 5 του 2004.

«Η ιδεολογική αντιπαράθεση για τη «βιολογική καλλιέργια» στην ΕΣΣΔ«, του Κώστα Αγγελόπουλου, τεύχος 1 του 2003.

«Ιστορική προσέγγιση της αντιπαράθεσης για την τάση απονέκρωσης του νόμου της αξίας κατά την σοσιαλιστική οικοδόμηση«, της Ελένης Μπέλλου, τεύχος 1 του 2003.

«H ιστορία των συζητήσεων στην ΕΣΣΔ για το πρόβλημα της αγοράς και του σχεδίου (1920-1991)«, του Β.Ν. Βολόβιτς, τεύχος 2 του 2003.

«Επιστολές των Στάλιν και Μολότοφ στους Γιουγκοσλάβους καθοδηγητές για τον κίνδυνο του οπορτουνισμού (α’ μέρος)«, τεύχος 2 του 2003.

«Επιστολές των Στάλιν και Μολότοφ στους Γιουγκοσλάβους καθοδηγητές για τον κίνδυνο του οπορτουνισμού (β’ μέρος)«, τεύχος 3 του 2003.

«Η συζήτηση για το ξεπέρασμα της εμπορευματικής παραγωγής στο σοσιαλισμό«, του Μ.Β. Ποπώφ, τεύχος 3 του 2003.

«Η συζήτηση για το νόμο της αξίας και το νόμο της αξίας χρήσης στο σοσιαλισμό«, του Β.Γ. Ελμέεφ, τεύχος 3 του 2003.

«Ανασκόπηση των οικονομικών συζητήσεων στην ΕΣΣΔ (δεκαετίες ’20 – ’30)«, του Τ.Ι. Γιαμπρόβα, τεύχος 3 του 2003.

«Οπορτουνισμός, ιμπεριαλισμός και αντεπανάσταση: Μια καταγραφή από τα κρατικά αρχεία των ΗΠΑ«, του Νίκου Παπαγεωργάκη, τεύχος 4 του 2003.

«Επιστολή του αντιπροσώπου της Κομμουνιστικής Διεθνούς προς τα μέλη του ΚΚΕ (1925)«, τεύχος 4 του 2003.

«Για την πολιτική οργάνωση των κομμουνιστών στην ιστορία (α’ μέρος)«, του Ούλριχ Χούαρ, τεύχος 3 του 2001.

«Για την πολιτική οργάνωση των κομμουνιστών στην ιστορία (β’ μέρος)«, του Ούλριχ Χούαρ, τεύχος 4 του 2001.

«Για την πολιτική οργάνωση των κομμουνιστών στην ιστορία (γ’ μέρος)«, του Ούλριχ Χούαρ, τεύχος 5 του 2001.

«Για την πολιτική οργάνωση των κομμουνιστών στην ιστορία (δ’ μέρος)«, του Ούλριχ Χούαρ, τεύχος 6 του 2001.

«Για την πολιτική οργάνωση των κομμουνιστών στην ιστορία (ε’ μέρος)«, του Ούλριχ Χούαρ, τεύχος 1 του 2002.

«Το Κόμμα και η Εργατική Τάξη στο σύστημα δικτατορίας του προλεταριάτου«, του Ι.Β. Στάλιν, τεύχος 4 του 2002.

«Η «θεωρία» περι ύπαρξης κρατικού καπιταλισμού στην ΕΣΣΔ (α’ μέρος)«, του Ν.Β. Γιάκουσεβ, τεύχος 6 του 2002.

«Η «θεωρία» περί ύπαρξης κρατικού καπιταλισμού στην ΕΣΣΔ (β’ μέρος)«, του Ν. Κ. Γιάκουσεβ, τεύχος 1 του 2003.

«Ιστορική επισκόπηση της οικονομικής ανάπτυξης της ΕΣΣΔ 1955-1990 (α’ μέρος)«, του Λάμπρου Τσελίκα, τεύχος 6 του 2002.

«Ιστορική επισκόπηση της οικονομικής ανάπτυξης της ΕΣΣΔ 1955-1990 (β’ μέρος)«, του Λάμπρου Τσελίκα, τεύχος 1 του 2003.

«Οι αντιφάσεις στην ανάπτυξη του σοσιαλισμού και η παλινόρθωση του καπιταλισμού στην ΕΣΣΔ«, των Ι.Μ. Γκεράσιμοφ & Μ.Β. Ποπόφ, τεύχος 5 του 2001.

«Απολογισμός στο 18ο συνέδριο του κόμματος για την δουλειά της Κ.Ε. του ΠΚΚ(μπ) (1939)«, τεύχος 5 του 2001.

«Ο οικολογικός απολογισμός των σοσιαλιστικών χωρών«, των Αλεξάντερ Κεμπενέερς και Ντιντιέ Μπετ, τεύχος 6 του 2000.

«Νόμος της αξίας και σοσιαλισμός«, του Ούλριχ Χούαρ, τεύχος 6 του 2000.

«O Στάλιν και η οικονομική επιστήμη«, του Α.Μ. Εριόμιν, τεύχος 6 του 2000.

«Κριτική σε μια «κριτική» του σοσιαλισμού που γνωρίσαμε«, του Γιώργου Πολυμερίδη, τεύχος 3 του 2000.

« «Ολοκληρωτισμός»: Η επιστροφή της μυθολογίας του ψυχρού πολέμου«, του Απόστολου Χαρίση, τεύχος 2 του 2000.

«Τα καθήκοντα των ενώσεων νεολαίας (1920)«, του Β.Ι. Λένιν.

«Ιστορική επισκόπηση της οικονομικής ανάπτυξης της ΕΣΣΔ τη περίοδο 1917-1955«, του Λάμπρου Τσελίκα, τεύχος 6 του 1999.

«Βασικοί σταθμοί στην ιστορία της Κομμουνιστικής Διεθνούς (χρονολόγιο 1919-1943)«, τεύχος 6 του 1999.

«Η Κομμουνιστική Διεθνής και το ΚΚΕ«, του Γιώργου Τζιτζιλώνη, τεύχος 6 του 1999.

Φυσικά υπάρχουν και αρκετά πράγματα πέρα από αυτά. Όλα αυτά τα χρόνια (1991-2008) το ΚΚΕ έχει συμμετάσχει από τη μία σε συμπόσια και ημερίδες που οργάνωναν άλλα κομμουνιστικά κόμματα και ερευνητικά κέντρα για το ζήτημα του σοσιαλισμού που γνωρίσαμε, ενώ έχει διοργανώσει και το ίδιο μερικά, με τελευταίο αυτό του 2007, τα υλικά του οποίου εκδίδονται σταδιακά στις Κομμουνιστικές Επιθεωρήσεις που κυκλοφορούν αυτό το διάστημα.

Τέλος υπάρχουν και αρκετά άρθρα για την εκπαίδευση και την έρευνα στην ΕΣΣΔ στο τριμηνιαίο περιοδικό «θέματα παιδείας», που απο το 2000 εκδίδουν από κοινού οι παρατάξεις που στηρίζει το ΚΚΕ στους χώρους τς εκπαίδευσης και της έρευνας.

.

Ααααυτάαα.

To post αυτό θα μπει σαν ξεχωριστή σελίδα (σαν την «αρχική» και το «about») για να χρησιμεύει σαν αναφορά το επόμενο διάστημα. Επίσης θα προσθέτω τα αντίστοιχα άρθρα της ΚΟΜΕΠ, όποτε αυτά θα ανεβαίνουν στο site.

Επίσης εδώ θα ήταν καλό να προτείνετε και άλλα βιβλία και υλικά για το θέμα, ή να επισημάνετε κάποια δικά μας που έχω ξεχάσει…

Advertisements

36 Σχόλια to “KKE & σοσιαλισμός του 20ου αιώνα”

  1. xamogelo said

    Το έχω κατεβάσει άθλιε… αλλά δεν το έχω διαβάσει ακόμα (πρέπει να το εκτυπώσω πρώτα-αυτό το κείμενο του 95 που θέτετε σαν βάση)Θα γίνει κάποια ανοιχτή συζήτηση? Βέβαια αν δεν συμφωνώ με αυτό που θέτετε σαν βάση δεν έχει πολύ νόημα να συμμετέχω… Εκτός ίσως από το να το παρακολουθήσω λίγο…. θα γίνει τίποτα στο Ηράκλειο ή μόνο στην Αθήνα?
    υγ.Παρεμπιπτόντως… Φλεβάρης… κακή εποχή για συζητήσεις… εξεταστικές κτλ :-p

  2. Πολύ καλό και χρήσιμο.

  3. tom said

    Πολύ καλή δημοσίευση σ/φε, θα μας βοηθήσει όλους..!
    Θα χρησιμοποίησω τη βιβλιογραφία και για το μπλογκ μου.

  4. apothikarios said

    » Η εκπαίδευση του εκαπιδευτικού στη Σοβιετική Ένωση: τα σημανικότερα στάδια της ιστορίας της» του Φ.Γ Πανάτσιν
    Θέματα Παιδέιας, τ. 32, σελ.71-132

    «Ζητήματα παιδαγωγικής μόρφωσης σύμφωνα με τους μεγάλους σοβιετικούς παιδαγωγούς»
    Θέματα Παιδειας, τ.32, σελ 133-151

    «Από το σημειωματάριο ενός διευθυντή σχολείου» του Ιβάν Νοβικόφ
    Θέματα Παιδέιας, τ. 31, σελ. 123-151

    «Ζητήματα Παιδέιας στη Σοβιετική Ένωση» της Ζιζέλ Ραμπιέ
    Θέματα Παιδείας, τ. 30, σελ. 51-65

    » Το μόνο δίδαγμα που βγάζουμε είναι ότι δεν βγάζουμε κανένα δίδαγμα» του Β.Α Μποσένκο
    Θέματα παιδείας, τ. 17-18, σελ. 65-93 (Πολύ σημαντικό)

    «Η Σοβιετική Παιδαγωγική Εμπειρία» του Ελισσαίου Βαγενα
    Θέματα Παιδείας, τ. 14, σελ.79-91 (Επίσης πολύ σημαντικό)

    Και τέλος στο τεύχος 25, υπάρχουν τα υλικά της συνάντησης των κομμουνιστικών και εργατικών κομματα για την παιδεία, με (ανάμεσα στα άλλα) τοποθετησεις και αναλύσεις κομμουνιστών από τις πρώην σοσιαλιστικές χώρες.

  5. Elikas said

    Χμμμ, γκουχ γκουχ… Εεε… Ξέρετε, είμαστε ήδη στον 21ο αιώνα. Εδώ και 8 χρόνια.

    Ποτέ δεν είναι αργά για ιστορικές αναδρομές βέβαια, αλλά αυτή τη στιγμή ο λαός αντιμετωπίζει κάποια πολύ σοβαρά προβλήματα που οφείλονται σε νέες και ακόμα πιο άγριες μορφές καπιταλισμού (που τελειοποιήθηκαν αρκετά χρόνια μετά το θάνατο του Μπρέζνιεφ). Μήπως να κάναμε κάτι και γι’ αυτό; Γιατί ενδεχομένως μέχρι να βγάλουμε άκρη για το τι ακριβώς συνέβη τον προηγούμενο αιώνα να είναι πια πολύ αργά για να σωθούμε από αυτόν που διανύουμε τώρα.

    Ναι, φυσικά και θα συζητηθούν στο συνέδριο τα σύγχρονα προβλήματα της εργατικής τάξης, του κινήματος, κλπ. Μόνο που πολύ φοβάμαι ότι θα συζητηθούν με όρους και ιδεολογήματα που αφορούν το απώτερο παρελθόν. Εκτός αν στην εποχή που τα μπλογκς ήδη τείνουν να ξεπεραστούν σας φαίνεται λογικό να αναλύουμε την επανάσταση που έφερε στην σοβιετική οικονομία ο ερχομός του τρακτέρ.

  6. gogos said

    Επισης πολυ ενδιαφερον το τευχος της ΚΟΜΕΠ -6/07 ή 1/08, δεν το εχω αυτη τη στιγμη ευκαιρο- με το αρθρο για τη σκιωδη οικονομια στην ΕΣΣΔ και πώς λειτουργησε στη δημιουργια αστικης ταξης, και τις σημειωσεις απο συνεντευξεις του Μολοτωφ μετα τη διαγραφη του απο το ΚΚΣΕ.

    Ωραια δουλια εκανες παλι ρε μπαγασα 🙂

  7. Προσωπικά, χαίρομαι που το ΚΚΕ μπαίνει σε τέτοιες επώδυνες πλην γόνιμες κουβέντες.

    Φυσικά, το αποτέλεσμα, προδιαγεγραμμένο από τα τώρα, δε θα είναι το ίδιο χαρωπό και μάλλον θα γέρνει προς το νόημα του τίτλου του Λ. Σταυρόπουλου με πινελιές αφορισμών προς την κακοδιαχείριση, τις λανθασμένες αποφάσεις στον κεντρικό οικονομικό σχεδιασμό, τους πράκτορες της αστικής τάξης που έμπαιναν στο κόμμα (μπουαχαχα) κτλ.

    Ο λόγος ?

    1. Με τον δογματισμό που επικρατεί στο ΚΚΕ ελεύθερος διάλογος αποκλείεται να υπάρξει.
    2. Απόδειξη του παραπάνω, η βάση συζήτησης, όπως φαίνεται από την παράθεση των πηγών, δεν πιάνει καθόλου τους κριτικούς του υπαρκτού «σοσιαλισμού», δηλαδή την ουσία, αλλά πιάνει περισσότερο το αν στράβωσε η ρόδα στο τάδε μοντέλο τρακτέρ, δηλαδή τη διαχείριση. Και εμένα αν μου έδιναν τέτοιες βάσεις συζήτησης θα κατέληγα ότι οι μάζες δεν εμποτίστηκαν όσο έπρεπε από σταχανωφισμό.

  8. Ένα μικρό (απειροελάχιστο από όσο ξέρω) κομμάτι των συνομιλιών Μόλοτοφ-Τσούεφ μπρείτε να το βρειτε εδώ :

    http://www.marxists.org/archive/molotov/1991/remembers-abs.htm

    Γενικά αν μπορούσε να εκδοθεί αυτό το βιβλίο στην Ελλάδα, θα ήταν κάτι το εξαιρετικό…

  9. xamogelo said

    @inlovewithlife για το 1 θα συμφωνήσω 100%
    Για το 2 θα συμφωνήσω επίσης…. και εγώ όταν διάβασα το ποστ αυτό σκέφτηκα… Βέβαια αν σου λένε ότι σαν βάση της συζήτησης έχουν το κείμενο του 95 τότε λογικό… είναι ίσως να θέτουν αυτές τις πηγές…. (Υποθέτω, Δεν ξέρω, δεν έχω διαβάσει το κείμενο.)

    Γενικά δεν ξέρω πολλούς κκεδες-κνίτες με τους οποίους μπορώ να συζητήσω… Ο άθλιος είναι από τους λίγους θα έλεγα… όχι ότι περιμένω να βάλει μυαλό… αλλά τουλάχιστον μπορείς να συζητάς μαζί του.

  10. partizana said

    Να υποθέσω ότι ορισμένοι δεν διάβασαν τίποτα από όλα αυτά άλλα πάλι έχουν άποψη…Πόση μιζέρια να αντέξω!?

  11. partizana said

    Χαμόγλε… πρόσεχε!Θα βγουν τα μάτια σου!!!!!!!

  12. xamogelo said

    όντως δεν τα έχω διαβάσει… αλλά εκ πρώτης όψεως βρε παρτιζάνα αυτό βγάζει… τι να σου πω!!! :-p
    υγ.Πάντως όταν ζήτησα στην σύγχρονη εποχή αν έχουν να μου προτείνουν κάποιο βιβλίο για τον Καστοριάδη κτλ μου είπαν ότι δεν έχουν κάτι κτλ

  13. Παβλώφ said

    Υπήρξε σοσιαλισμός τον 20ο αιώνα;

    Περίεργο, μάλλον έχω διαφορετικό ορισμό για τον φιλοτομαρισμό.

  14. E Χαμόγελε, και γω το ίδιο παράπονο έχω!Σε κανένα βιβλιοπωλείο δεν έχουν μαρξιστικό βιβλίο αλλά δεν κάνω έτσι!!!Κάτσε διάβασε, μελέτησε ΚΑΙ αυτά και μετά τα λέμε!Έχουμε πήξει στις ανούσιες και λανθασμένες αναλύσεις για το σοσιαλισμό!Εγώ να φανταστείς έχω διαβάσει σχεδόν ό,τι υπάρχει για τη Γιουγκα σε αγγλοφωνη βιβλιογραφία και μια ανάλυση της προκοπής δεν έχω βρει!!(μόνο ένα βιβλίο άξιζε)!

  15. ουγκ ουγκ! said

    @ χαμογελε, το φλεβάρη θα γίνει το συνέδριο. Ο διάλογος ξεκιναει στα κομματικα έντυπα απο πολύ πιο πριν. Στο διάλογο επισης (αυτο ισχυει και για σενα inlovewithlife) μπορείς να συμμετέχεις και εσύ.
    Τώρα αν π.χ. η αντιπαράθεση που αναπτύχθηκε στην ΕΣΣΔ για το ζήτημα της εφαρμογής του νόμου της αξίας στην οικονομία, ή για το ρολο τον εμπορευματικών σχέσεων σε αυτή σε σας μοιάζουν ως αντιπαράθεση για τη στραβή ρόδα του τρακτέρ, ή αν π.χ. η κριτική αποτίμιση του ρόλου της κομμουνιστικης διεθνούς και αν τελικά ήταν σωστή η διάλυση της σας φέρνει στο μυαλό την κακοφτιαγμένη φρέζα του αγρότη από το Μπακού τι να πω…

    Χωρίς καμία προθεση διδακτισμού παιδιά… Απλώς διαβάστε! (για πάρτη σας 🙂 )

  16. a8lios said

    Χαμόγελος:
    Για το 2 θα συμφωνήσω επίσης…. και εγώ όταν διάβασα το ποστ αυτό σκέφτηκα… Βέβαια αν σου λένε ότι σαν βάση της συζήτησης έχουν το κείμενο του 95 τότε λογικό… είναι ίσως να θέτουν αυτές τις πηγές…. (Υποθέτω, Δεν ξέρω, δεν έχω διαβάσει το κείμενο.)

    Πραγματικά είσαι ανεκδιήγητος!!!
    Και έγραφες και Λογική χτες!

    «ΔΕΝ έχω δεδομένα
    ΟΥΤΕ για όσα ισχυρίζεσαι
    ΟΥΤΕ για την αιτία που ισχυρίζεσαι ότι αυτά έχουν
    ΑΛΛΑ το συμπέρασμα που βγάζεις είναι και έγκυρο και ορθό!!!»

    Άμα περάσεις Λογική θα πάω να σε καταγγείλω ρε…χαμένε!

    Μη δεις σε μπλογκ κάποιον να λέει κάτι αρνητικό για το ΚΚΕ. Ξερς δε ξέρς, έχει δίκιο…

    Στους υπόλοιπους τώρα.
    Έλικα:
    Ξέρεις, και το ίδιο αυτό το συνέδριο του ΚΚΕ δεν έχει σαν θέμα αυτό, το έχει σαν ΕΠΙΠΛΕΟΝ θέμα. Το κύριο είναι ως συνήθως ο απολογισμός δράσης και η χάραξη τακτικής-στρατηγικής για τη περίοδο που διανύουμε.
    Πάντως έχε υπ’ όψη σου και τα εξής: Ο κομμουνιστής δε μπορεί απλά να έχει σαν σκοπό να αντιστέκεται στις καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις. Πρέπει μέσα από τη καθημερινή του δράση να έχει σαν σκοπό την κομμουνιστική κοινωνία, και αυτό σημαίνει πως πρέπει να έχει ξεκάθαρο τί συνέβη στις προηγούμενες προσπάθειες για να φτάσουν σε αυτή.
    Μ’ αυτή την εννοια κατανοητό αν εσύ νιώθεις να μη σε αφορά, εμάς όμως μας αφορά και με το παραπάνω…

    Ινλαβ:
    «Φυσικά, το αποτέλεσμα, προδιαγεγραμμένο από τα τώρα»

    «μάλλον θα γέρνει προς το νόημα του τίτλου του Λ. Σταυρόπουλου»

    «με πινελιές αφορισμών προς την κακοδιαχείριση, τις λανθασμένες αποφάσεις στον κεντρικό οικονομικό σχεδιασμό, τους πράκτορες της αστικής τάξης που έμπαιναν στο κόμμα (μπουαχαχα) κτλ.»

    «Με τον δογματισμό που επικρατεί στο ΚΚΕ ελεύθερος διάλογος αποκλείεται να υπάρξει»

    «Απόδειξη του παραπάνω, η βάση συζήτησης, όπως φαίνεται από την παράθεση των πηγών, δεν πιάνει καθόλου τους κριτικούς του υπαρκτού “σοσιαλισμού”»

    «Και εμένα αν μου έδιναν τέτοιες βάσεις συζήτησης θα κατέληγα ότι οι μάζες δεν εμποτίστηκαν όσο έπρεπε από σταχανωφισμό»

    Ξαναδες λίγο τί γράφεις ρε συ Ινλαβ. Πόσο ποιο δογματική από τη δική σου σκέψη μπορεί να είναι αυτή του ΚΚΕ?
    Σοβαρά δηλαδή, έλεος!

    Γιατί δε θα έχει αποτέλεσμα η συζήτηση που θα ανοίξει το ΚΚΕ?
    -Γιατί κανείς στο ΚΚΕ δε μπορεί να κάνει ελεύθερο διάλογο.
    Γιατί κανείς στο ΚΚΕ δε μπορεί να κάνει ελεύθερο διάλογο?
    -Γιατί είναι δογματικό.
    Γιατί είναι δογματικό?
    -Γιατί δε χρησιμοποιεί σαν πηγές αυτά που εγώ έχω διαβάσει και μου άρεσαν.

    Ποιοι δηλαδή ρε συ Ινλαβ είναι οι labeled «κριτικοί του υπαρκτού σοσιαλισμού», που αν δεν αναφέρεσαι στα δικά τους γραπτά είναι σαν να αποθεώνεις το σοσιαλισμό της ΕΣΣΔ?

    Ειλικρινά, πες μου, να τους ρίξω κι αυτούς μια ματιά. Γιατί όχι. Αν και δογματικός, βαθιά μέσα μου…

    Και επειδή αυτή την άμυνα, να προσπαθώ κάθε φορά να αποδείξω ότι δεν είμαι ελέφαντας, τη θεωρώ λάθος τακτική, πες μου εσύ:
    -Αναγνωρίζεις ο,τιδήποτε θετικό στην ΕΣΣΔ (δεν εννοώ μόνο τα της εξέγερσης του ’17)?
    -Πιστεύεις ότι οι σοβιετικοί ΔΕΝ είχαν σαν στόχο τη κομμουνιστική κοινωνία?
    -Αν την είχαν, τί τους εμπόδισε να φτάσουν σε αυτή? Απλά το ότι «λόγω πίστης στη μαρξιστική ιδεολογία αναπαρήγαγαν εξουσιαστικά μοντέλα»?

    Πέρα απ’ αυτά, ρίχτε μια ματιά στα άρθρα της ΚΟΜΕΠ. Δε θυμάμαι από αυτά που έχω βάλει λινκ ποια είχα ξεχωρίσει, αλλά ειδικά στις τελευταίες ΚΟΜΕΠ, που δεν είναι online, τα σχετικά άρθρα έχουν πολύ ενδιαφέρον.

    Επιπλέον φίλε Ινλαβ, περιμένω τη περίοδο του προσυνεδιακού διαλόγου το άρθρο σου στον Ριζοσπάστη, για να δούμε εκτός των άλλων αν δημοσιευτεί ή όχι.
    Στοιχηματάκι?

    Αποθηκάριε:
    Thanx για τη συμπλήρωση.
    Είσαι κι εσύ «αρχειομαρξιστής» τελικά…:lol:

    Παβλώφ:
    Μάλλον έζησες πολλά χρόνια με κυβέρηση το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα, γι αυτό έχεις τέτοια εντύπωση.
    Δεν είναι τίποτα, με λίγη αντιβίωση θα σου περάσει…

  17. a8lios said

    Ουγκ:
    …κακοφτιαγμένη φρέζα του αγρότη από το Μπακού…

    😆 😆 😆 😆 😆

    Στο Μπακού ρε ήταν μάστορες, δε χάλαγαν οι φρέζες…

  18. xamogelo said

    @παρτιζάνα λες
    «E Χαμόγελε, και γω το ίδιο παράπονο έχω!Σε κανένα βιβλιοπωλείο δεν έχουν μαρξιστικό βιβλίο αλλά δεν κάνω έτσι!!!»
    βρε παρτιζάνα πήγα στην ΣΕ. και ζήτησα όχι βιβλίο του Καστοριάδη… αλλά βιβλίο που να κάνει κριτική στον καστοριάδη από την μεριά σας. (άσχετο καλή κριτική έβγαλε η Π.Δ. απλώς ήθελα να δω πως το βλέπετε εσείς.)

    @άθλιε
    Δεν ξέρω βρε άθλιε όλους τους συγγραφείς… μάλιστα πολύ λίγους έχω ακούσει… αλλά από την παράθεση των λινκ δεν μπορώ να πω ότι δεν λείπουν πολλοί συγγραφείς που έχουν ασκήσει κριτική στον σοσιαλισμό στην Σοβιετική ένωση. Και τα δεδομένα μου είναι σωστά. Θα μου πεις που ξέρεις ότι σε κάποιο από τα βιβλία δεν περιέχονται κομμάτια από αυτούς τους συγγραφείς? Ε και να υπάρχουν… θα είναι κάτι πετσοκομμένο (αναπόφευκτα) με ότι συνεπάγεται για την κριτική σε αυτά.
    άρα το συμπέρασμα μου είναι ορθό.

    «Άμα περάσεις Λογική θα πάω να σε καταγγείλω ρε…χαμένε!»
    η ζωή δεν είναι ακριβώς μαθηματικά :-p

  19. @ουγκ-ουγκ
    Δε θα είχα πρόβλημα να συμμετέχω (δεν κατάλαβα ακριβώς που – στο διάλογο? στο συνέδριο? δεν τα πάω και καλά με τα πρωτόκολλα). Θα συνεννοηθώ και θα προσπαθήσω, γιατί είναι πραγματικά κάτι ενδιαφέρον από όλες τις απόψεις.

    @a8lios

    «Πόσο ποιο δογματική από τη δική σου σκέψη μπορεί να είναι αυτή του ΚΚΕ? Σοβαρά δηλαδή, έλεος!»
    Μπορεί να με κατηγορήσει κανείς γι’ αυτό. Ομολογώ ότι δεν είναι εύκολο να το ξεπεράσω, παρόλο που προσπαθώ γενικότερα να σκέφτομαι ελεύθερα. Πάρε όμως ό,τι λέω ως κακόπιστη κριτική. Έστω και έτσι έχει την αξία του για αυτούς που θέλουν πραγματικά να αλλάξουν τον κόσμο.

    «Ποιοι δηλαδή ρε συ Ινλαβ είναι οι labeled “κριτικοί του υπαρκτού σοσιαλισμού”, που αν δεν αναφέρεσαι στα δικά τους γραπτά είναι σαν να αποθεώνεις το σοσιαλισμό της ΕΣΣΔ?»
    Κατ’ αρχάς δε μείωσα την αξία των πηγών που παρατίθενται. Ούτε τις έχω διαβάσει, ούτε ίσως μπορέσω ποτέ ανάλογα με την ιεράρχηση αυτών που θέλω να διαβάσω. Ωστόσο, μου δόθηκε αυτή η (δι)αίσθηση και αυτήν κατέγραψα. Μπορεί να κάνω και λάθος. «Labelled κριτικοί του υπαρκτού σοσιαλισμού» δε γνωρίζω αν υπάρχουν, υπάρχουν όμως ρεύματα σκέψης, τα οποία έδωσαν πολλά στην επαναστατική διαδικασία και μέσα από αυτά εξηγείται και η εύκολη πτώση της ΕΣΣΔ.

    «-Αναγνωρίζεις ο,τιδήποτε θετικό στην ΕΣΣΔ (δεν εννοώ μόνο τα της εξέγερσης του ‘17)?»
    Ασφαλώς. Όπως και τα αρνητικά που οδήγησαν στην πτώση της. Και δε μιλάω για τους πράκτορες της αστικής τάξης που εισχώρησαν στο ΚΚΣΕ. Αυτές είναι εύκολες εξηγήσεις (για να μη δώσω άλλη λέξη) που δε βοηθούν στην επαναστατική διαδικασία.

    -Πιστεύεις ότι οι σοβιετικοί ΔΕΝ είχαν σαν στόχο τη κομμουνιστική κοινωνία?
    Πιστεύω ότι οι παλαιάς κοπής που έκαναν το ’17 και κάποιοι μετά από αυτούς αγωνίστηκαν για την κομμουνιστική κοινωνία. Ωστόσο,
    και εδώ έρχεται η ουσία και το κυνικό του θέματος, όσες φορές και να ξαναξεκινούσε το ρολόι της ιστορίας από το ’17 και μετά θα κατέληγε αργά ή γρήγορα εκεί που κατέληξε, άσχετα πόσο θα ήθελαν αυτοί οι άνθρωποι ή οι αντίστοιχοί τους την κομμουνιστική κοινωνία.

    -Αν την είχαν, τί τους εμπόδισε να φτάσουν σε αυτή? Απλά το ότι “λόγω πίστης στη μαρξιστική ιδεολογία αναπαρήγαγαν εξουσιαστικά μοντέλα”?
    Υπάρχει δρόμος προς την κομμουνιστική κοινωνία. Λέγεται σοσιαλισμός με ελευθερία. Δε μιλάω φυσικά για την ατομική ελευθερία των νεοφιλελεύθερων αλλά για τη συλλογική ελευθερία μέσα στις κοινωνίες. Ο άνθρωπος αν σκέφτεται και πράττει ελεύθερα είναι ικανός για τα πάντα. Μην αρχίσουν κάποιοι τα γνωστά παλαιοΚΚΕδικά που λέει ο παππούς μου τύπου «ο άνθρωπος θέλει ένα πιάτο φαΐ κτλ και είναι οκ», για να δικαιολογήσουν το τι έγινε. Αυτά δε φτιάχνουν αυθύπαρκτα άτομα που να μπορούν να πάρουν την οικονομία και την πολιτεία στα χέρια τους. Φτιάχνουν υπάκουα στρατιωτάκια που λυγάνε κάτω από την παγιοποίηση της μίας άποψης στις ζωές τους. Αυτό όσο πιο σύντομα το πάρουμε χαμπάρι, τόσο πιο σύντομα θα χτυπήσουμε με εναλλακτικές το παρόν σύστημα, το οποίο παρεμπιπτόντως πάλι στην ελευθερία στηρίζεται αλλά αντεστραμμένη ώστε να είναι η επίφασή της. Αυτά πουλάει στους ανθρώπους στην πολιτική του έκφανση.

  20. ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΤΣΙΜΠΙΔΗΣ said

    Ημαρτον δηλαδή ακόμα και εγώ που δεν ασχολούμε καταλαβαίνω από τις δήθεν δημοκρατικές φωνές εδω μέσα πόση προπαγάνδα τους έχει ασκηθεί είτε εναντίον του ΚΚΕ είτε εναντίον της αριστεράς.Μα συγγνώμη από μικρός μέχρι σήμερα στα 22 μου ακούω για κάτι που κατέρρευσαι και τέλος,δεν υπάρχει επιστροφή.Αυτός είναι και ο λόγος που όλοι οι βλάκες κράζουν την αριστερά.Οπότε είναι δυνατόν να λέτε πάλι πως δεν είναι σοβαρό θέμα να καταλήξουμε επιτέλους κι εμείς οι νεώτεροι στα συμπεράσματα που πρέπει για τη σοβιετική που οι περισσότεροι συνδέουν με το ΚΚΕ? Δεν καταλαβαίνω επιτέλους όλοι οι υπόλοιποι τι περισσότερο προσφέρουν και τελικά ότι κι αν πεί και κάνει το ΚΚΕ είναι το κακό ενώ οι υπόλοιποι τους οποίους ψηφίζετε κι έχουν κάνει στον 21 μας αιώνα τα αίσχη είναι συμπαθείς ακόμα! ΕΛΕΟΣ!!!

  21. ουγκ ουγκ! said

    @αθλιος
    βέβαια μετα τις ανατροπές στην ευρύτερη περιοχή του Καυκάσου πρέπει να εχει διαδοθει κι εκει το γνωστό παραδοσιακό πανηγυριώτικο άσμα «μάνα μας κλέψαν το τραχτέρ κι έμεινε η φρέζα ορφανή»

    @inlovewithlife
    Στο συνέδριο του ΚΚΕ λαμβάνουν μέρος μόνο μέλη του κομματος, και αυτό μετά από ανοιχτή και δημοκρατική εκλογή μέσα στο κόμμα. Στον προσυνεδριακό διάλογο που θα ξεκινησει άμεσα μέσα στους επόμενους μήνες όμως συμμετέχει όποιος θελει και εκει σε καλώ αν έχεις να προσφέρεις κάτι να συμμετέχεις. Όλα τα άρθρα δημοσιεύονται στο ριζοσπάστη καθημερινά.

  22. «Στον προσυνεδριακό διάλογο που θα ξεκινησει άμεσα μέσα στους επόμενους μήνες όμως συμμετέχει όποιος θελει και εκει σε καλώ αν έχεις να προσφέρεις κάτι να συμμετέχεις.»

    Περιμένουμε να συμμετάσχουμε…

    Λες να τα πούμε στις σελίδες του «Ρ»;

    Είδωμεν!

    Μ-π

  23. partizana said

    Ούδεις από όσους λένε για τραχτερ και φρέζες όχι μόνο δεν διάβασαν αλλά και δεν είναι διαθετιμένοι να το κάνουν, από όσο έχω καταλάβει. Νο πρόμπλεμ από τη μεριά μου..Μπορούν να διατηρούν τις απόψεις τους για το σοσιασλισμόπου γνωρίσαμε και για τα αίτια των αντροπών αλλά δενμπορούν να κατηγορούν το ΚΚΕ για τις εκτιμήσεις που έχει επί του ζητήματος χωρίς να έχουν καν διαβάσει τις εκτιμήσεις του. Πχ, όποιον ξαναακούσω να λέει οτι ταχα μου το ΚΚΕ αποδίδει τις ανατροπές στο ρόλο των πραχτόρων τότε είναι απλά αυτιστικός!!Αυτή η αυτιστική αντίδραση δεν αξίζει σε κανέναν καλοπροέραιτο άνθρωπο!
    Χαμόγελε, δεν εχει βιβλία η ΣΕ για τον Καστοριάδη ναι!Εχει όμως άρθρα στην ΚΟΜΕΠ για αυτον και το συναφι του!

  24. xamogelo said

    @παρτιζάνα. Ευχαρίστως να διαβάσω τα άρθρα της ΚΟΜΕΠ. Όπως και τα βιβλία που αναφέρεται παραπάνω… όμως είμαι λίγο προκατειλημμένος από τα λινκ για το τι να περιμένω.(Να δούμε πότε θα προλάβω) Τέλος πάντων τα συζητάμε και από κοντά κάπου μέσα στον Νοέμβριο (καλά κατάλαβες :-p )

  25. Δε μου λέτε, αυτοί που στην ΕΣΣΔ ασχολούνταν μανιωδώς με τις φρέζες ήταν …φρεζόνια;

  26. a8lios said

    @InLove
    Σαν κακόπιστη κριτική βεβαίως και παίρνεται υπ’ όψιν. Αλλά το πρόβλημα του δογματισμού παραμένει, και σε αυτή τη φάση δε νομίζω να είναι δικό μου…

    Για τη διαδικασία είναι όπως τα λέει ο Ουγκ.
    Κανά μήνα αφού δωθούν οι προτάσεις της Κ.Ε. στη δημοσιότητα και μέχρι κάποιες βδομάδες πριν το συνέδριο, ο Ριζοσπάστης καθημερινά δημοσιεύει όλες τις απόψεις που στέλνονται σε αυτόν (είτε είναι από μέλη του ΚΚΕ είτε όχι) σε σχέση με τις προτάσεις της Κ.Ε.
    Παρομοίως και η ΚΟΜΕΠ (σε αυτήν δημοσιεύονται πιο εκτενή κείμενα), που μάλιστα αν τις έρθουν πολλά βγάζει έκτακτα τεύχη.
    Δηλαδή για κανα τρίμηνο θα γίνεται αυτή η δουλειά, που λέγεται «δημόσιος προσυνεδριακός διάλογος».
    Στις διαδικασίες για το συνέδριο όχι, δε μπορείς να συμμετέχεις, γιατί δε σε βλέπω να μπαίνεις στο ΚΚΕ πολύ άμεσα… 😀

    Από τα υπόλοιπα που λες, στέκομαι σε αυτό:
    «-Πιστεύεις ότι οι σοβιετικοί ΔΕΝ είχαν σαν στόχο τη κομμουνιστική κοινωνία?
    Πιστεύω ότι οι παλαιάς κοπής που έκαναν το ‘17 και κάποιοι μετά από αυτούς αγωνίστηκαν για την κομμουνιστική κοινωνία. Ωστόσο,
    και εδώ έρχεται η ουσία και το κυνικό του θέματος, όσες φορές και να ξαναξεκινούσε το ρολόι της ιστορίας από το ‘17 και μετά θα κατέληγε αργά ή γρήγορα εκεί που κατέληξε, άσχετα πόσο θα ήθελαν αυτοί οι άνθρωποι ή οι αντίστοιχοί τους την κομμουνιστική κοινωνία.»

    Το οποίο συμπικνώνει ό,τι μου φαίνεται πιο μάπα στη θεώρηση αναρχικών και κάποιων εξωκοινοβουλευτικών για τα της ΕΣΣΔ:
    «Ό,τι κι αν κάνανε, το πράγμα δε μπορούσε να πάει μπροστά».

    Μα ρε παιδιά, η κομμούνα που κράτησε 40 μέρες έδωσε στους επαναστάτες κάθε ιδεολογικής σχολής τόση τροφή για σκέψη, για προβληματισμό, για συμπεράσματα.
    Η ΕΣΣΔ, με ιστορία 70+ χρόνων, που θα έπρεπε να κάνει το ίδιο επί 1.000 και βάλε, διαγράφεται ουσιαστικά με ένα «ουσιαστικά δεν θα μπορούσαν να βαδίσουν ποτέ προς τον κομμουνισμό»?

    Τί να πω, δε βλάπτετε κανέναν άλλο παρά τον εαυτό σας με τέτοιες λογικές…

    Τέλος να σου πω ότι πραγματικά δε μπορώ να καταλάβω από που έχεις σχηματίσει και εσύ και πολλοί άλλοι μια εντύπωση ότι το ΚΚΕ αποδίδει τη διάλυση της ΕΣΣΔ σε καποιους «πράκτορες του ιμπεριαλισμού» ή στις «βίδες και τα τρακτέρ». Πραγματικά…

    @Χαμόγελο
    Μου φαίνεται μιλάμε άλλη γλώσσα, γιατί η απάντησή σου μου φάνηκε κινέζικη τελείως.
    Δε κατάλαβα γρι.
    Αλλά εν πάσει περιπτώσει:
    Ποιά είναι τα «σωστά δεδομένα» σου με βάση α οποία λες ότι συμφωεις με τα:
    «1. Με τον δογματισμό που επικρατεί στο ΚΚΕ ελεύθερος διάλογος αποκλείεται να υπάρξει.
    2. Απόδειξη του παραπάνω, η βάση συζήτησης, όπως φαίνεται από την παράθεση των πηγών, δεν πιάνει καθόλου τους κριτικούς του υπαρκτού “σοσιαλισμού”, δηλαδή την ουσία, αλλά πιάνει περισσότερο το αν στράβωσε η ρόδα στο τάδε μοντέλο τρακτέρ, δηλαδή τη διαχείριση.»

    …γιατί εγώ σε αυτά που λες δε μπορώ να τα εντοπίσω…

    @Πάρτι
    Να σου πω απλά ότι συμφωνούμε, έτσι για να πρωτοτυπήσω 😀

  27. Χαμόγελε, βρες μια ώρα από τη ζωή σου και διάβασε έστω και ένα…Εννοείται πως δεν έχεις δικαίωμα να κάνεις ερωτήσεις, γιατί μάλλον θα είναι αυτό που περίμενες, αρα αυτό που ξέρεις και έτσι δε θα δικαιούσαι να ρωτήσεις, παρά μόνο να σχολιάσεις!Σε προκαλώ!Και όταν έρθεις εδώ, θα τα πούμε από κοντά!!!!

  28. xamogelo said

    @αθλιος
    Καλά για το 1 ιδιαίτερα πιστεύω ότι εθελοτυφλείς….
    Σαν παράδειγμα μπορώ να σου φέρω την εκδήλωση που είχα έρθει όπου όταν βγήκε κάποιος να μιλήσεις(που δεν ήταν στο ΚΚΕ αλλά συνεργαζόταν μαζί σας) η αντιμετώπιση από τον κόσμο κάτω.. ήταν της μορφής… πες τις μλκιες σου γρήγορα να τελειώνουμε…. εμένα τουλάχιστον αυτό μου έβγαλε…
    Για το 2 δεν λέω ότι θα καταλήξει η συζήτηση για ποια ρόδα τρακτέρ στράβωσε… αλλά ότι η βιβλιογραφία μου φαίνεται πολύ περιορισμένη…

    @Παρτιζάνα εννοείτε θα τα διαβάσω… (να δω πότε βέβαια) τέλος πάντων… τα λέμε και από κοντά :p

  29. Ο λόγος που «όσες φορές και να ξαναξεκινούσε το ρολόι της ιστορίας από το ‘17 και μετά θα κατέληγε αργά ή γρήγορα εκεί που κατέληξε» είναι ότι δεν υπήρχε αντιεξουσιαστική κατεύθυνση στην πράξη παρά μόνο στα λόγια (του Λένιν), ειδικά όσο περνούσε ο καιρός.

    Η ΕΣΣΔ έδωσε 1000 φορές περισσότερο προβληματισμό από την κομμούνα.

    Υπάρχουν κοινοί τόποι όπου τα δυο βασικά επαναστατικά ρεύματα σκέψης (μαρξισμός – αναρχισμός) ψιλοσυναντιούνται με αμοιβαίες υποχωρήσεις (πχ. συμβουλιακοί κομμουνιστές, αντιεξουσιαστικός σοσιαλισμός) και μάλλον αυτό είναι το μέλλον για τη μετάβαση.

    Έτσι «Ό,τι κι αν κάνανε, το πράγμα θα πήγαινε μπροστά».

  30. JChrist said

    @χαμόγελο
    Ρε χαμόγελε, (θα πω κάτι πρωτότυπο) ΔΕΝ σε καταλαβαίνω.
    Έχεις δει ποτέ να αδιαφορούμε για αυτά που έχεις να πεις ή να μην τα λαμβάνουμε υπ΄όψιν; Εκτός κι αν εννοείς να γίνουμε στρατιωτάκια σου και να εκτελούμε τις εντολές σου (οπότε και να καταργήσουμε το συνέδριο και να σε θέσουμε ανώτατο καθοδηγητικό όργανο από μόνο σου).
    Επίσης, σου εξηγεί ο άθλιος ότι είναι εξαιρετικά περιορισμένες οι πιθανότητες να μην δημοσιευτεί στο Ριζοσπάστη ένα άρθρο που θα κάτσεις να γράψεις και να του στείλεις με όσα ΕΣΥ έχεις να επισημάνεις εν όψει του συνεδρίου (με την προϋπόθεση ότι θα ασχοληθείς και λίγο με το να γράψεις ένα άρθρο «της προκοπής»).
    ΠΟΥ σκατά, λοιπόν, είναι ο δογματισμός; Και στην τελική, αν, όντως, είμαστε δογματικοί, πες μας πως ακριβώς διαφαίνεται αυτό και τι να κάνουμε για να το αλλάξουμε (κομμουνιστής και δογματικός δεν νομίζω ότι μπορούν να συνδυαστούν εύκολα). Το μόνο που κάνεις είναι να λες: «είστε δογματικοί, δε συζητάω μαζί σας, δε διαβάζω αυτά που λέτε γιατί δε θα έχει νόημα, άντε γεια σας».

    Και το παράδειγμά σου είναι εντελώς άστοχο. Εγώ έχω παρατηρήσει το εντελώς αντίστροφο (που πάλι δεν είναι ιδιαίτερα καλό), ότι με μεγαλύτερο ενδιαφέρον ακούει κάποιος στην εκδήλωση αυτόν που δεν είναι μέλος του ΚΚΕ, ασχέτως αν συμφωνεί ή διαφωνεί με αυτά που λέει. Εκτός κι αν το παρακάνει, που παρακαλάς να αφήσει μόνος του το μικρόφωνο για να μην τον διώξεις σηκωτό, όπως για παράδειγμα είχε κάνει κάποιος πριν χρόνια σε μια εκδήλωση που μιλούσε η Αλέκα και προσπαθούσε να την «πείσει» επί 10′ ότι για όλα έφταιγε η νομενκλατούρα.

  31. the editor said

    υπάρχουν κάποια ζητήματα πάντως που πρέπει να συζητηθούν:

    οι θεωρητικοποιήσεις του Στάλιν σχετικά με το «σοσιαλισμό σε μια χώρα» που δεν υπάρχουν στον Λένιν και στους Μαρξ-Ένγκελς οι οποίοι μιλούν για διεθνισμό. και πολύ λογικό ακόμη και σήμερα που ο καπιταλισμός είναι παγκόσμιος πως μπορεί κανείς να μιλά για σοσιαλισμό σε μια χώρα. πολύ απλά δε γίνεται γιατί επίσης πολύ απλά θα σου την πέσουν. υπάρχει λόγος γιατί ο Στάλιν υποστήριζε αυτό τα πρώτα χρόνια μετά την επανάσταση (η αποτυχία της επανάστασης στη Γερμανία και η απομόνωση της Ρωσίας) αλλά όχι αργότερα πόσο μάλλον σήμερα.

    η διάλυση των σοβιέτ και η ανάπτυξη της κομματικής γραφειοκρατίας η οποία απομακρύνθηκε σιγά σιγά από τις μάζες τις οποίες ως επαναστατικό κόμμα μπολσεβίκικου-λενινιστικού τύπου όφειλε να εκπαιδεύσει (γιατί η επανάσταση δεν αλλάζει τα μυαλά των ανθρώπων από τη μια μέρα στην άλλη και συνυπάρχουν διαφορετικά συμφέροντα κτλ τα οποία δεν αντιμετωπίζονται με τη βία αλλά κερδίζονται πολιτικά) στο σοσιαλισμό. η γραφειοκρατία αυτή αποτελούσε ξεχωριστή τάξη στην υποτιθέμενη αταξική κοινωνία της Σοβιετικής Ένωσης με εξαιρετικά προνόμια που φυσικά σε καμία περίπτωση δεν ήθελαν να χάσουν. ο ίδιος ο Λένιν στα κείμενά του πριν πεθάνει είχε αρχίσε να βλέπει σοβαρά το ζήτημα αυτό. αυτή την κριτική που σχετίζεται με την κομματική γραφειοκρατία τη θεωρώ πολύ σοβαρή κρίνοντάς την από τον τρόπο που παρουσιάζει ο λένιν το ρόλο του επαναστατικού κόμματος στο τι να κάνουμε; και στο δύο βήματα μπρος και ένα πίσω κα. το επαναστατικό κόμμα δεν υπάρχει χωρίς τη διαλεκτική σχέση ανάμεσα σε αυτό, τη μάζα και την πρωτοπορία των εργατών εκπαιδευμένων στο μαρξισμό. το κκσε είχε μονόδρομη σχέση με τη μάζα ενώ δεν υπήρχε η πρωτοπορία εργατών εκπαιδευμένων στο μαρξισμό.

    επίσης έχω ένα παράπονο από το κκε. ξεσπά μια διαμαρτυρία για παράδειγμα πάνω σε ένα ζήτημα το οποίο είναι ζωτικό για μια περιοχή. συγκροτείται μια επιτροπή (αυτά συμβαίνουν πλέον καθημερινά σε διάφορα σημεία) και αποφασίζει να απευθυνθεί στις επίσημες πολιτικές δυνάμεις (αντιπολιτευόμενες εννοείται). προς τιμήν του έρχεται και το κκε αλλά αρνείται να υπογράψει ένα κείμενο ακόμη κι αν όλοι οι υπόλοιποι συμφωνούν να το συντάξει το ίδιο (τεράστια νίκη σκέφτομαι εγώ αφού περνά το πολιτικό του σκεπτικό και τα αιτήματά του). δεν ξέρω, δεν έχω πολύ καιρό που εγκατέλειψα τον κόσμο των ιδεολογημάτων του καπιταλισμού (ο καθένας για τον εαυτό του, δούλευε τώρα που είσαι νέος για να αράξεις όταν γεράσεις κτλ) κι άρχισα να βγαίνω στους δρόμους αλλά τέτοια συμβάντα μου δημιουργούν πολλά ερωτηματικά.

    αυτά συντροφικά

  32. ουγκ ουγκ! said

    @ editor

    Ως προς το «σοσιαλισμό σε μια χώρα» και την απόδοση της πατρότητας αυτης της θεωρίας στον Σταλιν κάνεις λάθος. Σε παραπέμπω να διαβάσεις τη μπροσούρα του Λένιν «Για το σύνθημα των Ενωμένων Πολιτειών της Ευρώπης», αλλά και εκτός αυτής της μικρής μπροσούρας, όλο το έργο του Λένιν είναι διαποτισμένο απο τη «θεωρία του αδύναμου κρίκου» και της «ανισόμετρης ανάπτυξης του καπιταλισμού», θεωρίες που αποτελούν τον πυρήνα του Λενινισμού. Η απόδοση των θεωριών αυτών στο Στάλιν έγινε από την τροτσκιστική προπαγάνδα που στο όνομα της αντιπαράθεσής της με το βασικό αυτό πυρήνα του λενινισμού και με την έχθρα της προς την ΕΣΣΔ από μια στιγμή και πέρα διαστρέβλωνε τα πάντα.

    Αν θες να συζητήσουμε επι της ουσίας αυτών των θεωριών (για το τι είναι και τι πρεσβεύουν) που επιβεβαιώνονται αδιάκοπα απο τότε που διατυπώθηκαν ας το κάνουμε.

    Δεύτερο λάθος σου είναι η απόδοση του όρου τάξη στη γραφειοκρατεία. Εφόσον λοιπον άφησες πρόσφατα τα καπιταλιστικά ιδεολογήματα (χαιρομαι πολύ για αυτό 🙂 ) σου βάζω ένα κουίζ για νέοπες μαρξιστές :).. Βρες μου σε παρακαλώ τον ορισμό της τάξης στους κλασσικούς και κάνε αντιπαραβολή με το τι ήταν η γραφειοκρατία. Δε διαφωνούμε πάντως σε όλα όσα λες για αυτό καθεαυτό το φαινόμενο της γραφειοκρατίας, αλλα κυρίως για τον μεταφυσικό τρόπο που το προσεγγίζεις.

    Οσο για τα όσα λες για το κομμα, μιλάς λίγο αφηρημένα. Η καθημερινη πάλη για τα λαϊκα προβλήματα ειναι σύνθετη και δύσκολη και έχει σκαμπανεβάσματα (πάντως το ΚΚΕ δεν διεκδικεί κανένα αλάθητο).

  33. ουγκ ουγκ! said

    α! επίσης η Σοβιετική κοινωνία δεν ήταν αταξική και δεν ισχυρίστηκε κανείς και ποτέ ότι είναι, ήταν κοινωνία με πολλές αντιθέσεις και μάλιστα άκρως ανώριμη σε πολλές της πτυχές. Διακηρυγμένα όμως προσπαθούσε να οικοδομήσει μια αταξική κοινωνία η οποία για να το συνδέσω με όσα έλεγα παραπάνω είναι όντως παγκόσμια και ονομάζεται «κομμουνισμός».

  34. […] τα παλιά λινκς σε άρθρα. Εγώ δηλαδή τί να το κάνω τώρα αυτό το ποστ, που το 70% των λινκ δε […]

  35. Περαστικός said

    Υπάρχουν ακόμα τα παραπάνω κείμενα στον ιστότοπο του ΚΚΕ;

  36. a8lios said

    @Perastikos
    Δυστυχώς όχι, μετά την πρόσφατη αναβάθμιση του site τα λινκς που έχω βάλει ακυρώθηκαν,
    και προς το παρόν δεν έχουν μπει κάπου αλλού τα κείμενα της ΚΟΜΕΠ που υπήρχαν στο παλιό site.

    Τα λινκ στον Ριζοσπάστη λειτουργούν μόνο, αλλά πρέπει να τα εμπλουτίσω (αυτά που αφορούν τον προσυνεδριακό διάλογο). Άρχισα να τα βάζω όντας φαντάρος και κάπου ξέμεινα από όρεξη. Θα τα ολοκληρώσω το επόμενο διάστημα…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: