A8lios Weblog

Ένα ερυθρόδερμο μπλόγκ σε μια καπιταλιστική άγρια δύση…

Βιβλίο: Οι άνθρωποι της αβύσσου

Posted by a8lios στο Ιουλίου 30, 2008

Όπως λέει και ο ίδιος ο συγγραφέας:
«Τις εμπειρίες που αφηγούμαι σ’ αυτό τον τόμο τις βίωσα το καλοκαίρι του 1902. Κατέβηκα στον υπόκοσμο του Λονδίνου με στάση που θα παρομοίαζα μάλλον με αυτή του εξερευνητή. Ήμουν έτοιμος να πεισθώ από αυτά που θα έβλεπαν τα μάτια μου και όχι από τα διδάγματα εκείνων που δεν είχαν δει ή απ’ τα λόγια εκείνων που είδαν πριν από μένα. Η κοινωνία αναπτύσσεται, ενώ σι πολιτικοί μηχανισμοί διαλύονται και γίνονται σκουπίδια. Για τους Άγγλους, όσον αφορά στους άντρες, τις γυναίκες, την υγεία και την ευτυχία, βλέπω ένα φιλελεύθερο και ευοίωνο μέλλον. Όμως, για ένα μεγάλο κομμάτι του πολιτικού μηχανισμού που αυτή τη στιγμή κακοδιαχειρίζεται τα πράγματα για λογαριασμό τους, δε βλέπω τίποτα πέρα από το σκουπιδοτενεκέ».

«Δεν μπορεί να κάνω λάθος. Ο Πολιτισμός έχει αυξήσει την παραγωγική δύναμη του ανθρώπου εκατό φορές, και λόγω κακής διαχείρισης οι άνθρωποι του πολιτισμού ζούνε χειρότερα απ’ τα ζώα και έχουν λιγότερη τροφή, ρούχα, προστασία απ’ ότι οι άγριοι Ίνουιτ που ζουν σήμερα σε κλίμα πολικό, όπως ακριβώς ζούσαν τη λίθινη εποχή, δέκα χιλιάδες χρόνια πριν».

Jack London λοιπόν. Είχα να διαβάσω Λόντον από τον «Ασπροδόντη», περίπου 1.000.000 χρόνια πριν. Και τυχαία το ξεκίνησα, αφού δεν έβρισκα κάτι καλύτερο μπροστά μου.

Πάλι καλά, γιατί αλλιώς θα έχανα…

Λοιπόν, όπως λέει εμμέσως και ο ίδιος αποπάνω, το βιβλίο είναι ουσιαστικά μια περιγραφή του πώς ζούσε το προλεταριάτο του Λονδίνου το 1902, όταν δηλαδή η Αγγλία ήταν ακόμα Η παγκόσμια ιμπεριαλιστική δύναμη. Η πρωτοτυπία του Λόντον ωστόσο συνίσταται στο ότι δεν κάθεται απλά να παρατηρεί από μακριά και να γράφει τις εντυπώσεις του, αλλά αντίθετα ντύνεται με κουρέλια, πάει και νοικιάζει μια τρόγλη στη χειρότερη συνοικία του Λονδίνου και επί βδομάδες δουλεύει, ζητιανεύει, ξενυχτάει σε φτωχοκομεία, κοιμάται σε πάρκα και παγκάκια, πηγαίνει σε συσσίτια που οργανώνουν χριστιανικές οργανώσεις, όλα αυτά πλάι στους «κουρελίδες» και στους «βρωμιάρηδες» του Λονδίνου.

Και μαζί με όλες αυτές τις συγκλονιστικές περιγραφές, γιατί τον ρεαλισμό στην περιγραφή τον έχει και με το παραπάνω, παραθέτει και συγκεκριμένα στοιχεία σε κάθε κεφάλαιο, που είναι εξ ίσου ενδιαφέροντα.

Αυτό που κάνει εντύπωση είναι οι ομοιότητες, σε αρκετές περιπτώσεις, με το σήμερα, πάνω από 100 χρόνια μετά δηλαδή. Ειδικά όσον αφορά την κριτική και την ειρωνεία του για τις «φιλανθρωπικές οργανώσεις» και γενικά τις «φιλανθρωπικές δραστηριότητες» των εύπορων πολιτών.

Πραγματικά θα μπορούσα να έχω βάλει εδώ δεκάδες αποσπάσματα που μου φάνηκαν απίθανα. Αλλά είπαμε…

Τέλος, στάθηκε αφορμή αυτό το βιβλίο για να (ξανα)γνωρίσω τον Λόντον, και πλέον κάθε φορά που επισκέπτομαι τα βιβλιοπωλεία να ρίχνω μια ματιά στο ράφι του, είτε για τη «σιδερένια φτέρνα», είτε για κάποιο άλλο έργο του.

Σύντομα θα τα ξαναπούμε Τζακ, αυτό είναι το μόνο σίγουρο!

Advertisements

4 Σχόλια to “Βιβλίο: Οι άνθρωποι της αβύσσου”

  1. […] Εμπνεόμενος από τον Άθλιο  σας προτείνω  μια συλλογή δοκιμίων του Τζακ […]

  2. Ανδρέας said

    Κατά τη γνώμη μου, τα καλύτερα βιβλία του Τζακ Λόντον, και από τα αξιολογότερα της αμερικανικής Λογοτεχνίας, είναι το «Μάρτιν Ίντεν» και το «Η σιδερένια φτέρνα». Στο πρώτο, ο συγγραφέας θέλει να μαστιγώσει τον ατομικισμό. Δεν το πετυχαίνει όμως απόλυτα, γιατί παρουσιάζει με πολύ ελκυστικό τρόπο τον ήρωά του (ταυτίζεται, μάλιστα, και αυτοβιογραφικά μαζί του). Δείχνει, πάντως, την ψυχοδιανοητική και συναισθηματική κενότητα κι αθλιότητα της αστικής τάξης, και τις αρετές της εργατικής. Ξεσκεπάζει, επίσης, τους εκδότες.
    Το δεύτερο, είναι θαυμάσιο μυθιστόρημα, διαποτισμένο από το πνεύμα της ταξικής πάλης. Προφητικό! Προβάλλει την αναγκαιότητα της επαναστατικής ανατροπής του καπιταλισμού, δείχνει πώς η κεφαλαιοκρατία διατηρείται στην εξουσία και αποκαλύπτει τον άθλιο ρόλο της εργατικής αριστοκρατίας στην παγίωση του εκμεταλλευτικού συστήματος. Η Πολιτική Οικονομία και η Κοινωνιολογία αναλύονται με τον πιο παραστατικό κι ελκυστικό τρόπο (όχι, πάντως, χωρίς κάποια θεωρητικά σφάλματα).

  3. a8lios said

    Ευχαριστώ φίλε Ανδρέα. Και τα 2 είναι στα υπ’ όψιν, για το κοντινό ή όχι και τόσο κοντινό μέλλον…

  4. […] ρεαλιστικός κλπ. ο τρόπος που είναι γραμμένο το “οι άνθρωποι της αβύσσου”. Επιπλέον, ο τρόπος και το ύφος που βάζει τον κεντρικό […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: