A8lios Weblog

Ένα ερυθρόδερμο μπλόγκ σε μια καπιταλιστική άγρια δύση…

Επαναπρόσληψη στο LIDL

Posted by a8lios στο Ιουνίου 21, 2008

Αγώνα τον αγώνα, θα έρχονται και οι νίκες.

Έστω μικρές αρχικά…

Επαναπροσλήφθηκε λοιπόν χτες «η Βασιλική Κουσκούτη, η οποία στις 26 Μάη απολύθηκε από το κατάστημα της Ελευσίνας, επειδή αρνήθηκε να δουλέψει πέραν του νόμιμου ωραρίου, αλλά και γιατί συνέβαλε στις προσπάθειες ενίσχυσης του νεοσύστατου επιχειρησιακού σωματείου.»

Τί είχε προηγηθεί?

Το νεοσύστατο σωματείο στα Lidl Αττικής είχε αποκλείσει από την πρώτη στιγμή αρκετές φορές το συγκεκριμένο κατάστημα, ενώ μέσα στη βδομάδα που πέρασε συντονισμένα από τις δυνάμεις του Π.Α.ΜΕ. έκλεισαν κι άλλα καταστήματα, τόσο στην Αττική όσο και σε Λάρισα και Θεσσαλονίκη.

Χτες που ήμουνα στα γραφεία του ΚΚΕ στο Ηράκλειο κάτι λέγαμε και για ανάλογη κινητοποίηση στα καταστήματα Lidl του Ηρακλείου σήμερα, αλλά τελικά μας πρόλαβε η …καλοσύνη της επιχείρησης. 😆

Να σημειωθεί πως ακόμα μεγαλύτερη σημασία αποκτά η επαναπρόσληψη που πέτυχε το νεοσύστατο σωματείο και το Π.Α.ΜΕ., αν αναλογιστούμε πως η Lidl δεν είναι «ό,τι κι ό,τι». Πρίν λίγους μήνες είχε αποκαλυφθεί πως στα καταστήματά της στη Γερμανία «κατέγραφε πόσες φορές επισκέπτεται την τουαλέτα το κάθε μέλος του προσωπικού, λεπτομέρειες για την ερωτική ζωή των υπαλλήλων, πληροφορίες για την προσωπική οικονομική τους κατάσταση, μέχρι και τους μηνιαίους κύκλους των γυναικών…» (δε σχολιάζω τη μπιχτή της Καθημερινής για τη στάζι στο λινκ. Απλά είναι το πρώτο που βρήκα ευκαιρο).

Το νεοσύστατο επιχειρησιακό σωματείο Lidl νομού Αττικής καλεί τους εργαζόμενους της επιχείρησης σε Γενική Συνέλευση για τις εκλογές του σωματείου, αύριο Κυριακή, 22 Ιούνη, στις 10 το πρωί (πλ. Μητροπόλεως 10, Αθήνα).

Advertisements

6 Σχόλια to “Επαναπρόσληψη στο LIDL”

  1. Προτείνω γενικό σαμποτάζ, μποϋκοτάζ και ντεμπραγιάζ, στα προϊόντα των LIDL. Εϊναι δυνατόν να προσπαθούν να αυξήσουν την παραγωγικότητα με τέτοιους τρόπους. Χάθηκε το μαστίγιο…;

  2. To λιδλ είναι γνωστό και μη εξαιρετέο σε τέτοια θέματα καθώς και άλλες πολλές επιχειρήσεις, ευτυχώς που υπάρχει και το ΠΑΜΕ μακάρι να υπήρχαν 100 ΠΑΜΕ.

  3. Red Ghost said

    Τρίτη, 06.05.08
    Τα ρεπορτάζ που έχει κάνει τις τελευταίες δεκαετίες, υποδυόμενος ρόλους, συγκλόνισαν τη Γερμανία και δημιούργησαν ολόκληρη σχολή της ερευνητικής δημοσιογραφίας.

    Αυτή τη φορά, δύο δεκαετίες και βάλε μετά το βιβλίο όπου περιέγραφε τις συνθήκες εργασίας των ξένων μεταναστών, ο Γκίντερ Βάλραφ ξαναφόρεσε την ποδιά του ανειδίκευτου εργάτη, για να δείξει τις συνθήκες κάτω από τις οποίες εργάζονται στην αναπτυγμένη Γερμανία αυτοί που παράγουν τα φτηνά προϊόντα της αλυσίδας σούπερ μάρκετ Lidl.
    Το ρεπορτάζ που δημοσίευσε το τελευταίο τεύχος του περιοδικού της εφημερίδας «Die Zeit» κράτησε ένα μήνα στο εργοστάσιο μιας εταιρίας που αποτελεί αποκλειστικό προμηθευτή των Lidl με φραντζολάκια.

    Η εταιρία Βαϊντσχάιμερ, σε μια κωμόπολη στη Ρηνανία-Παλατινάτο, δουλεύει επί 24 ώρες το 24ωρο, συσκευάζοντας σε σακουλάκια 10 μικρά ψωμάκια, που μπορούν να αγοράσουν οι πελάτες του σούπερ μάρκετ για ένα ευρώ και 5 λεπτά.

    Ο Βάλραφ, που έχει πια πατήσει τα 65, χρειάστηκε να επιστρατεύσει την τέχνη του στη μεταμφίεση, φορώντας μαύρη περούκα και αφήνοντας μουστάκι, με στόχο να πείσει τους εργοδότες του ότι είναι 50άρης. Χρησιμοποίησε και όλα τα τρικ που ήξερε από το παρελθόν για να «πάρει τη δουλειά». Μια δουλειά που αμείβεται με 7,66 ευρώ την ώρα μικτά, κάτω δηλαδή από το επίσημο κατώτατο ωρομίσθιο της Γερμανίας, που είναι 9,61 ευρώ. Υπερωρίες δεν υπάρχουν, Σαββατοκύριακα ή αργίες δεν πληρώνονται έξτρα, όποιος αρρωστήσει δεν πληρώνεται. Συνήθως μάλιστα χάνει τη «βάρδια» για πάντα.
    Ο δημοσιογράφος περιγράφει τις εμπειρίες του, όταν οι στραβωμένες από τη χρήση λαμαρίνες κολλούν πάνω στους ιμάντες και οι εργάτες προσπαθούν να πιάσουν αυτές και τα ψωμάκια που ίπτανται στον αέρα, καίγοντας τα χέρια τους. Μιλάει για την τρομοκρατία της εργοδοσίας, που απολύει όποιον τολμά να αναφερθεί σε συνδικαλιστικά δικαιώματα. «Την πρώτη ημέρα η υπεύθυνη μου έδωσε ένα παντελόνι εργασίας και ένα κοντομάνικο μπλουζάκι. Τη ρώτησα πώς δεν θα παγώνω το χειμώνα. «Αν κρυώνετε, θα πρέπει να δουλεύετε πιο γρήγορα», ήταν η απάντησή της». Ο δημοσιογράφος περιγράφει πως η πίεση για φτηνά προϊόντα μεταφέρεται από τα σούπερ μάρκετ στους προμηθευτές, καθιστώντας ουσιαστικά «υποχρεωτική» την κακοπληρωμένη εργασία κάτω από απάνθρωπες συνθήκες. Οταν ρώτησε έναν υπεύθυνο γιατί δεν αγοράζουν καινούργιες λαμαρίνες, αυτός του απάντησε αφοπλιστικά: «Εσείς είστε φθηνότεροι».
    Μιλάει για το πώς υποχρεώθηκε με το ίδιο κοντομάνικο μπλουζάκι να πετάει τα χαλασμένα ψωμάκια στους κάδους που υπήρχαν έξω από το εργοστάσιο. Ή για το πώς, χωρίς προστασία, έσκιζε σε ένα στενό δωμάτιο τα ελαττωματικά σακουλάκια, που περιείχαν διοξείδιο του άνθρακα φτάνοντας σε σημείο λιποθυμίας. «Αντεξα ένα μήνα στην κόλαση με τα φραντζολάκια. Εχασα πέντε κιλά. Τις επόμενες ημέρες αισθανόμουν μόνο χαρά που είχα τελειώσει με αυτήν την ιστορία. Μετά άρχισα να αισθάνομαι τύψεις απέναντι στους συναδέλφους που είχα αφήσει πίσω μου. Στα μάτια μου έχω διαρκώς την εικόνα του νεοφερμένου εργάτη που μπαίνει μέσα στο εργοστάσιο. Μόνος, απελπισμένος, ουρλιάζει μόλις κάψει τα χέρια του. Δεν έχει ιδέα τι να κάνει, κανείς δεν θα τον βοηθήσει, ούτε οι συνάδελφοί του».

    Ο έλεγχος του 70% της ευρωπαϊκής αγοράς από πέντε μεγάλες αλυσίδες ενισχύει τέτοια φαινόμενα, επισημαίνει ο Βάλραφ. Μοναδική λύση, κατά τη γνώμη του, είναι να κατανοήσουν οι καταναλωτές τη δύναμή τους και να τη χρησιμοποιήσουν, γυρνώντας την πλάτη σε εκείνους που παράγουν κάτω από τέτοιες συνθήκες. Το ερώτημα είναι βέβαια πώς μπορούν να το μάθουν οι καταναλωτές… Δεν υπάρχουν και τόσοι πολλοί Βάλραφ στη σύγχρονη δημοσιογραφία.
    Ελεύθερος Τύπος

  4. Αυτά που περιγράφει ο Βάλραφ, δια του Red Ghost, είναι συγκλονιστικά. Πρόσφατα μου διηγήθηκαν παρόμοια περιστατικά και για γνωστή ελληνική αλλαντοβιομηχανία.
    Μία είναι η λύση. Να τους πάρουμε φαλάγγι.

  5. a8lios said

    @Laiko Stroma, Red Ghost
    Αυτά που περιγράφει πολύ καλά και πολύ χρήσιμα είναι.
    Το συμπέρασμά του για τη «δύναμη των καταναλωτών» μόνο με χάλασε…

  6. Red Ghost said

    «Μοναδική λύση, κατά τη γνώμη του, είναι να κατανοήσουν οι καταναλωτές τη δύναμή τους και να τη χρησιμοποιήσουν». Δεν υιοθετώ την άποψη αυτή. Εγώ θα έγραφα: να κατανοήσουν οι εργαζόμενοι τη δύναμή τους και να τη χρησιμοποιήσουν!
    Θυμάστε το πρόσφατο μποϊκοτάζ στα γάλατα που είχαν πάνω από ένα ευρώ το λίτρο; Οι «καταναλωτικές οργανώσεις» κάλεσαν τον κόσμο να αγοράσει το φτηνό γάλα, ιδιωτικής ετικέτας. Δηλαδή να αγοράσει γάλα που μαζεύτηκε με φτηνότερα πληρωμένη εργασία. Άρα δε γίνεται τίποτα έτσι. Η λύση είναι στην οργάνωση των εργαζομένων στα σωματεία και στην ανυποχώρητη πάλη σε ταξική κατεύθυνση. Πάλη που να βάζει και το ζήτημα της εξουσίας και να δίνει τη διέξοδο.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: