A8lios Weblog

Ένα ερυθρόδερμο μπλόγκ σε μια καπιταλιστική άγρια δύση…

Φοιτητικά 1

Posted by a8lios στο Ιουνίου 3, 2008

Θυμάστε όταν είχε πρωτοαλλάξει το ωράριο των καταστημάτων τα Σάββατα και από 18:00 τους επετράπει να κλείνουνε 20:00?

Εγώ το θυμάμαι. Εκείνη την εποχή δεν ήταν κανένα σωματείο του Ηρακλείου στο Π.Α.ΜΕ. Και κανένα από τα σωματεία που στηρίζουν την γραμμή του Εργατικού Κέντρου Ηρακλείου και της ΓΣΕΕ δεν είχαν σκοπό να κάνουν κάτι, πέραν του να βγάλουν κάποια ανακοίνωση διαμαρτυρίας.

Τις πρώτες βδομάδες λοιπόν της εφαρμογής του νέου ωραρίου, παρ’ όλα αυτά, το Π.Α.ΜΕ. στο Ηράκλειο πήγαινε και έκλεινε την είσοδο σε καταστήματα όταν η ώρα πήγαινε 18:00.

Ειδικά το μεγάλο κατάστημα του Carrefour στην Αμμουδάρα το’ χαμε επισκευτεί αρκετές φορές. Όμορφες στιγμές. Με τον Γάλλο υπεύθυνο να φωνάζει και να σπρώχνει, με securitαδες να παριστάνουν τους «αγανακτησμένους πολίτες και να θέλουν να πάρουν «ένα γάλα για το μωρό ρε παιδιά…». Καλά περνάγαμε, δε λέω…

Τη 2η φορά που πήγαμε, την 3η, άρχισαν να μας λένε και οι εργαζόμενοι τα κάτοθι «ωραία»:

«Παιδιά, με πήρε τηλέφωνο η τάδε από το τάδε κατάστημα του Χαλκιαδάκη (σούπερ μάρκετ), και ρωτάει πότε θα πάτε κι από ‘κει?»

«Παιδιά, την επόμενη βδομάδα θα ξανάρθετε να μας κλείσετε?»

και άλλα τέτοια ωραία.

Σαφώς και δεν πήγαμε ούτε «να τους κλείσουμε» στον Χαλκιαδάκη, ούτε «να τους (ξανα)κλείσουμε στα Καρφούρ».

Στόχος δεν ήταν, δε θα μπορούσε να είναι, να πηγαίνει εις τον αιώνα τον άπαντα η «επαναστατική φρουρά» του Π.Α.ΜΕ. και να κλείνει εργολαβικά εκ μέρους των εργαζομένων τα καταστήματα στις 18:00.

Στόχος ήταν μέσω αυτών των κινήσεων να πάρουν μπρος οι εργαζόμενοι. Να πάρεις καμία αίτηση εγγραφής στο σωματείο, να αρχίσει μια συζήτηση «γιατί έρχεται το Π.Α.ΜΕ. και δεν έχουν έρθει τα σωματεία?», να πάει η συζήτηση στην ανάγκη του ταξικού προσανατολισμού του κινήματος, όλα αυτά.

Είχες κάποιες λίγες περιπτώσεις που «κάτι τσίμπησες» σε αυτή τη λογική.

Αλλά οι περισσότεροι εργαζόμενοι απλά το αντιμετώπισαν στο στυλ: «Ωραία φάση, έρχεται το Π.Α.ΜΕ. και κλείνουμε νωρίτερα». Εργολαβία δηλαδή.

Γι αυτό και το σταμάτησες, άλλαξες τακτική, με τη βοήθεια και των επαφών που απέκτησες από αυτές τις δράσεις προσπάθησες να έρθεις σε πιο σταθερή επαφή με τους εργαζόμενους σε αυτούς τους χώρους κτλ…

Ναι, την επέκταση του ωραρίου δε την σταμάτησες. Μέχρι τώρα τουλάχιστον. 20:00 κλείνουν το Σάββατο τα μαγαζιά.

Αλλά χάρη σε αυτές τις μάχες, χάρη στην τακτική σου, η οποία έπαιρνε υπ’ όψη τις διαθέσεις του κόσμου και την ανταπόκριση σε μορφές δράσης,

κατάφερες 1-2 χρόνια μετά να έχεις εκλέξει μια αγωνιστική διοίκηση στο σωματείο που καλύπτει τους εργαζόμενους σε τέτοια καταστήματα, κατάφερες να αποκτήσεις σταθερές επαφές με το παράρτημα Ηρακλείου του σωματείου εργαζομένων στα Καρφούρ, κατάφερες σήμερα να είσαι σε θέση να δίνεις σε μια σειρά χώρους μάχες με την εργοδοσία καταστημάτων πολυεθνικών για θέματα απολύσεων κ.ά.

Πάμε τώρα στο θέμα του ποστ.

Κάτι ανάλογο με ό,τι περιέγραψα παραπάνω για το ωράριο βλέπω ότι συμβαίνει σήμερα στα ΑΕΙ-ΤΕΙ και στο φοιτητικό κίνημα σε σχέση με την μη εφαρμογή του νόμου-πλαίσιο και της ιδωτικοποίησης.

Ανάλογο γιατί και στη δική μας περίπτωση φαίνεται κάθε μέρα και περισσότερο ορατός ο κίνδυνος η μεγάλη πλειοψηφία, όχι μόνο της κοινωνίας και της ακαδημαϊκής κοινότητας, αλλά και η μαγάλη πλειοψηφία των ίδιων των φοιτητών, να αρχίσει να νιώθει «ξένη» ως προς τον αγώνα για την απόκρουση της επιχειρηματικής λειτουργίας των ΑΕΙ-ΤΕΙ.

Μόνο που οι συνθήκες εδώ είναι διαφορετικές. Όπως διαφορετική (βλαβερή & επιζήμια) είναι και η τακτική που επιλέγουνε κάποια κομμάτια του κινήματος. Αν υποθέσουμε ότι μπορεί να χαρακτηριστεί τακτική αυτό το πράγμα.

Κατηγόρησαν διάφοροι τις δυνάμεις της ΚΝΕ και τοπυ ΚΚΕ στα πανεπιστήμια ότι δέχονται με απάθεια την εφαρμογή του νόμου-πλαισίου, την ιδωτικοποίηση. Αυτοί που το κάνουν αυτό, ακόμα κι αν στις δημόσιες τοποθετήσεις τους δεν αρνούνται πως ο νόμος-πλαίσιο και η ιδιωτικοποίηση εφαρμόζεται κάθε μέρα στις σχολές, στην πράξη ακριβώς αυτό κάνουν:

Έχουν αναγορεύσει τις εκλογές για τα όργανα διοίκησης στον «τρίτο γύρο», στο σημείο 0. «Αν γίνουν οι εκλογές, χαθήκαν όλα». Κι αν δε γίνουν, τί, κερδήθηκαν?

Τί ακριβώς είναι αυτό που πάμε να «κερδίσουμε» σε αυτή τη φάση, αγαπητοί «συναγωνιστές»?
Αυτό είναι το κρίσιμο ερώτημα κατά την άποψή μου.

Και η απάντηση που δίνω εγώ, η απάντηση που δίνει το ΚΚΕ είναι ότι αυτό που πρέπει να (ξανα)κερδηθεί από το φοιτητικό κίνημα είναι η μαζική & συντονισμένη εναντίωσή του στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ιδωτικοποίηση των ΑΕΙ-ΤΕΙ. Είναι η μαζική, συντονισμένη, συγκροτημένη διεκδίκηση, μαζί με το ταξικά προσανατολισμένο εργατικό κίνημα, μιας άλλης ανώτατης εκπαίδευσης.

Και σ’ αυτό βέβαια οι «συναγωνιστές» φραστικά λένε ότι συμφωνούνε.

Μάλιστα.

Ε, αφού συμφωνούνε, ας εξηγήσουνε πώς εξυπηρετεί αυτούς τους σκοπούς η τωρινή τακτική τους. Εγώ πραγματικά αδυνατώ να το καταλάβω.

Ας διευκρινίσω και το εξής. Δεν έχω κανένα ιδιαίτερο ζόρι με τις εκλογές για τα όργανα διοίκησης. Γενικώς δεν το έχουμε. Και αν δείτε, παρά τις σκληρές, τις σκληρότατες ανακοινώσεις του ΚΚΕ και της ΚΝΕ για την τακτική των δυνάμεων των ΕΑΑΚ, του ΣΥΡΙΖΑ, σε κάποιες περιπτώσεις και της ΠΑΣΠ, το ΚΚΕ είναι το μόνο από τα κοινοβουλευτικά κόμματα που δεν «καταδίκασε απερίφραστα τη βία από όλες τις πλευρές».

Λογικό είναι. Γιατί να την καταδικάσουμε, αφού κι εμείς θέλουμε να χρησιμοποιείται.

Πότε όμως? Έλα μου ντε.

Η απόφαση να προτείνουμε αποχή και μαζική προπαγάνδιση της αποχής στους φοιτητικούς συλλόγους δεν ήρθε από το πουθενά.

Και η ΠΚΣ από την αρχή του έτους συμμετείχε σε κινήσεις παρεμπόδισης εκλογικών διαδικασιών. Και άλλων (π.χ. Συγκλήτου, Συνελεύσεις Τμημάτων). Θυμάμαι μόνο από το Ηράκλειο το φθινόπωρο εκλογές στα ΤΕΙ, το Φλεβάρη προεδρικές εκλογές στο Βιολογικό Ηρακλείου. Την ίδια περίπου περίοδο Συγκλήτους στο Πανεπιστήμιο.

Το θέμα είναι ότι καθόμαστε και βγάζουμε συμπεράσματα από αυτές τις κινήσεις. Βοήθησαν?

Όχι με την έννοια αν μπλόκαραν κάποιες διαδικασίες, που ακόμα κι αυτές στις περισσότερες περιπτώσεις ΔΕΝ τις μπλόκαραν, αλλά με την έννοια του ερωτήματος που έθεσα παραπάνω.

Για να δούμε…

Εγώ προσωπικά ΔΕΝ βλέπω να βοήθησαν. Δεν είδα καν να υπάρχει τουλάχιστον αυτό το μικρό αντίστοιχο με τις κινητοποιήσεις του Π.Α.ΜΕ. για το ωράριο που περιέγραψα στην αρχή, με την έννοια ότι δεν υπήρξε ΝΕΟΣ ΚΟΣΜΟΣ που να δραστηριοποιήθηκε μέσω αυτών των κινήσεων.

Και είναι λογικό νομίζω.

Στην περίπτωση του ωραρίου απευθύνεσαι σε νέους εργαζόμενους που στην πλειοψηφία τους τρέχουν κακοπληρωμένοι με σπαστά ωράρια, δεν έχουν συμμετάσχει ποτέ σε κάποια συλλογική διεκδίκηση και τους καλείς (με ακραίο τρόπο, χωρίς αποφάσεις σωματείων) να παλέψουν κόντρα στην επέκταση του ωραρίου.

Στη δική μας περίπτωση έχεις όμως φοιτητές που πέρσι & πρόπερσι συμμετείχαν σε μαζικές διαδικασίες. Συμμετείχαν σε συνελεύσεις, σε επιτροπές κατάληψης, χάνανε εξεταστικές, ανεβοκατέβαιναν κάθε 2 βδομάδες Αθήνα, κάηκαν από τα δακρυγόνα, συνελλήφθησαν.

Αυτοί όχι, δε θα συγκινηθούνε επειδή πάνε 10, 20, 30, 100, 150 άνθρωποι να «σπάσουν» κάποια διαδικασία. Ίσα ίσα, αυτό που φάνηκε σε τέτοια «σπασίματα» καθ’ όλη τη διάρκεια της χρονιάς είναι πως πατάνε μόνο όσοι τους έμεινε κάτι από τις περσινές και προπέρσινες κινητοποιήσεις, και από αυτούς όλο και λιγότεροι!

Και παρ’ όλα αυτά δεν είδα κάποια άλλη «αριστερή παράταξη» να αναρωτηθεί «ρε μήπως κάτι δε κάνουμε καλά»? «Μήπως οι μορφές πάλης που επιλέγουμε αδυνατούν να συσπειρώσουν κόσμο σ’αυτή τη φάση»???

Είδα κάποιους μπλογκοσλοβάκους (1 , δε βρίσκω τους υπόλοιπους τώρα γμτ) , καλοπροαίρετα, να λένε πως η «σωστή τακτική» για το φοιτητικό κίνημα θα ήταν να παίρνει αποφάσεις για «σπάσιμο των εκλογικών διαδικασιών» μέσα από συνελεύσεις και όταν παίρνονται τέτοιες όλα ΟΚ.

Διαφωνώ.

Δεν έχει σημασία απλά το αν θα έχει τον τυπικά απαιτούμενο αριθμό της απαρτίας μια συνέλευση που θα αποφασίσει να διακόψει εκλογικές διαδικασίες.

Αυτή μπορεί να επιτευχθεί. Σήμερα ακόμα μπορεί (αύριο έτσι που πάμε δε νομίζω…).

Σημασία έχει τί γίνεται στην εφαρμογή της απόφασης.

Ξαναθυμίζω: Στον Σύλλογο Φοιτητών Επιστήμης Υπολογιστών, τυπικά, με πρόταση Γένοβα-ΑΡ.ΕΝ.-ΕΑΑΚ που στήριξε και η ΠΑΣΠ στο β’ γύρο, πήραμε απόφαση να «σπάσει» η εκλογική διαδικασία στις κοσμητορικές εκλογές.

Ε και?

Τη μέρα των εκλογών 6-7 άτομα, μέλη του συλλόγου πήγανε για να την εφαρμόσουνε.

Σας λέω εγώ εγγυημένα πως ΑΝ καταφέρει ο σύλλογος να ξανακάνει συνέλευση και να ξαναπάρει απόφαση ανάλογη πριν την ημερομηνία που θα οριστεί για επανάληψη των εκλογών, εκεί θα είναι ακόμα λιγότεροι.

Και το ΑΝ που βάζω είναι ένα πολύ μεγάλο ΑΝ. Γιατί τις τελευταίες 2 βδομάδες ο σύλλογος έχει ορίσει 5 συνελεύσεις, και ποτέ δεν κατάφερε να ξαναμαζέψει απαρτία.

Δεν είναι πολύ διαφορετική και αλλού η κατάσταση απ’ ότι κατάλαβα.

Τί λείπει λοιπόν?

Προοπτική λείπει. Αυτό λείπει. Και κάθε μέρα φαίνεται και περισσότερο. Όπως φαίνεται και κάθε μέρα ότι συγκεκριμένοι, «αγωνιστικοί» σχηματισμοί, δεν έχουν κανέναν σκοπό να δώσουν οποιαδήποτε ΣΟΒΑΡΗ πρόταση προοπτικής (εκτός αν μπορεί να εννοηθεί ως τέτοια το «πάμε όπως το Μάη του ’68, με απεργίες & καταλήψεις μέχρι τη νίκη»).

Γι αυτό και επί 1,5 χρόνο συζητιούνται τα ίδια και τα ίδια στις Γενικές Συνελεύσεις των Συλλόγων. Γι αυτό και άνθρωποι που συμμετείχαν ενεργότατα στις περσινές κινητοποιήσεις σχεδόν λένε «ουφ, γλυτώσαμε» όταν δεν έχουν απαρτία οι συνελεύσεις και αναβάλλονται.

Προοπτική λείπει.

Από όλους? Όχι.

Εγώ νοιώθω περήφανος που σαν κόμμα θέτουμε μια τέτοια προοπτική. Μπορεί να μην είναι και ολόσωστη, αλλά τη θέτουμε. Ολοκληρωμένα και για τα πάντα.

Και ως προς τα χαρακτηριστικά που πρέπει να έχει μια σύγχρονη ανώτατη εκπαίδευση που θα υπηρετεί τα συμφέροντα της εργατικής τάξης,

και σε ποια κοινωνικά πλαίσια μπορεί να λειτουργήσει αυτή,

και (κυρίως) με ποιον τρόπο πρέπει να ανασυνταχθεί το φοιτητικό κίνημα για να μπορέσει να αγκαλιάζει και να κινητοποιεί όλο και περισσότερους φοιτητές, για να κινηθεί προς την ανώτατη εκπαίδευση που έχουμε ανάγκη.

Αλλά προς το παρόν όλα αυτά ΔΕΝ μπαίνουν σε συζήτηση στους συλλόγους. Αυτό είναι το θέμα. Κι όσο δε μπαίνουν, τόσο θα μας μπαίνει και περισσότερο ο νόμος…

Τουρλουμπούκι πάλι τα ‘κανα. Δε βαριέσαι, κάπως έτσι ξεκινάνε όλα.

Τα επόμενα «επεισόδια» λογικά θα είναι πιο συγκροτημένα.

Advertisements

22 Σχόλια to “Φοιτητικά 1”

  1. stelios said

    Μια ένσταση μόνο, ρε Άθλιε, επειδή συμφωνώ με το γενικό σκεπτικό, διαφωνώ όμως στην εκτίμηση της συγκεκριμένης κατάστασης:
    Το μπλοκ που σχηματίζεται από ΟΝΝΕΔίτες, χρυσαυγίτες, μπράβους, πρυτάνεις και ΜΜΕ, που πολεμάει το κίνημα (όοολο το κίνημα) με βία και ψέματα, με ενορχηστρωτή την κυβέρνηση, δεν πρέπει να αποκαλυφθεί από το κίνημα και να καταγγελθεί; Η ιεράρχηση είναι πολύ σημαντικό ζήτημα. Πρώτα τον αντίπαλο χτυπάμε και μετά τον συναγωνιστή με τον οποίο διαφωνούμε στην τακτική.
    Δεύτερον, και βέβαια δεν λύθηκε το εκπαιδευτικό ζήτημα αν δε γίνουν οι εκλογές. Υπάρχουν όμως και οι τακτικοί, άμεσοι στόχοι. Και η αποτροπή των εκλογών είναι ένας τέτοιος. Η λύσσα των πρυτάνεων και του υπουργείου δείχνει πόσο σημαντικό ρόλο παίζουν, μαζί με τα τετραετή προγράμματα. Αν μπλοκαριστούν αυτά, πάει περίπατο η χρηματοδότηση και η εφαρμογή του νέου νόμου. Σωστή είναι η κριτική σου, στο βαθμό που οι τακτικοί στόχοι ανάγονται στο άπαν, δηλαδή σε στρατηγική. Αυτό είναι, βεβαίως αδιέξοδος ρεφορμισμός.
    Συντροφικά.

  2. saimag said

    Άθλιε και σε αυτό το ποστ σου θα διαφωνήσουμε…
    Για μια ακόμη φορά ή δεν κατάλαβες ή έκανες ότι δεν κατάλαβες και αναφέρομαι στο ότι κανείς δεν έθεσε deadline αν γίνουν οι πρυτανικές τέλειωσαν όλα, απλά το σημείο αυτό «χρησιμοποιήθηκε» ως αφορμή για να ξαναβγεί ο κόσμος στους δρόμους, να ανασυνταχθεί το φοιτητικό κίνημα και οι φοιτιτηκοί σύλλογοι να συνεχίσουν την μαζική αντίδραση που είχαν αρχίσει τα δυο προηγούμενα χρόνια. Κανείς δεν πιστεύει ότι το φοιτητικό κίνημα μετριέται σε γύρους, αλλά αντιθέτως όλοι αναγνωρίζουν ότι είναι αδύνατον να μην υπάρχουν και υφέσεις στην απρόσκοπτη λειτουργεία του.
    Δεν διαφωνώ πως τα πράγματα λύνονται καύτερα με την πειθώ του λόγου παρά με τη δύναμη των καδρονιών, αλλά σε μερικές περιπτώσεις είναι αναγκαστική και αυτή η αντιμετώπιση σαν έσχατη λύση. Οι απόψεις μας διαφέρουν στην δυναμικότητα τους, με το να καθόμαστε να κοιτάμε και να διαμαρτυρόμαστε για την εφαρμογή του νόμου πλαίσιο δεν καταφέρνουμε κάτι εκτός από το να μας «συμπαθήσουν» οι υπουργοί και να μας γαμάνε όλο και περοσότερο την προσπάθεια μας να σπουδάσουμε και να ζήσουμε αξιοπρεπώς.
    Επίσης δεν διαφωνώ ότι το πρέπει να υπάρχει η συμμετοχή του συνόλου αλλά μέχρι να το πείσουμε θα μας έχουν περάσει όλα τα μέτρα του νόμου που ξέρουμε και οι δυο τι λένε και μετά δεν θα έχουμε καν την δυνατότητα να το κάνουμε. Η γνώμη μου είναι ότι μέχρι να αντιδράσουμε μαζικά κάποιος θα πρέπει να πάρει την κατάσταση στα χέρια του…
    Ρε συ Άθλιε μας κοροιδέυεις; Πότε το ΚΚΕ ήταν υπέρ του σπασίματος και της βίας;
    Στις εκλογές του ΤΕΙ, που λες, εγώ θυμάμαι τον Νταγκουνάκη να φωάζει «ΠΚΣ ΠΙΣΩ» όταν πήγαμε να πάρουμε τις κάλπες. Ή μήπως εννοείς όταν ανοίγατε τις αλυσίδες στα μπλόκ σας στις πορίες να περάσουν οι μπάτσοι να χτυπήσουν τους υπόλοιπους;
    Κατά τη γνώμη μου, στην παρούσα φάση δεν υπάρχει σωστή και λάθος τακτική για να δράσουμε, η μόνη λανθασμένη τακτική είναι να κατηγορείς τους αγώνες που δεν ελέγχεις και να διασπας το κίνημα σε καλούς και κακούς.
    Και πες το σπάσιμο ίσως δεν λειτούργησε παντού όπως θα θέλαμε, αλλά και με την αποχή τι επιτεύχθηκε; Ιδρωσε το αυτί κανενός; Αυτό που βλέπω εγώ είναι είτε το σπάγαμε, είτε καθόμασταν να τους βλέπουμε να μας γαμάνε, το μέτωπο ενάντια στους φοιτητές (κυβερνηση, πασοκ, μμε, αστυνομια) είναι καλά οργανωμένο και κάτι θα έβρισκε για να μας θάψει και πάλι. Τώρα (με συμμετοχή δυστυχώς του ΚΚΕ) βρίσκει το σπάσιμο των εκλογών και πέρισυ εκμεταλεύτηκε τις πορίες οπου ξυλοκοπούσε τους φοιτητές καιτους κατηγορούσε για «αλήτες».
    Θες να μου εξηγήσεις καλύτερα την προοπτική που θέτει το ΚΚΕ στο φοιτητικό κίνημα γιατί δεν την κατάλαβα. Αυτό που βλέπω εγώ είναι ότι αρχίζω να αλλάζω την «σχετικά θετική» γνώμη που είχα για το ΚΚΕ καθώς βλέπω όλο και πιο πολύ, πως τελικά ίσως και να μην είστε με τα κινήματα…
    Και κάτι άσχετο που το έχω απορία: πώς σκατά καταφέρνετε τόσοι Κνίτες να έχετε τις ίδιες ακριβώς απόψεις και νβα τις υποστηρίζετε όλοι με τόση θέρμη; Τόσο καλά λειτουργεί πια ο δημοκρατικός συγκεντρωτισμός;

  3. JChrist said

    @Saimag
    (Warning: Long text ahead! ;))
    Λες:
    «Κανείς δεν πιστεύει ότι το φοιτητικό κίνημα μετριέται σε γύρους, αλλά αντιθέτως όλοι αναγνωρίζουν ότι είναι αδύνατον να μην υπάρχουν και υφέσεις στην απρόσκοπτη λειτουργία του.»
    Το θέμα, λοιπόν, σε αυτό το ζήτημα, είναι το πως μπορείς να επέμβεις καλύτερα στη συνείδηση του καθενός, ώστε να είναι σε ετοιμότητα να «τσακίσει» κάθε προσπάθεια ιδιωτικοποίησης του ιδρύματός του εν τη γενέσει της. Και όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο άθλιος, οι μορφές πάλης που χρησιμοποιούνται δεν βοηθούν αυτή τη στιγμή σε αυτό το στόχο.

    «Επίσης δεν διαφωνώ ότι το πρέπει να υπάρχει η συμμετοχή του συνόλου αλλά μέχρι να το πείσουμε θα μας έχουν περάσει όλα τα μέτρα του νόμου που ξέρουμε και οι δυο τι λένε και μετά δεν θα έχουμε καν την δυνατότητα να το κάνουμε. Η γνώμη μου είναι ότι μέχρι να αντιδράσουμε μαζικά κάποιος θα πρέπει να πάρει την κατάσταση στα χέρια του…»
    Εδώ, ακριβώς, είναι το σημείο που επαληθεύεις τον άθλιο (με τη φράση: Έχουν αναγορεύσει τις εκλογές για τα όργανα διοίκησης στον “τρίτο γύρο”, στο σημείο 0). Γιατί δεν μπορεί να ξεχνάς ότι οι φοιτητές, οι μαθητές, αλλά και μεγάλη μερίδα του λαού, πριν από ελάχιστο καιρό είχαν καταδικάσει μαζικά αυτή την εξέλιξη της Ανώτατης Εκπαίδευσης και της Παιδείας γενικότερα.

    Προφανώς και δεν θα περιμένεις άπραγος, αλλά «υποτίθεται» ότι προσπαθείς στην όσο το δυνατόν αμεσότερη ενεργοποίηση των αντανακλαστικών του κινήματος. Και αυτό εξαρτάται και από την δουλειά που έχεις κάνει μέχρι τώρα (δυστυχώς δεν υπάρχουν κουμπιά, που τα πατάς και έχεις λαϊκή εξέγερση).
    Εκτός από την Πανσπουδαστική, δεν είδα καμία άλλη προσπάθεια να παραμείνει η ευαισθητοποίηση των φοιτητών στα θέματα ιδιωτικοποίησης του Πανεπιστημίου (όταν «έκλεινε ο γύρος»), αλλά αντίθετα είδα μόνο την ετοιμασία νέων γύρων «κινητοποιήσεων» (όπου κινητοποίηση ονομάζεται μόνο το τρίπτυχο συνέλευση-κατάληψη-διαδήλωση).
    Λείπει η προοπτική, λοιπόν (όπως καταλήγει και ο άθλιος). Η προοπτική αυτή που θα βγάλει στο δρόμο, όχι μόνο τους φοιτητές, αλλά και τους εργάτες και τα ταξικά σωματεία. Που δε θα εγκλωβίζει στο σκεπτικό ότι μόνο η κατάληψη και το σπάσιμο είναι επαναστατικές πράξεις (άλλο που δεν ήθελε και η άρχουσα τάξη), αλλά θα προχωράει σε ζητήματα ουσίας, στην καρδιά των προβλημάτων. Που θα δείχνει τον δρόμο για την πραγματική επίλυσή τους.
    Και οι εκλογές, θα μπορούσαν κάλλιστα να παίξουν το ρόλο της αφορμής για να γίνει καλύτερη ζύμωση πάνω στο πως θα σταματήσεις την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΉ ιδιωτικοποίηση του Πανεπιστημίου, τι Παιδεία θέλει και έχει ανάγκη ο λαός σήμερα και στο πως θα την κατακτήσει.

    «Ρε συ Άθλιε μας κοροϊδεύεις; Πότε το ΚΚΕ ήταν υπέρ του σπασίματος και της βίας;»
    Δηλαδή, από τα 90 χρόνια ιστορίας που έχει το ΚΚΕ, εσύ δεν έχεις δει ποτέ να είναι υπέρ της βίας; Κάτι όπλα που είχε πάρει και ανέβηκε στο βουνό, εσύ τα είδες ως απόπειρα «διαλόγου και κοινωνικής συναίνεσης» με την αστική τάξη;

    «Στις εκλογές του ΤΕΙ, που λες, εγώ θυμάμαι τον Νταγκουνάκη να φωνάζει “ΠΚΣ ΠΙΣΩ” όταν πήγαμε να πάρουμε τις κάλπες. Ή μήπως εννοείς όταν ανοίγατε τις αλυσίδες στα μπλόκ σας στις πορίες να περάσουν οι μπάτσοι να χτυπήσουν τους υπόλοιπους;»
    Εσύ είδες καμία καλυτέρευση στη συνείδηση των συμφοιτητών σου (έστω αυτούς, δεν το προχωράω στους εργαζόμενους) και στην αγωνία τους να μπλοκάρουν την ιδιωτικοποίηση επειδή πήρατε τις κάλπες; Ή μας ξετέλεψε ο νόμος πλαίσιο επειδή δεν έγιναν με την πρώτη οι εκλογές; Ή (και εδώ είναι η ουσία) αποτράπηκε η επιχείρηση ιδιωτικοποίησης, κάτι που επιδεινώνεται από μέρα σε μέρα;

    «Ή μήπως εννοείς όταν ανοίγατε τις αλυσίδες στα μπλοκ σας στις πορείες να περάσουν οι μπάτσοι να χτυπήσουν τους υπόλοιπους;»
    Άιντε… Σε συγχωρώ επειδή δεν ήσουν παρών και απλά στο «μεταφέρανε» καλοθελητές. Δεν θα απαντήσω σε αυτό, αλλά θα σε ρωτήσω κάτι άλλο. Ποιος και πως αποφάσισε ότι το μπλοκ και το πανό της Κρήτης θα πήγαινε με τα ΕΑΑΚ και για ποιο λόγο; (σου θυμίζω/γνωστοποιώ μια ατάκα που ειπώθηκε όταν τέλειωσε η φούσκα του «συντονιστικού» και ακούστηκαν αλήθειες: «Πάμε για σύγκρουση και θέλω τους Κρητικούς μπροστά, με τα ΕΑΑΚ»).

    «πώς σκατά καταφέρνετε τόσοι Κνίτες να έχετε τις ίδιες ακριβώς απόψεις και να τις υποστηρίζετε όλοι με τόση θέρμη; Τόσο καλά λειτουργεί πια ο δημοκρατικός συγκεντρωτισμός;»
    Για μια επαναστατική οργάνωση που σέβεται το όνομά της (Κομμουνιστική Νεολαία) και τους σκοπούς που υπηρετεί, ο δημοκρατικός συγκεντρωτισμός είναι μονόδρομος. Γι’ αυτό και τα τόσο θετικά αποτελέσματα! 🙂

  4. saimag said

    @JChrist
    Έχω την εντύπωση ότι δεν καταλαβαινόμαστε! Και εγώ αυτό σου λέω ότι όλοι προσπαθούμε να συνειδητοποιήσουμε πρώτα από όλα τον κόσμο και να τον βάλλουμε να ταχθεί ενάντια στην ιδιωτικοποίηση των πανεπιστημίων και την εμπορευματοποίηση των σπουδών μας και στην αντι-εκπαιδευτική μεταρύθμιση στο σύνολό της, μέσω της καθημερινής παρέμαβασής μας στις σχολές. Ο κύριος και πρωταρχικός μας στόχος αυτός είναι, απλά μερικές φορές αναγκαζόμαστε να χρησιμοποιήσουμε και πιο δραστικές λύσεις.
    Δεν υποστήριξα ότι αν ψηφιστεί ο πρύτανης με τον καινούριο τρόπο, ξαφνικά θα χάσουμε τη δυνατότητα να αντιδράμε, αλλά και αυτό είναι ένα ακόμα από τα πολλά σημεία που η αντίδραση μας πρέπει να είναι μαζική. Εγώ το πιό κρίσιμο σημείο το εντοπίζω στις συγκλήτους και τις αποφάσεις που αυτές παίρνουν με τις συνεδριάσεις τους και λίγο λίγο αποδέχονται κομμάτια του νόμου πλαίσιο.
    Τι να κάνμουμε εμείς έτσι θεωρούμε ότι επιτυγχάνεται η συνολική ανατροπή, μόνο στις συνελεύσεις μπορεί ο απλός φοιτητής να αποφασίσει αμεσοδημοκρατικά, μόνο με διαδηλώσεις μπορέι να φωνάξει και να αντιταχθεί σε αυτά που τον καίνε και τέλος με την αίσχατη λύση να κλεινει τις σχολές και να αποτυπώνει έμπρακτα την αντίθεση του, οι υπόλοιπες μορφές αποχής εμένα μου μοιάζουν απλά με συνδιαχείρηση.
    Μάλλον δεν διατύπωσα εγώ σωστά την ερώτηση περι της συμμετοχής του ΚΚΕ στη βία και τα σπασίματα, αναφερόμουν στο σημερινό ΚΚΕ και στο πως αντιμετωπίζει τα εκπαιδευτικά θεματα και την κατασταση της παιδείας σήεμρα.
    Σε αυτό που λες για τις εκλογές με βρίσκεις κάθετα αντίθετο.
    Δεν ξέρω για ποιά ακριβώς πορεία μου λες (φαντάζομαι αυτήν της 8 Μαρτη;),εγώ δεν αναφέρομαι σε μια συγκεκριμένη προεία, είναι γενικό το φαινόμενο, από ότι μου λενε δηλαδή, γιατι όντως δεν το έχω δει με τα ματια μου και θέλω να διατηρώ μια επιφύλαξη ότι μπορεί και να μην έχει συμβεί αυτό.

  5. a8lios said

    @Στέλιος
    «Το μπλοκ που σχηματίζεται από ΟΝΝΕΔίτες, χρυσαυγίτες, μπράβους, πρυτάνεις και ΜΜΕ, που πολεμάει το κίνημα (όοολο το κίνημα) με βία και ψέματα, με ενορχηστρωτή την κυβέρνηση, δεν πρέπει να αποκαλυφθεί από το κίνημα και να καταγγελθεί;»

    Φυσικά και πρέπει. Και καταγγέλεται.
    Ποιό είναι όμως αυτό το κίνημα?
    Όταν είναι στο ΠΑ.ΠΕΙ. 50 ΟΝΝΕΔίτες μαζί με Χρυσαυγίτες περιμένοντας τους άλλους 50, άντε 100 της «μεικτής Αθήνας» να εμφανιστεί για να πλακωθούνε, αυτό είναι κίνημα?

    Αυτό είναι το ερώτημα.

    @Saimag (και Στέλιο δευτερευόντως)
    Δε ξέρω, ίσως να το καταλαβαίνω και λάθος, αλλά εγώ βλέπω πως επιβεβαιώνετε ακριβώς αυτό που είπα.
    Θεωρητικά λέτε πως όντως δε μιλάμε για κάποιον «τρίτο γύρο», πως στόχος πρέπει να είναι η μαζικοποίηση των κινητοποιήσεων, αλλά επί του πρακτέου εφαρμόζετε ακριβώς το αντίθετο.

    Και άντε, τον Στέλιο τον καταλαβαίνω γιατί δεν είναι και μέσα στο χώρο. Κι εγώ αν ήμουν αλλού μπορεί να έθετα παρόμοια τα επιχειρήματά μου.

    Ρε συ saimag όμως, πες μου:
    1. Δε βλέπεις, όχι από κάποια ΜΜΕ, όχι από την πρόεδρο του ΤΕΙ κτλ., αλλά από την πλειοψηφία των σπουδαστών πως νοιώθουν όλη αυτή τη διαδικασία του σπασίματος «ξένη» ως προς τους ίδιους?
    2. Δε βλέπεις πως ακόμα και όσους «μάτωσαν» πέρσι και πρόπερσι, τους περισσότερους «δεν τους τραβάει» καθόλου αυτός ο τρόπος κινητοποίησης?

    Λες κάπου:
    «Η γνώμη μου είναι ότι μέχρι να αντιδράσουμε μαζικά κάποιος θα πρέπει να πάρει την κατάσταση στα χέρια του…»

    Και ακριβώς αυτό είναι το τραγικό λάθος όσων αυτή τη στιγμή, με καλές προθέσεις, κινητοποιούνται με το συγκεκριμένο τρόπο στα ΑΕΙ-ΤΕΙ.
    Όχι ρε συ saimag, δε θα πάρει κανείς την κατάσταση στα χέρια του. Μόνο η πλειοψηφία των φοιτητών-σπουδαστών θα την πάρει, και «δουλειά» δικιά μας είναι να πάρει αυτή η πλειοψηφία μπρος. Και αν δε καταφέρουμε να πάρει η πλειοψηφία μπρος, τα ΑΕΙ-ΤΕΙ θα βαίνουν προς ιδιωτικοποίηση.

    Δε βλέπεις ότι η μάχη που δίνεται στα ΑΕΙ-ΤΕΙ για το αν θα περάσουν τα μέτρα ιδιωτικοποίησης είναι πρώτα απ’ όλα ιδεολογική?
    Δε βλέπεις ότι αυτό που παλεύει πρώτα απ’ όλα ο αντίπαλος είναι να πειστούν οι φοιτητές, οι εργαζομενοι, η κοινωνία, πως η «ανταγωνιστικότητα των ΑΕΙ-ΤΕΙ είναι απαραίτητη»?

    Αν το βλέπεις, τότε πώς είναι δυνατόν να συμφωνείς στο ότι οι κινήσεις των συλλόγων πρέπει να είναι απλά «όταν πάει να εφαρμοστεί και η τάδε πτυχή του νόμου, θα πάμε να την εμποδίσουμε».

    Πας να κερδίσεις την μία μάχη κάθε φορά (που ακόμα και για αυτό αμφιβάλλω), την ώρα που αφήνεις τον άλλο να σε περικυκλώνει.

    Για τα σπασίματα που είπες στο ΤΕΙ. Ακόμα κι εκεί, που όπως ξαναλέω πιθανότατα ήταν λάθος μας που το κάναμε, δεν πήγαμε να κλέψουμε την κάλπη. Δεν αφήναμε κόσμο να μπει να ψηφίσει, απλά. Και όταν θέλησαν(θελήσατε) να πάτε να πάρετε τις κάλπες, καλά έκανε ο σ/φος και είπε «ΠΚΣ πίσω!» (στρατιωτικό άγημα 😀 ).

    Για την «προοπτική» που ανέφερα, περίμενε τα επόμενα «επεισόδια»…

  6. a8lios said

    Να πώ και κάτι ακόμα που το ξεχνάω συνέχεια.

    Δεν είναι το ίδιο όλες οι διατάξεις του καινούργιου νόμου.

    Η «διεύρυνση» της ψηφοφορίας είναι κάπως ξεχωριστή. Είναι μπανανόφλουδα, κατά μία έννοια.

    Η ψηφοφορία, οι κάλπες στα μυαλά των περισσοτέρων έχουν συνδιαστεί με τη δημοκρατία. Και ειδικά όταν αυτό το δικαίωμα ψήφου διευρύνεται, αυτό που αυτομάτως καταλαβαίνουν οι περισσότεροι (κακώς) είναι ότι διευρύνεται και η δημοκρατία.

    Κακώς, ξαναλέω.

    Αλλά αυτοί που θέλουν να καταδείξουν το αντίθετο (και καλά κάνουν, να θυμήσω και γιατί), δε μπορούν να μη παίρνουν υπόψη το παραπάνω ιδεολόγημα.

    Γιατί αν πας να παρεμποδίσεις αυτό που ο άλλος θεωρεί δημοκρατία, χωρίς να τον έχεις πείσει πρώτα για το αντίθετο, στη συνείδησή του θα καταγραφείς ως «αντιδημοκρατικός».

    Και αν συμβεί αυτό, τότε κλάφτα.

    Ξαναλέω, δε μιλάω για τους οικογενειάρχες που παρακολουθούν τί γίνεται μέσα από τις TV. Προτίστως στους ίδιους τους φοιτητές αναφέρομαι.

  7. Όταν πας να εμποδίσεις κάτι στο παρά πέντε συνήθως το μάτς το έχεις χάσει… Τότε βλέπεται προβάλουν οι πρυτάνεις, οι καθηγητές και διάφοροι άλλοι πολιτικοί χώροι ότι «προσοχή» μην κάνετε τώρα τίποτα γιατί θα χάσετε την εξεταστική, τη χρονιά, τη ζωή σας όλη…

    Αυτά ακούει λοιπόν ο 5ετής και τρελαίνεται… Σιγά μην οργανωθεί σε κάποιο κίνημα για να παλέψει για τα δικαιώματα του. ο 5ετής που αντιμετωπίζει την κατάσταση με μια άλφα αδιαφορία (ή από άγνοια ή από ανάγκη) θα στηρίξει τις θέσεις της ΔΑΠ.

    Η γνώμη μου είναι δεν πρέπει να αφήσουμε να γίνουν εκλογές , δεν πρέπει να αφήσουμε να πραγματοποιηθεί η σύγκλητος και να μην μασάμε κάθε φορά που ο Πρύτανης απειλεί τους φοιτητές με lock out και χαμένες εξεταστικές. Φυσικά δεν λέω να σπάσουν την τάδε σύγκλητο 10-20 φοιτητές αλλά 200 φοιτητές. (ε δεν χωράνε και περισσότεροι στον χώρο…)

    Στην Γ.Σ του Φυσικού έλαβαν απόφαση να σπάσουν τη σύγκλητο εάν και εφόσον πάνε να περάσουν απόφαση για τα security και στο καπάκι αποφάσισαν να πάνε 150 άτομα να διαμαρτυρηθούν στον πρόεδρο του Φυσικού (γνωστός κολλητός του Πρύτανη) για να διασφαλίσουν ότι αν για ακόμα μια φορά παρθεί μια παράνομη απόφαση για lock out της σχολής να δώσουν κανονικά την εξεταστική τους. Φυσικά ο πρόεδρος μπροστά στον όγκο των φοιτητών έκανε την «πάπια»…

    Το θέμα ναι… είναι η μαζικότητα… Το ερώτημα όμως είναι με ποιόν τρόπο θα πετύχεις μια μαζικότητα. Το να λέμε έλα μωρέ και να γίνουν π.χ οι εκλογές τι έγινε; θα παλέψουμε και αύριο λίγο περισσότερο δεν είναι λύση…

  8. stelios said

    «Το θέμα ναι… είναι η μαζικότητα… Το ερώτημα όμως είναι με ποιόν τρόπο θα πετύχεις μια μαζικότητα. Το να λέμε έλα μωρέ και να γίνουν π.χ οι εκλογές τι έγινε; θα παλέψουμε και αύριο λίγο περισσότερο δεν είναι λύση…»
    Εδώ ακριβώς είναι το κλειδί! Και συγκεκριμένα, στην ταξική πάλη, ποτέ δεν θα έχεις τη δυνατότητα να δίνεις τις μάχες με τους καλύτερους δυνατούς όρους, αλλά μάλλον με τους χειρότερους. Για τον απλό λόγο ότι η άρχουσα τάξη επιλέγει και τον χρόνο και τον τόπο και το επίδικο. Είσαι, λοιπόν, υποχρεωμένος να δημιουργείς τους όρους (συνείδηση, οργάνωση) μέσα από τις μάχες, και όχι να τις απαξιώνεις πατώντας στο σωστό γενικά επιχείρημα ότι «κι αν μπλοκάρουμε τις εκλογές δεν έγινε και τίποτα». Αυτό σημαίνει απλώς ότι ο πόλεμος δεν τελειώνει σε μια μάχη, όχι ότι είναι ανώφελο να δωθεί η μάχη. Και στα μάτια της κοινωνίας, το ΚΚΕ μοιάζει να απέχει από τη μάχη, αγαπητέ Άθλιε, όχι από τις εκλογές.
    Ξεκινάτε με ηττοπάθεια και χωρίς εμπιστοσύνη στους συμφοιτητές σας, για αυτό και δεν σας ακολουθούν. Και αυτό ισχύει ως κριτική και στην ΕΑΑΚ.
    Η τάση υποκατάστασης των φοιτητών από τους «μαχητές» αυτό ακριβώς υποκρύπτει. Με αποτέλεσμα να υποχωρεί η ζήμωση απευθείας στους φοιτητές και να πέφτει το βάρος στο «επιχειρησιακό» κομμάτι. Εντούτοις, η ΕΑΑΚ θέτει τον σωστό πολιτικό στόχο τη συγκεκριμένη στιγμή. Θα έπρεπε, όμως να δείξει περισσότερη εμπιστοσύνη στους φοιτητές, να ζημωθεί, να συγκρουστεί με τις αντιδραστικές τους απόψεις, να κερδίσει ανθρώπους.
    Στην παρούσα φάση χρειάζεται άμεσα αραγές μέτωπο εναντίον της τρομοκρατίας (ιδεολογικής και πρακτικής) του αντιπάλου, που είναι απειλή για όλες τις αγωνιζόμενες δυνάμεις, και εμπλουτισμός των μορφών πάλης. Εδώ σας θέλω, ρε παλικάρια. Εδώ είναι η τέχνη της πρωτοπορίας. Κάντε εκδηλώσεις παντού σα να είναι φοιτητικές εκλογές. Κάντε συζητήσεις. Αναποδογυρίστε τα πανεπιστήμια. Φέρτε προσωπικότητες να μιλήσουν στα αμφιθέατρα. Κάντε συναυλίες. Επινοείστε πρωτότυπες μορφές που να προσελκύουν κόσμο. Μην τους αφήνετε στις τηλεοράσεις να ακούν από τους φραγκάτους Τραγκαουνάκηδες να συκοφαντούν τους δικούς τους αγώνες. Τους σπάει το ηθικό έτσι. Χάνουν την πίστη τους στον αγώνα. Αυτή η σύγκρουση, στα αμφιθέατρα, είναι πιο δύσκολη από το ξύλο για την αρπαγή της κάλπης. Αλλά εκεί θα κριθεί η έκβαση της μάχης.

  9. JChrist said

    Ρε παιδιά, τα πράγματα είναι αρκετά απλά.
    Όπως είπε ήδη και ο άθλιος:
    «Ξαναθυμίζω: Στον Σύλλογο Φοιτητών Επιστήμης Υπολογιστών, τυπικά, με πρόταση Γένοβα-ΑΡ.ΕΝ.-ΕΑΑΚ που στήριξε και η ΠΑΣΠ στο β’ γύρο, πήραμε απόφαση να “σπάσει” η εκλογική διαδικασία στις κοσμητορικές εκλογές.
    Ε και?
    Τη μέρα των εκλογών 6-7 άτομα, μέλη του συλλόγου πήγανε για να την εφαρμόσουν.
    Σας λέω εγώ εγγυημένα πως ΑΝ καταφέρει ο σύλλογος να ξανακάνει συνέλευση και να ξαναπάρει απόφαση ανάλογη πριν την ημερομηνία που θα οριστεί για επανάληψη των εκλογών, εκεί θα είναι ακόμα λιγότεροι.
    Και το ΑΝ που βάζω είναι ένα πολύ μεγάλο ΑΝ. Γιατί τις τελευταίες 2 βδομάδες ο σύλλογος έχει ορίσει 5 συνελεύσεις, και ποτέ δεν κατάφερε να ξαναμαζέψει απαρτία.»

    Συν τοις άλλοις, στις 2 εκείνες μέρες που είχαμε κατάληψη, λίγο έλειψε να πραγματοποιηθεί και μάθημα. Πάλι καλά που ήταν ο άθλιος εκεί και το διέκοψε – μόνος του, δεν υπήρχε άλλος εκεί, πέρα από φοιτητές που πήγανε για το μάθημα. Και μην ξεχνάμε ότι η ΠΚΣ δεν στήριξε την πρόταση για κατάληψη του τμήματος.

    Από αυτά, βγαίνει το συμπέρασμα ότι ούτε αυτοί που προτείνουν τέτοιες κινήσεις δεν τις εφαρμόζουν, πόσο μάλλον η πλειοψηφία των φοιτητών του τμήματος. Και αυτό, όσο και να το «σπρώχνουν» οι διάφοροι «παραταξιακοί» (που καλώς ή κακώς, είναι η μειοψηφία σε σχέση με τα μέλη του συλλόγου που έβγαιναν στους δρόμους), σε καλό δεν πρόκειται να βγει.
    Οπότε, ή τελικά ο νόμος-πλαίσιο είναι θετική εξέλιξη και εμείς είμαστε εγκάθετοι που εναντιωνόμαστε, ή οι τακτικές είναι λανθασμένες και δεν τραβάνε τον κόσμο στον δρόμο του αγώνα.
    Θεωρώντας δεδομένη την ανάγκη εναντίωσης στην ιδιωτικοποίηση και την υποβάθμιση της Παιδείας, το μόνο πρόβλημα που χρίζει ανάλυσης είναι το πως θα την πετύχεις αυτή. Και σίγουρα, κρίνοντας εκ του αποτελέσματος, μέχρι τώρα έχουμε αποτύχει.

    Άρα, κριτική στην πρόταση της ΠΚΣ ότι βλάπτει το κίνημα δεν μπορεί να στεριώσει. Αντιθέτως, είναι πλέον προφανές ότι η τακτική που χρησιμοποιούμε τώρα, βλάπτει. Και αυτό δεν το λέμε επειδή κάτσαμε άπραγοι και «σας» είδαμε να αποτυγχάνετε. Σε πάρα πολλές περιπτώσεις, η ΠΚΣ ήταν στην πρώτη γραμμή του αγώνα, ακόμα και εφαρμόζοντας τακτικές που κρίναμε λανθασμένες. Αυτό που είδαμε, είναι ότι γινόμαστε λιγότεροι, όχι περισσότεροι.

    «Αυτή η σύγκρουση, στα αμφιθέατρα, είναι πιο δύσκολη από το ξύλο για την αρπαγή της κάλπης. Αλλά εκεί θα κριθεί η έκβαση της μάχης.»
    Συμφωνώ 100%. Εκεί στοχεύει και η προοπτική του κινήματος για την οποία υποσχέθηκε να μιλήσει εκτενώς ο άθλιος, αυτή που θα μας ξεκολλήσει από την ανούσια (ανούσια για το λαό, υπερβολικά χρήσιμη για τις ΔΑΠ/ΠΑΣΠ κτλ) και αποπροσανατολιστική συζήτηση γύρω από τα κατάληψη/σπάσιμο/αποχή και θα μιλήσουμε επί της ουσίας.

  10. JChrist said

    @άθλιος
    Τώρα τελευταία παρατήρησα πως γράφεις κάτι ποστ-σεντόνια, τα οποία για να τα αναλύσεις απαιτούν ακόμη μεγαλύτερα σεντόνια (καλά, εγώ γενικά μιλάω πολύ, οπότε δεν μου φταίνε εξ ολοκλήρου τα ποστ σου, αλλά κρίνω και από τους άλλους). Πώς το καταφέρνεις αυτό, one God knows…

  11. stelios said

    Αγαπητέ JChrist, ξεχνάς το γεγονός ότι και η πρόταση της ΠΚΣ δοκιμάζεται στο κίνημα και δεν βγάζει τον κόσμο στους δρόμους. Εκτός και αν σας εμπόδισε κάποιος να πείτε στους φοιτητές τη γνώμη σας και τις προτάσεις σας.

  12. Anti-a8lios said

    Re a8lie ayto to blog gia na to anebaseis kai na les osa les pairneis grammi apo to KKE i sou exei kaei teleios to myalo kai o,ti pia kai na peis pia einai aplo anamasima tis propagandas pou se exoune potisei STO komma?

    Ali8eia eisai toso sigouros oti o,ti les to les eley8era???

  13. γιάννης μ said

    αντι-αθλιος…πως λένε αντι-ΕΦΕΕ
    αντε ρε άθλιε…επιτέλους απέκτησες και ηχώ………

  14. gogos said

    Αντι-ηχω για την ακριβεια 🙂

  15. ουγκ ουγκ! said

    @stelios

    Να σε πληροφορησω οτι η προταση της ΠΚΣ (αποχη) προχωράει σε πολλα τμηματα. Η αποχη σε ΑΕΙ+ΤΕΙ της αθηνας φτανει συντριπτικα ποσοστά. Δεν αρκει βέβαια μόνο η αποχή. Η ΠΚΣ το τονιζει και αυτό. Σε όλα αυτα τα «σπασίματα» η ΠΚΣ ήταν παρούσα και διαμαρτυρόμενη και όταν ξεκινούσαν τα δυσφημιστικα για το κίνημα ντράβαλα αποχωρούσε (πχ βλ. ΠΑΜΑΚ). Οι συγκεντρώσεις επισης της ΠΚΣ ήταν μαζικότερες και οι συνελεύσεις που κερδισε περισσότερες..

    Προς..Λαού! Δεν παω να πω πως η ΠΚΣ απεγκλώβισε μαζικα τους φοιτητές ούτε παω να μετρήσω την.. επαναστατικότητα του καθενός. Πράγματι τα πράγματα δεν είναι οπως τις προηγουμενες χρονιες σε αυτό βοηθούν πολλα ζητήματα (συσχετισμός δυνάμεων, απειρία, κυριαρχία στη σκέψη του φοιτητή οτι η νίκη θα ειναι γρήγορη, με ακόμα πιο γρήγορη την απογοήτευση, παρέμβαση του αντιπάλου κλπ).

    Δυστυχώς οι δυνάμεις αυτές (κυρίως ΕΑΑΚ) που κριτικάρουμε βλέπουν το κίνημα καμπανιακά αν και εντός τους υπάρχουν πολλα υγειή στοιχεια με σωστές και αγνες προθέσεις. Ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ το βλέπει απλα και ΜΟΝΟ ψηφοθηρικά ψαρεύοντας στο χώρο που ειναι κοντα σε μια ριζοσπαστικη σκέψη.

    Το θέμα λοιπον δεν ειναι να υποτάξεις (ρεφορμιστικα) τη στρατιγική σου που είναι η (μεσο)μακροπροθεσμη αλλαγη συσχετισμού και η καταπολέμηση- αμφισβήτηση της κρατούσας ιδεολογιας στο ονομα ενος τακτικισμου (που σ.σ. δεν τραβάει πλεον και αγγιζει τα όρια του γραφικου στα μάτια του φοιτητη). Αλλά να κάνεις αυτό που παραπάνω περιέγραψες. Πολύμορφα να αναπτύξεις αυτόν τον αγώνα και να ξεσηκώσεις τις απίστευτες εφεδρειες που έχει το φοιτητικο κινημα (το φοιτητη που δεν παταει σε συνελεύσεις, τον αδιάφορο, τον φτωχο, το φοβισμένο, τον απολίτικο).

  16. manos said

    Ουγκ ουγκ,

    Αν στρατηγικός στόχος είναι η απόσυρση του νόμου,
    τότε τακτικός στόχος είναι η αποτροπή εφαρμογής του με όλους τους τρόπους.

    Υπάρχει πάντα και η άλλη επιλογή : λέμε ο νόμος πάει πέρασε και πάμε παρακάτω. Απλώς αυτή η δεύτερη επιλογή δεν μας εγγυάται ότι στην επόμενη στροφή θα έχουμε καλύτερους όρους για να δοθεί η μάχη.

    Το σχέδιο για την Αριστερά σε αυτή τη φάση περιλαμβάνει μια εκτίμηση της θέσης του αντιπάλου. Αν μπορεί να υλοποιήσει τις στοχεύσεις του ή αν μπορεί να κλονιστεί η εφαρμογή της πολιτικής του συνολικά. Αν ποντάρουμε και βλέπουμε το δεύτερο, θέλει μια προσαρμογή σε ενιαιομετωπική λογική. Ειδάλλως, κάνουμε κατενάτσιο και περιμένουμε να μαζέψουμε ψήφους στο όνομα της αλλαγής των συσχετισμών και της σημερινής αδυναμίας του κινήματος.

    Το τελευταίο όμως θέτει σε κίνδυνο την επιρροή σου στις δυνάμεις που απογοητεύονται από την συντριπτική υπεροχή του αντιπάλου (που δεν είναι έτσι ακριβώς, αλλά στην πράξη αυτό τείνουμε να πιστεύουμε όταν δεν προχωράμε σε τολμηρές αναπροσαρμογές της γραμμής μας).

  17. a8lios said

    @Μανος

    «Αν στρατηγικός στόχος είναι η απόσυρση του νόμου,
    τότε τακτικός στόχος είναι η αποτροπή εφαρμογής του με όλους τους τρόπους.»

    Ναι.
    Αλλά στρατηγικός στόχος δεν είναι η απόσυρση του νόμου.
    Απλά.
    Στρατηγικός στόχος είναι η ανατροπή της αντιεκπαιδευτικής πολιτικής ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-Ε.Ε.
    Έτσι λέγανε ακόμα και τα «κοινά πλαίσια» πέρυσι.
    Όσο για την ίδια την ΠΚΣ, στρατηγικός στόχος είναι η Ενιαία Ανώτατη Δημόσια & Δωρεάν Εκπαίδευση.

    Τακτικοί στόχοι είναι αυτοί που σε φέρνουν πιο γράγορα στον στρατηγικό, έτσι δεν είναι?

    Άρα τακτικοί στόχοι είναι:
    1/
    να ξαναρχίσει το φοιτητικό κίνημα με μαζικούς όρους, με οποιαδήποτε μορφή αυτό επιλέξει κάθε φορά, να αντιπαρατίθεται σε ΚΑΘΕ πλευρά εφαρμογής αυτής της πολιτικής.
    2/
    να πάρει το φοιτητικό κίνημα πιο σταθερή, πιο συγκροτημένη μορφή.
    3/
    να βρεθεί το φοιτητικό κίνημα σε κοινούς αγώνες με το ταξικό εργατικό κίνημα.

    Και ξανα-ματα-λέω, σε αυτό το συγκεκριμένο πόστ που μιλάω για τον 1ο τακτικό στόχο:

    Οι μορφές πάλης που αφορούν την διακοπή διοικητικών οργάνων και τέτοιου είδους διαδικασιών στα ΑΕΙ-ΤΕΙ δεν είναι κάτι νέο.
    Κατά καιρούς τις έχει χρησιμοποιήσει και η ΠΚΣ.

    Αυτό που φάνηκε ωστόσο, ειδικά μετά την ψήφιση του νόμου-πλαίσιο και καθ’ όλη τη προσπάθεια εφαρμογής του, είναι ότι αυτή η μορφή στη συγκεκριμένη φάση δε προσφέρει κάτι ως προς τον τακτικό στόχο 1.

    Γιατί ΚΑΙ τα μέτρα βρίσκουν τρόπο να τα ψηφίσουν (είχαμε σκέψεις για τη διεξαγωγή Συγκλήτων & Εκλογών σε Ξενοδοχεία, τώρα μιλάνε για ηλεκτρονική διεξαγωγή Συγκλήτου αν διακοπεί)
    ΚΑΙ δεν βάζουν καινούργιο κόσμο στη μάχη.
    Αντιθέτως, διώχνουν όλο και περισσότερους.

    Αυτά σε θεωρητικό επίπεδο.

    Γιατί σε πρακτικό δε μιλάμε πλέον απλά για μια «διαφορά τακτικής» της ΠΚΣ με ΕΑΑΚ-ΣΥΡΙΖΑ, ακόμα και ΠΑΣΠ σε περιοχές όπως το Ηράκλειο.

    Μιλάμε για τελείως άλλη αντίληψη για το τί είναι κίνημα.

    Τέσπα, αυτά σε επόμενο ποστ.

    @Στέλιος
    «Αγαπητέ JChrist, ξεχνάς το γεγονός ότι και η πρόταση της ΠΚΣ δοκιμάζεται στο κίνημα και δεν βγάζει τον κόσμο στους δρόμους. Εκτός και αν σας εμπόδισε κάποιος να πείτε στους φοιτητές τη γνώμη σας και τις προτάσεις σας.»

    Οι καταλήψεις που έγιναν το τελευταίο διάστημα, σύμφωνα με το edopolytexneio.org, έφτασαν στην καλύτερη φάση τους τα 40λίγα τμήματα. Δε ξέρω αν σε αυτές συμπεριέλαβαν και κάποια από τις μονοήμερες που πρότεινε η ΠΚΣ. Φαντάζομαι όχι.

    Πριν τη διαδήλωση στις 23 Μάη η πρόταση της ΠΚΣ είχε ψηφιστεί σε 35 συλλόγους νομίζω. Αυτό μας κάνει περίπου 50 τμήματα, αφού ψηφίζονταν και σε αρκετούς συλλόγους ΤΕΙ, που οι σύλλογοι έχουν συνήθως πάνω από 5 τμήματα.

    Δε θέλω να πω ότι η λογική της ΠΚΣ υπερέχει. Αλλά μη βασίζεσαι κιόλας στην εικόνα που δίνουν οι TV. Αυτές μας έχουν μόνιμα χεσμένους.

  18. a8lios said

    @Αντι-a8lios
    Ο καθοδηγητής μου μου απαγορεύει να σου απαντήσω. 😆

    Παρεπιπτόντως, γιατί όταν λες
    o,ti pia kai na peis pia einai aplo anamasima tis propagandas pou se exoune potisei STO komma
    τονίζεις το «ΣΤΟ»?

    Τί ανομαλία είναι αυτή?

    Ε ρε κάτι παλλικάρια…

  19. JChrist said

    @άθλιος
    Λοιπόν, άθλιε, μετά από όλα αυτά, εγώ κατέληξα. Έχεις φτιάξει καμιά πενηνταριά λογαριασμούς στο wordpress, με διάφορα ονόματα (σαν υπερκατάσκοπος των 763 ηπείρων ένα πράμα), όπως αντι-άθλιος, λάμπρος, κτλ και μπαίνεις στο blog σου και γράφεις διάφορες παπαριές με καθένα όνομα, για ιδιοτελείς σκοπούς σου που δεν έχω ακόμα εξιχνιάσει. Αλλά, που θα πάει…
    ..
    Σε κατάλαβα, φίλε μου. Είναι φύσει αδύνατο να υπάρχουν ΤΟΣΟ ΗΛΙΘΙΟΙ άνθρωποι, όπως ο αντι-άθλιος και ο λάμπρακας. Και η βλακεία έχει τα όριά της. Είπαμε να μπεις να γράψεις καμιά βλακεία να περάσει η ώρα με άλλο όνομα, αλλά εσύ το παράκανες…

  20. γιάννης μ said

    επιτέλους κάποιος αποκάλυψε τον άθλιο ρόλο του άθλιου…..

    jchrist θα σου ανοίξω νέους δρόμους σκέψης.ένας είναι ο σκοπός του άθλιου…να ανεβάσει τα post στο blog του (χεχεχε)

  21. Xarianara said

    O αντι-άθλιος είναι super-Villain αντίπαλος του Άθλιου, όπως ο Anti-cap είναι ο αντίπαλος του Captain America!

  22. Τσε said

    Φίλοι, μην αναλωνόσαστε σε κουβεντούλες και σε αστειάκια. Εκτός αν είστε ανεύθυνοι. Η πατρ’ίδα σας χρειάζεται. Α’ ΥΠΟΘΗΚΕΣ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΟΠΟΥΛΑ Από ψηλά εκύτταξε με τα μεγάλα μάτια της, το χέρι άπλωσε σα να μιλούσε σ’ όληνε την πλάση και διάταξε:όποιος βλέπει καθαρά να μιλήσει. Από τις εκατό μυριάδες είκοσι άντρες εσηκώθηκαν χωρίς φωνή να βγει από τα χείλη τους. Και είπε πάλι:όποιος από σας έχει φωνή να μιλήσει. Και οι δεκαπέντε κάθισαν. Κι είπε στους πέντε: όποιος από σας είναι αγνός να μιλήσει. Τότε οι άλλοι τέσσερες εκάθησαν και εκατάλαβα ότι ο κλήρος είχε πέσει σε μένα. Και εμίλησα με τούτα τα λόγια: Ελληνόπουλα μη σας παγιδευουν. Οι αρχαίοι έλληνες δεν είναι πρόγονοί σας. Σας κοροϊδεύουνε. Φρούδα η κληρονομιά σας ελληνόπουλα. Με τους αρχαίους έλληνες σχέση καμμία-ευτυχώς- δεν έχετε ελληνόπουλα. Με τους αρχαίους έλληνες φιλόσοφους που πληρωμένα υμνούσαν την πλουτοκρατία, που είπαν τις μεγαλύτερες βλακείες που ειπώθηκαν ποτέ- και καταστρέψανε μ΄αυτές τον κόσμο σχέση καμμιά δεν έχετε ελληνόπουλα. Με Περικλήδες κι άλλους εκμεταλλευτές της δυστυχίας των λαών του τότε κόσμου τίποτα δε σας δένει ελληνόπουλα. Και το Βυζάντιο ελληνικό δεν ήταν ελληνόπουλα. Καμμία σχέση. Μερικοί μόνο τη γλώσσα την ελληνική μιλούσαν όπως εσείς την αγγλική μιλάτε τώρα- είσαστε εγγλέζοι;.. Οι έλληνες έσβυσαν από τους τόσους αρίθμητους λαούς που κατακτήσανε τον τόπο σας ελληνόπουλα. Πιασμένοι από άγνωστους- αλλοσπαρμένα είσαστε ανεμομαζώματα ελληνόπουλα. Όμως εσάς,τ’ αφεντικά σας με ψεύτικες γεμίζουν το κεφάλι σας περγαμηνές και θέλουν να σας κάνουν να πιστέψετε ότι συνέχεια είσαστε όλων εκεινών. Με τέτιους πρόγονους για δόλωμα- δανδήδες μαστρωπούς-πλαστούς κι αυτούς συλλογιστείτε τι ψάρια να πιαστούν μπορούνε… Θέλετε αυτά τα ψάρια ελληνόπουλα να είστε σείς; Με λέξεις που δε νιώθετε, με σκέψεις που ποτέ δεν κάνατε, με άλλων συμφέροντα με σάπια ιδανικά σας συντυλίγουν ελληνόπουλα και στη σακκούλα του πελάτη Χρόνου φτηνοπουλημένους σας πετάνε καθώς εκείνοι ζούνε τη μεγάλη τους ζωή μέσα σε φράκα διπλωτοί και τριγυρίζοντας από δεξίωση σε δεξίωση και λόγους βγάζοντας που από ιερογλυφικά πιο ακαταλαβίστικοι σας είναι. Ποιοι ‘ναι αυτοί που ζουν με τη ζωή σας; Ποιοι που τον κόπο σας,θρασείς,τρυγάνε; Ποιοι είναι που στ’ όνομα κάποιας κοινής καταγωγής- που εκείνοι από το τίποτα ζωγράφισαν- σας έχουν δούλους κι υπηκόους τους και σαν λεμόνια όποτε θέλουνε σας στίβουν; Ποια σχέση έχετε σεις με τους απόγονους τουρκοπροσκυνημένων κοτζαμπάσηδων; Ποια σχέση έχετε σείς με τους απόγονους φαναριωτών που για χιλιετηρίδες λεηλατούσαν- στεριανοί ανόσιοι πειρατές- ανατολή και δύση, κι όποιων τυχάρπαστων προστρέξανε σαν η βαλανιδιά ‘ουρκία έπεσε κάτου να ξυλιστούν κι αυτοί και τα δισέγγονά τους; Ποια σχέση έχετε σεις μ΄αυτούς που έχουνε στο σβέρκο σας καθήσει, και τ΄αχαμνά σας σπηρουνίζοντας πλευρά σας πάνε όπου να τους πάτε θέλουν; Ποια σχέση έχετε-τι με δαύτους σας ενώνει έξω απ’ ό,τι τους δούλους με τους αφεντάδες τους ενώνει; Τι σας ενώνει έξω από το γυάλισμα που κάνετε των παπουτσιών και των ασημικών τους ελληνόπουλα; Κι ως πότε-ως πότε θ΄ανεχόσαστε σεις να ιδρώνετε και να πονάτε κι από τον ίδρω και τον πόνο σας αυτοί μπογιές να δένουν που μ’ αυτές μ’ ωραία χρώματα να ζωγραφίζουν οάσεις σαν τις ψεύτικες εκείνες της ερήμου που εκεί με μούτρα βρώμια και διψάρικα πέφτετε μέσα εσείς ξεγελασμένοι; Πάρτε όνομ’ άλλο ελληνόπουλα να μην αυτός που ακούει τ’ όνομά σας σας λυπάται. Πάρτε όνομ’ άλλο ελληνόπουλα να μη σφετεριστές σας λένε ονομάτων. Πάρτ’ ένα όνομ’ άλλο ελληνόπουλα και τιμήστε το δικό σας κάνοντάς το. Πάψετε να ‘χετε γι ασπίδα και κοντάρι σας κάποιους που σχέση ούτε μια δεν έχετε μαζί τους. Πάψτε ανθρώπους ξένους με τη ράτσα σας προμετωπίδα στο βιβλίο που εσείς να γράψτε θέλετε ν’ αφήνετε να σας κολλάνε. Τόσο ανίκανους σας θεωρούν- τόσο ανάξιους- που δίχως σπρώξιμο ουτ’ ένα βήμα να μην μπορείτε τάχα μόνοι σας να κάνετε. Και σεις απάνω στο αναπηρικό το καρροτσάκι που σας κάθησαν νιώθετε άνετα να ‘στε βαλμένοι; Κοιλοπονέστε σεις μονάχοι ελληνόπουλα και σεις γεννήστε την πατρίδα που σας πρέπει. Νόθα πατρίδα σεις να μεγαλώνετε και να νταντεύετε γιατί- ανίκανοι είστε σεις για να ‘χετε παιδί δικό σας; Πάψτε να λέτε «οι αρχαίοι πρόγονοί μας» ελληνόπουλα κι αρχίστε «εμείς» να λέτε.. Τα περασμένα έτσι κι αλλιώς αφήστε τα. Τα μέλλοντα κανένας δεν τα ξέρει. Το ‘ώρα ελληνόπουλα υπηρετείστε. Δικόν σας τώρα φτιάχτε ένα θεό, εσείς,με τα δικά σας χέρια, και σ’ αυτόν προσευχηθείτε. Δεν το μπορείτε-ούτε αυτό δε σας αφήνουν; Κάντ’ ένα εργοστάσιο που τυραννοκτόνα όπλα να φτιάχνει και ριχτείτε στη δουλειά. Δεν το μπορείτε ούτε αυτό; Τότε χαλάστε ό,τι όρθιο μένει. Γκρεμίστε, ισοπεδώστε τον τόπο που σας έδωσαν να ζείτε και την ερμιά -που εσείς, ΕΣΕΙΣ θα ‘χετε φτιάξει- πατρίδα πέστε την. Αυτή θαν’ η πατρίδα σας γιατί πατρίδα φτιαγμένη από σας θα είναι. Θέτε να χτίστε μήπως-τέτιαν έχετε πνοή; Τ’ άχρηστα πάρτε, τα γελοία τ’ αρχαία τ’ αγάλματά τους σπάστε τα πέτρες και με κείνα χτίστε μία πατρίδα που να σας ταιριάζει.-ναι, πατρίδα φτιάχτε από τα παλιολίθαρα. Δικό σας κάντε κάτι και δικό σας μόνο. Τότε και μόνο τότε μπορείτε να ‘σαστε υπερήφανοι ότι και σεις κάνατε κάτι. Τι καρτερείτε άπρακτοι ελληνόπουλα; Μήπως δεν έχετε τα κότσια τη μεγάλη τη σκάλα ν’ ανεβείτε που χάνεται η άκρη της στα ουράνια; Καλά.Δε βλάφτει. Το σκαλί το πρώτο της ανέβετε και κείνο κατοχή σας και πατρίδα κάντε. Κι αν τολμήσει- ας έρθει κάποιος από κει για να σας διώξει- σα σκύλοι λυσσασμένοι πέστε απάνω του θανατοδάγκωτος να φύγει. Κι αυτή θα είναι η δόξα σας αδέρφια ελληνόπουλα. και όχι η ψεύτικη που δίνουν ελεημοσύνη στο απλωμένο χέρι σας- οι καλοβολεμένοι απανωσκαλίτες. Κυττάτε, η γενιά των σημερνών πατριδοκάπηλων ειν΄έτοιμη σε τελετή σεμνή πατρίδα μία ξένη να σας παραδώσει. Αρνηθείτε την! Προτού απ’ την έναρξη της πουλημένης τελετής γκρεμίστε τις εξέδρες. τις σημαίες ξεσκίστε, και στα πτώματα των επισήμων πάνω πατώντας,με φωνή που ν’ ακουστεί ως τ’ άστρα να ηχήσει αφήστε ο καινούργιος σας παιάνας φτιαγμένος απ’ τις τελευταίες πνοές εκείνων που ως τώρα δέσμιους σας κρατούσανε σε φυλακές ξενοχτισμένες. Δεν έχετε ιστορία ελληνόπουλα. Φτιάχτε τη σεις αν θέλετε δική σας πέρα ως πέρα να ‘ναι. Λειψή,κακότροπη,άδοξη,μικρή ή μεγάλη μα να ‘ναι αληθινή. Και να ‘ναι όλη δική σας ελληνόπουλα. Τότε και μόνο τότε περήφανοι θα σας αρμόζει να ‘σαστε ελληνόπουλα- όταν σε ξένες πλάτες πάνω θα πάψετε να κουβαλιέστε και να γινόσαστε περίγελως των όπου γης λαών. Κι ούτε υπήρξε εικοσιένα ένδοξο ελληνόπουλα. Οι ήρωές τους υστερόβουλοι αρριβίστες που στον μεγάλο το λουφέ είχανε το νου τους. Και ό,τι αν σας λένε ότι κάνανε το χύνουν πρώτα στα καλούπια τα δικά τους οι διαταγμένοι ιστορικοί και όπως θέλουνε σας το σερβίρουν ελληνόπουλα. Το εικοσιένα ελληνόπουλα ένα καπρίτσιο των μεγάλων ήταν των δυνάμεων που θέλησαν-γιατί το κρίνανε συφέρο τους- κράτος να φτιάξουν ένα εκει που παλαιά εζούσαν κάποιοι που έλληνες τους λέγαν. Φτιάχτε το εικοσιένα σας. Το εικοσιένα το δικό σας,το αληθινό. Τη χώρα σας οι ξένοι τη λευτέρωσαν για τούτο και αυτοί μέχρι και σήμερα τη διαφεντεύουν. Κι αν σας φουσκώνουν τα μυαλά με δόξες και μ’ ελευθερίες και με λάβαρα είναι γιατί να τρώνε θέλουνε απ’ τον πόθο σας για μια πατρίδα αληθινή κι αλήθεια δοξασμένη. Και ποιος λαός δεν έχει δόξα ελληνόπουλα; Λαοί που δεν πολέμησαν γενναία νικήθηκαν και χάθηκαν και δεν υπάρχουν πια. Όλοι οι λαοί που σήμερα στης γης τη φλούδα πάνω ζούνε υπάρχουν γιατ’ ειν’ ένδοξοι ελληνόπουλα. Σας βάζουνε για τις χαμένες σας να κλαίτε τις πατρίδες. Για κάποια Σμύρνη κάποιαν Αλεξάνδρεια και γι άλλες ξένες πολιτείες και χώρες’ και τώρα τελευταία για κάποια Κύπρο. Ήταν αυτές πατρίδες ελληνόπουλα δικές σας; Δουλέψατε,ιδρώσατε,ή μήπως φάγατε απ’ αυτές; Κείνοι που τρώγανε ας κλάψουνε για το χαμό τους. Εσάς σας είχανε να πολεμάτε μοναχά για κείνες. Δεν είχατε ποτέ πατρίδες ελληνόπουλα πάρεξ αυτές που φκιάσατε μονάχοι. Και σεις μονάχοι τίποτα δε φκιάσατε. Γι αυτό δεν έχετε πατρίδα ελληνόπουλα. Πίσω από τα φουστάνια τρέχετε κάποιας πατρίδας-φάντασμα και στηριζόσαστε σε δεκανίκια-κάλπικα κι αυτά. Κι αν κάποιοι ονειρόπαρτοι ποιητάδες δεν έχουν τι να κάνουνε και με τα λόγια με τον συνεπαρμό και με τη λόξα τους υμνούνε ανύπαρκτα ιδανικά και χλαίνες τρυπημένες κι αμπελοκυρές και άλλα τέτια κουραφέξαλα, ποια σχέση έχουν αυτά με την αλήθεια; Και η αλήθεια είν’ ελληνόπουλα πως είσαστε έκθετοι στην ίδια σας απέναντι τη λογική και την αξιοπρέπεια-αν έχετε- και την ανθρώπινην υπόστασή σας. Φτιάχτε πατρίδα μια δικιά σας ελληνόπουλα. Χτίστε την μ’ αίμα,ή με ιδανικά,ή με λάσπη κι άχυρα όμως δικιά σας να ‘ναι και δικιά σας μόνο. Φκιάστε φιλόσοφους δικούς σας σημερνούς, φκιάστε βυζάντια κι εικοσιένα και σαράντα, και ποιητές δικούς σας βάλτε- αληθινούς- να τα υμνούνε. Αληθινό σκαρώστε κάτι ελληνόπουλα. Κάντε αρχή- ως πότε θα ‘στε αντρείκελα-ως πότε για ψεύτικες και ξένες δόξες και πατρίδες να παινεύεστε; Αλλά προτού, χαλάστε όλα τα πριν- τα ψεύτικα και τα γελοία και τα φτιαχτά,που ικανά για να πλουτίζουνε μονάχα είναι κείνους που τα ‘πλασαν και σας τα δίδαξαν και σας εκάνανε να τα πιστέψετε για να σας έχουν δούλους στα παλάτια τους. Και το πιο κύριο ελληνόπουλα,όνομα αλλάξτε. Οι έλληνες ήσαν έλληνες. Σεις έλληνες δεν είστε. Οι έλληνες ήτανε ληστές Σεις από τη δουλειά σας μόνο ζείστε. Οι έλληνες ήτανε καταχτητές. Εσεις ούτε πατρίδα έχετε ακόμα. Οι έλληνες ήταν πολεμόχαροι. Εσείς ζητείστε την ειρήνη. Οι έλληνες εσκότωναν όποιον σκεφτόνταν λεύτερα. Σείς όλοι λεύτερα σκεφτείτε. Οι έλληνες αεροβατούσαν-σείς γερά στη γης πατείστε πάνω. Αλλάξτε όνομα ελληνόπουλα βρωμιά το νέο σας όνομα να μη θυμίζει και βαρβαρότητα κι απανθρωπιά. Δείξτε πως ξέρετε να είστε λεύτεροι απ’ όποια χαλκευμένα έντεχνα δεσμά. Δείξτε πως ξέρετε πως σας μεταχειρίζονται και πάρτε πια τις τύχες σας στα χέρια τα δικά σας. Υπάρχει ένα βιβλίο που στα φύλλα του οι πράξεις γράφονται θεών κι ανθρώπων, και τ΄ανεμοψιθύρισμα,κι η ανάσα των άδολων πουλιών,κι οι σκιές των ήλιων, και του έρωτα η ξέγνιαστη βιασύνη. Υπάρχει ένα βιβλίο που τα φύλλα του στ’ άγια του Αεί τα πλάτια ιερουργούνε. Υπάρχει ένα βιβλίο που άψυχα όταν τα σώματα θα πέσουν των πραγμάτων κείνο η ψυχή του «ύμπαντος θα είναι κι η πεμπτουσία θα ‘ναι των πνευμάτων. Υπάρχει ένα βιβλίο φωτοστόλιστο που λάμνει μέσα στ’ άϋλο των αιθέρων κι ανάμεσα κυλάει στις σελίδες του ποτάμι αθώρητων στο μάτι αστέρων. Και το βουερό φιδίσιο αστεροπλήθος καθώς λαμπρό κι ανάλαφρα κυλάει γράφει ό,τ’ είναι άξιο απ’ ό,τι εγίνει στα χάη των ατέλειωτων συμπάντων. Και το βιβλίο αυτό λευκά κρατεί τα φύλλα που ‘ναι για την Ελλάδα προορισμένα. Και τις κρατεί για σας παιδιά γενναία που φοβεροί εκδικητές θα ‘ρθείτε το αίμα να πάρτε πίσω του λαού σας μέσ’ απ’ τις φλέβες κείνων που το ήπιαν, με δίκοπο χαλώντας τες μαχαίρι. Θα λέει για σας παιδιά -φτερά του ονείρου θα λέει για σας παιδιά-βλέμμα αετίσιο θα λέει για σας παιδιά που ό,τι ακούτε να λένε οι άθλιοι οι «κινηματίες» το ξέρετε αλήθεια πως δεν είναι. Θα λέει για σας παιδιά που όσα γράφω μες στης ψυχής σας την ψυχή μιλάνε’ για σας παιδιά μου που θωρώντας γύρω βαθιά το νιώθετε πως όλα τούτα κάπως αλλιώτικα θα ‘πρεπε να ‘ναι. Θα λεει για σας παιδιά που πολεμάτε με τον εαυτό σας για να δυνηθείτε σε σφαίρες υψηλές,μάχες να δώστε μάχες όπου της νίκης το στεφάνι ο αφανισμός θα είναι των αχρείων. Θα λέει για σας εκδικητές της φτώχειας και των βασάνων και της δυστυχίας. Για τον παλμό που δώσατε στη φύση άλλονε απ’ αυτόν που ‘χε γνωρίσει χρόνια και χρόνια και χιλιετίες- παλμό ελπίδας και παλμό ευθύνης παλμό αγάπης για τη δόλια Ελλάδα, παλμό δικαιοσύνης και αλήθειας, παλμό την αλλαγή που γοργοθρέφει για να ‘ρθει ολόσαρκη και να θερίσει με το κυρτό της κοφτερό δρεπάνι κάθε τι σάπιο και φαυλοπλασμένο και με τ’ αδρό σφυρί της να γκρεμίσει κάθε τι άνομο που με ιδρώτα κι αίμα της φτώχειας είναι υψωμένο. Σε σας μιλάω ελληνόπουλά μου που τη σωστή κατέχετε την κρίση. Σε σας τα λέω ελληνόπουλά μου που μες στα στήθια σσς ψυχή κρατείτε που δε σχωράει ανθρωπιάς προδότες μόνο τους στέλνει ευθεία στο χαμό. Σε σας τα λέω ελληνόπουλά μου που ‘ναι το χέρι σας λαιμών κοφτήρι και που όπλο αντί τριαντάφυλλο κρατείτε. Και θα ‘ρθετε-η ώρα σας να! φτάνει. Χάος δε γίνεται το Χάος να μείνει. Να πληρωθεί ζητάει. ι η δική σας η παρουσια θα το πλημμυρίσει όχι με πράγματα μα με ψυχές όχι μ’ ανθρώπους μα με θεούς με σάρκα. Θα ‘ρθετε-ναι-η ώρα σας-να την!-φτάνει. Ζωή στην εκμετάλλευση δε μένει. Η αδικία τα λοίσθια-να την!-πνέει. Την τελευταία τους πνοή αφήνουν η διαφθορά κι η ντροπερή δουλεία. Ερχόσαστε-η ώρα σας να! φτάνει! Σε σας τα λέω αυτά παιδιά που αύριο διαφεντευτές θα είστε αυτής της χώρας. Κάψτε,ρημάξτε,μην αφήστε όρθια πέτρα στην πέτρα πάνω,αν ιδείτε πως έτσι η κάτω πέτρα υποφέρει. Και μεις θα σας κυττάζουμε μ’ ελπίδα. Τόλμη κι απόφασή σας θα ευλογάμε και θα ζηλεύουμε καθώς στους δρόμους με πάτημα γατίσιο προχωράτε με μάτι αητού θωρώντας ένα γύρω πότε η στιγμή η καλή θα είναι εκείνη τον ιερό σας πόλεμο ν’ αρχίστε. Άγια η ώρα που ανοιχτούς σας ‘γέννα σε λευτεριάς και δικιοσύνης γνώμη. Κι άμποτε ίδιες νάτανε οι γέννες όλωνε των μαννάδων της πατρίδας που έχει εσας καλοί μου γεννημένους. Τότε η λευτεριά θαντρειωνόταν μαζί με τη δική σας αντροσύνη κι η ανθρωπιά θα μύρωνε το χώρο με άνθη ισότητας και δικιοσύνης. Και λίγοι ας είσαστε ίσως παιδιά μου’ Τι ας είναι οι πολλοί προσκυνημένοι’ αλλά γι αυτό και η σεπτή σας τόλμη φρούδα δεν πρέπει νάναι-πρέπει κάθε φωτιά που ανάβετε να κατακαίει κακά πολλά μαζί κι άνομων πλήθος. Πρέπει ακόμα ούτε μία σφαίρα χαμένη απ’ τ’ όπλο σας να μην πηγαίνει. Και πρέπει οι στόχοι σας παιδιά μου να ‘ναι όχι μακριά,που βλήμα δεν τους φτάνει μα κοντινοί,στα χώματά μας μέσα- τα ντόπια τα χωράφια ειναι σκοπός μας να καθαρίσουμε από τα ζιζάνια ώστε ακώλυτα ν’ ανθίσει εντός τους της ανθρωπιάς το εύοσμο το ρόδο που όληνε τη χώρα θα ευωδιάσει. Και θέλετε αλάθευτο έναν τρόπο να βρίσκετε στα γρήγορα το στόχο; Όπου θα δείτε τσέπη να φουσκώνει τότε χτυπάτε αλύπητα παιδιά μου’ έτσι καρδιά θα βρίσκει το μαχαίρι κι οι φλόγες πάντοτε στάχτες θ’ αφήνουν. Δίπλα σας ειναι οι στόχοι σας παιδιά μου. Νάτοι! Κυττάξτε αυτόν τον εργολάβο πούχει πλουτίσει παίρνοντας τα σπίτια που ‘χαν γρηούλες έρμες μονεσμένες και δίνοντας σε χτίστες και μαστόρους της πείνας μεροκάματο,και τοίχους φτιάχνοντας που ο σεισμός τους ρίχνει ο πρώτος.. Τι περιμένετε λοιπόν παιδιά μου; Αυτός σφαχτάρι πρώτο σας ας είναι. Και να! ‘ον έμπορο αυτόν κυττάξτε που χρώματα πουλάει στις γυναικούλες να βάψουνε το δώμα είτε τα ρούχα και δυο δραχμές του δίνουνε και κείνος αξίας δυο λεπτών τους δίνει χρώμα. Τι τον φυλάτε νέοι μου λεβέντες; Ας πάει στο δίκιο του χαμό και κείνος. Βάλτε φωτιά στις τράπεζες-τα κτίρια που αντίς για πέτρες με κορμιά χτιστήκαν κι αντίς νερό κι ασβέστη,ιδρώτα κι αίμα. Και κάθε που τα όπλα σας θ’ αστράφτουν το χαλασμό ας φέρνουν στους κρατούντες’ κι οι βόγγοι ας αντηχούνε και οι θρήνοι αυτών που απ’ το μαστίγιο αναγκεμένοι τα νιάτα τους βορά έχουνε δώσει στο μιαρό του χρήματος θηρίο στους αιμοβόρους φαύλους που υπακούει. Αλλά παιδιά μου όχι τα κτίρια μόνο’ Οι τραπεζίτες κι όλοι όσοι μέσα σε τέτιο εργάζονται φριχτό ένα χώρο τα πρώτα θύματα δεν πρέπει να ‘ναι της νεανικής και δίκαιας ορμής σας; Δεν θα ‘ναι το έργο σας να ξεκοιλιάστε με το χρυσό που τρώνε το μαχαίρι τα βρωμερά κορμιά των μεγιστάνων της δύναμης,του αίσχους και του πλούτου; Δεν πρέπει η φλόγα σας να κατακάψει τις παχουλές των δολερών τις σάρκες κι η τσίκνα τους δεν πρέπει όλη τη χώρα σαν ιερός καπνός να την τυλίξει να ευφρανθούν οι οσφρήσεις όλων κείνων που ως να σβύσουνε τσιτσιριζόνταν στη σκάρα της φωτιάς των πλούσιων πάνω; Δεν ειν’ οι πλούσιοι τάχατες παιδιά μου που τα παιδιά σκοτώνουν της Ελλάδας για νάχουνε πισίνα στην αυλή τους; Δεν ειν’ οι πλούσιοι τάχατες παιδιά μου που στα σκυλιά χαλάν περιουσίες ενώ οι φτωχοί σαν τα σκυλιά πεθαίνουν; Δεν ειν’ αυτοί που κάνουν τους πολέμους για να πλουτίσουνε μ’ αίμα δικό σας;; Σε σας μιλάω ελληνόπουλά μου. Που είστε απόγονοι,σας λένε,κάποιων που κάποτε σ΄αυτό τον τόπο εζήσαν. Και σας το λέν αυτό για να θαρρείτε πως κάτι σας ενώνει,ώστε κράτος να φτιάξουν και με κείνο για σημαία σ’ ανίερους πολέμους να σας στέλνουν τα πλούτη αυτοί για ν’ αβγαταίνουν; Λοιπόν παιδιά,με το καλό σα ‘ρθείτε ξέρετε τώρα ποιόνε θα χτυπήστε- τα κτήνη πούχουν πάρει όψη ανθρώπου. Και ναι στο χαλασμό λεωφορείων που κρατικά παινεύονται πως είναι. Σ’ ανατινάξεις ναι κτιρίων του κράτους- σχολείων,υπουργείων,τραπεζών.. Ναι σε καταστροφές σπιτιών πλουσίων ναι σε καταστροφές αποθηκών σε δρόμων,γεφυρών ανατινάξεις σε ΟΤΕδες σε ΔΕΗδες σε νερά. Ναι σε βαυλιάγματα πλοίων ανόμων σε σιδερόδρομων κι αεροπλάνων ανατινάξεις και δολιοφθορές. Ναι σε καταστροφές καταστημάτων σε κάθε χαλασμό ναι-πάλι ναι- όλα ισοπεδώστε τα παιδιά μου αφού όλα τ’ άδικο υπηρετούνε κι όλα στηρίζουνε σάπιο ένα κράτος. Ναι στην καταστροφή όλων που ανήκουν στο κράτος-στην απαίσιαν εταιρία που οι κακοήθεις φτιάξανε κι οι φαύλοι για νάχουν δύναμη να κατατρέχουν και να εκμεταλλεύωνται τη φτώχεια . Τη φτώχεια που την έχουν καταφέρει τρομοκρατώντας τήνε κάθε μέρα να δέχεται άφευγο κακό πως είναι οι άλλοι να καλοζούν ενώ εκείνοι χίλιες φορές την ώρα να πεθαίνουν. Τη φτώχεια που την έχουν καταφέρει να λέει δίκαιοι πως είναι οι νόμοι που άλλους φτωχούς αφήνουνε και άλλους μες στη χλιδή τους έχουνε να ζούνε. Τη φτώχεια που την έχουν μαθημένη να χαίρεται ένα κόκκαλο σα βρίσκει την πείνα της μ’ αυτό να λιγοστέψει, και ν’ αγαπά και με λατρεία να γλύφει το χέρι που της τόχει πεταμένο. Τη φτώχεια που την έχουν δασκαλέψει- και,η έρμη,έχει απόξω μαθημένα- ότι θεός υπάρχει που εκείνος τα πράγματα φτιαγμένα έτσι τα ‘χει. Τη φτώχεια που το φόβο έχουν βάλει μες στο μυαλό,το φόβο στην ψυχή της, στις πράξεις και στις σκέψεις της το φόβο, για να μπορούνε άφοβα εκείνοι σαν τα παχιά κι αναίστητα γουρούνια το αίμα τους ήσυχοι να τους ρουφάνε. Ναι στον ξολοθρεμό αυτών που ανήκουν στο κράτος-την απαίσιαν εταιρία. Και ναι στο ξεθεμέλιωμα γραφείων του κου κου ε που χιλιοπροδομένον άφησε το λαό στην κρίσιμη ώρα κι έτρεξε ν’ αγκαλιάσει τα οφφίτσια που του προσφέρανε άνομοι ξένοι. Όχι στο κου κου ε που μόνο λόγια και διακηρύξεις είναι φουσκωμένες ενώ οι διαταγμένες του οι πράξεις νερό ειναι στου κεφάλαιου το μύλο- όχι στο νέο του ανθρώπου τ’ όπιο. Ρίξτε τους πύργους του πανάθλιου κράτους η κοινωνία νάρθει της αγάπης απάνω στα συντρίμμια τους ν’ ανθίσει. Και νά ‘χει ο καθένας όλα εκείνα που τη ζωή ανθρώπινη την κάνουν. Φαύλο το κράτος,φαύλοι και οι κύκλοι που μέσα τους σαν κύστεις θυγατέρες εχινοκόκκου δολερά πλανιούνται. Φαύλες κι οι εφορίες,το καλάμι που βουτηγμένη μια του έχει άκρη στον ίδρω του λαού,ενώ στην άλλη σε ρούφηγμα κλεισμένα είναι τα χείλη των εργοστασιαρχών,των κερδοσκόπων, κι όλων αυτών που καλοζούν πατώντας στα κακοθάνατα τα πτώματά μας. Όμως μικρή μην κάνετε χαλάστρα παιδιά μου στου κακού μέσα τη ρίζα. Μετά το κάθε άγιο χτύπημά σας δέστε και κάνετε το λογαριασμό σας. Οι υπουργοί αδέρφια μου χαθήκαν; Οι διευθυντές Οργανισμών χαθήκαν; Οι μεγαλοβιομήχανοι χαθήκαν; Οι μεγαλογιατροί πια δεν υπάρχουν; Οι δικηγόροι σβύσαν οι μεγάλοι; Οι δημοσιογράφοι οι πουλημένοι; Μήπως οι ξακουσμένοι καλλιτέχνες; Οι αδίστακτοι επιχειρηματίες; Μήπως οι διανοούμενοι οι μεγάλοι με τα φανταχτερά πονήματά τους; Μή κάποιοι απ’ αυτούς δεν εχαθήκαν; Μην ειν’ ακόμα δίπλα μας,ολόρθοι, και με το που γλιτώνουνε γελάνε; Ξαπλώστε τους στο χώμα μέσα όλους αυτούς τους καρχαρίες της ζωής σας. Ξαπλώστε κι όποιον άλλονε τολμήσει τη θέση εκείνου πούπεσε να πάρει. Και τότε μόνο αυτοί θα καταλάβουν πως ή σαν άνθρωποι έχουν να ζήσουν ή σαν εχθροί του ανθρώπου να χαθούνε. Δέστε τους πώς κορδώνονται παιδιά μου, και ύφος παίρνουν και: «εμάς»,καυχιώνται, «μάς ψήφισε ο λαός κι αυτός μας έχει τη δύναμη να κυβερνούμε δώσει». Έχουνε λογική αυτοί παιδιά μου; Αφού δυο κόμματα έχουνε φτιάξει την εξουσία με σειρά που παίρνουν κι αφού κανέναν άλλο δεν αφήνουν κόμμα να φτιάξει και να διεκδικήσει κι αυτός την ψήφο του άμοιρου λαού σας ύστερα λενε:»ο λαός μας θέλει γι αυτό κυβέρνηση μας έχει κάνει». Τους διάλεξε ο λαός όπως ο αγρότης τον πάγο ή την ξηρασία διαλέγει. Τους ψήφισε ο λαός όπως ψηφίζει ο πεινασμένος ποντικός τη φάκα. Γι αυτό παιδιά μου μη να βρείτε θέτε στόχους απ’ την πατρίδα μας πιο έξω. Εδώ ειν’ οι στόχοι κι ολοι είναι δικοί σας- για σας έχουν στηθεί-κυττάξετέ τους να! στ’ αυτοκίνητά τους μέσα τώρα, στο δρόμο αύριο,στα ταβερνεία στις δεξιώσεις και στις συγκεντρώσεις, στα σπίτια τους,στις σύναξες εκείνες πολλούς μαζί που νάβρετε μπορείτε, στ’ αεροπλάνα και στα τρένα μέσα.. Απ’ τη γιορτή πετάξτε τους της ζήσης που λιτανεία την κάνανε θανάτου. Σηκώστε τη σημαία του χαμού τους’ σκεφτείτε-οι φτωχοί μυριάδες είναι κι όλοι από σας ζητάνε σωτηρία. Κι αν μέρος στη σφαγή αυτοί δεν πάρουν όμως μαζί σας θάναι η ψυχή τους σε κάθε νιας σφαγής το πανηγύρι. Γιατί άβουλοι είναι,και συνηθισμένοι να προσκυνούνε οι φτωχοί οι καυμένοι. Μην περιμένετε απ’ αυτούς βοήθεια στις πρώτες σας λυτρωτικές κινήσεις. Μα σα θα δούνε ότι κάποιος ξέρει λαιμούς φονιάδων και ληστών να κόβει και σα θα νιώσουν πως αυτό σε κείνους το λυτρωμό από τη δουλεία θα φέρει μαζί σας φίλοι μου θα συνταχτούνε κι οι φαύλοι που ως τότε τους παιδεύαν τώρα δε θάχουνε πού να κρυφτούνε. Μαχαίρι στους λαιμούς των υπουργών τους! Μολύβι στις κοιλιές τους τις παχιές.! Και μην ακούτε τις φωνές των φαύλων όσο μπορούν ακόμα να μιλούνε- που ξένα λέν πως είναι ό,τι χαλάτε’ Όχι παιδιά μου! Όχι! Όχι αδέρφια! Μη σας αγγίζουν άστοχες κορώνες: αφού εγεννηθήκατε,όλα δικά σας είναι. Λοιπόν γκρεμίστε,σπάστε και σκοτώστε. Ξανά,ξανά,πάλι ξανά παιδιά μου ώσπου την τελευταία του ανάσα ο τελευταίος ν’ αφήσει κρατολάτρης’ ώσπου ο κάθε αδιάφορος πολίτης βοηθός σας ή να γίνει ή να πεθάνει. Ώσπου οι φαύλοι φαύλον να μη βρίσκουν θέση να πάρει κυβερνητική γιατί θα ξέρει πως η θεία ορμή σας επάνω του θα πέσει φοβερή. Το φαύλο Χάος τους διαλύστε.Τάξη θα πρέπει αδέρφια μου νάρθει στη χώρα για νάχει δεύτερη μιαν ευκαιρία η λευτεριά μέσα σ’ αυτήν για να ‘ρθει. Παράλληλα φροντίστε αδερφοί μου της εκκλησιάς το τέρας να σκοτώστε. Το τέρας που φαυλότερο είναι όλων μετά από το δεινόσαυρο του κράτους. Να κάνουν γάμους θέλουν οι παπάδες; Παντρέψτε τους με δίμετρο ένα λάκκο. Βαφτίσια θέλουνε:βουτήξετέ τους στο ίδιο τους το ανίερο το αίμα. Ευχέλαιο;Ευχές διαβάσετέ τους απ’ τις νεκρώσιμες που μέχρι τώρα εκείνοι διάβαζαν και που με κείνες απ’ των φτωχών το θάνατο πλουτίζαν. Ρίξτε το ασήκωτο θηρίο χάμου. που από το τίποτα έφτιαξε αυτό μία Ελλάδα που ‘ναι στηριγμένη στο φόβο των ανθρώπων των κουτών. Διαλύσετε το φόβο των ανθρώπων κι η εκκλησία θα διαλυθεί ευθύς. Μα σεις καιρό δεν έχετε παιδιά μου για να διδάξετε την αφοβιά. Μαχαίρι φονικό έχετε μόνο κι απόφαση γερή-μ’ αρκούν αυτά. Σκοτώστε μόνο σεις όχι παιδιά μου το φόβο των ανθρώπων,μα κι αυτούς που τον φυτέψανε μες στην ψυχή τους. Κι όταν το κράτος κι η εκκλησία πέσουν πού στήριγμα η φαυλότητα θα έβρει; Ο κάθε άνθρωπος,θεός και κράτος θάναι του ίδιου του του εαυτού κι αντίς του φόβου λεφτεριά γεμάτα ψυχή θα νιώθει,και κορμί,και νου. Γελούν στη δυστυχία σς οι φαύλοι. Φαίνεται πως δεν ξέρουν οι καυμένοι ότι αυτοί σας φτιάξαν όπως είστε- διεκδικητές αυτών που η κοινωνία κείνων που διαφεντεύουν σας χρωστάει. Πούναι η παιδεία που σας έχουν δώσει; Αγράμματους σας βγάζουν τα σχολεία. Πού είναι οι δουλειές που θα δουλέψτε; Χρήμα στις τσέπες γίνανε των φαύλων. Και πού-πού είναι η ελευθερία ν’ ανθίστε μέσα της αγνοί σαν κρίνα; Και πού η δικιοσύνη;-ού η ειρήνη; Σας έχουνε κλεισμένους μες σε σπίτια που ήλιο και ουρανό ποτέ δε βλέπουν. Και πώς το μάτι σας μακριά θ’ απλώνει πλαταίνοντας του νου τα μονοπάτια; Μια γειτονιά σας έχουνε να ζείτε όπως πετάν τους χοίρους μες στη λάσπη και μέσα κει,μαζί με χοίρους άλλους μακριά ‘πο καθαριότητα και φώτα κι απ’ του πολιτισμού όποιες ανέσεις, μακριά από γέλιο κι ευθυμία και γλέντι μακριά ‘πο κάθε ανθρώπινο κι ωραίο, σας κρύβουν όλα τα καλά του κόσμου και τα στραβά του μοναχά σας δίνουν. Κι αυτό το κάνουνε γιατί σας θέλουν σφαχτάρια στο απαίσιο τους σφαγείο κι ‘αβουλους,και τελείως υποταγμένους και μια ψυχή ζητάνε να σας πλάσουν νεκροταφείο νύχτα που θυμίζει. Και πώς κανείς που όπλα δεν έχει άλλα παρά του σκότους την τυφλή μανία θα πολεμήσει αυτούς που τον τυφλώνουν παρά σκοτώνοντας και καταλώντας ό,τι σ΄αυτή τον έφερε τη θέση; Πώς σέβας σεις θα δείξετε παιδιά μου σε τέτιους φοβερούς αιματοπότες που το δικό σας πίνουνε το αίμα κι απ’ τις δικές σας τρέφονται τις σάρκες; Έτσι στης φύσης τη φροντίδα μόνο αφήνοντάς σας για να μεγαλώστε τι άλλο θα γινόσαστε από φύση που άγνωση γι αυτήν η λύπηση είναι και καταιγίδες και σεισμούς μονάχα και δίνες και καταστροφές γνωρίζει; Αυτών δημιούργημα είστε παιδιά μου κι ό,τι από σας θα πάθουνε τα κτήνη που έτσι εκδικητές σας έχουν φτιάξει το θέλαν-το γυρεύαν-το ζητούσαν Φτιάχνοντας σας εφτιάχναν το χαμό τους- της δικιοσύνης φτιάχναν το μαχαίρι που το λαιμό τους τον παχύ θα κόψει. Μα να το πούνε αυτό μην καρτερείτε. Χίλιες και δυο θα κάνουν ρεβεράντζες και χίλιες δυο θα σκαρφιστούνε ιδέες για να σας κάνουνε να κάντε πίσω. Για να σας πουν πως άδικοι είστε τάχα- εσείς που τ’ άδικο εκεινών σας πνίγει- κι ότι δε φταιν αυτοί για την κατάντια όπου σας έχουνε καταντημένους. Και τα μεγάλα τους θα πούνε λόγια και τα μεγάλα τους θα βάλουν μέσα για να σας αποτρέψουν απ’ την άγια τη βια που μοναχά εκείνη ξέρει διπλόκοπο κραδαίνοντας μαχαίρι το δίκιο μες στην πλάση να μοιράζει και κάθε τι στραβό να το ισιάζει. Τι τάχα θέλαν από σας παιδιά μου; Ευχαριστώ περίμεναν ν’ ακούσουν; Λοιπόν σκοτώστε,κάψτε,καταστρέψτε, Αλύπητα μες στου χαμού πετάξτε το βάραθρο τον κάθε τύραννό σας. Το αίμα πίσω πάρτε το δικό σας που χρόνια τώρα οι άνομοι σας πίνουν. Σκοτώστε.’ην πατρίδα θεμελιώστε τη νέα σας στο χώμα πάνω εκείνο που τα κορμιά για λίπασμά του θα ‘χει των εκμεταλλευτών σας.Τότε μόνο σα δέντρο αχάλαστο μες στους αιώνες η νέα η πατρίδα σας θα θάλλει και σ’ όλους σας γλυκούς καρπούς θα δίνει. Όμως οι ξένοι τι σας φταιν παιδιά μου; Γεμάτο είναι το σπίτι σας με βρώμα- να καθαρίστε ξένα θέτε σπίτια; Δε βλέπετε κυβέρνηση μιαρή; Δε βλέπετε αχρείους εργοστασιάρχες; Δε βλέπετε ιδιοκτήτες τραπεζών; Χωροφυλάκους μπράβους των τυράννων; Πρωθυπουργό δε βλέπετε σαν κλώσσα χλια να κρατάει κάτω απ’ τα φτερά του αυγά που νέους δυνάστες εκκολάπτουν; Εφοπλιστές;Μεγαλοβιομηχάνους; Ανώτερους υπάλληλους του κράτους; Δε βλέπετε παπάδες;Και δασκάλους δε βλέπετε τους νέους μας που στραβώνουν; Δε βλέπετε κατόχους ακινήτων καθέναν τους φτωχών χιλιάδων θύτη; Σάπιες δε βλέπετε τηλεοράσεις; Ραδιόφωνα στο κέρδος ρυθμισμένα; Δε βλέπετε προέδρους;Νομοθέτες; Δε βλέπετε..Δε βλέπετε..Τι θέτε και πάτε και σκοτώνετε τους ξένους; Θάταν σαν οι αλβανοί να τάχαν βάλει με του δικού μας κράτους τους δυνάστες- ανόητοι δε θα λέγατε πως είναι;) Μπορείτε σεις ν’ αλλάξετε τον κόσμο; Ακόμα όχι-είστε μικροί’ μα όμως μπορείτε την πατρίδα σας ν’ αλλάξτε. Λοιπόν χτυπάτε ντόπιους μόνο στόχους. Στη γη για να χωθούν οι πλουτοκράτες. Λίγο οι φονιάδες μας για να σκεφτούνε- όσο προλάβουν πριν τους χάσετε όλους. Τρόμο να νιώσουν οι βασανιστές μας κι όλοι να δούνε πως υπάρχουν κάποιοι που όχι νιώσανε την κοροιδία, μα και που βάλθηκαν να τη χαλάσουν. Οχυρωθήκανε πίσω απ’ τους νόμους- που άδικο λεν το δίκιο,την ειρήνη πόλεμο τη βαφτίζουνε,και βάζουν στη λευτεριά δουλείας ετικέττα- κι από κει πίσω λεν,μας κυβερνάνε. Κι έρχεται ο ένας και αλλάζει ό,τι ο προηγούμενός του είχε κάνει κι έρχεται ο άλλος και αφού ύφος πάρει » ο λαός μας..»λέει. «η δημοκρατία..», «για το καλό αυτού του τόπου..» λέει.. Και από μέσα του: «καλά κρατάμε, αφού σα χάχες ό,τι λέμε ακούνε..» και: » η δημοκραατία»,λενε,»αυτό ‘ναι: να κυβερνάν αυτοί που πλειοψηφίσαν». Κι αν κανενός σα μια σκια περάσει απ’ το μυαλό του αλήθειας μια ιδέα μες στης πλειοψηφίας τηνε πνίγει το τέλμα,και στην άνετη βολή του. Κι οι υπουργοί στο χρήμα κολυμπάνε και μέσα κει φωνές φτωχών δε φτάνουν. Α! ι όταν θα ξυπνήσει ο λαός μας πού θα κρυφτούνε οι εκμεταλλευτές του; Και κλέβουνε οι βουλευτές και κλέβουν.. κι οι υπουργοί αδικούνε..κι αδικούνε.. Και ο πρωθυπουργός,καλός μαέστρος όλους καθοδηγεί και συγκαλύπτει.. Και στο φαί όταν πάνω τσακωθούνε ποιος το περσότερο φαί θα φάει, «ιδού!»,φωνάζουν οι άθλιοι,»εμείς πράξη έχουμε κάνει τη δημοκρατία- καθένας έχει τη δική του γνώμη να μοιραστεί το πλιάτσικο πώς πρέπει!» Ναι,από πίσω κρύβονται απ’ τους νόμους και λενε από κει πως κυβερνάνε. Όμως εσείς το ξέρετε παιδιά μου- ούτε κυβέρνηση ειν’ αυτή ούτε νόμοι. Κι ο μόνος νόμος που υπάρχει πάντα: αφού κανείς γεννήθηκε,όλα δικά του είναι. Μα εκείνοι από τέτια δεν ακούνε κι όταν η δικιοσύνη σας χτυπήσει, εκείνοι μαζεμένοι στη Βουλή τους θ αλληλοσυλλυπούνται σοβαροί ενώ τα μνήματα γεμάτα είναι με ανθρώπους που αυτοί έχουν σκοτώσει. Κι άρθρα θα γράφουν στις εφημερίδες και στις τηλεοράσεις θα γαυριούν χωρίς να σκέφτωνται ούτε στιγμή ότι μ’ αυτά που γράφουν και που λένε τρομοκρατούν των πολιτών τα πλήθη που βλέπουνε τα όπλα πως κρατάν άνοα όντα,που μυαλό δεν έχουν ούτε για να μπορέσουν να σκεφτούνε ότι παράλογα είναι όσα λένε και για νηπίων ακόμα λογική. Γι αυτό σας λέω παιδιά μου,άλλο να σας σκοτωνουνε μη τους αφήστε. Σκοτώστε τους πρωτύτερα εσείς να μείνετε αν θέτε ζωντανοί, και όχι μόνο,μα και να μπορέστε πάνω στη γη ετούτηνε να ζείστε όπως σε όντα ανθρώπινα ταιριάζει. Σκοτώστε,καταστρέψτε-αφανίστε κάνετε σκόνη ό,τι σας στερούν και μην ακούτε τους μωρούς που λένε όσα χαλάτε πως δικά τους είναι – στον ήλιο αφού φανήκατε ,όλα δικά σας είναι. Όλοι αυτοί παιδιά μου,στο βιβλίο που της ψυχής ο ψηλός πύργος δένει θέση δεν έχουν-άφωτοι και κρύοι θα πάνε στο χαμό,σαν να μην είχαν καθόλου υπάρξει. Στ’ Άϋλου τα Πλάτια- στα Αιώνια κι Άναρχά Του τα παλάτια που σύμπαντα και κόσμους δε μετράνε- θέση γι αυτούς δεν είναι κρατημένη Αδιάφορα οι καιροί θα τους μετρήσουν σαν σάρκες σάπιες,όπως τα ψοφίμια που συναντάει στο δρόμο του ο διαβάτης. Και τόσο το μυαλό τους λίγο κόβει που δε γνωρίζουνε πως ευτυχία υπάρχει μόνο αν όλοι ευτυχούνε. Και η χαρά ομπρέλλα πως δεν είναι κάποιον να προστατεύει απ’ τη βροχή αλλά ένα υπόστεγο τεράστιο που κάτω του ολ’ οι άνθρωποι στεγνοί. Και ούτε κάνουνε ποτέ τη σκέψη- γιατί δεν τους συμφέρει όπως αυτοί άνομα το «συμφέρει» εννοούνε- ότι κανείς στον άλλο δε χρωστάει- πως όλα έχουν στον άνθρωπο δοθεί δικά του,μόνο που έχει γεννηθεί. Μα όχι! Κι έτσι,αυτοί που’ ναι ταγμένοι της ευτυχίας των λαών φρουροί αυτοί στη δυστυχία όλους βυθίζουν. Μ’ αυτό που από κείνων δεν περνάει ούτε στιγμή το φαύλο το μυαλό, για σας μια συνεχής είναι φροντίδα κι ένας μεγάλος πόθος στην ψυχή. Γι αυτό παιδιά μου μη λεφτό σταθείτε μόνο χτυπάτε,σπάσετε,σκοτώστε. Και διόλου μην ακούτε τους μωρούς που λένε πως δικές τους περιουσίες ειν’ ό,τι εσείς χαλάτε στην ορμή σας- αφού στη γη φανήκατε,όλα δικά σας είναι. Κυττάχτε τους αλήτες βουλευτές μας κυττάτε τους αισχρούς μας υπουργούς Όποια να κάνουνε βρωμιά θελήσουν νόμο την κάνουν και αυτήν ασπίδα έχουν και αποκρούουν μ’ ευκολία όποιαν επίκριση για τη βρωμιά τους, παράνομον βαφτίζοντας εκείνον που όντας από το δίκιο του πνιγμένος και κάτω από το πέλμα τους λυωτός, τολμάει τους φαύλους να κατηγορήσει. Και πώς κανείς μπροστά μπορεί να έβγει στα κτήνη,την αλήθεια για να πει που όταν απ΄ το κοπάδι ξεστρατίσει του τάφου τον τυλίγει η σιωπή.. Μόνον εσείς λεβέντες μου μπορείτε να το βροντοφωνάξετε παντού το δίκιο του μικρού και του φτωχού. Και το μπιστόλι ακούγεται μακριάθε κι ο κρότος του ανήσυχους πολύ κάνει τους φταίχτες που η σειρά καθένας το ξέρει ότι φτάνει και γι αυτόν. Κι είναι για κλάμματα μαζί και γέλια ο κάθε υπεύθυνος,σαν προσπαθεί να πείσει τους εταίρους της Ευρώπης ότι κανένας τους δεν κινδυνεύει αν στην πατρίδα μας ήθελ’ ερθεί. Όμως σ’ αυτό δικιώστε τους παιδιά μου. Τη ρήση τους αλήθεια κάντε αυτή. Παιδιά μου κάντε ασφαλή τη χώρα για κάθε ξένον που εδώ θαρθεί. Όχι γιατί σας το ζητούν οι ντόπιοι τύραννοι,τάχατες για το καλό της χώρας- γιατί η χώρα η σάπια ετούτη της πρέπει ξεθεμέλιωμα γερό- μα μόνο αυτής’ οι άλλες δε σας φταίνε. Γι αυτό παιδιά μου εσάς,να μη τους ξένους το τιμωρό σας τ’ όπλο σημαδέψει.- τάχα στον τόπο σας καλά ειν’ όλα και δεν περσεύουνε σε σας οι κλέφτες κι οι εκμεταλλευτές κι οι δολοφόνοι; Οι ξένοι αν θέλουνε να μας αρμέγουν δε φταίνε αυτοί αλλά εκείνοι φταίνε που την πατρίδα κάναν αγελάδα. Κι αυτό παιδιά μου δεν το κάναν ξένοι- δικοί μας είναι οι σπερματεγχύτες που την ‘ποταγή στον ταύρο εμπάσαν και δούλη σας εδώσαν μια πατρίδα. Μη ξένους βλάψετε λοιπόν παιδιά μου όχι γιατί σας το ζητούν οι ντόπιοι οι βρωμεροί- αλλά,γιατί,παιδιά μου, σε τίποτα οι ξένοι δε σας φταινε. Κι όταν χτυπάτε ξένους,τότε οι ντόπιοι στόχος θαρρεύουν πως δεν είναι αυτοί, και πιότερο κακό στον τόπο κάνουν και πιότερο στραπάτσο στο λαό. Ο ίδιος ο λαός της κάθε χώρας είναι για την κατάντια του που φταίει κι ο ίδιος είναι πάλι που ευτυχία θα φέρει στο δικό του σπιτικό. . Το χώρον όπου ζείτε καθαρίστε από την κόπρο κι απ’ τη δυσωδία. Γι αυτό παιδιά μου,με καλό σα ρθείτε αφήστε ήσυχες τις άλλες χώρες- σε τίποτα εκείνες δε σας φταίνε- σε τίποτα-το λέω πάλι,πάλι, για να το νιώστε μέσα σας βαθιά σας. Εσάς σας φταίνε οι άθλιοι οι υπουργοί σας και του δικού σας του λαού οι ληστές. Βασανιστές αν θέλετε να βρείτε πρέπει να πάτε στο εξωτερικό; Ή τύραννους;ή τάχα δολοφόνους; Κι αν θέτε δολοφόνους λαών ξένων ιδού εμείς που τα Βαλκάνια τ’ άλλα τα κλέβουμε και οικτρά τα λεηλατούμε. Κι αν εκμεταλλευτές θέτε ανθρώπων, να! οι δικοί μας οι μεγάλοι φαύλοι που το αίμα πίνουνε των βαλκανίων. Γιατί αδέρφια μου να μη γκρεμίστε όλα τα όρθια μες σ’ αυτό το κράτος; Τι αξίζει άραγε να μείνει όρθιο απόνα κράτος που ο πρωθυοπουργός του είναι από το λαόν αποκομμένος όπως κεφάλι απ’ το κορμί του είναι- κεφάλι μάλιστα άμυαλο παιδιά μου; Τι αξίζει άραγε να μείνει όρθιο απόνα κράτος που οι βουλευτές του προεκλογικά μοιράζουνε παπούτσια όλα δεξά ή ζερβά,κι υπόσχονται ότι του παπουτσιού θα δώσουνε το ταίρι αν βουλευτές τους βγάλει ο λαός; Τι αξίζει άραγε να μείνει όρθιο απόνα κράτος όπου οι υπουργοί του όχι προβλήματα μόνο δε λύνουν μα τα βοηθάν χειρότερα να γίνουν; Τι αξίζει ‘άραγε να μείνει όρθιο απόνα κράτος που η κυβέρνησή του του αγράμματου λαού το ενδιαφέρον το στρέφει σε ασήμαντα κανάλια κι αποστερεύει έτσι το ποτάμι από τη δύναμη κι απ’ την οργή του που αυτούς τους ίδιους πρώτα θα χαλούσε; Κι ακόμα-δυστυχώς-την ίδια αξίζει την τύχη να ‘χει κι ο λαός αυτός που δέχεται ανδράποδο να γινει των υπουργοποιημένων σας τυράννων. Τι ν’ απομείνει άραγε αξίζει από πατρίδα που τα δυο παιδιά της μες στα χρυσά και στα μετάξια τάχει και τ΄άλλα εκατό τ’ αφήνει έρμα να τα ρημάζουνε τα δυο εκείνα; Τι ν’ απομείνει αξίζει απόνα κράτος που οι αδίστακτοί του κυβερνήτες τους ολιγοφρενείς έχουνε βάλει να διαδηλώνουν για το περιβάλλον ώστε ανενόχλητοι από κανέναν άνετα εκείνοι να το καταστρέφουν; Τι ν’ απομείνει αξίζει απόνα κράτος που νόμους κάνει άδικους και φαύλους κομμένους και ραμμένους με τα μέτρα των εκμεταλλευτών νομοθετούντων; Τι κράτος ειναι αυτό που η παιδεία στη νηπιακή της βρίσκεται ηλικία; Που οι πολίτες κλέβει ένας τον άλλο σε κοινωνία μια μέσα που δικιώνει τον μεγαλύτερο πάντοτε κλέφτη; Κι αν βρείτε τίποτα σ’ αυτή τη χώρα νάναι καλό, νάχετε την κατάρα μου αν το κάψτε. Μ’ αν βρείτε να το πείτε και σε μένα για να χαρώ και πια μολύβι και χαρτί ν’ αφήσω κι ολόθερμα να τρέξω προς τα κει και το καλό καλύτερο να κάνω η δύναμή μου όσο το μπορεί. Μ’ αν δε γκρεμίστε ό,τι όρθιο στέκει και ό,τι άκαυτο αν δεν το κάψτε κι αν ζωντανό θ’ αφείστε ό,τι σας τρώει τότε η κατάρα θα σας ακλουθάει και η δική μου κι όλου του λαού. Και θά ‘σαστε και σεις σαν όλους κείνους που υποσχέσεις δίνουν παχουλές και άτιμα μετά τις παίρνουν πίσω- γιατί ο λαός σωτήρες θα σας νιώθει από του κράτους την παληανθρωπιά και λυτρωτές απ’ τα δεσμά που οι φαύλοι μ’ αυτά υ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: