A8lios Weblog

Ένα ερυθρόδερμο μπλόγκ σε μια καπιταλιστική άγρια δύση…

Balkan Express

Posted by a8lios στο Μαρτίου 3, 2008

Βαλκάνια. Και τί δεν ακούγεται αυτές τις μέρες. Και τί δε γράφεται.

Κάτι τέτοιες μέρες είναι που μου φαίνεται χρήσιμη η όλη φάση με τα μπλογκς, όχι για κανέναν άλλο λόγο, αλλά γιατί καταφέρνεις να μαζέψεις εικόνες από διάφορες οπτικές γωνίες. Και να βοηθηθείς να δεις και το θέμα πιο σφαιρικά. Έτσι κι αλλιώς, συνήθως εκεί είναι το πρόβλημα.

Και έχω δεί αρκετές θεωρήσεις, σύμφωνες ή μη με τη δικιά μου λογική, πάντως σίγουρα ενδιαφέρουσες.

Την νοσταλγούσα την ενωμένη Γιουγκοσλαβία παρτιζάνα, που μάζεψε κάποια πρώτα ξένα δημοσιεύματα που γράφουν για προβλήματα που προκύπτουν από την ανεξαρτητοποίηση του Κοσσόβου.

Τον Διαλεκτικό να επισημαίνει το πώς επιδρά στους Αλβανούς που μένουν στην Ελλάδα η συζήτηση περί «μεγάλης Αλβανίας» που γίνεται στα Ελληνικά ΜΜΕ.

Blogs που ασχολούνται με ό,τιδήποτε άλλο παρά με πολιτική να παίρνουν σαφή θέση, και μάλιστα αντίθετη από αυτή που έχει το κόμμα, στις διαδικασίες του οποίου συμμετέχουν.

Τον βα.αλ. με την κλασσική αναρχική θεώρηση του ζητήματος.

Πόστ σε σχέση με την επίδραση του παγκόσμιου εμπορίου ναρκωτικών στις εξελίξεις στα Βαλκάνια.

Ανθρώπους να συγχαίρουν το ΚΚΕ για τη στάση του στο ζήτημα, παρά τις γενικότερες διαφωνίες μαζί του σε άλλα θέματα.

Είδα το τί γράφουν άνθρωποι που ζούν στο Βελιγράδι και έχουν κουραστεί από τους πολέμους για τα γεγονότα και τις διαδηλώσεις.

Είδα το πώς βιώνονται τα γεγονότα από τους Αλβανούς στο Κοσσυφοπέδιο.

Είδα άρθρα που επισημαίνουν το «μπάσιμο» της Τουρκίας στα Βαλκάνια από το ’90 και δώθε.

Έριξα μια ματιά στα γραφόμενα από τύπους σαν τον Αλέξη Παπαχελά, που δε ντρέπονται ντιπ για ντιπ να γράφουν τόσο απίστευτες μπαρούφες (και να έχουν και την ελπίδα πως οποιοσδήποτε υάρχει περίπτωση να τους πιστέψει) και τον Σταύρο Τζίμα, που ανησυχεί κάργα μήπως η Σερβία χάσει το τρένο για τον …παράδεισο της Ε.Ε. και …πάει περίπατο η «ειρήνη» που αυτό θα φέρει.

Διάβασα την συνέντευξη που έδωσε η πρέσβης της Σερβίας στο Κυριακάτικο Ριζοσπάστη ελπίζοντας να μην είναι όλη η πολιτική ηγεσία της χώρας τόσο μίζερη.

Όπως διάβασα (αφού είχα ήδη γράψει το ποστ) την οργισμένη αλλά απολαυστική ιστορική αναδρομή του ζητήματος από τον regimientocinqo.

 

Και φυσικά είδα και τις κινήσεις του ΚΚΕ & της ΚΝΕ για το θέμα των εξελίξεων στα Βαλκάνια.

Την υπενθύμιση των θέσεων που είχε εκφράσει τι ΚΚΕ από τον Γενάρη του ’92.

Την ανακοίνωση του Π.Γ. της Κ.Ε. για το Κόσσοβο και την ΠΓΔΜ.

Την ομιλία της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Α. Παπαρήγα Εκδήλωση συζήτηση για την κατάσταση στα Βαλκάνια μετά την ανεξαρτητοποίηση του Κοσσυφοπέδιο και για το θέμα της FYROM. Αθήνα, Ξενοδοχείο STANLEY 25 Φεβρουαρίου 2008.

Την κοινή ανακοίνωση 41 Κομμουνιστικών Κομμάτων για το Κόσσοβο.

Το διεθνές καραβάνι αλληλεγγύης στα Βαλκάνια που διοργανώνει η ΚΝΕ 3-6 του Απρίλη.

 

Πώς το βλέπω εγώ τώρα? Τί να πρωτοπώ δε ξέρω…

Κοιτάχτε, πολύ πιθανό αν δεν υπήρχανε όλα αυτά τα συμφέροντα στα Βαλκάνια, αν δεν υπήρχε όλη αυτή η κόντρα ΗΠΑ-Ε.Ε.-Ρωσίας γύρω από τη περιοχή, και πάλι να μην μπορούσανε, έτσι όπως διαμορφώθηκε η κατάσταση, Αλβανοί και Σέρβοι να ζήσουνε μαζί στο Κοσσυφοπέδιο.

Πολύ πιθανό. Μπορεί το γυαλί να έχει σπάσει υπερβολικά για να μείνει ολόκληρο. Αλλά πιστεύω σε τέτοια περίπτωση, εύκολα ή δύσκολα, θα τη βρίσκανε την άκρη. Και ας ήταν και ανεξαρτητοποίηση.
Αλλά η περίπτωση ΔΕΝ είναι τέτοια. Κανείς δε λέει πως οι Αλβανοί του Κοσσόβου δε τράβαγαν διάφορα από τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας και δώθε. Προφανώς και τράβαγαν. Ο εθνικισμός, όσο καλά χρηματοδοτούμενος και κατευθυνόμενος και να είναι (και στη περίπτωση των UCKάδων ήτανε με το παραπάνω) αν δεν υπάρχουν τέτοιου είδους ζητήματα, δεν βρίσκει έδαφος να περπατήσει. Σε μαζικό επίπεδο τουλάχιστον.

Εξάλλου και σε μια χώρα όπως τη Σερβία μετά τον εμφίλιο στις αρχές του ’90 ο εθνικισμός και η άσχημη αντιμετώπιση των μειονοτήτων που παρέμειναν στη χώρα λογικό είναι να ήταν στο αποκορύφωμά του, ειδικά αφού οι προοδευτικές φωνές σε όλες τις πρώην σοσιαλιστικές χώρες μετά την επάνοδο του καπιταλισμού πνίγηκαν για τα καλά.

Αλλά αυτό τί σημαίνει? Πώς πρέπει δηλαδή όχι μόνο οι κομμουνιστές, αλλά και οι προοδευτικοί άνθρωποι γενικότερα, να το αντιμετωπίσουν το γεγονός?

Στο στύλ «ενάντια στη βία και από τις 2 μεριές»? Ή το «δικαίωμα αυτοδιάθεσης των λαών» πάνω απ’ όλα, στα Βαλκάνια και παντού?
Δεν είναι έτσι. Σε κάτι τέτοιες στιγμές βλέπεις, ή τουλάχιστον εγώ βλέπω, πόσο ριχή και κοντόφθαλμη είναι όχι μόνο η αστική ιδεολογία στις διάφορες εκφάνσεις τις, αλλά και η αναρχική και οι διάφορες νεοαριστερές και αριστερούτσικες…
Υπάρχει ένα εργαλείο που λέγεται μαρξισμός. Και υπάρχει μια αρχή του που λέγεται προλεταριακός διεθνισμός. Δύσκολη καμιά φορά στην εφαρμογή της, δε λέω.

Και αυτή λέει πως δε κάθεσαι να κάνεις τον πόντιο πιλάτο. Το πρωταρχικό είναι το συμφέρον της εργατικής τάξης στην ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων και παγκόσμια και τα θέλω των αγώνων των λαών κάθε περιοχής πρέπει να καθορίζουν τους στόχους των αγώνων τους με βάση αυτό. «Ελευθερία είναι να ξέρεις τους νόμους που διαπερνούν τη φύση και τη κοινωνία και να δρας σύμφωνα με αυτούς» που θα έλεγε και ο έρμος ο Κάρολος.
Ή τελοσπάντων η παρέμβαση όσων αποκαλούν τους εαυτούς τους προοδευτικούς σε αυτές τις χώρες (και στην Ελλάδα) πρέπει να είναι σε μια τέτοια κατεύθυνση. Δε λέω ότι θα περνά πάντα το δικό τους (μας).

Ποιό είναι λοιπόν το συμφέρον των λαών, των εργαζομένων της ευρύτερης περιοχής και παγκόσμια?

Μήπως είναι το ίδιο για τους «προοδευτικούς» το αν θα έχουμε 50 κρατίδια στα Βαλκάνια, πλήρως ελεγχόμενα από τους ιμπεριαλιστικούς μηχανισμούς για τα επόμενα 50+ χρόνια, με εθνικιστικές και αλυτρωτικές διαθέσεις σε όλα από αυτά, με ακαθόριστα σύνορα μεταξύ τους,

ή αν θα έχουμε κράτη που θα μπορούν σε κάποιο βαθμό να πούνε και κανα όχι στους «μεγάλους παίχτες», και θα μπορεί το εργατικό & επαναστατικό κίνημα να παρέμβει πολύ καλύτερα σε αυτά?

Ας το πάρουμε και με παράδειγμα: Έστω στην Ελλάδα ή σε οποιαδήποτε χώρα της Βαλκανικής κάποια στιγμή γινονται επαναστατικές ανατροπές, λαϊκές κυριαρχίες, σοσιαλισμοί, οποιαδήποτε ριζοσπαστική κίνηση προς τα μπρος θέλετε πάρτε (όχι, ο Τσίπρας πρωθυπουργός δε μετράει 😀 ).

To ίδιο είναι όλοι σου οι γείτονες να είναι πλήρως στρατικοποιημένα από ξένες δυνάμεις προτεκτοράτα με το να είναι νορμάλ μικρομεσαίες καπιταλιστικές χώρες?

Την ίδια επίδραση, για όσους ονειρεύονται κιόλας ταυτόχρονες παγκόσμιες επαναστάσεις και τα ρέστα, θα είχαν επαναστατικά γεγονότα σε γειτονικές χώρες στην πρώτη και την ίδια στη δεύτερη περίπτωση?

Ε όχι γαμώ το κέρατό μου, φυσικά δε θα είχανε!

Επομένως αυτό που θα πρέπει ταυτόχρονα να αντιπαλέψουν οι λαοί της βαλκανικής είναι οι αλλαγές συνόρων και η ανάπτυξη των εθνικιστικών διαθέσεων που καλλιεργούνε οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις,

να αντιπαλέψουν την παραπέρα πρόσδεσή των χωρών τους στα σχέδια των κάθε λογής ιμπεριαλιστικών μηχανισμών, και των φιλοαμερικάνικων και των φιλορωσικών και των φιλοΞέρω-Κι-Εγώ-Τί,

να παλέψουν μαζί ώστε οι μειονότητες σε κάθε χώρα να έχουν πλήρη δικαιώματα.

Και στην πορεία αυτή, γιατί όχι, να έρθουν σε σύγκρουση με τις αστικές τάξεις των ίδιων των χωρών τους, με ό,τι αυτό συνεπάγεται και μπορεί να φέρει.

Όπως πάντα, ένα κάρο περίεργα συνδεδεμένες σκέψεις έγραψα. Καλύτερα τα πάω στη συζήτηση παρά στις εισηγήσεις μάλλον 😀 .

Και 2 ερωτήσεις κρίσεως για το τέλος:

1. Ποια βαλκανική χώρα είναι ο μεγαλύτερος ιμπεριαλιστής της περιοχής, η Ελλάδα ή η Τουρκία? Και άλλες απόψεις δεκτές, βεβαίως βεβαίως…

2. Ο ΣΥΝ και το ΠΑΣΟΚ όπως θα ξέρετε στέκονται στο ότι δεν υπάρχει απόφαση του ΟΗΕ και μόνο. Άμα δηλαδή οι ΗΠΑ και η Ρωσία τα βρούνε, συμφωνήσουν π.χ. να έχουν και οι 2 βάσεις στο «ανεξάρτητο Κόσσοβο» ή ξέρω-Γω-Τι-Θα-Πούνε-Για-Να-Τα-Βρούνε και ψηφιστεί από τον ΟΗΕ ό,τι συμφωνήσουνε όλα μέλι-γάλα έτσι?

Advertisements

8 Σχόλια to “Balkan Express”

  1. βααλ said

    Άθλιε πραγματικά με τιμάει να θεωρείς την άποψη μου κλασσική αναρχική θεώρηση (και αυτό δεν το λέω καθόλου ειρωνικά). Δυστυχώς όμως τα πράγματα δεν είναι έτσι. Οι αναρχικές απόψεις είναι μάλλον πολύ μακριά από αυτά που ισχυρίζομαι. Οι κύριες απόψεις των αναρχικών, αντιεξουσιαστών αλλά και κάποιων λίγων -ευτυχώς- αυτόνομων, έχουν την αφετηρία τους στις σκέψεις που καταθέτεις: είναι με απλά λόγια λίγο εώς πολύ αντιιμπεριαλιστικές. Σαν καλός κομμουνιστής που είσαι (δεν το λέω ειρωνικά πίστεψε με το εννοω και αυτό ;), θα ξέρεις ότι γενικώς πάνω στο «εθνικό» γίνεται ο χαμός από απόψεις. Να ξεκινήσουμε από το Μάρξ που έλεγε κατα πόσο είναι χρήσιμο ένα εθνικοαπελευθερωτικό ανάλογα με τις προοπτικές της ευρωπαικής επανάστασης (έτσι ας πούμε οι πολώνοι ήταν ΟΚ ενώ οι σλάβοι και οι έλληνες περίπου δορυφόροι της τσαρικής Ρωσίας και αν γίνουν ανεξάρτητα κράτη θα λειτουργήσουν σαν δορυφόροι της αντίδρασης και υπάρχουν και οι έρμοι οι ιρλανδοί που τη μια λέει για αυτούς είναι ΟΚ τα παιδιά και την άλλη είναι μαλάκες και αντιδραστικοι) και να περάσουμε στον Όττο Μπάουερ και τον Κάουτσκι (που πρώτοι προσπαθησαν να προσεγγίσουν το θέμα του έθνους μαρξιστικά) και τον Λένιν με τη Ρόζα και τον διάλογο τους πάνω στο σύνθημα για την αυτοδιάθεση των λαων, και για το ποια είναι η χρησιμότητα της εθνικής αυτοδιάθεσης όσον αφορά τη σοσιαλιστική επανάσταση για να καταλήξουμε στον αγαπητό Στάλιν όπου επανήλθε ουσιαστικά -αλλά πια σαν αυτοκράτορας (επίτρεψε μου έτσι…;) στην θέση του Μάρξ: Καλό εθνικοαπελευθερωτικό είναι αυτό το οποίο βοηθά την ΕΣΣΔ, κακό ότι την βλάπτει. Σήμερα ουσιαστικά συμβαίνει αυτό το οποίο λες: Υποστηρίζετε τα κράτη εκείνα τα οποία -εν τη απουσία της ΕΣΣΔ- μπορούν τουλάχιστον να λένε και κάνα όχι στην νεοτσαρική αμερική…

    Ωστόσο εδώ υπάρχει και μένα η διαφοροποιήση μου. Ή μάλλον εδώ υπάρχει η δικιά μου διαφορετική οπτική γωνία. Οπτική γωνία η οποία έχει να κάνει όχι με την υψηλή πολιτική αλλά με τα άμεσα συμφέροντα της εργατικής τάξης. Ένα πρώτο βασικό σε σχέση με αυτό λέει: οι προλετάριοι δεν πρέπει να σκοτώνονται για τα αφεντικά τους κάνοντας εθνικούς πολέμους. Δεν έχουν ΚΑΝΕΝΑ συμφέρον από αυτό. Αυτό -το είπε και ο Λένιν κάποτε- έχει για μένα σχεδόν την ισχύ του αξιώματος. Με αυτή την έννοια είμαι ΕΧΘΡΙΚΟΣ σε όλους τους εθνικισμούς.

    Τέλος πάντων εκτιμώ πολύ περισσότερο τον αντιμπεριαλισμό του ΚΚΕ και λοιπών μ-λ απόψεων από τις μεταμοντέρνες μαλακίες του Καραμπελιά που προσπαθούν να βρουν αντικειμενισμό στο εθνικο. Ωστόσο θα επαναλάβω. Είμαι κοντόφθαλμος και με νοιάζει μόνο το άμεσο συμφέρον της εργατικής τάξης το οποίο μπροστά σε έναν εθνικό πόλεμο επιτάσσει να μη δώσει κανένας προλετάριος τη ζωή του για τα συμφέροντα της αστικής τάξης.

    ΥΓ. Σοβαρά πιστεύεις ότι το Κόσοβο μπορεί να απειλείσει ενδεχόμενη σοσιαλιστική επανάσταση στην Ελλάδα; Να σου θυμίσω το ’44; Τότε δεν χρειάστηκαν Κόσοβο, ας μην πούμε και για το ’19 που ήταν ακόμα πιο μακριά από την Ουκρανία οι ιμπεριαλιστές…

  2. Ναι, σαν ιδέα, καλό ακούγεται.
    Στην πράξη, όμως, τι γίνεται;

    Ζω σε μία πρόην κομουνιστική χώρα. Και να τι είδα:

    Άδειους δρόμους μόλις αρχίσει να βραδιάζει. Ανθρώπους που περνάνε δίπλα σου σκιφτοί και φοβησμένοι. Τα βράδυα δε βγαίνουν να διασκεδάσουν, κλειδώνονται στα σπίτια τους.

    Φτώχια. Συνταξιούχοι που περιμένουν πως και πως σε ατελείωτες ουρές για να πάρουν σύνταξη. Διότι σε λίγες ώρες, τα χρήματα που θα έπερναν δε θα άξιζαν ούτε τα μισά.

    Ωρες ατελείωτες χωρίς ρεύμα, νερό. Θέρμανση. Θυμάμαι, παιδάκια στις πρώτες τάξεις του δημωτικού ήμασταν τότε, και βάζαμε τα μπουφάν μας μπας και μας λυπηθεί ο δάσκαλος που κρυώνουμε και μας αφήσει να πάμε σπίτι.

    Ξυπνάω το πρωί να πάω σχολείο και βλέπω ίχνη από ρόδες των τανκς στο δρόμο.

    Εμπάργκο. Δεν υπάρχει ψωμί, δεν υπάρχει λάδι. Συμμαθητές μας που δεν ήχαν τι να φάνε και εμείς οι ίδιοι δεν ξέραμε τι να κάνουμε, τι να δώσουμε για να τους βοηθήσουμε.

    Βομβαρδισμοί. Σειρήνες.

    Δε θέλαμε πια κομουνισμό και θέλαμε να ψηφίσουμε άλλους. Μας αφήσανε; Όχι. Μετρούσαν τις ψήφους όπως τους βόλευε. Επαναστάτησαν φοιτητές, τους σπάσανε στο ξύλο, τους πυροβολούσανε. Όλα τα μπορούσαν. Είχαν το «δικαίωμα».

    Αυτά. Και άλλα πολλά. Στην πράξη.

    Είτε το θέλουμε, είτε όχι, ο κόσμος είναι πλέον μηρασμένος σε: ΗΠΑ & Ευρώπη (Ε.Ε), Ρωσία, και τα (ασυμβήβαστα) κράτη (κρατ-άκια). Αυτά που δε συμβηβάζονται, τις τρώνε στο τέλος. Δεν μπορεί μια Σερβία, ή μια Ελλάδα, να τα βάλει με ολον τον κόσμο. Αυτό κι αν είναι ανοησία.

    Τα έχω ζήσει και αγαναχτήσει. Ποιες ιδέες; Ποια πιστεύω; Για χρήμα αλληλοσκοτωνόμαστε. Για το χρήμα και το συμφέρον!

    Αν ζούσα κάπου αλλού, αν ζούσα στην Ελλάδα, μπορεί να είχα διαφορετική άποψη. Είναι απλά πολύ διαφορετικά να τα νοιώθεις στο πετσί σου αυτά τα πράγματα από το να ζεις σε μια (ειρηνική) χώρα, να τα βλέπεις από την τηλεόραση, και να λες: «Ρε τους καημένους τους Σέρβους. Δεν έφταιξαν σε τίποτα. Είναι τόσο γενναίοι, που πολεμάν την Αμερική! Μπράβο τους!»

    Μπράβο τους, ρε, τι ωραία που τις τρώνε!!

  3. Φίλε Clockwork
    τις τρώνε χειρότερα με τον καπιταλισμό.Ήδη ο καπιταλισμός μετράει 20 χρόνια στην Ανατολική Ευρώπη. Για το λαό τί άλλαξε προς το καλύτερο; Τίποτα απολύτως.(Αν άλλαζε δεν θα γεμίζαμε οικονομικούς μετανάστες, που ριψοκινδυνεύουν φυλακές αρκεί να μπορέσουν να κάνουν ένα μεροκάματο..).
    Άσε που το «ελεύθερο» Κόσσοβο π.χ. είναι από τις πιο φτωχές περιοχές στην Ευρώπη.
    Δεν ξέρω αν οι Σέρβοι «πολεμάν» την Αμερική. Ξέρω ότι όσοι σκύβουν, γιατί δεν αντέχουν να μένουν όρθιοι (και γιατί φοβούνται τα χτυπήματα) δεν τη γλυτώνουν στο τέλος.
    Απλά μένουν και ηττημένοι και αναξιοπρεπείς…

  4. Ναι, αλλά έχουν τη ζωούλα τους, το αυτοκινητάκι τους, τη δουλίτσα τους.. Όσο οι υπόλοιποι θα έχουν βόμβες και θα τρέχουν να σωθούν, καμαρωτοί-καμαρωτοί.

  5. εδω ειναι ο πάτος που εψαχνα να βρω..η καταντια του ηττημένου που δεν επεσε με ψηλά το κεφαλι,,αξιοι της μοίρας τους..ό,τι συμφερει την υπόθεση της εργατικής ταξης, αυτό είναι το κριτηριο.απλά θα πρεπει να βγουν πολλά σκατα από πολλά κεφαλια για να παμε μπροστα..υπομονή!
    1)η ελλάδα ειναι ερασιτεχνης η τουρκια επαγγελματιας, να δεις πόση δουλεια υποδομης κανουν..
    2)εννοειται!

  6. a8lios said

    @Σέρβικο Δαμάσκηνο
    Μα εγώ δε μίλησα στο συγκεκριμένο ποστ για το σοσιαλισμό ή το κομμουνισμό. Για την κοινή αντίδραση των λαών των Βαλκανίων μίλησα.

    Όσο για αυτά που λες, όλοι ξέρουμε το πώς ήταν τα τελευταία χρόνια πριν τις ανατροπές η κατάσταση στις σοσιαλιστικές χώρες. Αν δεν ήταν έτσι δε θα είχε δεχθεί και ο κόσμος έτσι απλά τις ανατροπές.

    Και ειδικά για τη Γιουγκοσλαβία, διαχρονικά είναι γνωστό ότι το ΚΚΕ (και όχι μόνο) είχε τις διαφωνίες του σε αρκετά ζητήματα.

    Παρ’ όλα αυτά όμως, όσων αφορά τη συνύπαρξη των διαφορετικών εθνοτήτων μέσα στην παλιά Γιουγκοσλαβία, εσύ ξέρεις να υπήρχαν προβλήματα? Σοβαρά εννοώ, τσακωμοί παντού υπάρχουν.

    @Παρτιζάνα
    Έτσι η Τουρκία ε? Α ρε Έλληνες καπιτάλες, παντού το πίνετε έρμοι…

    @Βααλ
    Σηκώνεις πολύ απάντηση. Αργότερα. Σόρρυ.

  7. ναι γιατί οι δικοί μας πέφτουν με τα μούτρα στη μπίζνα ενώ οι Τούρκοι για να κάνουν μπίζνες μια ζωή και να εδραιώνονται με ρίζες χτίζουν και κανά σχολείο, κανένα τζαμί, κανέναν μεντρεσέ, γενικώς φτιάχνουν υποδομές!Να τους αγαπήσει ο λαός, δηλαδή οι μουσουλμάνοι που είναι πολλοί στα βαλκάνια, εκεί όπου υπάρχουν μουσουλμάνοι πάει η τουρκία και φτιάχνει και το προφίλ της και κάνει και τις δουλείες της.Ενώ οι έλληνες κυκλοφορύν με την κουστουμιά και τη γραβάτα, το παίζουν κυριλέ και τους σπάνε και τα νεύρα!

  8. […] αυτή τη στιγμή, παραπέμπω σε αντίστοιχο άρθρο του a8liou στο μπλογκ του, το οποίο με καλύπτει σε μεγάλο βαθμό. […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: