A8lios Weblog

Ένα ερυθρόδερμο μπλόγκ σε μια καπιταλιστική άγρια δύση…

Σενάρια «ακυβερνησίας». Η άποψή σας;

Posted by a8lios στο Αύγουστος 31, 2007

Δεν θα ήθελα να πώ εγώ τπτ ιδιαίτερο. Λέω να το ξεκινήσω το θέμα όπως στο «γιατί όχι ΚΚΕ?» και να απαντάω όσο μπορώ στην πορεία.

Την άποψή σας λοιπόν, ladies & gentlemen, για τα παρακάτω:

1. Σας απασχολεί το πρόβλημα της μη αυτοδύναμης κυβέρνησης και αν ναι, πώς και γιατί;

2. Σε περίπτωση που όντως στις 17 Σεπτέμβρη το 1ο κόμμα δεν έχει 150+ βουλευτές, τι θεωρείτε πιθανότερο να συμβεί και γιατί;

– Επανάληψη εκλογών;

– Συνεργασία ΝΔ-ΠΑΣΟΚ;

– Συνεργασία ΝΔ-ΛΑΟΣ;

– Συνεργασία ΠΑΣΟΚ-ΣΥΡΙΖΑ;

– Συνεργασία ΠΑΣΟΚ-ΛΑΟΣ;

– Άλλο… (ναι, μπορείτε να γράψετε εδώ και για το βρώμικο ’89 😉 . Ωστόσο ας κινήθεί και σε τέτοια περίπτωση η κουβέντα γύρω από το 2007, please) .

3. Σε περίπτωση που (πάλι) το 1ο κόμμα δεν έχει 150+ έδρες, εσείς τι θα θέλατε να συμβεί και γιατί;

Περιμένω τα σχόλιά σας…

Advertisements

49 Σχόλια to “Σενάρια «ακυβερνησίας». Η άποψή σας;”

  1. Σε μένα έλαχε ν’ ανοίξω το χωρό. Ελπίζω να μην έχουμε κι αδώ τα ίδια που’χαμε στο post «Γιατί όχι ΚΚΕ;». Λοιπόν,
    1. Το πρόβλημα της μη αυτοδύναμης κυβέρνησης δεν τόχει ο λαός, αλλά το σύστημα και οι εκφραστές του (ΠΑΣΟΚ και ΝΔ) που θα μπουν σε περιπέτειες και θα αναγκαστούν να ξεμπροστιαστούν περισσότερο.
    2. Τελευταία άρισε να παίζει έντονα και το σενάριο συνεγασίας ΝΔ-ΠΑΣΟΚ που ως τώρα το ψυθίριζαν. Αυτό έχει το πλαονέκτημα μιας δυνατής κυβέρνησης που δε θ’ αφήσει τίποτα όρθιο στο δρόμο της αλλά και δυο μειονεκτήματα: Τη μεγαλύτερη ξεφτίλα και φθορά των 2 κομμάτων στα μάτια των εργαζόμενων και -μη το γελάτε- την ανάδειξη του ΚΚΕ σε αξιωματική αντιπολίτευση. Γνώμη μου, πως θα προσπαθήσουν να το αποφύγουν χρεησιμοποιόντας, αν τα κουκιά βγαίνουν, τη μορφή συνεργασίας του ενός με ένα από τα δυο δεκανίκια. Άμεση επανάληψη των εκλογών σ’ ένα τέτοιο κλίμα ενδέχεται να μεγαλώσει τη φθορά τους.
    3. Οποιαδήποτε από τις παραπάνω εκδοχές νομίζω πως θα βοηθήσει το λαό να βγάλει καλύτερα συμπεράσματα ώστε σύντομα να απεγκλωβιστεί από τη στρούγκα του δικομματισμού.
    Με ένα εξαιρετικά ενισχυμένο ΚΚΕ τίποτα δεν θάναι το ίδιο.
    Καλή δύναμη σε όλους.

  2. Gogos said

    1. Ναι, θελω ισχυρες αυτοδυναμες κυβερνησεις. Τετοιες που να μπορουν να εφαρμοσουν καλυτερα τις αναδιαρθρωσεις και να μου καθονται στο σβερκο πιο ομορφα! χαχαχαχαχαχαχα!

    2. θεωρω καλυτερη τη λυση:

    Συνεργασία ΝΔ-ΠΑΣΟΚ;

    ή
    – Συνεργασία ΝΔ-ΛΑΟΣ;
    ή

    – Συνεργασία ΠΑΣΟΚ-ΣΥΡΙΖΑ;
    ή

    – Συνεργασία ΠΑΣΟΚ-ΛΑΟΣ;
    ή
    – Συνεργασια ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ(ΜΕ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΟΜΩΣ. ΟΛΑ ΚΙ ΟΛΑ)!!!

    Διοτι:
    θελω ισχυρες κυβερνησεις. Τετοιες που να μπορουν να εφαρμοσουν καλυτερα τις αναδιαρθρωσεις και να μου καθονται στο σβερκο πιο ομορφα!
    χαχαχαχαχαχαχα!

    3.
    Τι να θελω ρε μεγαλε;
    ΝΔ 35%
    ΠΑΣΟΚ 35%
    ΚΚΕ 30% (ενταξει, 50%+ την επομενη φορα)
    Να κανουν κυβερνηση οι δυο τους για να βγουμε την επομενη αυτοδυναμοι (αν δεν εχει μεσολαβησει πραξικοπημα εν τω μεταξυ – θου κυριε).

    Καλο το σεναριο;

  3. Gogos said

    2. Α! Ξεχασα, υπαρχει και το ενδεχομενοσυνεργασιας

    ΣΥΡΙΖΑ-ΛΑΟΣ

    εχουν πολυ ρευμα κι οι δυο!!!

  4. Gogos said

    Ηλεκτροπληξια θα παθουν αυτοι οι δυο απο το πολυ ρευμα…

  5. zaphod said

    Συνεργασία και ότι να είναι….

    Είδαμε πόσο «καλά» αποδίδουν οι αυτοδύναμες κυβερνήσεις. Και αν περνάει και από το χέρι του ΚΚΕ να παίξει ρόλο ΘΕΣΗΣ και όχι ΑΝΤΙΘΕΣΗΣ ακόμα καλύτερα. Γιατί όχι μια συνεργασία ΝΔ-ΚΚΕ να γουστάρουμε εμείς οι απόξω; Θα προτιμούσατε 300 εκλογές ή άλλα 4 χρόνια τον Κώτσο μόνο του;

    Το χειρότερο σενάριο ΔΕΝ είναι ΝΔ-ΛΑΟΣ αλλά ΝΔ-ΠΑΣΟΚ κατ εμέ…

  6. 1. Σε περίπτωση μη αυτοδύναμης κυβέρνησης δεν θα υπάρχει η δυνατότητα μεταρυθμίσεων, αλλα μιά και δεν υπάρχει καμιά κυβέρνηση που να κάνει τις μεταρρυθμίσεις που θέλω δεν με χαλάει και τόσο
    2. Συνεργασία ΠΑΣΟΚ-ΝΔ είναι μια ενδιαφέρον πρόταση, αλλά μόνο αν χρησιμοποιηθούν τα ικανά στελέχη, σε καμία περίπτωση δεν θέλω να φανταστώ σε μια κυβέρνηση να είναι μαζί (Πολύδωρας,Τον μαρξ της δεξιάς,Βενιζέλο, Λαλιώτη, Βουλγαράκη κτλπ)
    3.
    Τι να θελω ρε μεγαλε;
    ΝΔ 35%
    ΠΑΣΟΚ 35%
    ΦιΣ 30% (ενταξει, 50%+ την επομενη φορα)
    Οποιαδήποτε ομοιότητα είναι καθαρή σύμπτωση.

    υ.γ. Ακόμα δεν κατάλαβα γιατί αποκαλείτε αμαρτωλό το ’89. Στείλατε ενα μεγάλο λαμόγιο στο δικαστήριο, που είναι το πρόβλημα(το πρόβλημα είναι οτι κατάφερε να αθωωθεί αλλά αυτό είναι άλλου παπα..)

  7. Καλά μην παίρνεις και όρκο πως θα μείνουμε ακυβέρνητοι!
    😉

    Από όλα αυτά (μιας και το ΚΚΕ δεν το συμπεριλαμβάνεις πουθενα. Κακώς. Κλείνει η παρένθεση). Το πιό λογικό μου μοιάζει το ΝΔ-ΛΑΟΣ και μετά το ΝΔ-ΠΑΣΟΚ και αυτό που θα προτιμούσα από τα παραπάνω πιότερο είναι το ΠΑΣΟΚ-ΣΥΡΙΖΑ. Ευχομαι να ήταν ΚΚΕ-ΣΥΡΙΖΑ (ξέρω οτι ανατρίχιασες, αλλά υπάρχει αρκετός κόσμος που θα ήθελε κάτι παρόμοιο*) γιατί τότε θα σήμαινε πως τα ποσοστά τους θα γ@μούσαν και θα δερναν. Μετά γύρισα ξαφνικά και έφαγα μιά από το κομοδίνο παιδιά… να ένα καρούμπαλο!

    * κάνε μια συζήτηση κάποια στιγμή για αυτό, ρε Μπιλμπάο.

  8. Τί είναι το ΦΙΣ;

  9. 1.
    Εξαρτάτε… Δεν μπορει να απαντησει κανένας απο αυτό απλα. Αυτό που θα μπορούσα να πώ είναι ότι θα προτιμούσα τα ποσοστά να ειναι αναλογικά… με ότι συνεπάγετε αυτο… Ξεφυγα???

    2. Ποιο πιθανό σενάριο από αυτά που προτίνεις ΝΔ-ΛΑΟΣ.
    Γιατι???
    Το ΝΔ-ΠΑΣΟΚ θα το αποφύγουν πιστεύω γιατί θα δείξει ότι είναι και οι 2 το ίδιο.

    ΠΑΣΟΚ-ΣΥΡΙΖΑ δεν υπάρχει περίπτωση να γίνει αυτό οπότε το πετάμε απέξω

    ΠΑΣΟΚ-ΛΑΟΣ Ούτε πάλι υπάρχει περίπτωση μιας και το ΠΑΣΟΚ θα θέλει να κρατήσει κάποια προσχήματα… μην τρελαθούμε… σιγά μην τα βρεί με τον κομμουνιστή τον καρατζαφέρη…. :-p

    Πάντως το ποιό πιθανό είναι να δούμε μια κυβέρνηση που δεν θα έχει αυτοδυναμία θα περάσει κάμποσο διαστημα, θα αρχίσουν να λένε ότι δεν είναι ισχυρή κυβέρνηση και δεν μπορούν να περάσουν αυτό που θέλουν και σε 1-2 χρονάκια με πολύ προπαγάντα κτλ θα ξαναπάνμε σε εκλογές

    Τι θα ήθελα να συμβεί???
    Να μην κατέβει το ΚΚΕ ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ και να συνεργασχτεί ΠΑΣΟΚ-ΝΔ… πολλά ζητάω???
    Ε κάτι πάντως απο τα 2 θα μου έκανε…

  10. Να ρωτήσω τώρα που το θυμήθηκα… στου προέδρου Παπούλια την πλάτη, τί γράφει στην ΗΜ.ΛΗΞ;
    Πέφτει κοντά;

  11. @ kaltsovrako:
    ΦΙΣ σημαίνει Φιλελεύθερη Συμμαχία. Για περισσότερα αρμόδιος είναι ο Αντώνης Πολιτάκης που είναι στέλεχος της (μη του πάρουμε τη δουλειά και τα λέμε από 2ο χέρι).

    @ Αντώνη Πολιτάκη:
    Μεταρρυθμίσεις (για μας αποδιαρθρώσεις) θα γίνουν είτε με αυτοδύναμη είτε με κυβέρνηση συνεργασίας. Ίσως να μην είναι τόσο βαθιές όσο εσύ θάθελες, αλλά… όρεξη νάχεις (κι εμείς για να αποκρούουμε). Ασφαλιστικό και ηλικιακό όριο εργασίας θα κλείσουν μέσα στο χειμώνα.

    Το πιο cult σε μια συνεργασία ΝΔ-ΠΑΣΟΚ θάναι νάχεις το Βύρωνα υπουργό Πολιτισμού και τον Πάγκαλο υπουργό Δημόσιας Τάνκσης (ή το αντίστροφο). Δε θα ξέρεις πότε να γελάσεις και πότε να κλάψεις.

    Α, δεν αποκαλούμε εμείς το 89 «αμαρτωλό» ή «βρώμικο». Οι ΠΑΣΟΚοι εισήγαγαν τον όρο και πολλοί από μας τον χρησιμοποιούμε σε εισαγωγικά γιατί βαριόμαστε να λέμε τα ίδια και τα ίδια επί 18 χρόνια.
    Όσο για τον Αντρέα, θάθελα να πω 2 λόγια: πάντα τον θεωρούσα επικίνδυνο πολιτικό τυχοδιώκτη και επικίνδυνο για το κίνημα. Ωστόσο, «λαμόγιο» με την έννοια του αρπάρχτρα που (αν σε ερμηνεύω σωστά) δίνεις, δεν ήταν (αν και η «αυλή» του ήταν γεμάτη τέτοιους). Προσπάθησε να ξεδοντιάσει τα μαγαζάκια παραεξουσίας για να φτιάξει το δικό του μοναδικό παρακέντρο και τον τσάκισαν. Καλώς ή κακώς, δε μ ενδιαφέρει γιατί η ιστορία αυτή ήταν οικογενειακή υπόθεση της αστικής τάξης (sorry, ο όρος για την οικονομία της κουβέντας). Από αυτή τη σκοπιά η παραπομπή του ήταν λάθος γιατί ήταν δεδομένη η αθώωση του (το ελληνικό σύστημα δεν έχει την ωριμότητα των ασιατών να καταδικάζει πρώην πρωθυπουργούς για πολιτικές ευθύνες, αλλά αυτό είναι μια τεράστια συζήτηση). Και μαζί μ’ αυτόν «αθώθηκαν» οι πάντες, ακόμα κι εκείνοι που το δικαστήριο έκρινε ενόχους, όλα ονομάστηκαν «πολιτική εξόντωσης» και η διαφθορά φούντωσε.
    Το κυριότερο: αυτοί που έσυραν κυριολεκτικά τον Συνασπισμό σ’ αυτή την απόφαση (φέρνοντας τον προ τετελεσμένων) ήταν 2 άνθρωποι με κοινή «γραφική» πορεία και τον ίδιο στόχο: να αδυνατίσουν το ΠΑΣΟΚ για να το καταλάβουν εκ των έσω. Ο ένας είναι γνωστός για τις γάτες του, τη φυσαρμόνικα του και την ευρωκαψούρα του. Ο δεύτερος είναι γνωστός για την πολιτική «κουζουλάδα» του και τη «σταθερότητα» των θέσεων του. Όταν απέτυχε, έγινε συγγραφέας και αργότερα μπήκε στο ψηφοδέλτιο επικρατείας του… ΠΑΣΟΚ γλύφοντας εκεί που έφτυνε.

  12. Επέτρεψε μου να διαφωνήσω, ο Αντρέας ήταν μέγιστη αρπάχτρα, σύμφωνα με τις δικές μου γνώσεις και απόψεις για οικονομία κατάκλεψε το λαό και έκανε πολλές τρύπες στο σύστημα για να ρουφάνε τα λαμόγια. Έφαγε δις απο τις επιδοτήσεις της ΕΕ δανείστηκε τρελά χρήματα απο ιδρύματα του εξωτερικού στο όνομα τις δικής μου γενιάς και εξαγόρασε πολλούς ψήφους. Ο Αντρέας ήταν μεγάλος γνώστης και τις πολιτικής και της οικονομίας(θεωρούταν απο τους καλύτερους οικονομολόγους της Αμερικής) και θα ήταν πολύ δύσκολο για να του ξεφύγει ένα τέτοιο σκάνδαλο.

    Για Κύρκο και Ανδρουλάκη έχω καλή άποψη, το να αλλάζεις της απόψεις σου καθώς αλλάζουν τα δεδομένα σου είναι προτέρημα όχι μειονέκτημα.

    περί μεταρρυθμίσεων το θέμα είναι να γίνουν και σωστές μεταρρυθμίσεις όχι άντε κάναμε μεταρρύθμιση, π.χ. το να γίνουν ιδιωτικοποιήσεις είναι για μένα το σωστό, αλλά το να φύγουμε από κρατικό μονοπώλιο π.χ. ΔΕΗ και να πάμε σε ιδιωτικό μονοπώλιο δεν είναι και ότι το καλύτερο. αλλά αυτά τα θέματα είναι για άλλο ποστ

    Υ.Γ Η ΦιΣ είναι ένα νέοιδρυθέν κόμμα που υποστηρίζει τις ιδέες του οικονομικού και κοινωνικού Φιλελευθερισμού δηλαδή ατομικά δικαιώματα/ανεξιθρησκία κτλπ στην κοινωνία και ελεύθερες αγορές και επειχηριματικότητα στην οικονομία. περισότερα στο http://www.greekliberals.net

    Υ.Γ2 βρώμικη ήταν η Δεκαετία του ’80. Αλλά άντε να εξηγήσεις στους ΠΑΣΟΚΟΥ που φάγανε τότε οτι αυτά που τους έδεινε ο Ανδρείκος θα τα πληρώνουν για μερικές δεκαετίας ακόμα

  13. By the way αμ θές να έχεις υλικό για τους ΠΑΣΟΚΟΥΣ δες Edw

  14. Erythros said

    Και αυτοδυναμία να μην υπάρχει, δεν σημαίνει ότι πέφτει ο δικομματισμός. Οι κυβερνήσεις συνεργασίας, όποια μορφή και αν έχουν -δεν μιλάμε εδώ για υπηρεσιακές, αλλά για κυβερνήσεις τετραετίας- είναι μία άλλη μορφή δικομματισμού, περισσότερο ίσως επικίνδυνη, γιατί ένας κόσμος θα εγκλωβιζόταν σε αυτές ως μία εναλλακτική, πιό «δημοκρατική» λύση (από την άλλη, βέβαια, μία τέτοια κίνηση, ανάλογα με την εξέλιξη των πραγμάτων σε κοινωνικό επίπεδο, θα μπορούσε να πετύχει ακριβώς το αντίθετο, δηλαδή την απελευθέρωση μαζών από το σημερινό πολιτικό σύστημα και την ουσαιστική αναζήτηση άλλης οδού ανάπτυξης της ελληνικής κοινωνίας).
    Όπως εκλαμβάνω εγώ το σύνθημα του ΣΥΡΙΖΑ, «να ηττηθεί ο δικομματισμός, να ηττηθεί η ΝΔ», αυτό που επιθυμεί είναι να είναι πρώτο κόμμα το ΠΑΣΟΚ αλλά χωρίς αυτοδυναμία ή με ισχνή αυτοδυναμία, ώστε να είναι ευκολότερο να το πιέσει να προχωρήσει σε 2-3 επιμέρους προγραμματικές παραχωρήσεις προς τον ΣΥΡΙΖΑ και να δούμε το κεντροαριστερό σενάριο στην Ελλάδα. Αν το ΠΑΣΟΚ βγει πρώτο και δεν δώσει κάτι στον ΣΥΡΙΖΑ, δεν είμαι τόσο βέβαιος (χωρίς να το αποκλείω) ότι ο τελευταίος θα ρισκάρει μία συμμετοχή σε κυβέρνηση, ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΑΣΗ.
    Από την άλλη, ο ΛΑ.Ο.Σ. έχει ξεκάθαρα δηλώσει ότι με όλους τα βρίσκει. Βολικοί άνθρωποι. Δεν χαλάνε χατίρια…

  15. Nikolas said

    Ξεπερνώντας τη βασική προϋπόθεση της καθιέρωσης της απλής αναλογικής, ως το μόνο ανόθευτο εκλογικό σύστημα, που επακριβώς αποτυπώνει σε μέτρο αντιπροσώπευσης τη βούληση των πολιτών, και με τον τρόπο αυτό συμβάλει στην απελευθέρωση εγκλωβισμένων κοινωνικών δυνάμεων, ξεπερνώντας ακόμη και την ευνουχισμένη νομοθετική (κυβερνητική-πρωθυπουργική) λειτουργία του Κοινοβουλίου, δεν μπορώ παρά να αναρωτηθώ, τι ακριβώς σημαίνει στη σημερινή ελληνική πολιτική σκηνή, η προοπτική μη αυτοδυναμίας.

    Όπως καταγράφονται οι πολιτικές συνθήκες σήμερα, στη βάση των προγραμμάτων των κομμάτων, τότε η μόνη ισχυρή και λειτουργική πιθανότητα που προκύπτει για κυβέρνηση συνεργασίας, είναι ο μεγάλος συνασπισμός (ΝΔ-ΠΑΣΟΚ) στα πρότυπα της Γερμανίας. Κρίνω ότι έχει μικρή σημασία, ότι φαινομενικά κανένα από τα δύο μεγάλα κόμματα δεν είναι έτοιμο για αυτό το ενδεχόμενο. Σαφώς σημαντικότερο είναι το γεγονός, ότι στον ένα ή τον άλλο βαθμό, τα δύο εναλλακτικά κυβερνητικά προγράμματα που κατατέθηκαν από τους φορείς του δικομματισμού, τελικά συγκλίνουν σε πολύ περισσότερα σημεία από ότι διαφοροποιούνται. Μία βασική αρχή, συνεπώς, των κυβερνήσεων συνεργασίας, η προγραμματική σύγκλιση, ικανοποιείται με τη συνεργασία των δύο μεγάλων κομμάτων. Ούτως ή άλλως, τα δύο βασικά σχήματα της Αριστεράς (ΚΚΕ – ΣΥΡΙΖΑ) έχουν αποκηρύξει οποιοδήποτε ενδεχόμενο συνεργασίας, με κυβερνήσεις που χαρακτηρίζονται από πρόγραμμα νεο-φιλελεύθερης κατεύθυνσης. Το μόνο ενδεχόμενο που απομένει, είναι το ψάρεμα σε θολά νερά του ΛΑΟΣ να αποδώσει κυβερνητικούς θώκους και ενσωμάτωση στην κυβερνητική λειτουργία μιας συνεργασίας.

    Πιο ενοχλητική, τουλάχιστον στη δική μου λογική, είναι μια άλλη διάσταση που προκύπτει από το ζήτημα των ενδεχόμενων συνεργασιών. Οι φορείς του δικομματισμού σπεκουλάρουν με το ενδεχόμενο αυτό. Από τη μία, ασκούν πίεση στη βούληση του εκλογικού σώματος, προπαγανδίζοντας τις (όποιες θεωρούν) αρνητικές επιπτώσεις της μη αυτοδυναμίας. Από την άλλη, λειτουργούν στρατηγικά στη λογική της ‘καβάντζας’, με την έννοια ότι θεωρούν υποχρέωση, με τον ένα ή άλλο τρόπο, των μικρών κομμάτων να συνεργαστούν στη λογική, όμως, των κυβερνητικών προγραμμάτων που τα ίδια τα μεγάλα κόμματα πρότειναν. Για να το θέσω απλούστερα, υπάρχει η λογική του ‘λέγε ότι θες, και μετά τις εκλογές τα βρίσκουμε’. Αν μη τι άλλο, αυτό καταδεικνύει και την αλαζονία που έχει εγκαθιδρυθεί στο υπάρχον πολιτικό σύστημα, λόγω του μοντέλου του δικομματισμού. Γιατί επιτέλους δεν αντιστρέφουμε τη συζήτηση; Γιατί θεωρούνται ως δεδομένα, ως αληθινά, ως τεκμηριωμένα, ως εφαρμόσιμα τα προγράμματα του δικομματισμού; Γιατί οι ‘μεγάλοι’ αρνούνται να μπουν σε μία εξ αρχής κατά βάση συζήτηση; Με τέτοιους όρους οραματίζονται κυβερνητικές συνεργασίες; Κλακαδόρους στη Βουλή ψάχνουν;

    Θεωρώ βασική δημοκρατική αναγκαιότητα, το εκλογικό σώμα να μείνει μακριά από στρατηγίστικου τύπου πιέσεις περί μη αυτοδυναμίας. Στο κάτω-κάτω, οι θιασώτες των αυτοδυναμιών, θα πρέπει να ψάξουν την (όποια) νομιμοποίησή τους, αν επιτύχουν αποδοχή στην πραγματική πλειοψηφία του σώματος, δηλαδή το 50%. Τα θεωρητικά σχήματα περί σεβασμού ή μη των πλειοψηφιών, ή περί ‘μικρομεγαλισμού’ των μειοψηφιών, είναι αστήρικτα με βάση τη λαϊκή βούληση, τουλάχιστον από το 1977 μέχρι σήμερα.

  16. 1. Ναι. Με ερεθίζει. (Εννοούσα με κάνει ευερέθιστο, για να μην παρεξηγηθώ!)
    2. Προβλέπω κυβέρνηση συνεργασίας ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΣΥΝ (ο ΡΙΖΑ είτε δεν θα έχει βουλευτή είτε θα έχει τον γερό-λυκο Μπανιά που δεν μασάει από συνεργασίες), με επικεφαλής τον Κωνσταντίνο Ντάλιο, ο οποίος, μόνο αυτός, μπορεί να παίξει ενοποιητικό ρόλο καθώς έχει συνεργαστεί και με τα τρία κόμματα.
    3. Επιδιώκω καταιγισμό συνεχόμενων εκλογών μέχρις εξαντλήσεως των ψηφοφόρων δύο εκ των τριων μικρότερων κοινοβουλευτικών κομμάτων οι οποίοι θα αναγκαστούν (δεν θέλουν και πολύ) να ψηφίσουν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ αντίστοιχα, αφήνοντάς τα εκτός Βουλής. Δεν σας λέω ποιά είναι αυτά τα κόμματα…

  17. «να μου λείπει το βύσσινο»

  18. skaros said

    Μια κυβέρνηση Μεγάλου Συνασπισμού (ΝΔ + ΠΑΣΟΚ). Η Γερμανία δείχνει το δρόμο! Έτσι κι αλλιώς δεν νομίζω να διαφέρουν και πολύ προγραμματικά τα δυο μεγάλα κόμματα. Υπάρχει, πέρα από τις όποιες ανά καιρούς κοκορομαχίες τους, συνταύτιση πολιτικών και απόλυτη συναίνεση σε σχέση με τα «μεγάλα θέματα». Τώρα, κάποιοι λένε ότι η Ελλάδα δεν είναι ακόμη έτοιμη να αποδεχτεί μια τέτοια λύση. Δεν ξέρω όμως γιατί. Τι να φοβούνται άραγε;

    Και δεν περιμένω βέβαια, πέρα από τα γνωστά σ’ όλους αναμενόμενα, κάτι το καλύτερο από μια τέτοια κυβέρνηση. Αλλά έτσι για να ξέρουμε που βρισκόμαστε ρε γαμώτο!

  19. a8lios said

    Λόγω νέου νόμου πλαίσιου και επομένως μη λειτουργίας των εργαστηρίων μας τα Σαββατοκύριακα θα απαντήσω αναλυτικά από Δευτέρα.

    @Καλτσόβρακο
    Για το «ΚΚΕ-ΣΥΝ» που είπες, θέλω και θα γράψω σύντομα κάτι. Απλά το αφήνω για μετά τις εκλογές, θα μπορούμε να βριζόμαστε πιο ανετα 🙂 .
    Μην νομίζεις πάντως. Δεν «τρομάζει» κανέναν σαν ενδεχόμενο ή σαν συζήτηση. Γιατί άλλωστε;

    Από Δευτέρα λοιπόν νεοτερα από εμε

  20. @ Αντώνη Πολιτάκη:
    Θα ξαναπώ πως ο ΑΠ σε προσωπικό επίπεδο δεν ήταν ήταν αρπάχτρας. Ήταν ένας bon viveur που λειτουργούσε στη λογική «ότι φάμε, ότι πιούμε». Πρώην ΠΑΣΟΚοι μου έλεγαν πως όντας πρωθυπουργός στο σπίτι του στο Καστρί είχε ένα γραφείο που του λειπε ένα πόδι και το αντικαθιστούσε με βιβλία. Φυσικά, μιλάμε μόνο για προσωπικό επίπεδο. Γιατί στο σύνολο του το ΠΑΣΟΚ ήταν ο φορέας της αρπαχτής, του βολέματος και της διαπλοκής (όχι πως οι άλλοι είναι «παρθένες» αλλά η διαφορά ήταν η αλλαζονεία των ΠΑΣΟΚ και η απληστεία τους). Επίσης, ένα θέμα-ταμπού από τη μεταπολίτευση: όλος ο «κοινωνικός ιστός» της χούντας βρήκε στέγη μέχρι το ’80 σ’ αυτό το κόμμα. Προσοχή, για να μην παρεξηγηθώ: όχι καραμπινάτα στελέχη της «εθνοσωτηρίου» αλλά οι «σιωπηλοί πλειοψηφούντες» της επταετίας που ανέχτηκαν αυτή την κατάσταση. Έχω πλήρη διαχρονική εικόνα από 4 περιοχές της Ελλάδας που δείχνει πως πλήθος «απλοί πολίτες» υμνητές της χούντας έγιναν στελέχη του ΠΑΣΟΚ. Μιλάω για το κοινωνικό λαίκίστικο υπόστρωμα στο οποίο πάτησε ο Αυριανισμός κι ο Καρατζαφερισμός. Αλλά αυτό είναι μια τεράστια πονεμένη ιστορία που μπορούμε να την πούμε εν καιρώ.
    Σχετικά με την άποψη που διατυπώνεις πως «το να αλλάζεις της απόψεις σου καθώς αλλάζουν τα δεδομένα σου είναι προτέρημα όχι μειονέκτημα»: εμείς δεν χρησιμοποιούμε τόσες λέξεις. Το λέμε απλά «οπορτουνισμό» η «καιροσκοπισμό» επί το ελληνικότερο. Να και μερικά πλεονεκτήματα της «ξύλινης» γλώσσας. 🙂

    @ Nikolas:
    Συμφωνώ μ’ αυτό που λες πως πρέπει να αμφισβητήσουμε ότι τα μόνα «αληθινά, τεκμηριωμένα και εφαρμόσιμα» είναι τα προγράμματα του δικοματισμού. Όμως, υπάρχουν δυνάμεις που τα ανέχονται ως τέτοια αλλιώς δε θα συνεργαζόταν με κομμάτια του δικοματισμού πάνω στη βάση αυτών των θέσεων. Τέλος, «τα δύο βασικά σχήματα της Αριστεράς (ΚΚΕ – ΣΥΡΙΖΑ) έχουν αποκηρύξει οποιοδήποτε ενδεχόμενο συνεργασίας, με κυβερνήσεις που χαρακτηρίζονται από πρόγραμμα νεο-φιλελεύθερης κατεύθυνσης». Μένει να δούμε αν και τα δυο το εννοούν (εγώ είμαι σίγουρος μόνο για το ένα).

  21. omadeon said

    Μπορεί κανένας σύντροφος από το ΚΚΕ να με διαφωτίσει για τον τρόπο επιλογής των υποψηφίων σας; (Και αν δεν θεωρηθεί αντικανονικό, να κάνει το ίδιο και κάποιος από τον ΣΥΡΙΖΑ); Επίσης ο κ. Πολιτάκης θα μπορούσε πανεύκολα να κάνει το ίδιο για την ΦιΣ.

    Είμαι απογοητευμένος έως αηδιασμένος από τις… περίεργες «δημοκρατικές διαδικασίες» με τις οποίες επιλέγονται από ορισμένα άλλα κόμματα οι υποψήφιοί τους (ή ορισμένοι υποψήφιοι).

    Η ερώτηση του ποστ είναι εύλογη, αλλά αδυνατώ να δώσω την απάντηση. Πιστεύω ότι οποιοσδήποτε μάνατζερ με υποτυπώδεις γνώσεις ορισμένων τομέων θα έκανε καλύτερη δουλειά από… αυτούς τους κάφρους που μας κυβερνούν. Πιστεύω επίσης ότι πολλοί «εκπρόσωποι» των πολιτών δεν εκπροσωπούν πια κανέναν, στη Βουλή.

    Μεταξύ τυρού και αχλαδιού, σε κάποια ταβέρνα της Θεσσαλονίκης, οι Οικολόγοι-Πράσινοι (στους οποίους ΥΠΟΤΙΘΕΤΑΙ ότι ανήκω εγώ) έχωσαν μέσα στο ψηφοδέλτιό τους και κάποιο άτομο που ΔΕΝ χαίρει καμίας εκτίμησης από εμένα προσωπικά. Κανείς δεν μας ρώτησε ΑΝ τον εγκρίνουμε. Ποτέ δεν έγινε η παραμικρή ανακοίνωση ότι σκοπεύει να γίνει υποψήφιος. (Και άλλα πολλά που δεν υπάρχει λόγος να σας τα μεταφέρω). ΕΚΠΛΗΚΤΟΣ και ΑΗΔΙΑΣΜΕΝΟΣ βλέπω το ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΕΛΛΕΙΜΜΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ακόμη και στην επιλογή υποψηφίων. Συζητώντας τα με φίλους, άκουσα ΑΛΛΕΣ ιστορίες φρίκης για τη «δημοκρατικότητα» του 2 μεγάλων κομμάτων μέσα στον ίδιο τους τον εσωτερικό μηχανισμό.

    Εσείς του ΚΚΕ, αν είστε σοβαροί στην πρόθεσή σας να θεσπίσετε πραγματικά δημοκρατικές διαδικασίες επιλογής ανθρώπων από το Λαό, πρέπει να μας εξηγήσετε ΠΩΣ σκοπεύετε να αναπτύξετε την έκφραση της λαΪκής βούλησης και ΠΩΣ να εμποδίσετε τις κακοτοπιές που οδήγησαν στη φθορά και στη διαφθορά τις κομματικές ιεραρχίες της πρώην ΕΣΣΔ. Και εσείς της ΦιΣ, αν είστε σοβαροί στην «αγάπη σας για την ελευθερία» να μας εξηγήσετε ΠΩΣ την υλοποιείτε.

    Από κει και πέρα όποιος νομίζει ότι υπάρχει χειρότερη ακυβερνησία από τη σημερινή, ονειροβατεί! 🙂

    Τέλος όσοι ενδιαφέρονται, και πρωτίστως ο ιστολόγος, καλούνται να ρίξουν μία ματιά στις προτάσεις που υπέβαλα σαν υποτυπώδες «σχέδιο νόμου» για την κατοχύρωση της Ελευθερίας έκφρασης στο Διαδίκτυο. Δώστε λίγο …τόπο στην οργή αν αγανακτείτε με τα «σεντόνια» και… μην πτοείστε, γιατί αυτό το «σχέδιο νόμου» είναι… εξαιρετικά λιγόλογο και περιεκτικό. ΗΔΗ αυτά που λέει τηρούνται σε αυτό ΕΔΩ το μπλογκ και σε πολλά άλλα.

    Μπορώ να ελπίζω να ασχοληθείτε μαζί του λίγο περισσότερο (π.χ. σε άλλο ποστ);
    Το λινκ πάντως είναι εδώ:

    http://omadeon.wordpress.com/2007/08/31/anti-censorship/

  22. Πολύ γουστάρω το «όνειρο» του καλτσόβρακου στο σχόλιο 7… είναι και δικό μου…

  23. …αλλά μετά ξύπνησα κι εγώ με ένα καρούμπαλο…

  24. @ Omadeon

    Δε γνωρίζω πώς επιλέγουνται οι υποψήφιοι στα άλλα κόμματα επειδή δεν ξέρω τις εσωκομματικές τους λειτουργίες.
    Στο ΚΚΕ, πάντως, οι καταστατικές διαδικασίες που εφαρμόζονται εξασφαλίζουν τη δημοκρατία. Αρχικά, χωρίς καμμιά εισήγηση ανωτέρου ή ανωτάτου οργάνου, οι Κομματικές Οργανώσεις Βάσης κάθε νομού συζητούν και προτείνουν αυτούς που θεωρούν καταλληλότερους στην περιοχή τους. Στη συνέχεια, η ΚΕ μελετά τις προτάσεις (οι οποίες συνήθως υπερβαίνουν κατά πολύ τον αριθμό των υποψηφίων) και επιλέγει από αυτές. Στην ουσία, προσαρμόζει τον αχανή αριθμό υποψηφίων στα μέτρα των ορίων υποψηφιότητας για κάθε νομό (πχ. σε ένα νομό μπορεί να υπάρχουν 30 προτάσεις, αλλά το ψηφοδέλτιο χωρά μόνο 18. Η ΚΕ επιλέγει 18 από τους 30). Αλλά, αυτό δεν είναι το τελικό στάδιο. Η πρόταση της ΚΕ ξαναπηγαίνει στην οργάνωση της συγκεκριμένης περιοχής που έχει και την τελική επιλογή των 18. Μάλιστα, το καταστατικό προβλέπει πως κανείς δεν μπορεί να είναι υποψήφιος σε οποιοδήποτε φορέα αν δεν υπάρχει η σύμφωνη γνώμη της ΚΟΒ του.
    Όπως βλέπετε, η διαδικασία επιλογής στο ΚΚΕ είναι αμφίδρομη με στόχο την εκλογή ανθρώπων που θα κάνουν το καλύτερο στη συγκεκριμένη ευθύνη που αναλαμβάνουν.

    ΥΓ: Σχετικά με τις προτάσεις περί την ελευθερία της έκφρασης στο διαδίκτυο, εγώ θα έλεγα να τις επαναφέρεις μετά από 2 εβδομάδες. Τώρα, μάλλον η συζήτηση θα αδικηθεί.

  25. Αμετανόητος
    Δηλαδή με αποκαλείς καιροσκόπο, διότι έχω αλλάξει δεκάδες απόψεις μου καθώς αλλάξανε τα δεδομένα μου.
    π.χ. Κάποτε πίστευα το αγγλοσαξονικό μοντέλο δημιουργεί ανισότητες(διάβαζα ελευθεροτυπία τότε μπρρρρ) μετά έτυχε να έρθω να ζήσω Αγγλία και ακόμα ψάχνω να βρω τις ανισότητες. κάποτε πίστευα και στις πορείες και τις καταλήψεις, τώρα ζώντας σε μια σοβαρή δημοκρατία κατάλαβα οτι αυτά τα μέτρα είναι φτηνά και αντιδημοκρατικά. Κάποτε πίστευα οτι τα αγγλάκια καταπιέζονται στην χώρα και είναι αποξενωμένη κοινωνία γιαυτό ξεσπάνε στην Ελλάδα στις διακοπές τους, μετά γνώρισα ΠΟλλούς Άγγλους και σταμάτησα να το πιστεύω αλλά τώρα τους σέβομαι και τους θεωρώ πολύ ανώτερους σε κρητική σκέψη απο το μέσο έλληνα. Και καλύτερα να σταματήσω γιατί θα σε στεναχωρήσω αν αρχίσω να σου λέω και για τις απόψεις που είχα για την ΕΣΣΔ πριν γνωρίσω σοβιετικούς μετανάστες.

    Εμείς παντως το αποκαλούμε ευελιξία και είναι απαραίτητο στοιχείο για ένα φιλελεύθερο, αλλιώς καταλήγεις δογματικός που σημαίνει όχι φιλελεύθερος.

    Omaedon
    Θα σου πώ στην επόμενη εκλογική αναμέτρηση διότι αυτή τη φορά οι υποψηφιότητες ήταν λιγότερες απο τις θέσεις. Πάντως όταν υπάρχει δημοκρατικά εκλεγμένη διοικητική επιτροπή έχει ένα λόγο παραπάνω που είναι και το λογικό.

  26. @ Αντώνη Πολιτάκη:

    Περιγράφεις δυο διαφορετικά πράγματα. Άλλο να ψάχνεσαι ιδεολογικά κι άλλο να περιφέρεσαι ως πολιτικός γυρολόγος σε όποιον προσφέρει πολιτική στέγη και βουλευτικό έδρανο. Αυτά που λες για τον εαυτό σου δείχνουν πως ανήκεις στην πρώτη περίπτωση. Ο κύριος που περιεγραψες αβήκει σαφώς στη δεύτερη.

    Πάντως αν παρακολουθούσε τη συζήτηση μας ένας γλωσσολόγος θα είχε πάθει την πλάκα του με τις συνωνυμίες που δίνουμε:
    ευελιξία=καιροσκοπισμός
    σταθερότητα απόψεων=δογματισμός

    ΥΓ: Δε με στεναχωρεί τίποτα σε μια συζήτηση με επίπεδο. Πάντως, αν τα μοναδικά επιχειρήματα της υπεροχής του φιλελευθερισμού έναντι του σοσιαλισμού αντλούνται από την ΕΣΣΔ (αντθέσεις) αντί από «θετικά» σε χώρες όπου εφαρμόστηκε ο φιλελευθερισμός (θέσεις), τότε…

  27. Λεπτομέρειες για μια «άλλη» εκλογική διαδικασία θα βρείτε εδώ:
    http://www.error.gr/index.php/archives/568

  28. Μα δεν ανέπτυξα επιχειρηματολογία για την ανωτερότητα του φιλελεύθερου καπιταλισμού υπέρ του κομουνισμού, απλώς σου είπα τις απόψεις μου για πριν ζήσω σε σοβαρή καπιταλιστική δημοκρατία και μετά.

    Όσο για τις έννοιες έχουν σχέση αναλόγως τις καταστάσεις μπορείς να πείς τον ευέλικτο καιροσκόπο και τον σταθερό δογματιστή. π.χ. η κυρα παπα-Λάμπραινα που πιστεύει στο Χριστόδουλο νομίζει οτι έχει σταθερή άποψη, εσύ όμως θα την αποκαλέσεις δογματική και ο παπα-Γιώργος οτι έχει σταθερές αξίες.

    Τώρα για τον Ανδρουλάκη αν πιστεύει οτι ο Σοβιετικός κουμουνισμός δεν τον εκφράζει είναι δικαίωμα του να πάει σε όποιο κόμμα να πιστεύει μπορεί να τον εκφράσει έιναι ανόητο να λέμε οτι τα κόμματα παραμένουν σταθερά σε ιδεολογικό επίπεδο, ή οτι πρέπει να παραμένουν σταθερά, και δεν πρέπει και δεν γίνεται. Να σου δώσω ένα άλλο παράδειγμα, ο Στέφανος Μάνος ήταν υπουργός με την ΝΔ, Σε αυτές τις εκλογές Βγήκε με το ΠΑΣΟΚ το ίδιο και ο Ανδριανόπουλος, τι έγινε αλλάξανε απόψεις και το ρίξανε στο σοσιαλισμό του ΠΑΣΟΚ? Όχι τις ίδιες ς Φιλελεύθερες απόψεις εκφράζανε και στο ΠΑΣΟΚ απλώς η ΝΔ έγινε ποιο Λαϊκιστική και φιλοκρατικιστική απο το ΠΑΣΟΚ.

  29. omadeon said

    Χαίρομαι ιδιαίτερα για την πολιτισμένη συζήτηση και ελπίζω να συνεισφέρω θετικά, όπως όλοι ανεξαιρέτως οι σχολιαστές!

    @Αμετανόητε
    Μόλις μπήκα και διάβασα για τον τρόπο διεξαγωγής των εκλογών στην Κούβα, που είναι πάρα πολύ ενδιαφέρων. Γεννιέται βέβαια το εύλογο ερώτημα «ποιός παίρνει τις τελικές αποφάσεις», γιατί μπορεί κάλλιστα να υπάρχουν χιλιάδες εκπρόσωποι του λαού (κλπ) αλλά δεν είναι απαραίτητο ότι και οι απόψεις τους επηρεάζουν σοβαρά κάποιους άλλους «πιο ψηλά»(που παίρνουν σημαντικές αποφάσεις).

    Σ’ αυτό το σημείο είναι καλό για λίγο να σταθούμε. ΥΠΟΤΙΘΕΤΑΙ π.χ. ότι οι δικοί μας βουλευτές εκφράζουν τη λαϊκή βούληση και ότι… επηρεάζουν σοβαρά π.χ. τις αποφάσεις του πρωθυπουργού, αλλά… μάλλον το αντίθετο συμβαίνει (όπως ξέρουμε). Επομένως ας μη βιαστούν κάποιοι να κατακρίνουν τις διαδικασίες στην Κούβα, στο δικό της σύστημα όπου υπάρχει μόνο ένα κόμμα.
    Εξάλλου, και το δικό μας σύστημα με τα δύο μεγάλα κόμματα αποδείχτηκε ότι πάσχει από σοβαρά μειονεκτήματα (και ελπίζουμε να ΦΥΓΕΙ το απόστημα του «μονοπωλίου των δύο ΔΗΘΕΝ αντιπάλων»).
    Ας κρατήσουμε το νου μας ανοιχτό. (Εγώ δεν έχω συμφέρον ΟΥΤΕ να παινέψω ΟΥΤΕ να καταδικάσω το σύστημα της Κούβας, γιατί ούτε ανήκω στο ΚΚΕ ούτε στους… αντιπάλους του).

    Ο λόγος που επιμένω σε αυτό το θέμα έχει και κάποια σχέση με την… σημερινή τεχνολογία. Σήμερα οι αποφάσεις παίρνονται ΕΝΤΕΛΩΣ διαφορετικά από τον «παλιό καλό καιρό» πριν την Πληροφορική Επανάσταση. Σήμερα για να πάρει μια κυβέρνηση αποφάσεις π.χ. αντιπλημμυρικών έργων, αναθέτει σε κάποιους επιστήμονες να κάνουν προχωρημένες προσομειώσεις του Οικοσυστήματος (κλπ) ώστε να μπορέσουν να προβλέψουν τους τόπους όπου θα γίνουν πλημμύρες. Αυτό που πριν γινόταν σαν είδος «προσωπικού καπρίτσιου» στο μυαλό κάποιου υπουργού, σήμερα γίνεται πολύ πιο επιστημονικά και μεθοδικά, και με πολύ περισσότερους ανθρώπους που συμμετέχουν στη σύνταξη π.χ. της «μελέτης» γύρω από το «τι πρέπει να γίνει». Γιατί τα λέω αυτά; Γιατί ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΑ από το συγκεκριμένο εκλογικό ή πολιτικό σύστημα, έχει ουσιαστικά ανατραπεί ο παλιός ρόλος της εξουσίας του να «αποφασίζει και να διατάσσει». Σήμερα πρέπει να λαμβάνει υπ’ όψη τη δουλειά και τις απόψεις ΠΟΛΛΩΝ ανθρώπων. Και… ιδού ΠΟΥ το «πάω»: Στο ότι σήμερα, περισσότερο παρά ποτέ άλλοτε, η ΙΔΙΑ η διαδικασία της λήψης αποφάσεων, της σύνταξης προτάσεων, κλπ. αναγκαστικά ΗΔΗ διαχέεται σε περισσότερους ανθρώπους, αναγκαστικά για πρώτη φορά ΜΠΟΡΕΙ να λάβει υπ’ όψη και τις γνώμες πολλών άλλων, περισσότερο κοντά στη λαΪκή βάση (αρκεί να έχουν και τις απαραίτητες γνώσεις).

    Εμένα μου αρέσει να «συνθέτω» φαινομενικά αντιφατικά στοιχεία. Φαινομενικά, το σύστημα της Κούβας είναι αυταρχικό, αφού είναι μονοκομματικό (για πολλούς). Για άλλους (π.χ. το ΚΚΕ) μπορεί να φαίνεται ΠΟΛΥ δημοκρατικό (για τους λόγους που εξηγεί το άρθρο του Ριζοσπάστη, ΜΕ στοιχεία).
    Η πραγματικότητα όμως μπορεί να είναι ΠΟΛΥ διαφορετική. Μπορεί π.χ. ένα σύστημα αδιάβλητων λαϊκών επιλογών, συνδυασμένων με αντικειμενικά σωστά στοιχεία για τις Γνώσεις κάθε υποψήφιου, να γίνει ΠΟΛΥ σημαντικότερο σήμερα που οι αποφάσεις παίρνονται με τον τρόπο που εξήγησα. Δηλαδή η τεχνολογική πρόοδος ξαφνικά δικαιώνει ΚΑΙ την ανάγκη για πραγματική «φωνή στο λαό» απ’ ευθείας.

    Π.χ. δούλεψα σε μία εταιρεία κάποτε, ευτυχώς… πολύ αξιοκρατική, όπου αναδείχτηκαν τα καλύτερα ταλέντα μας, και οι δουλειές μας έγιναν σκέτη απόλαυση, γιατί πάντα έβρισκαν ανταπόκριση. Δεν βλέπω διαφορά ανάμεσα σε αυτό το (σπάνιο θετικό) κλίμα και σε μία (ας πούμε) «αναβαθμισμένη λειτουργία» στο πολιτικό σύστημα μιας χώρας, αλλά και στο οργανωτικό σύστημα μιας «περισσότερο συμμετοχικής» συνεταιριστικής επιχείρησης. Σε μία άλλη συζήτηση ο κ. Πολιτάκης θύμισε και τον αναγκαίο ρόλο κάποιου επικεφαλής ή διευθυντή. Δεν τον αρνούμαι καθόλου, όπως και το ρόλο κάποιων επικεφαλής σε πολιτικές δομές. Μόνο που οι τελευταίοι, αν ΔΕΝ ακούνε τη «βάση», αν ΔΕΝ δίνουν δημοκρατικά το δικαίωμα ανάδειξης σωστών ιδεών ΑΠΟ ΤΗ ΒΑΣΗ, οδηγούν το (όποιο) σύστημα σε δυσλειτουργία.
    Ας ΜΗΝ υποτιμάμε λοιπόν κανένα σύστημα, ΟΥΤΕ τον (όλο και πιο σημαντικό ρόλο) «της βάσης» του.

  30. omadeon said

    Υ.Γ. (αναπόφευκτα)
    Είδα την ήπια σε τόνους διαφωνία σας σχετικά με τη διαφορά σταθερότητας και δογματισμού (κλπ) και οφείλω να πω ότι ΟΥΤΕ το ένα ΟΥΤΕ το άλλο είναι σήμερα επιθυμητά στοιχεία σε οποιονδήποτε. Ακόμη και η «σταθερότητα», πρέπει να αντικατασταθεί από ευελιξία, ικανότητα για ανοιχτό Νου, και… αέναη Ροή (κατά Ηράκλειτο) αντί για «σταθερά σημεία στήριξης» (που εκλείπουν ολοένα και περισσότερο).

    Η ανθρωπότητα βρίσκεται σε εξέλιξη, σε όλους τους τομείς. Σίγουρα αυτό που ζούμε ΔΕΝ είναι το «τελικό στάδιο» (που δεν υπάρχει καν!), ούτε καν ένα ιδιαίτερα εξελιγμένο στάδιο (από την άποψη του ΝΟΥ και της νοοτροπίας). Π.χ. οι ψηφοφόροι δεν κάνουν ΠΡΟΦΑΝΗ πράγματα, προς το συμφέρον τους, όπως… να καταψηφίσουν τα «βαμπίρ» που τους κυβερνούν ξανά και ξανά με την ίδια διαφθορά. Κάποια στιγμή λοιπόν και η Αλέκα Παπαρήγα νομίζω ότι… σήκωσε τους ώμους και είπε (απαντώντας σε σχετική ερώτηση) «μα… εμείς δεν φταίμε που ΕΣΕΙΣ επιλέξατε αυτά τα κόμματα» (ή κάτι αντίστοιχο που δεν θυμάμαι τα λόγια της επακριβώς). Δηλαδή, ρε παιδιά ΜΗΝ περιμένετε και να μας σερβίρουν τις σωστές πολιτικές στο πιάτο. Αντίθετα, εμείς ως εργαζόμενοι πρέπει να έχουμε θετική στάση στα γνήσια αριστερά κόμματα, παρακάμπτοντας ακόμη και ιδεολογικές διαφορές, κρίνοντας τους πάντες (εκτός από το χαρακτήρα τους) με βάση τις πρακτικές προτάσεις τους.

    Ο Ανδρουλάκης για μένα είναι (πλέον) φιλόσοφος που… κακώς συνεχίζει να αναμειγνύεται στην πολιτική. Πλησιάζοντας αλήθειες ΠΕΡΑ από το τρέχον στάδιο του πολιτισμού μας, παραμένει (όπως πολλοί από εμάς) «άστεγος πολιτικά». Ας μην περιμένει να ταιριάξει σε κανένα κόμμα. Αλλά και ας μην τον κατακρίνουμε για αυτά τα μικρά λάθη του. Ας τον κρίνουμε με βάση τα βιβλία του (όπως και το Θεοδωράκη για τη… μουσική του). ΜΗΝ περιμένετε σταθερότητα, αλλά απαιτείστε διανοητική τιμιότητα (στις ιδέες, όχι σε κομματικές προτιμήσεις) ανθρώπων που είναι πλέον υπερκομματικοί).

    ΚΑΙ εγώ άστεγος πολιτικά είμαι, απογοητευμένος και από το κόμμα που επέλεξα να γίνω μέλος του. ΔΕΝ πειράζει καθόλου. Κατέληξα ότι ΚΑΚΩΣ ο κόσμος δεν δίνει περισσότερες ψήφους στο ΚΚΕ, στο ΣΥΡΙΖΑ, στους όποιους άλλους «μικρούς» της αριστεράς. Αν ο κόσμος δεν έχει μυαλό δεν θα του το βάλουμε… με το ζόρι! Ξέρετε όμως, ΜΠΟΡΟΥΜΕ να ανοίξουμε διάλογο ΩΣ ΠΟΛΙΤΕΣ, με το ΚΚΕ, με τον ΣΥΡΙΖΑ, με τους Οικολόγους, διότι ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ και σε εσάς να είστε σε επαφή με τη ΒΑΣΗ, η οποία είμαστε όλοι εμείς, απλοί σκεπτόμενοι πολίτες χωρίς έπαρση και χωρίς διάθεση για αντιδικία.

    Πιθανολογώ ότι ο δημιουργικός διάλογος στο στυλ της ΠΑΡΟΥΣΗΣ συζήτησης είναι Ο,ΤΙ ΠΙΟ ΠΟΛΥΤΙΜΟ για το ίδιο το ΚΚΕ, για το άνοιγμα της σκέψης όλων μας, του ΚΚΕ συμπεριλαμβανομένου.

  31. Συναψηστήρι said

    Δήλωση του Δημήτρη Στρατούλη υποψήφιου στη Β’ Αθήνας, σχετικά με τις δηλώσεις της κυρίας Παπαρήγα για δήθεν προθέσεις του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς για μετεκλογική συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ

    Σχετικά με τις δηλώσεις της κυρίας Παπαρήγα για δήθεν προθέσεις του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς για μετεκλογική συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ, ο Δημήτρης Στρατούλης υποψήφιός του στη Β’ Αθήνας, μιλώντας σε συγκέντρωση στο Παλαιό Φάληρο, ανέφερε τα εξής:

    Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα νέο σχήμα πολιτικής συνεργασίας που γεννήθηκε το 2004 και, με τη συνεχή διεύρυνσή του, έχει φτάσει ήδη να συσπειρώνει δέκα κόμματα και οργανώσεις της ανανεωτικής, της ριζοσπαστικής, της οικολογικής και της σοσιαλιστικής προέλευσης Αριστεράς και χιλιάδες ανένταχτους. Δεν έχει συμμετάσχει σε κυβέρνηση συνεργασίας ούτε προτίθεται μετά τις εκλογές να συνεργαστεί είτε με τη ΝΔ είτε με το ΠΑΣΟΚ, γιατί το πρόγραμμά του είναι διαφορετικό από τα δικά τους, που κινούνται σε νεοφιλελεύθερα πλαίσια.

    Η Κυρία Παπαρήγα, παρά την εμμονή της να επαναλαμβάνει το ίδιο παραμύθι επιστημονικής φαντασίας περί επικείμενης μετεκλογικής συνεργασίας του ΣΥΡΙΖΑ με το ΠΑΣΟΚ, δεν μπορεί να κρύψει ότι, στην πραγματικότητα, το κόμμα της είναι αυτό που μέχρι τώρα έχει κάνει κυβερνητικές συνεργασίες και με τους δύο πυλώνες του δικομματισμού: Με τη ΝΔ στην κυβέρνηση Τζανετάκη και με τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση Ζολώτα. Στην πολιτική, όπως και στη ζωή, δεν θα πρέπει να μιλάνε για σκοινί στο σπίτι του κρεμασμένου.

    To Γραφείο Τύπου

  32. igiann said

    Συνεργασία ΝΔ-ΛΑΟΣ

    O Καρατζαφέρης σαν άξιο παιδί της λαικής δεξιάς μπορεί να το κάνει. Ξεκινόντας πάντα από την υπόθεση ότι το ΠΑΣΟΚ θα το πάθει το στραπάτσο του. Πιστεύω επίσης ότι η χασούρα ψήφων λόγω των πυρκαγιών θα είναι μικρή. Η πόλωση των τελευταίων ημερώ θα είναι έντονη. Πρέπει όλοι να έχουμε τα μάτια ανοιχτά και να βλέπουμε τι συμβαίνει.

  33. omadeon said

    Φανταστείτε ρε παιδιά μια κυβέρνηση ΝΔ-ΛΑΟΣ. Μήπως… έχετε κάνα κονέ στη Βενεζουέλα, τότε, ΝΑ ΤΗΝ «ΚΑΝΩ»; (ΟΛΑ τα αντέχω αλλά όχι και την Έφη Σαρρή… υπουργό Πολιτισμού).
    (ή -ακόμη χειρότερα- τον… Πλεύρη υπουργό Δημοσίας Τάξεως)!!!

    Ως πολίτης, αμέτοχος της διένεξης ΚΚΕ-ΣΥΡΙΖΑ θα ήθελα να απευθύνω σεμνή έκκληση στην Αλέκα να μην είναι _τόσο_ σίγουρη για όσα λέει πάνω στο γνωστό θέμα. Ο υπαρκτός κίνδυνος είναι άλλος (ΛΑΟΣ-ΝΔ).

    Αντίθετα, εγώ είμαι σίγουρος ότι το ΚΚΕ του… 2023 και ο ΣΥΡΙΖΑ της ίδιας εποχής… θα έχουν πιθανότητα _ενωθεί_. 🙂 All right, All right, I am a dreamer, but _not_ the only one…

  34. xamogelo said

    Καλά όσο περνάει ο καιρός τόσο συνηδητοποιώ ότι δεν υπάρχει πάτος… Εδώ το ΛΑΟΣ έκανε πρόταση στην Πάνια για υποψήφια βουλευτή… Καλά να το δω και αυτό… Πάνια – Σαρρή στην βουλή και πραγματικά φεύγω από την ελλάδα μετανάστης…

  35. a8lios said

    @Συναψηστήρι

    Πάλι δεν έχω χρόνο να απαντήσω σαν ανθρωπος σε όλους, αλλά το δικό σου δε μπορούσα να μην το απαντήσω.

    Παίζει να είναι από τα πιο ηλίθια πράγματα που θα ακούσει κανείς στην προεκλογική περίοδο αυτή η δήλωση. Ακόμα και η Σαρρή αν θα τη ρώταγαν για τις κυβερνήσεις συνεργασίας του 89 απλά θα ρώταγε «τι είναι αυτό, τρώγεται», δε θα έλεγε μαλακίες.

    Άκου να κατηγορεί ο ΣΥΝ το ΚΚΕ για «βρώμικο 89»! Και ο ΣΥΝ τί έκανε τότε; Αναδάσωση;
    Ε ρε παναγία μου, μετά τον πείραξε τον χαμόγελο η Πάνια! Γιατί μεγαλύτερο σούργελο θα ήταν από τον Στατούλη, άμα κρίνουμε από δηλώσεις σαν αυτές;

    Τι σου είναι οι ψήφοι; Ό,τι μαλακία μπορούμε να φαντασούμε και να μη φαντασούμε, θα την ακούσουμε, προκειμένου να «κλέψουν» καμία…

  36. Gogos said

    Μη μας συγχυζεσαι συντροφε!!!
    Ο πνιγμενος απο τα μαλια του πιανεται. Ή αλλιως, οταν δεν τους πολυβγαινουν τα νουμερα (δεν εννοω το Στρατουλη) σκαρφιζονται οτι μπορουν.
    Και που να μπουμε στην τελευταια εβδομαδα…

  37. Γκρου said

    Ρε παιδιά, εγώ είχα την εντύπωση ότι η συγκυβέρνηση είχε γίνει επι ενιαίου (τότε) Συνασπισμού. Λάθος έκανα τόσα χρόνια, τελικά ήταν το ΚΚΕ μόνο του; Πω πω, ευτυχώς που ήρθε ο καλός κύριος Στρατούλης κι έβαλε τα πράγματα στη θέση τους αλλιώς θα είχα ακόμα στο κεφάλι μου αυτή τη φοβερή και τρομερή αντι-Συριζική πλάνη!

    Στα σοβαρά τώρα, πιο πιθανό σενάριο ΝΔ-ΛΑΟΣ μόνο και μόνο γιατί η ΝΔ θα είναι πρώτο κόμμα. Για τη συνεργασία ΣΥΝ-ΠΑΣΟΚ θα περιμένουμε πάλι μέχρι τις επόμενες Νομαρχιακές.

    Σε πόσες Νομαρχίες και σε πόσους Δήμους είχαν συνεργαστεί αυτή τη φορά; Ρε πες στο συναψηστήρι να ξαναγυρίσει να απαντήσει, θέλω να δω την αιτιολόγηση του!

  38. μάλιστα, ωραίος ο κύριος στρατούλης, στέλεχος του ΚΚΕ κατά το «βρώμικο ’89», στέλεχος σήμερα του συνασπισμού που περιλαμβάνει στους κόλπους του τους συντρόφους του κυρίου στρατούλη κουβέλη και κωνσταντόπουλο, υπουργούς αυτής της κυβέρνησης. ενδιαφέρον….

  39. @ To Γραφείο Τύπου του Δημήτρη Στρατούλη υποψήφιου στη Β’ Αθήνας:

    Θελετε να πείτε ότι το 1989 το ΚΚΕ ανάγκασε το Συνασπισμό της Αριστεράς και της Προόδου να συνεργαστεί με τη ΝΔ στις κυβερνήσεις Τζανετάκη και Ζολώτα; Κι οτι οι τίμιοι αριστεροί δεν άντεξαν αυτό το αίσχος και εγκατέλειψαν το ΚΚΕ το 1991 παραμένοντας σ’ ένα κόμμα που κράτησε τον… ατιμασμένο από το ΚΚΕ τίτλο του ΣΥΝ;
    Εντελώς πρωτοποριακή η άποψη σας. Ούτε η πλέον Λαλιωτική πτέρυγα του ΠΑΣΟΚ δεν έχει σκεφτεί ποτέ να ισχυριστεί κάτι τέτοιο.
    Δικαίωμα του μετά το 91 ΣΥΝ να έχει επιλέξει σε ποιο πόλο του δικομματισμού θα προσκοληθεί ως κισσός. Δικαίωμα του επίσης να γλύφει αυτούς που έφτυνε το ’89 και προσπαθούσε να συρρικνώσει.
    Αυτό που δεν είναι δικαίωμα του είναι η προβοκάτσια εναντίον του ΚΚΕ στο οποίο αποδίδει ανάλογες επιδιώξεις και φλερτ με τον άλλο πόλο του δικομματισμού.
    Σε τελική ανάλυση, δεν είναι όλοι ίδιοι. Το ΚΚΕ από το 1991 ως τώρα κατηγορείται ως «απομονωμένο» επειδή δε συνεργάζεται με άλλα κόμματα λόγω της διαφοράς του με αυτά σε επίπεδο θέσεων. Επιτέλους, αποφασίστε τι απ’ όλα ισχύει γιατί είναι αδύνατο να ισχύουν όλα μαζί.

    ΥΓ: Καλή επιτυχία στον κ. Δημήτρη στη δύσκολη μάχη του σταυρού στη β’ αθηνών. Αλήθεια, με ποιο κόμμα είναι υποψήφιος;

  40. omadeon said

    Μπήκα στη συζήτηση αρκετά αργά και είδα προβλέψιμες εξελίξεις.
    Για μένα -σαν ουδέτερο (ελπίζω) παρατηρητή- ήταν λάθος η επιμονή του Στρατούλη να «πετάξει το ίδιο μπαλάκι πίσω» με τον ίδιο τρόπο. Είναι λάθος αυτή η επικοινωνιακή στρατηγική και τα κλισέ σε στυλ «δεν μιλάνε στο σπίτι του κρεμασμένου για σχοινί», αφού καταδείχτηκε ότι ο ΙΔΙΟΣ ήταν κάτοικος του… σπιτιού ‘του κρεμασμένου’. Το θέμα είναι να ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ να θέλουμε να… κρεμάσουμε τους άλλους! Και επίσης, εγώ ξέρω αρκετούς ψηφοφόρους που ψηφίζουν ή θα ψηφίσουν ΚΚΕ ακριβώς γιατί δεν πείθονται εύκολα ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα αποφύγει συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ. Ε, λοιπόν (αν θέλετε να ακούσετε) εγώ ΠΙΣΤΕΥΩ μεν τις καλές προθέσεις του Αλαβάνου να ΜΗ γίνει αυτό, ΔΕΝ πιστεύω όμως απαραίτητα ότι… ΟΛΟΙ έχουν τις ίδιες καλές προθέσεις. Πιστεύω επίσης ότι η Αλέκα Παπαρήγα με καλές πάλι προθέσεις πιστεύει όσα καταλογίζει στο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά (πάλι) δεν έχουν όλοι και στο δικό της κόμμα τις ίδιες καλές προθέσεις.

    Εξάλλου… οι καλές προθέσεις είναι και δρόμος για την Κόλαση. 🙂

    Θα σας πω ΓΙΑΤΙ πιστεύω τον Αλαβάνο και γιατί θεωρώ ότι η Αλέκα (με όλο το σεβασμό που της έχω) _πιθανότατα_ έχει λάθος. Διότι σήμερα ΔΕΝ συμφέρει κανέναν η συνεργασία με τα θνήσκοντα μεγάλα κόμματα (κανέναν πλην του Λάος σε σχέση με τη ΝΔ). Πιστεύω ότι τόσο το ΚΚΕ όσο και ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ειλικρινείς, εξίσου, αλλά αναλώνονται σε ανούσιο πόλεμο μεταξύ τους. Και αν με ρωτήσετε ποιόν υποστηρίζω… θα σας απαντήσω:

    -Εγώ είμαι με τον μπλόγκερ-διανοούμενο Ροίδη. Μπήκε σεμνά στο δικό μου μπλογκ να πει ότι «και η ψήφος στα αριστερά κόμματα ΚΚΕ και ΣΥΝ είναι καλή, προτιμότερη από ψήφο στα μεγάλα κόμματα’.

    Εσείς οι κομματικοί, τσακωθείτε.
    Μερικοί άλλοι στο τέλος, θα ρίξουνε… νόμισμα πριν ψηφίσουν.

    Κορώνα-ΚΚΕ, γράμματα-ΣΥΡΙΖΑ! 🙂

    (και ΔΕΝ με βλέπω για πολύ με τους Ο-Π έτσι όπως τα κάνανε θάλασσα με γνωστό wannabe-«βουλευτή»).

  41. Σκουρολιάκος Γιάννης said

    Νομίζω ότι κανείς εχέφρων όσο δογματικός κι αν είναι δεν μπορεί παρά να δεχτεί τα παρακάτω :
    1. Ας μην ονειροβατούμε. Η Ελλάδα δεν είναι μεγάλη χώρα. Το πολιτικό της δυναμικό, τόσο αριθμητικά όσο και σε ικανότητα πολιτικών είναι πολύ περιορισμένο. Με άλλα λόγια, αυτοί είναι οι πολιτικοί που έχουμε, μ’αυτούς θα προχωρήσουμε. Εάν υπάρχουν άλλοι ικανότεροι ή δεν τους ενδιαφέρει η πολιτική, ή μας παραμυθιάζουν και είναι μια από τα ίδια.
    2. Κανένα κόμμα δεν έχει την απαιτούμενη πλειοψηφία 60-70% για να κυβερνά ολιγαρχικά. Παρατηρήθηκε στο παρελθόν, το έκτρωμα ο Σημίτης με 0,5% να κυβερνά Ναπολεώντεια, πετώντας την υπόλοιπη Ελλάδα (58% !!!) στο καναβάτσο.
    3. Στο παρελθόν κυβέρνησαν μαζί επιτυχημένα, έστω και βραχυπρόθεσμα τα δύο πολιτκά άκρα της Ελλάδας. Οπότε μπορεί να βρεθεί λύση. Όσοι διαφωνούν με το μοντέλο αυτό (βλ. κομματόσκυλα ΠΑΣΟΚ, είναι εκτός τόπου και χρόνου).
    Εξαιτίας των 3 ανωτέρω λόγων, δεν έχουμε την πολυτέλεια να απορρίπτουμε πολιτικές και πολιτικούς με ομολογουμένως ορθές και δοκιμασμένες λύσεις, με την λογική ότι δεν προέρχονται από το χώρο του κυβερνώντος κόμματος.

    Όλα τα σενάρια συνεργασίας που προτείνεις κινούνται στη σφαίρα της φαντασίας, είναι ουτοπικά και πρακτικώς ανεφάρμοστα.

    Προτείνω λύση ρεαλιστική και εφαρμόσιμη.
    Κάτι σαν την εθνική Ελλάδος με την επιλογή των καλύτερων πολιτικών και πολιτικών.

    Κυβέρνηση όχι οξύνσεων και αντιπαραθέσεων, αλλά σύνθεσης και ομοψυχίας. —> ΝΔ
    Πρωθυπουργός —> Καραμανλής (είναι ο ικανότερος της παράταξης)

    Υπουργοί από διάφορες παρατάξεις.
    Ενδεικτικά αναφέρω.
    Οικονομίας —> Αλογοσκούφης
    Εσωτερικών —> Παυλόπουλος
    Δικαιοσύνης —> Βενιζέλος
    Δημοσίας Τάξης —> Χρυσοχοϊδης με υφυπουργό Κανέλη
    Υγείας —> Παπαδόπουλος
    Εργασίας —> Παφίλης
    Στο Περιβάλλοντος —> Παπαγιαννάκης
    κοκ

    Πώς να το κάνουμε; Δεν μπορεί το ΚΚΕ να μιλάει για λύσεις στην οικονομία με πολιτικές του 19% αλλά αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι δεν μπορεί να διαχειριστεί σωστά τον πλούτο της χώρας προς όφελος της κοινωνίας, του περιβάλλοντος κλπ.
    Ούτε η ΝΔ να ανέχεται καπρίτσια συντεχνιών Πυροσβεστών και Αστυνομικών με αντίτιμο την καταστροφή της χώρας.
    Ούτε φυσικά εξαιτίας του Παπανδρέου να αφανίζονται ικανοί πολιτικοί του ΠΑΣΟΚ.

    Φυσικά από την πρόταση μου απορρίπτονται πολιτικοί με αποτυχημένο παρελθόν.
    Σ’ αυτούς συγκαταλέγεται ένα 80% του ΠΑΣΟΚ και ένα 30% της ΝΔ.

  42. Σκουρολιάκος Γιάννης said

    Κατά λάθος έγραψα για το ΚΚΕ
    «Δεν μπορεί το ΚΚΕ να μιλάει για λύσεις στην οικονομία με πολιτικές του 19%»
    Εννοούσα
    Δεν μπορεί το ΚΚΕ να μιλάει για λύσεις στην οικονομία με πολιτικές του 19ου αιώνα

  43. Σκουρολιάκος Γιάννης Says:
    «Προτείνω λύση ρεαλιστική και εφαρμόσιμη».

    Σε ποια χώρα;

  44. Σκουρολιάκος Γιάννης said

    Αμετανόητος
    Έχεις δίκιο.
    Αναγκάζομαι να αποσύρω το Post.
    Προς στιγμή, είχα μια φλασιά ότι ζω στη Σουηδία.
    Σόρυ

  45. Gogos said

    @Σκουρολιάκος Γιάννης

    Εφαρμοσιμη κι ακρως ρεαλιστικη η προταση σου. Μονο που ερχεσαι δευτερος φιλε μου. Το εχει προτεινει (φυσικα οχι «επισημα») το ΚΚΕ.
    ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΜΑΖΙ ΜΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΑΦΟΥ ΕΤΣΙ ΚΙ ΑΛΛΙΩΣ ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΕς ΤΟΥΣ ΔΕ ΔΙΑΦΕΡΟΥΝ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ (βλεπε Μααστριχτ, βασικες επιλογες της ΕΕ).

    Οσο για το ΚΚΕ…αστο καλυτερα. Υπουργειο εργασιας στο πνευμα της Λισσαβωνας μονο αντεργατικο μπορει να ειναι.

    Αν δεν προχωρουν σε κατι τετοιο ειναι γιατι δε συμβαδιζει με τα πολιτικα τερτιπια χειραγωγησης της κοινης γνωμης.

  46. Antonios Politakis said

    sxetiki analisi apo tin kathimerini

  47. @ Antonios Politakis:

    Ενδιαφέρουσα άποψη που υπογράφει ο Νικολάου. Όμως, κάτι μέσα μου μου λέει πως σπεκουλάρει έντεχνα στη λογική της «χαμένης ψήφου».
    Μετά από αυτό το άρθρο, αν ήμουν ΣΥΡΙΖΑ θα ανησυχούσα. Κι αυτό το λέω με ειλικρίνεια χωρίς διάθεση αιχμών προς το κόμμα του Α. Αλαβάνου. Το ΠΑΣΟΚ άρχισε να ψαρεύει σε θολά νερά.

  48. Μα αν πιστεύεις στο υπάρχον σύστημα και πιστεύεις οτι το θέμα είναι αλλαγή του μανατζεμεντ η ψήφος σε ΚΚΕ και Συνασπισμό είναι χαμένη ψήφος. ΑΝ θές καθαρή οικολογική ιδεολογία μέσα στο υπάρχον σύστημα υπάρχουν οι οικολόγοι πράσινοι, για εθνικιστική το ΛΑΟΣ.

    Αν πάλι θες κάτι τελείως διαφορετικό υπάρχει όντως το ΚΚΕ, τώρα πόσοι θέλουν αύτή την αλλαγή είναι δικό σας θέμα.

    Ο Αλαβάνος όμως μαλακίζεται, ή κουμουνιστής θα είσαι ή σοσιαλδημοκράτης, τώρα τι παλεύει να κάνει να κλεψει ψηφοφόρους του ΚΚΕ, δεν γίνεται οι Κουμουνιστές είναι πολύ συγκεκριμένης ιδεολογίας για να τους ψαρέψεις σε θολά νερά. και δεν μπορεί να καταλάβει οτι χρειάζονται προτάσεις εξουσίας κάτι που δεν έχει ο συνασπισμός.

  49. Η ουσία είναι ότι για πρώτη φορά KΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ θα είχαν ίσως την δυνατότητα να συμμετάσχουν σε μία κυβέρνηση και να ασκήσουν ένα έστω μικρό τμήμα της πολιτικής τους, αντί αυτού κάνουν ρυθμιστή τον Καρατζαφέρη ο οποίος φυσικά δεν απέκλεισε συνεργασία…και φέρουν μεγάλη ευθύνη για αυτό. Μήπως αυτό θέλουν;…
    Για ποιό λόγο ένας ψηφοφόρος να ψηφίσει κάποιο κόμμα που…δεν θέλει να ασκήσει εξουσία. KKE και ΣΥΡΙΖΑ…τσάμπα μάγκες…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: