ΟΦΗ – Θρησκεία – ανεξαρτησία…

Λοιπόν, τί είδαν χθες τα ματάκια μας:

Χτες είχε συγκέντρωση το Π.Α.ΜΕ. στις 19:00 στην Πλατεία Ελευθερίας, για τα Βαρέα & Ανθυγειινά. Όταν συγκεντρωθήκαμε είχαν ωστόσο ήδη αρχίσει να μαζεύονται και κάποιοι από τους οπαδούς του ΟΦΗ, που είχαν στον ίδιο χώρο συγκέντρωση διαμαρτυρίας στις 21:00.

Κάνουμε που λέτε τη πορεία μας και ξαναγυρνάμε στη πλατεία ελευθερίας, όπου πλέον είχαν πολλαπλασιαστεί τα ΟΦάκια και έπαιζαν ήδη ύμνοι και τραγούδια από τα μεγάφωνα της σκηνής που τους έστησε απλόχερα ο δήμος Ηρακλείου (την οποία από την άλλη δεν παραχώρησε καν για να τη στήσουμε μόνοι μας στο φεστιβάλ της ΚΝΕ φέτος, αλλά δε βαριέσαι…).

Είχαν καλύψει και τη νομαρχία με πανώ και ιστορίες και μας υποδέχθηκαν σε στυλ ΠΑΟΚτζήδων στο “Γεια σου παπά…”. Απλά σε αυτούς κυριαρχούσε το “ΟΦΗ – θρησκεία – ανεξαρτησία” και ξενέρωσαν λίγο όταν είδαν το Π.Α.ΜΕ. να μη το φωνάζει μαζί τους…

Τέσπα. Σε άλλες εποχές δε θα το έχανα με τίποτε το πανηγύρι τους, αλλά είχα και κάτι δουλίτσες στα γραφεία, είπαμε μετά να πάμε και για ρακές, οπότε πάει η συγκέντρωση.

Κανονίσαμε να πάμε για ρακές στο “σιγά-σιγά”.

(παρένθεση: Στο Ηράκλειο όλα τα ρακάδικα στο κέντρο, ξέρετε αυτά τα αντι-mainstream που είναι εν τέλει όμως mainstream και μαζεύουν νεολαία, έχουν τέτοια ονόματα, “Άλλα κι άλλα”, “σιγά σιγά”, “ό,τι λάχει”, “ξανά & ξανά”, “ο κακός ο λύκος”, “ο γάμος του καραγκιόζη” κτλ.)

Επανέρχομαι. Εκεί που καθόμασταν, βλέπουμε και δύο αστυνομικούς με τις στολές τους να πίνουν τα ρακάκια τους. Τί στο καλό λέμε, εν ώρα υπηρεσίας?

Κάποια στιγμή λοιπόν κοιτάμε και βλέπουμε καμιά 200+ ΟΦάκια να έρχονται και να αρχίζουν να ρίχνουν πέτρες, φωτοβολίδες, μπουκάλια, ό,τι είχανε τέλος πάντων, στη boutique του Παναθηναϊκού, που είναι ακριβώς δίπλα στο “σιγά σιγά”.

Επειδή κομμάτια απ’ τα μπουκάλια έρχονταν πού και πού και σε μας, σηκωθήκαμε και πηγαμε λίγο πιο πέρα όλοι οι “θαμώνες”.

Η πλάκα ωστόσο ήταν με τους αστυνομικούς, που, για να μην προκαλέσουν, είχαν σηκωθεί πρώτοι πρώτοι και κρύβονταν πίσω από εμάς.

Ο καλύτερος όλων όμως ήταν ο “Ράμπο”.

Ένας κάπως πιο εξοπλισμένος, φανταστείτε τον σαν light-ΜΑΤατζή, low fat κι έτσι, που πήγαινε πέρα δώθε, από τη μια έβριζε τους ΟΦΗτζήδες και ότι θα τους γαμήσει, θα τους κάνει, θα τους ράνει, και μόλις κάποιοι γύρναγαν και τον έβλεπαν, ερχόταν προς το πλήθος των “θαμώνων” και άρχιζε να μιλάει (με την διμοιρία των ΜΑΤατζήδων προφανώς) στον ασύρματο και να λέει “Πού είσαστε ρε παιδιά? Πού είσαστε? Εδώ ΚΙΝΔΥΝΕΥΟΥΝ ΠΟΛΙΤΕΣ! Επαναλαμβάνω Κ Ι Ν Δ Υ Ε Υ Ο Υ Ν    Π Ο Λ Ι Τ Ε Σ !!!” (ε βέβαια μωρέ μαλάκα κινδυνεύουν, αφού κάνεις μαγκιές και μετά έρχεσαι και κρίβεσαι μέσα σε μας, αμα μας πετάξουν τίποτα για τη πάρτη σου θα σου πω εγώ…).

Που λέτε, κάποια στιγμή ο Ράμπο πρέπει να έλαβε διαβεβαιώσεις ότι η μονάδα καταφθάνει. Οπότε πάει πάλι στη μέση του δρόμου και κοιτάει τα ΟΦάκια. Εκείνη την ώρα, ποιος ξέρει γιατί, σαν να αποτραβήχθηκαν αυτοί, οπότε μάλλον ο Ράμπο νόμισε ότι έφτασαν από την άλλη μεριά οι ΜΑΤάδες και αρχίζει και ορμάει μόνος, ανεμίζοντας το γκλομπ του, “ωραίος ως Έλλην”, πάνω στους κακούς.

Ω τί νίλα όμως! Τί μοίρα τραγική!

Ήταν ένα false alarm, ένα misjudgement, μια μαλακία της στιγμής.

Με άλλα λόγια, οι ΜΑΤάδες ΔΕΝ είχαν φτάσει, οπότε τα ΟΦάκια αφού συνειδητοποιούν ότι ο τύπος είναι μόνος σαν την καλαμιά στο κάμπο αρχίζουν να τον κυνηγάνε, και ο Ράμπο μας αρχίζει να τρέχει κάτω τη κατηφόρα κάνοντας τον Usain Bolt να μοιάζει με τον Τζιοβάνι την τελευταία χρονιά του στον Ολυμπιακό: Πιο αργός και από την κααθυστέρηση, που λέει ο σοφός λαός.

Ε, μετά μπορείτε να φανταστείτε τί έγινε: Φτάσαν οι ΜΑΤάδες, ρίξανε κάτι δακρυγόνα, ψιλά πράματα πάντως, ήρθε η πυροσβεστική, και όλοι αυτοί μαζί χρειάστηκε να κάνουν ό,τι δε κατάφεραν οι ΟΦΗτζήδες για να σταματήσει να βαράει ο γαμημένος ο συναγερμός: Σπάσανε τη πόρτα της boutique (έτσι κατάλαβα εγώ τουλάχιστον).

Τραγική επίσης λεπτομέρεια: Ενώ για πάνω από 10λεπτο πέταγαν πράγματα και θάματα, στη boutique, σπάγανε επιγραφές και τέτοια οι άλλοι, ο συναγερμός άρχισε να βαράει μόλις φτάσανε τα ΜΑΤ και τα ΟΦάκια την είχανε κάνει.

Χρήσιμα τελικα αυτά τα μαραφέτια…

Σε κάποια site είδα και κάτι για Μολότωφ. Όχι λοιπόν, μολότωφ δεν υπήρχαν.

Όσο για τη συγκέντρωση του ΟΦΗ, κάτι σύντροφοι που ήταν μας είπαν πως είχε κάτι παραπάνω από 3 χιλιάρικα.

Αυτά τα όμορφα…

.

Ας τελειώσω ωστόσο με το αγαπημένο σύνθημα της πόλης και ακόμα περισσότερο των Εργοτελητών:

“Σε τούτη τη πόλη που γαμιούνται όλοι,

κουμάντο πουστράκια κάνουν τα ΟΦάκια”

…

Fair play

Είδατε χτες κανένας το μάτς του γαύρου στη Δανία? Σούπα με τα όλα της, όσο είδα τουλάχιστον. Αλλά είχε πολύ πλάκα που στο β’ ημίχρονο πίσω από την εστία του Ολυμπιακού ήταν κάποιοι που δεν σταμάτησαν λεπτό να κουνάνε 2-3 σημαίες της FYROM.

Είχε τη πλάκα του, γιατί, όσοι δε το ξέρετε, η Νόρτζελαντ δεν πήγε στο UEFA λόγω κατάταξης στο πρωτάθλημα της χώρας της, αλλά επειδή η UEFA την βράβευσε για το fair play της. Τόσο αυτή όσο και τους οπαδούς της. . .

Βέβαια τζάμπα τις κούναγαν, γιατί σιγά τους Έλληνες που είχε στην εντεκάδα ο Ολυμπιακός για να εκνευριστούνε κάποιοι από αυτούς (λέμε τώρα…).

…εκτός αν ο Diogo εκτός από γεννημένος γαύρος είναι και βαφτισμένος από τον Άνθιμο, με νονό τον Ψωμιάδη…

EURO 2008

Θα επανέλθω για σχολιασμό.

Προς το παρόν ένα μόνο ερώτημα έχω: Πόσες φορές ο τραγικός δημοσιογράφος (όλοι οι Γερμανοί λέγονταν Ποντόλσκι χτες) που έκανε την περιγραφή θυμήθηκε με ρίγη συγκίνησης ότι “πριν 4 χρόνια, στην Πορτογαλία…” ???

Όποιος το βρεί κερδίζει μια κρουαζιέρα με το πειρατικό πλοίο “Θεόφιλος”…

Δίκαια στον τελικό η Γερμανία!

…μετά από αυτοκρατορική εμφάνιση,

παίζοντας καταπληκτικό ποδόσφαιρο που έκανε τους οπαδούς της να παραλυρούν στις κερκίδες και τους Τούρκους να μη βγάζουν άχνα,

με κορυφαίο ως συνήθως το χαρισματικό νέο αστέρι του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου Sebastian Schweinsteiger,

που δέχθηκε μάλιστα μετά τον αγώνα πρόταση για να αρχίσει φωτογραφίσεις σαν μοντέλο!

Φήμες μάλιστα λένε πως η χτεσινή διακοπή της τηλεοπτικής μετάδοσης οφείλεται στο ότι οι κάμεραμαν και οι υπεύθυνοι για τη μετάδοση, εκστασιασμένοι στο συγκεκριμένο σημείο του παιχνιδιού από την ποιότητα του παιχνιδιού των Γερμανών, αναφώνησαν ταυτόχρονα “ΔΕ ΠΕΡΙΓΡΑΦΩ ΑΛΛΟ” και τα κάναν γυαλιά-καρφιά, οπότε τους πήρε λίγη ώρα να τα ξαναφτιάξουν.

[Πηγή: http://www.οΒάσκοΝτεΓκάμαΉτανΓερμανόςΚαιΟΣβάινστάιγκερΑπόγονόςΤου.com]

Zieht den Deutschen die Lederhosen aus!!! (*)

Τεράστιος μάγκας.

Ένα βλέμμα σχεδόν παιδικό, σχεδόν θλιμμένο. Την ώρα που παίζει λες συνέχεια “έτοιμος να καταρρεύσει είναι ο φίλος, τα ‘χει φτύσει”, ξέροντας όμως την ίδια ώρα πως ακόμα και ΑΝ τα έχει φτύσει, αυτός ο τύπος δε σταματάει να τρέχει.

Αλλά παράλληλα βλέμμα αποφασισμένο. Και μυαλό που κάνει την μπάλα τέχνη, δηλαδή μπάλα, όπως θα έπρεπε να είναι…

Τεράστιος μαλάκας.

Βλέμμα σκατόφλωρου Βαυαρού που λέει “εγώ φίλε είμαι στη Μπάυερν και είμαι και πολύ γαμάτος”.

Βλέμμα παίχτη που ξέρει απλά να δίνει την πασούλα του στον διπλανό του και να κάνει τα ευθύβολα δυνατά σουτάκια του, κι όποιον πάρει ο χάρος…

.

ΟΚ.

Μισώ την εθνική Γερμανίας.

Είμαι προκατηλλειμένος και κολλημένος συνάμα, και δε πρόκειται ποτέ να αλλάξω άποψη.

Δε την μισώ μόνο στη μπάλα.

Παντού.

Μάλλον είναι σύνδρομο όσων μεγαλώνουν σε άλλη χώρα, δε ξέρω.

Αλλά στο ποδόσφαιρο τη μισώ ακόμα παραπάνω. Πιθανότατα γιατί εκεί “μεγάλωσα” ποδοσφαιρικά.

Ο ορισμός του ποδοσφαίρου χωρίς φαντασία.

Και αν η Εθνική Γερμανίας είναι ο ορισμός, ο Sebastian Schweinsteiger είναι η προσωποποίηση.

“Είναι γρήγορος, είναι μαχητικός, είναι ακούραστος, έχει πολύ καλό σουτ, έχει σωστό timing, αφού συνήθως είναι εκεί που πρέπει”.

Ε και?

Είναι μια καλοκουρδισμένη μηχανή, με δυο λόγια. Άσε που είναι και απίστευτη σκατόφατσα (αλλά τί να περιμένεις από έναν Scheissbayer (σκατοβαυαρό ελληνιστί)).

Τέσπα. Παρασύρθηκα πάλι.

Ξενέρωσα απίστευτα με την πρόκριση των Γερμανών, όπως θα καταλάβατε. Και ακόμα περισσότερο που το πρώτο γκολ το έβαλε ο γουρουνοκαβαλάρης.

Ακόμα περισσότερο ξενέρωσα όταν έμαθα ότι θα έπαιζαν με τους Κροάτες ή τους Τούρκους στον ημιτελικό.

Η Γερμανία θα είναι στον τελικό. Το πιστεύω αυτό. Οι Τούρκοι, όσο μάχιμοι και να είναι, δε νομίζω να μπορούν να πάνε παραπέρα, τώρα που θα έχουν να αντιμετωπίσουν τους μαλάκες τους Γερμανούς.

Αλλά από χτες δε με πολυνοιάζει.

Γιατί αυτό που υποψιαζόμουνα από τους ομίλους, χτες επαληθεύτηκε.

Η Ρωσία είναι η εκλεκτή της καρδιάς μου σ’ αυτό το Euro, τέλος.

Αν περνάγανε οι Ολλανδοί, απλά θα συνέχιζα να παρακολουθώ, πάντα με την αγωνία να μην το πάρει η Γερμανία.

Αλλά τώρα…

τώρα είμαι φαν. Φαν του (ήδη για μένα) καλύτερου παίχτη αυτού του Euro, του κυρίου Arshavin, φαν της ομάδας που όχι και λίγοι οπαδοί της στις κερκίδες φοράνε φανέλες της CCCP και πού και πού βγάζουν στη φόρα και καμιά σημαία με το σφυροδρέπανο, φαν του καλύτερου προπονητή του Euro (καλά αυτό το ήξερα και πριν ξεκινήσει η διοργάνωση, και παταγωδώς να είχαν αποτύχει…), φαν του πιο χασογκόλη επιθετικού σε αυτό το Euro.

Άκουγα αρκετούς που υμνούσαν μέχρι χτες την Ολλανδία.

Εγώ σε όλα της τα παιχνίδια στον πρώτο γύρο έβλεπα να είναι κωλόφαρδοι, να τους κάθονται τα παιχνίδια. Αλλά σε ποιον να το πεις και ποιός να σε πιστέψει. Είχαν βέβαια μονάδες, δε λέω. Ωραίος ο Σνάιντερ, ο Ρόμπεν, ο Φαν ντερ Φάαρτ, ο Νίστελρόι και ο Φαν Πέρσι. Και ποτέ δε γερνάει ο μέγας Φαν ντερ Ζάαρ… Αλλά δε με γέμιζαν.

Η Ρωσία με γέμισε.

Είναι η μόνη καθαρά επιθετική ομάδα του τουρνουά, είναι τεχνική ομάδα, έχει και τον χασογκόλη μπροστά για να μπορείς να γελάς, είναι με λίγα λόγια …αυτό που θέλω!

Έχει βέβαια κι ένα “κακό”. Δεν έχει άμυνα. Μπίτ!

Και ειδικά οι σέντρες στην πλάτη των “αμυντικών” της, είναι μισό γκολ…

Αλλά δε βαριέσαι, κι αυτό γοητεία είναι (για μένα). Ρώσικη ρουλέτα αυτή η ομάδα, και τα μυαλά στα κάγκελα!!!

Όσο για το Ιταλία-Ισπανία, τί να πώ?

Μάλλον προτιμώ Ισπανία. Μου άρεσε επίσης.

Άσε που τα Ρωσάκια της χρωστάνε 2 λόγια από τον όμιλο.

Vamos λοιπόν σήμερα, και στον τελικό να ακούμε τη μουσική του Εθνικού Ύμνου της ΕΣΣΔ, κι ας έχουν αλλάξει τους στίχους.

Και μακάρι εκεί να βούμε τους Τούκους, αν και χλωμό το βλέπω…

(*)

Για τον τίτλο: Lederhose = H παραδοσιακή ενδυμασία των Βαυαρών

Το σύνθημα “Zieht den Bayern die Lederhosen aus” συνηθίζεται στα γερμανικά γήπεδα και καλεί τις ομάδες που αντιμετωπίζουν τους Βαυαρούς να τους ξεβρακώσουν, βγάζοντάς τους το “Lederhose”.

O τίτλος λοιπόν είναι μια παραλλαγή αυτού του συνθήματος, απευθυνόμενος σε όλη τη Γερμανία ωστόσο…