Νοσταλγία

Έβλεπα που λέτε χτες ένα αφιέρωμα με βιντεάκια που είχε το contra.gr εν όψει του ντέρμπι ΑΕΚ-ΠΑΟ αύριο.

Κάποια στιγμή είδα και αυτό το βίντεο:

και με έπιασε μια νοσταλγία…

Όχι για την ατμόσφαιρα ή τους παίχτες.

Αυτά είναι μαλακίες.

Για την αθλητική δημοσιογραφία της εποχής μιλάω.

Ακούστε λίγο πιο προσεκτικά:

“Ο διαιτητής έστριψε το νόμισμα”,

“η φάση δεν ήταν δυνατό να αναλυθεί από τον κομπιούτερ της αλήθειας”,

“έκανε αλλαγές που “δεν του βγήκαν” όπως λέγεται στην ποδοσφαιρική διάλεκτο “,

“ο αφύλαχτος Τσιάρτας δέχθηκε την επιτήρηση του Μαραγκού”,

“δεν απέβαλε τον Μανωλά που κλάδεψε τον Γεωργιάδη”,

“ο Κοπιτσής τίναξε τα δίχτυα του Βάντσικ” κτλ.

Δε ξέρω ρε παίδες (και παιδούλες), είναι ιδέα μου ή έχει τεράστια διαφορά από τις σημερινές περιγραφές φάσεων σε αθλητικές εκπομπές και ειδήσεις;

Δεν είναι ΓΑΜΑΤΗ;;;